Τετάρτη, 28 Απριλίου 2010

για τους ποιητές της ζωής μας

Ποιητές , βγείτε από τα νουλάπια σας ,
Ανοίχτε τα παράθυρα , ανοίχτε τις πόρτες σας ,
Πολύ καιρό τρυπώσατε
μες στους κλειστούς σας κόσμους .
Κατεβείτε , κατεβείτε
απ’ τους Ρώσικους Λόφους σας , τους Τηλεγραφικούς Λόφους σας ,
απ’ τους λόφους των Φάρων και των Καμπαναριών ,
απ’ τα υψώματα του Μπρούκλιν και του Μονπαρνάς ,
κατεβείτε απ’ τους λοφίσκους και τα όρη σας ,
βγείτε απ’ τις ινδιάνικες σκηνές και τα παλάτια σας .
Τα δέντρα συνεχίζουν να πέφτουν
κι εμείς δε θα ξαναγυρίσουμε στα δάση .
Δεν είναι ώρα να κάθεστε
όταν ο άνθρωπος βάζει φωτιά στο ίδιο του το σπίτι
για να ψήσει το γουρούνι του .
Δεν είναι ώρα για ψαλμωδίες Χάρε Κρίσνα
ενώ η Ρώμη φλέγεται .
Το Σαν Φρανσίσκο φλέγεται
του Μαγιακόβσκυ η Μόσχα φλέγεται
με τα απολιθωμένα καύσιμα της ζωής .
Το ΄Αλογο κι η Νύχτα πλησιάζουν
τρώγοντας φως , θερμότητα και δύναμη
και τα σύννεφα έχουν παντελόνια .
Δεν είναι ώρα τώρα να κρύβεται ο καλλιτέχνης
πάνω , πλάι , πίσω από τη σκηνή ,
αδιάφορος , κόβωντας τα νύχια του ,
διυλίζοντας τον εαυτό του πέρα απ’ την ύπαρξη .
Δεν είναι ώρα τώρα για τα λογοτεχνικά παιχνιδάκια μας ,
δεεν είναι ώρα για τις παράνοιες και τις υποχονδρίες μας ,
δεν είναι ώρα για φόβους και απροθυμία ,
είναι μονάχα ώρα για έρωτα και φως .
Είδαμε τα καλύτερα μυαλά της γενιάς μας
να καταστρέφονται από πλήξη στις ποιητικές ααναγνώσεις .
Η ποίηση δεν είναι μυστική κοινότητα ,
ούτε ναός .
Λέξεις κρυφές και ύμνοι δεν ταιριάζουν πλέον .
Η ώρα του ομ πέρασε
ήρθε η ώρα του θρήνου
η ώρα του θρήνου και της αγαλλίασης
για το επερχόμενο τέλος
του βιομηχανικού πολιτισμού
που ‘ ναι κακός για τη γη και για τον ΄Ανθρωπο .
Είναι καιρός να δείτε προς τα έξω
στην πλήρη στάση του λωτού
με τα μάτια ορθάνοιχτα ,
είναι καιρός ν ‘ ανοίξετε τα στόματα
μ’ έναν καινούργιο ορθάνοιχτο λόγο ,
είναι καιρός να επικοινωνήσετε με όλα τα έμψυχα όντα ,
΄Ολοι εσείς οι << Ποιητές των Πόλεων >>
οι κρεμασμένοι στα μουσεία , συμπεριλαμβανομένου και εμού ,
΄Ολοι εσείς οι ποιητές του ποιητή που γράφετε ποίηση
πάνω στην ποίηση ,
΄Ολοι εσείς οι ποιητές του ποιητικού εργαστηρίου
στην καρδιά-ζούγκλα της Αμερικής ,
΄Ολοι εσείς οι εξημερωμένοι ΄Εζρα Πάουντς ,
΄Ολοι εσείς οι προχωρημένοι , έξαλλοι , ταραξίες ποιητές
΄Ολοι εσείς οι ζορισμένοι ποιητές του Συγκεκριμένου ,
΄Ολοι εσείς οι ποιητές των επί εισιτηρίω καμπινέδων
