Τρίτη, 17 Φεβρουαρίου 2009

Γιατί μας έλκει η άρνηση.


Εχω γνωρίσει πολλούς ανθρώπους που τους έλκει η τυραννία και το βάσανο.
Εχουν κάτι στην ζωή τους που τους τυραννάει και μόλις για κάποιους λόγους αυτό εκλείψει ...«ψάχνουν» αμέσως για το υποκατάστατο και πάει λέγοντας.
Η αρχίζουν την ζωή τους μέσα σε ενα τυραννικό περιβάλον το οποίο «μοιραία» το διαιωνίζουν.
Δεν έχει σημασία αν το ένα ειναι μιά μάνα που γκρινιάζει όλη μέρα και τούς μιζεριάζει την ζωή και το άλλο που προκείπτει ειναι ενας δεσμός -υποσυνείδητα διαλεγμένος ­- για να τους βασανίζει...

σημασία έχει οτι αυτοί οι άνθρωποι συνήθως τα βάζουν με την κακή τους τύχη –μοίρα και δεν μπορούν να καταλάβουν οτι οι ίδιοι ειναι που έχουν το πρόβλημα ...
ασε που δεν τους περνάει απο το μυαλό οτι κατι τέτοιες καταστάσεις λύνονται πάρα πολυ εύκολα αρκει να κατανοήσουν μερικά πράγματα.
Δεν θέλουν όμως να κατανοήσουν, γιατι όπως είπα και σε προηγούμενο ποστ τα αρνητικά συναισθήματα τρέφονται με αρνητικά κι ο φαύλος κύκλος συν τω χρόνω μεγαλώνει.Απο ένα σημείο και μετα βέβαια οχι μόνο μεγαλώνει αλλά γίνεται και μια μικρή η μεγάλη θηλειά που σφίγγει απειλιτικά τον λαιμό.
Και δώστου το αγχος ,και δώστου τα χάπια για να το κατευνάσουμε αλλα όχι να το θεραπεύσουμε...και δώστου τα κλάματα και πάει η μισή η ζωη.


Ερώτηση:-Μα αφου σε τυρανάει τι τον θέλεις?
Απάντηση :-Ναι αλλά όποιος αγαπάει παιδεύει .
(γιατι οπως ξέρουμε αυτος που δεν αγαπά δεν παιδεύει)
Αλλη απάντηση :-Ναι αλλά τα παιδιά που δεν πήγαν ακόμη φαντάροι ...?ναι αλλά με τα χρόνια μπορει να αλλάξει...ναι αλλά θα πονέσω...αντε να περιμένουμε καμμιά 50 χρόνια μέχρι να αλλάξει....πάει κι η άλλη μιση ζωή.
(Εδω θα σας πω το ανέκδοτο με τους τύπους (αυτή στα 90 κι αυτός στα 97) που πάνε στο δικηγόρο να βγάλουν τα διαζύγια τους για να παντρευτούν).
Μα γιατι αργήσατε τόσο? ρωτάει ο δικηγόρος
«Ξέρετε? περιμέναμε να συγχωρεθουν τα παιδιά μας για να μην πληγωθούν».
-----------------------------------------------------------------------------------------------

Αλλη ερώτηση:-Μα αφού βλέπεις οτι η μάνα σου δεν σε καταλαβαίνει γιατι δεν διαχωρίζεις την θέση σου?Γιατί δεν κρατάς αποστάσεις?
Απάντηση:-Μα ειναι μάνα μου.
(Λές κι αυτό –το οτι ειναι η μάνα μας-πρέπει να το πληρώνουμε μια ζωή ...ταιριαζουμε δεν ταιριαζουμε μαζί της).
Αλλη απάντηση:-Μα τι να κάνω αφού την έχω ανάγκη.
(να κάνεις τα πράγματα ετσι που να μην την έχεις ...και να χάσεις την βολή σου και να τρέξεις λίγο παραπάνω αλλα νάχεις την ησυχία σου...δεν είπαμε να μην την μιλάς κιόλας βέβαια ε!?)
Κι ένα σωρό άλλα παραδείγματα που θα μπορούσα να αναφέρω.
Εσείς τι λέτε για όλα αυτα που μας τυρανούν?
Τα ανιχνεύετε?
Τα αναλύετε εστω και λίγο?

60 σχόλια:

παπαρουνα είπε...

ΠΙστευω οτι τετοια ατομα ειναι εκεινα που πιστευουν(λανθασμενα)οτι δεν εχουν δικαιωμα στην ευτυχια,στη χαρα,στο γελιο..οτι δεν αξιζουν να ειναι ευτυχισμενα...γαλουχηθηκαν με αυτην την εικονα για τον εαυτο τους και νοιωθουν ο ι κ ε ι α να βρισκονται σε τετοια περιβαλλοντα..

μπορει να εχουν επιγνωση οτι ζουν μια αρρωστημενη κατασταση ,αλλα βρισκονται στο σπιτι τους(μεταφορικα)....πιθανον να μεγαλωσαν σε αρρωστα προτυπα και να αντιγραφουν την αρρωστημενη σχεση των γονιων τους....

faraona είπε...

