Τετάρτη, 28 Απριλίου 2010

για τους ποιητές της ζωής μας

Ποιητές , βγείτε από τα νουλάπια σας ,
Ανοίχτε τα παράθυρα , ανοίχτε τις πόρτες σας ,
Πολύ καιρό τρυπώσατε
μες στους κλειστούς σας κόσμους .
Κατεβείτε , κατεβείτε
απ’ τους Ρώσικους Λόφους σας , τους Τηλεγραφικούς Λόφους σας ,
απ’ τους λόφους των Φάρων και των Καμπαναριών ,
απ’ τα υψώματα του Μπρούκλιν και του Μονπαρνάς ,
κατεβείτε απ’ τους λοφίσκους και τα όρη σας ,
βγείτε απ’ τις ινδιάνικες σκηνές και τα παλάτια σας .
Τα δέντρα συνεχίζουν να πέφτουν
κι εμείς δε θα ξαναγυρίσουμε στα δάση .
Δεν είναι ώρα να κάθεστε
όταν ο άνθρωπος βάζει φωτιά στο ίδιο του το σπίτι
για να ψήσει το γουρούνι του .
Δεν είναι ώρα για ψαλμωδίες Χάρε Κρίσνα
ενώ η Ρώμη φλέγεται .
Το Σαν Φρανσίσκο φλέγεται
του Μαγιακόβσκυ η Μόσχα φλέγεται
με τα απολιθωμένα καύσιμα της ζωής .
Το ΄Αλογο κι η Νύχτα πλησιάζουν
τρώγοντας φως , θερμότητα και δύναμη
και τα σύννεφα έχουν παντελόνια .
Δεν είναι ώρα τώρα να κρύβεται ο καλλιτέχνης
πάνω , πλάι , πίσω από τη σκηνή ,
αδιάφορος , κόβωντας τα νύχια του ,
διυλίζοντας τον εαυτό του πέρα απ’ την ύπαρξη .
Δεν είναι ώρα τώρα για τα λογοτεχνικά παιχνιδάκια μας ,
δεεν είναι ώρα για τις παράνοιες και τις υποχονδρίες μας ,
δεν είναι ώρα για φόβους και απροθυμία ,
είναι μονάχα ώρα για έρωτα και φως .
Είδαμε τα καλύτερα μυαλά της γενιάς μας
να καταστρέφονται από πλήξη στις ποιητικές ααναγνώσεις .
Η ποίηση δεν είναι μυστική κοινότητα ,
ούτε ναός .
Λέξεις κρυφές και ύμνοι δεν ταιριάζουν πλέον .
Η ώρα του ομ πέρασε
ήρθε η ώρα του θρήνου
η ώρα του θρήνου και της αγαλλίασης
για το επερχόμενο τέλος
του βιομηχανικού πολιτισμού
που ‘ ναι κακός για τη γη και για τον ΄Ανθρωπο .
Είναι καιρός να δείτε προς τα έξω
στην πλήρη στάση του λωτού
με τα μάτια ορθάνοιχτα ,
είναι καιρός ν ‘ ανοίξετε τα στόματα
μ’ έναν καινούργιο ορθάνοιχτο λόγο ,
είναι καιρός να επικοινωνήσετε με όλα τα έμψυχα όντα ,
΄Ολοι εσείς οι << Ποιητές των Πόλεων >>
οι κρεμασμένοι στα μουσεία , συμπεριλαμβανομένου και εμού ,
΄Ολοι εσείς οι ποιητές του ποιητή που γράφετε ποίηση
πάνω στην ποίηση ,
΄Ολοι εσείς οι ποιητές του ποιητικού εργαστηρίου
στην καρδιά-ζούγκλα της Αμερικής ,
΄Ολοι εσείς οι εξημερωμένοι ΄Εζρα Πάουντς ,
΄Ολοι εσείς οι προχωρημένοι , έξαλλοι , ταραξίες ποιητές
΄Ολοι εσείς οι ζορισμένοι ποιητές του Συγκεκριμένου ,
΄Ολοι εσείς οι ποιητές των επί εισιτηρίω καμπινέδων