που βαριαναστενάζετε με τα συνθήματα στους τοίχους ,
΄Ολοι εσείς που ταρακουνιέστε στην Α’ θέση του τραίνου
και που ποτέ δεν κάνατε κούνια στο πριονιστήριο των χαικού
στις Σιβηρίες της Αμερικής ,
΄Ολοι εσείς οι α-όματοι α-ρεαλιστές ,
΄Ολοι εσείς οι αυτο-απόκρυφοι υπερρεαλιστές ,
΄Ολοι εσείς οι ιδεολόγοι της κρεβατοκάμαρας
και δημοκόποι των κομοδίνων ,
΄Ολοι εσείς οι Γκρουτσο-Μαρξιστές ποιητές
και Σύντροφοι της αργόσχολης τάξης
που όλη μέρα ρεμπελεύετε
συζητώντας για το προλεταριάτο της εργατικής τάξης ,
΄Ολοι εσείς οι αναρχο-καθολικοί της ποίησης ,
΄Ολοι εσείς οι ποιητές του Βlack Mountain ,
΄Ολοι εσείς οι Βραχμάνοι της Βοστώνης
και οι Βουκόλοι των Μπολίνας ,
΄Ολες εσείς οι προσκοπίνες της ποίησης ,
΄Ολοι εσείς οι αδελφοί-Ζεν της ποίησης ,
΄Ολοι εσείς οι αυτόχειρες εραστές της ποίησης ,
΄Ολοι εσείς μαλλιαροί καθηγητές της ποίησης ,
΄Ολοι εσείς οι κριτικοί της ποίησης
που πίνετε το αίμα του ποιητή ,
Όλοι εσείς οι Χωροφύλακες της ποίησης-
Που είναι τ’ άγρια παιδιά του Ουίτμαν ,
που είναι οι μεγάλες φωνές που βροντοφώναζαν
με μιαν αίσθηση γλυκύτητας και μεγαλείου ,
που είναι το νέο μεγάλο όραμα ,
η μεγάλη κοσμοθεωρία ,
το μεγαλόπνοο προφητικό τραγούδι
της απέραντης γης
και κάθε πράγματος που τραγουδάει πάνω της
κι η σχέση μας μαζί της ; -
Ποιητές , κατεβείτε
ξανά στους δρόμους του κόσμου
Κι ανοίχτε τα μυαλά σας και τα μάτια σας
με την αρχέγονη απόλαυση του βλέμματος .
Καθαρίστε το λαιμό κι υψώστε τη φωνή σας ,
η Ποίηση πέθανε , ζήτω η Ποίηση
με τα μάτια τρομερά και βουβαλίσια δύναμη .
Μην περιμένετε την Επανάσταση
γιατί θ’ αρχίσει χωρίς εσάς .
Σταματείστε να μουρμουρίζετε και φωνάξτε
για μια νέα ορθάνοιχτη ποίηση
κατανοητή στο ευρύτερο κοινό
με μια καινούργια αίσθηση
με άλλα υποκειμενικά
ή ανατρεπτικά επίπεδα ,
ένα διαπασών στο εσώτερο ους
που δονείται κάτω απ’ την επιφάνεια .
Η ποίηση είναι το όχημα
για τη μεταφορά του κοινού
σε μέρη ψηλότερα
που άλλοι τροχοί δεν φτάνουν .
Η ποίηση συνεχίζει να πέφτει από τους ουρανούς
μέσα στους ανοιχτούς ακόμα δρόμους μας .
Δεν έχουν , ακόμα , σηκώσει τα οδοφράγματα ,
οι δρόμοι είναι ζωντανοί ακόμα , με πρόσωπα
ωραίοι άντρες και γυναίκες ακόμα περπατάνε ,
παντού χαριτωμένα πλάσματα ακόμα ,
στα μάτια ολονών το μυστικό ολονών
εκεί θαμμένο ακόμα ,
του Ουίτμαν τ’ άγρια παιδιά εκεί κοιμούνται ακόμα .
Ξυπνήστε , περπατείστε στον καθαρό αέρα .