Παπαρούνα μου η ερωτηση μου
«γιατι μας ελκει το αρνητικό» εχει πολλες απαντήσεις γιατι ειναι όντως μεγαλο θέμα.
Παλιότερα πιστεύω οτι ηταν πολυ χειρότερα πάντως τα πράγματα.
Γιατι ενας κύριος λόγος της αρνητικότητας μεσα σ ενα σπιτι που γεννιέται και γαλουχείται ενα παιδί ειναι η καταπιεση ,απ όπου κι αν προέρχεται.
Και ξέρουμε πολυ καλα τι σήμαινε παλιά ενας πατέρας δυνάστης και μιά μάνα ανίσχυρη δίπλα του που τον σιγοντάριζε.

ILive2LoveMe είπε...

To 'βόλεμα' αφ'ενός, η φοβία για το χ ή ψ λόγο αφ'ετέρου, και ο σαδομαζοχισμός από την άλλη. Άλλη εξήγηση δεν υπάρχει. Κοινώς Αναστασία μου, ή έχουν συμφέροντα (και το κλείνουν ερμητικά το στόμα στην κυριολεξία), ή έχουν μεγάλη φοβία από πιθανές απειλές ή κακοποίηση, ή τους αρέσει να τυραννιούνται εθελοτυφλώντας και τρέφοντας με μη υπάρχουσες ελπίδες τους εαυτούς τους. Τέτοιες περιπτώσεις έχουμε συναντήσει και συναντάμε κάθε μέρα. Δε λέω να διαύεις την οποιαδήποτε σημαντική συζυγική ή μητρική ή οποιαδήποτε άλλη σχέση στη ζωή σου έτσι απλά. Αλλά... άλλο το πρόβλημα που αντιμετωπίζω και λύνω, και άλλο ο 'βραχνάς' που δεν έχει λύση. Εκεί δεν υπάρχει μέση οδός. Ή κάθεσε και υπομένεις εν πλήρη γνώση, ή φεύγεις τα 'βάζεις' με τα δύσκολα και τα νικάς.
Άλλωστε όλοι ξέρουμε πως ακόμη και το πιο δύσκολο περνάει, απαλύνει με το πέρασμα του χρόνου. Ίσως να λυπόμαστε μέσα μας να πικραινόμαστε, να νοσταλγούμε. Όμως κατά βάθος όταν έχεις ζήσει τη κόλαση , ξερεις πως έχεις κάνει μια καλή επιλογή.
Η συμβουλή είναι καλή η επιβολή είναι άσχημη. Και κρίμα που κάποιοι μπερδεύουν την αγάπη με την ανοχή , όπως είχε πει και η Αλκυόνη Παπαδάκη σε ένα της βιβλίο.
Φιλιά Αναστασία μου, καλό απόγευμα.

Ξυπόλυτη είπε...

«γιατι μας ελκει το αρνητικό»

Γιατί ... γιατί ... γιατί δεν έχουμε αυτοεκτίμηση, γιατί ... δεν μας μάθανε να έχουμε. γιατί... αν από μικρο παιδί ακούς συνεχώς ότι είσαι άχρηστος, ότι τίποτα δεν κάνεις σωστά, ότι ... ποιος θα σε θέλει εσένα, ποιος θα σε αγαπήσει, έτσι που είσαι ... γιατί ... γιατί ... Γιαυτό φαραώνα μου. Γιαυτό!!!
Γιατί σου γίνεται βίωμα.
γιατί πιστεύεις ... μπα ... γιατί να με αγαπάει εμένα αυτός; Α...! κανένας χαμένος θα είναι. αφού εμένα κανένας σωστός δεν μπορεί να με αγαπάει. αφού εγώ δεν την αξίζω την αγάπη.

Ξέρεις τι τεράστιος αγώνας χρειάζεται για να καταφέρεις να ξεφύγεις από αυτό; να σταθείς στα πόδια σου και να πιστέψεις στον εαυτό σου;
Αγώνας, και ... άλλη μια απόρριψη. μιας και αυτό δεν αρέσει, δεν αρέσει καθόλου σε αυτούς που το καλλιέργησαν. θέλουν να σε βλέπουν κάτω, να τους έχεις ανάγκη, να κρέμεσαι από πάνω τους, και έτσι ... να αισθάνονται αυτοί δυνατοί, σημαντικοί.

Χωρίς να θέλω να φανώ εγωίστρια... νοιώθοντας όμως απέραντη περηφάνια, έχω να πω ότι εγώ το κατάφερα αυτό. με μάτωμα, αλλά ... το κατάφερα. ξέφυγα. έκανα πάντα αυτό που γούσταρα να κάνω. Με ... απώλειες πολλές φυσικά...

Dee Dee είπε...