που βαριαναστενάζετε με τα συνθήματα στους τοίχους ,
΄Ολοι εσείς που ταρακουνιέστε στην Α’ θέση του τραίνου
και που ποτέ δεν κάνατε κούνια στο πριονιστήριο των χαικού
στις Σιβηρίες της Αμερικής ,
΄Ολοι εσείς οι α-όματοι α-ρεαλιστές ,
΄Ολοι εσείς οι αυτο-απόκρυφοι υπερρεαλιστές ,
΄Ολοι εσείς οι ιδεολόγοι της κρεβατοκάμαρας
και δημοκόποι των κομοδίνων ,
΄Ολοι εσείς οι Γκρουτσο-Μαρξιστές ποιητές
και Σύντροφοι της αργόσχολης τάξης
που όλη μέρα ρεμπελεύετε
συζητώντας για το προλεταριάτο της εργατικής τάξης ,
΄Ολοι εσείς οι αναρχο-καθολικοί της ποίησης ,
΄Ολοι εσείς οι ποιητές του Βlack Mountain ,
΄Ολοι εσείς οι Βραχμάνοι της Βοστώνης
και οι Βουκόλοι των Μπολίνας ,
΄Ολες εσείς οι προσκοπίνες της ποίησης ,
΄Ολοι εσείς οι αδελφοί-Ζεν της ποίησης ,
΄Ολοι εσείς οι αυτόχειρες εραστές της ποίησης ,
΄Ολοι εσείς μαλλιαροί καθηγητές της ποίησης ,
΄Ολοι εσείς οι κριτικοί της ποίησης
που πίνετε το αίμα του ποιητή ,
Όλοι εσείς οι Χωροφύλακες της ποίησης-
Που είναι τ’ άγρια παιδιά του Ουίτμαν ,
που είναι οι μεγάλες φωνές που βροντοφώναζαν
με μιαν αίσθηση γλυκύτητας και μεγαλείου ,
που είναι το νέο μεγάλο όραμα ,
η μεγάλη κοσμοθεωρία ,
το μεγαλόπνοο προφητικό τραγούδι
της απέραντης γης
και κάθε πράγματος που τραγουδάει πάνω της
κι η σχέση μας μαζί της ; -
Ποιητές , κατεβείτε
ξανά στους δρόμους του κόσμου
Κι ανοίχτε τα μυαλά σας και τα μάτια σας
με την αρχέγονη απόλαυση του βλέμματος .
Καθαρίστε το λαιμό κι υψώστε τη φωνή σας ,
η Ποίηση πέθανε , ζήτω η Ποίηση
με τα μάτια τρομερά και βουβαλίσια δύναμη .
Μην περιμένετε την Επανάσταση
γιατί θ’ αρχίσει χωρίς εσάς .
Σταματείστε να μουρμουρίζετε και φωνάξτε
για μια νέα ορθάνοιχτη ποίηση
κατανοητή στο ευρύτερο κοινό
με μια καινούργια αίσθηση
με άλλα υποκειμενικά
ή ανατρεπτικά επίπεδα ,
ένα διαπασών στο εσώτερο ους
που δονείται κάτω απ’ την επιφάνεια .
Η ποίηση είναι το όχημα
για τη μεταφορά του κοινού
σε μέρη ψηλότερα
που άλλοι τροχοί δεν φτάνουν .
Η ποίηση συνεχίζει να πέφτει από τους ουρανούς
μέσα στους ανοιχτούς ακόμα δρόμους μας .
Δεν έχουν , ακόμα , σηκώσει τα οδοφράγματα ,
οι δρόμοι είναι ζωντανοί ακόμα , με πρόσωπα
ωραίοι άντρες και γυναίκες ακόμα περπατάνε ,
παντού χαριτωμένα πλάσματα ακόμα ,
στα μάτια ολονών το μυστικό ολονών
εκεί θαμμένο ακόμα ,
του Ουίτμαν τ’ άγρια παιδιά εκεί κοιμούνται ακόμα .
Ξυπνήστε , περπατείστε στον καθαρό αέρα .