Lawrence Ferlinghetti
Tώρα ποιοι είμαστε; (1974)

Παρασκευή, 16 Απριλίου 2010

H ευτυχία τού να έχεις γεννηθεί άνδρας. To be a part of the MΕΝ's world.




Σε αυτές τις σελίδες, σε αυτό το περιοδικό, μπορούμε, νομίζω, να το παραδεχθούμε ανοικτά. Μπορεί αυτός ο κόσμος να υποκλίνεται στα ψηλά, λεπτά πόδια μιας καλοσχηματισμένης γυναίκας, να σέρνεται προς λάθος κατευθύνσεις χωρίς αιδώ για χάρη μιας θηλυκής αυτάρεσκης ματιάς, να βρίσκει ηρεμία, γαλήνη και ολοκλήρωση μόνο όταν αγκαλιάζει την απροστάτευτη όσο και ΧΧΧΧΧΧ πλάτη της συντρόφου του. Μπορεί σε πρώτη ανάλυση όλα να μοιάζουν πλασμένα για εκείνες. Μπορεί και να είναι. Αλλά εξακολουθώ να πιστεύω ότι είναι ευτυχία να είσαι άρρεν. Είναι πιο ίσια τα πράγματα στον πλανήτη των ανδρών. Πιο ξεκάθαρα. Ή, έστω, λιγότερο πολύπλοκα, πιο αυθόρμητα. Και συνήθως δεν έχουν να κάνουν με δεύτερες σκέψεις, αξεπέραστες ανασφάλειες, μεταφυσικές ανησυχίες.

Having said that, όπως λένε και οι Αγγλοι, θα πρέπει τώρα να ορίσουμε πότε κάποιος γίνεται άνδρας. Διότι αν, όπως μου έλεγαν όταν ήμουν μικρός, «άνδρας» σημαίνει «στέκομαι όρθιος και αποφασισμένος απέναντι στους δαίμονές μου, στους δαίμονές σου και στους δαίμονες όσων γύρω μου αδυνατούν ή, τέλος πάντων, μου το ζητούν», αν το χαρακτηριστικό του ανδρισμού είναι ο δυναμισμός και η ευθυνολατρεία, υπάρχει μια ηλικιακή παράμετρος η οποία κάνει τη διαφορά ανάμεσα στους λαούς. Αυτόν τον μήνα, και από εκεί ξεκίνησε ο προβληματισμός αυτός, γνώρισα έναν τύπο γύρω στα 30. Εναν τυπικό Βρετανό, γεμάτο φλέγμα, αισιοδοξία και κεκτημένα κομφόρ. Επαγγέλλεται «διευθυντής ενός διεθνούς δικτύου ενημέρωσης». Ζει ανάμεσα σε 29 χώρες. Αμείβεται, φυσικά, ανάλογα. Αλλά αυτό που μου έκανε περισσότερο εντύπωση ήταν το βλέμμα του, όταν έκανε business: γεμάτο αυτοπεποίθηση, ψυχραιμία, μα και ενθουσιασμό. Εκπληκτικό κοκτέιλ. Αυτό ακριβώς που πετυχαίνει να δημιουργηθεί στο μυαλό σου όταν συνδυάζεις κύρος, αναγνώριση, ευθύνες, μα και νεότητα.

Στη Μεγάλη Βρετανία, μα και στη Γερμανία, περισσότερο στην Oλλανδία, στη Φιλανδία, στις Ηνωμένες Πολιτείες, στη Γαλλία και αρκετές άλλες ανεπτυγμένες χώρες, άνδρας λογίζεσαι μετά την αποφοίτησή σου από το σχολείο. Αντε, μετά το πανεπιστήμιο. Φυσικά, υπάρχουν και κάποιοι πιο πρωτόγονοι λαοί, στους οποίους η αρρενωπότητα κατακτάται μέσα από σωματικο-ψυχικές δοκιμασίες - συχνά παράλογες. Σε κάποιες άλλες γεωγραφικές ζώνες, άνδρας θεωρείσαι από τη στιγμή που είσαι σε θέση να τεκνοποιήσεις (γύρω στα 13-14). Σε κάποιες άλλες, όταν αντέχεις να σηκώσεις όπλο (ακόμη πιο νωρίς, υποθέτω). Στην Ελλάδα (και σε κάποιες άλλες μεσογειακές χώρες), πάλι, μπορείς κάλλιστα να είσαι 30 και να μένεις ακόμη με τους γονείς σου. Να το λες, όταν σε ρωτούν, και να μην κοκκινίζεις από ντροπή. Η επίσημη δικαιολογία είναι ότι οι κοινωνίες που έχουν το προνόμιο να κάνουν μπάνιο στο Αιγαίο είναι κατά βάση μητριαρχικές. Καλώς. Πότε αναλαμβάνεις σοβαρές υποχρεώσεις; Πότε η κοινωνία σε ανταμείβει με το παράσημο του ανδρισμού; Oταν τελειώσεις τον Στρατό; Oταν βγάλεις το πρώτο σου εκατομμύριο; Oταν παντρευτείς; Oταν κάνεις το πρώτο σου παιδί;

I'm afraid, όπως απάντησα στο σχετικό ερώτημα του Βρετανού, ότι στη χώρα μας γίνεσαι αυτό που η φύση σε έχει από πολλά χρόνια εξουσιοδοτήσει να είσαι, όταν πια δεν ενοχλείς. Oταν οι προηγούμενοι δεν σε νιώθουν απειλητικό. Oταν πια η νεανική ορμή σου έχει ξεθυμάνει και η πείρα σου έχει για τα καλά υπερισχύσει: ο ορθολογισμός σε αποτρέπει από το να τους τσακίσεις. Ακριβώς όπως λειτουργεί το τραπεζικό μας σύστημα (αν δεν λάβουμε υπ' όψιν μας τα κοινοτικά προγράμματα): σε χρηματοδοτούν μόνο όταν μπορείς να τους αποδείξεις ότι έχεις ακόμη μεγαλύτερη ακίνητη περιουσία ή πλούσιους φίλους να προσυπογράψουν για εσένα. Σπανίως πριμοδοτείται η «ιδέα», η «φιλοδοξία», η «εργατικότητα», η «καινοτομία». Μόνο το «κεφάλαιο» - συνώνυμο συχνά της εμπειρίας, δηλαδή της ηλικίας. «Είμεθα ένα κράτος γερόντων» όπως κανένας πολιτικός δεν είχε το θάρρος να πει μέχρι τώρα.

Νιώθουμε καλύτερα όταν πορευόμαστε στα σίγουρα, όταν πατάμε στα βήματα άλλων. Τα εσκαμμένα, τα ειωθότα, η παράδοσή μας συχνά, η πεπατημένη, το mainstream, η καβάτζα, το «σιγουράκι», η έκφραση «αυτό πού το είδες γραμμένο», η θρησκεία κυρίως. Και έτσι, αυτός ο υπέροχος λαός ακολουθεί το στάνταρ μονοπάτι, κάποιες φορές ασφυκτιά, του έρχεται να κάνει το άλμα, να σπάσει μια πόρτα, να ρίξει μια γροθιά, αλλά...

Αν είχα το θάρρος να ζήσω στο Λονδίνο, στο Βερολίνο, στο Παρίσι, στη Νέα Υόρκη, στο Τόκιο, στη Μελβούρνη, στο Λος Αντζελες, αξιοποιώντας τα special χαρακτηριστικά της φυλής μου, αυτή τη στιγμή θα ήμουν ίσως ένας μικρός εκδότης, ένα μεγάλο στέλεχος, ένα ταραγμένο μυαλό ενδεχομένως, πάντως σίγουρα για τη δουλειά που κάνω και τις ώρες που είμαι διατεθειμένος να εργαστώ, θα έβγαζα 15.000-20.000 ευρώ τον μήνα και - κυρίως - θα μπορούσα να κάνω, με σταθερό ρυθμό, βήματα προς τη ζωή που τόσο πολύ θέλω - χωρίς να έχω ενοχές και χωρίς να κρύβομαι. Αλλά τα υπέροχα υπερ-ατού της ελληνικότητάς μου συμπληρώνονται από τη σκοτεινή πλευρά της. Και δεν είναι τα χρήματα αυτά που με κάνουν να ανησυχώ. Είναι το ότι στα 30 μου σχεδόν κανένας δεν δείχνει διατεθειμένος να με αφήσει να πηδήξω με το αλεξίπτωτο της ψυχής μου στη ζούγκλα των ευκαιριών και με όπλο μου ένα πολυβόλο επιχειρημάτων και προτάσεων να κατατροπώσω τους εχθρούς της εξέλιξής (μου).

Βέβαια, αυτό που διαβάζετε δεν είναι editorial, διότι δεν είναι αρκούντως δημαγωγικό, δεν περιγράφει όργια στη Μύκονο (δεν έχω τα λεφτά να πάω για τριήμερο στη Μύκονο), δεν θα σας κομπλεξάρει απέναντι σε εμένα και τη ζωή μου. Αν ψάχνετε για πρότυπα που ζουν καλύτερα από εσάς, ανατρέξτε στις επόμενες σελίδες. Αυτό ήταν απλώς μια μίνι έκθεση ιδεών ενός τύπου που νιώθει τα πόδια του να πονούν από τη γλάστρα από την οποία δεν μπορεί να βγει.