Lawrence Ferlinghetti
Tώρα ποιοι είμαστε; (1974)

Ετικέτες

αλάτι (1) ανθρωποι (2) αντρες (1) απολογισμός (1) απόψεις (1) αρθρο (1) γάμος (2) γαμπρός (1) γεγονότα (1) γήρας (1) διαφορετικότητα (1) εραστές (1) ερωμένες (1) ευχες (2) ηλικία (1) Θεσσαλονίκη (1) ιστορίες (1) κοινωνικά (1) κόσμος (1) λόγος (1) Μάνος (1) μεζέδες (1) μεσήλικες (1) μηνύματα/1/ (1) μιλω (1) νύφη (1) οικογένεια (2) παιγνιδια/11/ (1) παιγνιδια/4 (1) παστά (1) πικρα λογια /12 (1) πικρα λογια /26 (1) πικρα λογια /30 (1) πικρα λογια /47 (1) πικρα λόγια /55 (1) πικρα λογια/1 (1) πικρα λογια/10 (1) πικρα λογια/11 (1) πικρα λογια/13 (1) πικρα λογια/14 (1) πικρα λογια/15 (1) πικρα λογια/16 (1) πικρα λογια/17 (1) πικρα λογια/18 (1) πικρα λογια/2 (1) πικρα λογια/20 (1) πικρα λογια/21 (1) πικρα λογια/22 (1) πικρα λογια/23 (1) πικρα λογια/24 (1) πικρα λογια/25 (1) πικρα λογια/27 (1) πικρα λογια/28 (1) πικρα λογια/29 (1) πικρα λογια/3 (1) πικρα λογια/31 (1) πικρα λογια/32 (1) πικρα λογια/33 (1) πικρα λογια/34 (1) πικρα λογια/35 (1) πικρα λογια/36 (1) πικρα λογια/37 (1) πικρα λογια/38 (1) πικρα λογια/39 (1) πικρα λογια/4 (1) πικρα λογια/40 (1) πικρα λογια/41 (1) πικρα λογια/42 (1) πικρα λογια/43 (1) πικρα λογια/44 (1) πικρα λογια/45 (1) πικρα λογια/46 (1) πικρα λόγια/48 (1) πικρα λογια/49 (1) πικρα λογια/5 (1) πικρα λογια/50 (1) πικρα λόγια/51 (1) πικρα λόγια/52 (1) πικρα λογια/53 (1) πικρα λογια/54 (1) πικρα λόγια/56/ (1) πικρα λόγια/57/ (1) πικρα λόγια/58/ (1) πικρα λογια/59/ (1) πικρα λογια/6 (1) πικρα λόγια/60/ (1) πικρα λόγια/61/ (1) πικρά λόγια/62/ (1) πικρά λόγια/63/ (1) πικρα λογια/7 (1) πικρα λογια/8 (1) πικρα λογια/9 (1) ποιήματα (1) ποίηση (1) ποιητές (1) προβληματισμοί (1) ριλαξ (1) σαρδέλες (1) σιωπή (1) σκέψεις (1) συζητήσεις (2) συμπληρωματικότητα (1) σχέσεις (1) ταβέρνα (1) φαγητό (1) Χατζιδάκις (1) χειραγώγηση (1) χιούμορ (1) χρονογραφήματα (1) χωρισμοί (1) χωρισμός (1) anima (1) animous (1) Athens.Corfu (1) Carl Jung (1) foto/1/ (1) foto/3/ (1) foto/4/ (1) foto/5/ (1) frog (1) humans (1) link/1/ (1) love (1) magazine (1) men (1) note2/ (1) stone (1) Thessaloniki (1)

Καλώς τους!

Για όλα αυτά


Για τις μουσικές που περπατήσαμε
Για τις λέξεις που μοιραστήκαμε
Για τους δρόμους που σφραγίστηκαν άδικα
Για τα δάκρυα χαράς που γύρισαν προς τα μέσα
Για την αφή και τα μάτια που έμειναν διψασμένα
Για τη σάρκα που ρυτίδιαζε στ ακούσματά μας
Για τα ταξίδια που κράτησαν τα ονόματά μας
Γι αυτή τη στιγμή που γλυστράω.
Γι αυτήν που θρυμματίζω το εγώ μου και ρωτάω
Για το ελάχιστο δευτερόλεπτο που ημουν κάτι για σένα
Για τις άπειρες ώρες που εισαι όλα για μένα

Πές μου ποιός μέσα απο σένα αντέστρεψε;
Ποιός απειλήθηκε;
Ποιός φοβήθηκε;
Ποιός έκλαψε;
Ποιός πάγωσε την τρυφεράδα;
Ποιός σταύρωσε με ευκολία τον πόθο;
Ποιός έθαψε με έπαρση την αίσθηση;
Ποιός έκοψε;
Ποιός μάτωσε;
Ποιός περιφρόνησε την τύχη που μακάριζε;
Ποιός κατάργησε τον έρωτα που ζητούσε;


Ποιός τη νύχτα μύρωνε
και το πρωί τίναζε
νεκρή σάρκα στα σκουπίδια;
Ποιός έμεινε ψυχρός κοιτάζοντάς την;

Ποιός δίκασε;
Ποιός υπέγραψε;

Ποιός ειν αυτός που δεν γνώρισα;
Κι αν αυτός ηταν εκει αγκαλιά με τον ίσκιο του
εγω τι γύρευα στο αριστερό του στήθος;
Ποιόν καθρέφτη φώτιζα ανέμελη;
Σε ποιό σκηνικό εξαθλίωσης ήμουν ταγμένη εξ αρχής;
Ασε με ν αναρωτιέμαι.
Aκίνητος .
Αγέρωχος.
Επαναλαμβανόμενος τραγικά.
Η ακινησία κι η σιωπή, τιμωρία και μάθηση.
Η λύπη κι ο χρόνος, λήθη.
N.Φ
17/11/2017

Xαρισμένο σε κάποιον που δεν κατάλαβε τίποτε απο μένα.

eXTReMe Tracker

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails
Κοινοποιήστε το στο Facebook

Αρχειοθήκη ιστολογίου

FEEDJIT Live Traffic Feed