Hey, Μr. Englishman, I'm a Greek 30+ and I'm a bonsai...

πηγή

Σάββατο, 10 Απριλίου 2010



«Ποτέ δεν είναι τόσο δύσκολο
να μιλήσουμε όσο όταν
ντρεπόμαστε για τη σιωπή μας»


 La Rochefoucauld (1613-1680)


Ετικέτες

αλάτι (1) ανθρωποι (2) αντρες (1) απολογισμός (1) απόψεις (1) αρθρο (1) γάμος (2) γαμπρός (1) γεγονότα (1) γήρας (1) διαφορετικότητα (1) εραστές (1) ερωμένες (1) ευχες (2) ηλικία (1) Θεσσαλονίκη (1) ιστορίες (1) κοινωνικά (1) κόσμος (1) λόγος (1) Μάνος (1) μεζέδες (1) μεσήλικες (1) μηνύματα/1/ (1) μιλω (1) νύφη (1) οικογένεια (2) παιγνιδια/11/ (1) παιγνιδια/4 (1) παστά (1) πικρα λογια /12 (1) πικρα λογια /26 (1) πικρα λογια /30 (1) πικρα λογια /47 (1) πικρα λόγια /55 (1) πικρα λογια/1 (1) πικρα λογια/10 (1) πικρα λογια/11 (1) πικρα λογια/13 (1) πικρα λογια/14 (1) πικρα λογια/15 (1) πικρα λογια/16 (1) πικρα λογια/17 (1) πικρα λογια/18 (1) πικρα λογια/2 (1) πικρα λογια/20 (1) πικρα λογια/21 (1) πικρα λογια/22 (1) πικρα λογια/23 (1) πικρα λογια/24 (1) πικρα λογια/25 (1) πικρα λογια/27 (1) πικρα λογια/28 (1) πικρα λογια/29 (1) πικρα λογια/3 (1) πικρα λογια/31 (1) πικρα λογια/32 (1) πικρα λογια/33 (1) πικρα λογια/34 (1) πικρα λογια/35 (1) πικρα λογια/36 (1) πικρα λογια/37 (1) πικρα λογια/38 (1) πικρα λογια/39 (1) πικρα λογια/4 (1) πικρα λογια/40 (1) πικρα λογια/41 (1) πικρα λογια/42 (1) πικρα λογια/43 (1) πικρα λογια/44 (1) πικρα λογια/45 (1) πικρα λογια/46 (1) πικρα λόγια/48 (1) πικρα λογια/49 (1) πικρα λογια/5 (1) πικρα λογια/50 (1) πικρα λόγια/51 (1) πικρα λόγια/52 (1) πικρα λογια/53 (1) πικρα λογια/54 (1) πικρα λόγια/56/ (1) πικρα λόγια/57/ (1) πικρα λόγια/58/ (1) πικρα λογια/59/ (1) πικρα λογια/6 (1) πικρα λόγια/60/ (1) πικρα λόγια/61/ (1) πικρά λόγια/62/ (1) πικρά λόγια/63/ (1) πικρα λογια/7 (1) πικρα λογια/8 (1) πικρα λογια/9 (1) ποιήματα (1) ποίηση (1) ποιητές (1) προβληματισμοί (1) ριλαξ (1) σαρδέλες (1) σιωπή (1) σκέψεις (1) συζητήσεις (2) συμπληρωματικότητα (1) σχέσεις (1) ταβέρνα (1) φαγητό (1) Χατζιδάκις (1) χειραγώγηση (1) χιούμορ (1) χρονογραφήματα (1) χωρισμοί (1) χωρισμός (1) anima (1) animous (1) Athens.Corfu (1) Carl Jung (1) foto/1/ (1) foto/3/ (1) foto/4/ (1) foto/5/ (1) frog (1) humans (1) link/1/ (1) love (1) magazine (1) men (1) note2/ (1) stone (1) Thessaloniki (1)

Καλώς τους!

eXTReMe Tracker

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails
Κοινοποιήστε το στο Facebook

Αρχειοθήκη ιστολογίου