Εκτος της αυτογνωσιας και της αυτοεκτιμησης που πολυ σωστα αναφερετε, πολλοι δεν δινουν τον χρονο να ασχοληθουν με την σκεψη του εαυτου τους, να τον ψαξουν. Να εχουν συγκεκριμενα "θελω" και "ΔΕΝ θελω". (αρα οδηγουμαστε σε ελλειψη αυτογνωσιας). Αλλοι παλι θεωρουν οτι εχουν βγει απο τον λαβυρυνθο αλλα ειναι ακομη μεσα, γιατι σταματησαν το ψαξιμο στα μισα του δρομου. Θελει πολυ γδυσιμο η αληθεια μας. Οχι δεν ειναι ευκολο.

Και παντα υπαρχουν και αυτοι που τρεφονται απ' αυτο και αν βρεις λυση στο αδιεξοδο τους, θα βρουν ενα καινουριο αδιεξοδο να σταθουν μπροστα του, οπως λεει και η φιλη μου η Βαμβουνακη!

Καποιοι αλλοι εφυγαν απο ενα δυναστη και πηγαν σε εναν αλλον....ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΤΟ ΞΕΡΟΥΝ!

Ατσαλες σκεψεις :)

Δυνατο θεμα, μεγαλο και πολυ ευαισθητο!

Καλο απογευματακι!!!

Maria Tzirita είπε...

Προσωπικά δε με έλκει καθόλου το αρνητικό, ούτε οι επώδυνες καταστάσεις, τίποτα που να με βασανίζει και να με στεναχωρεί. Κοινώς όχι, δεν ανήκω στους μαζοχιστές αυτής της ζωής! Και το απέδειξα πολύ πρόσφατα, σωστά φιλενάδα; Φιλάκια πολλά!

venceremos είπε...

Εχω γνωρίσει αρκετούς ανθρώπους που τους αρέσει να ειναι μεσα στην γκρίνια, την δυστυχία και την κακομοιριά λες και μέσα από αυτά βρίσκουν το νόημα της ζωής τους.
Δεν τους καταλαβαίνω.
ειναι τελείως ξένο προς εμέ.
Εχω βιώσει όμως μια κατάσταση άρρωστη για πολλα πολλα χρόνια, μην έχοντας την δύναμη να απεμπλακω και το βασικότερο μην γνωρίζοντας τα ολέθρια αποταλέσματά της.
και φτάσαμε 50!!!
και πάμε να το στρώσουμε...
βήμα.. βήμα..
με χαμόγελο όμως, με το βλέμμα ψηλα,με καθαρά χέρια και με πεντακάθαρο μυαλό.
Αρνητικά συναισθήματα υπάρχουν και φόβοι υπάρχουν και ξέρω γιατί υπάρχουν, ξέρω και τον τρόπο να τα διώχνω..
ΈΛΠΙΔΑ ΑΓΑΠΗ ΠΙΣΤΗ
μ αρέσει όλο αυτό που κάνεις στην Αψινθο. Με τον τρόπο σου βοηθάς στο...βήμα..
ευχαριστίες καρυστινές

ruth_less είπε...

Θα συμφωνήσω με την Ξυπόλητη πιο πάνω. Γιατί είναι σαν αρρώστια κολλητική και μεταδίδεται από γενιά σε γενιά... Μέσα στην έλλειψη αυτοεκτίμησης μεγάλωσαν οι γονείς και με αυτό τον τρόπο μεγαλώνουν και τα παιδιά... και τι πιο εύκολο να τα ρίχνουμε πάντα στους "προηγούμενους"! Αλλά δεν είναι έτσι. Ο καθένας έχει τη δική του ξεχωριστή ευθύνη. Κι εγώ που το είδα και το βλέπω ακόμα στη δική μου μητέρα, πίστεψε με Φαραώνα μου, το πολεμώ σαν αρρώστια να κρατηθεί μακριά μου. Όχι δεν δέχομαι την μιζέρια, δεν δέχομαι να ανέχομαι το αρνητικό στη ζωή μου... και όχι, δεν έχω λύσει όλα μου τα προβλήματα. Αλλά στέκω απέναντι τους - αντρίκια-, τα λέω με το όνομά τους και τα πολεμώ.

Ατσαλένιες οι αλήθειες σου. Μ΄αρέσεις τρυφερή Φαραωνούλα :)

Olga είπε...

Καλό θέμα, φαραώνα μου, ως συνήθως! Ακου! Έχεις ακούσει, να παιδεύονται, και να το ... ευχαριστιούνται!!;; Σε πολύ πολύ κοντινό μου περιβάλλον!!Δεν έχει γνωρίσει άνδρα, η εν λόγω κυρία, που να μην της έχει...ψήσει το ψάρι..[που λέει η παροιμία]!!Άκρατος μαζοχισμός!!Πιστεύω οτι λίγο ως πολύ, τα άτομα αυτά, και σε άλλες καταστασεις της ζωής τους, έχουν την ιδια στάση, γενικώς...
Χαμένες ευτυχισμένες μέρες απο την ζωή τους!!Κρίμα, τι να πει κανεις;;!!

panagiota είπε...

Μια καλησπέρα μόνο θα σου αφήσω εδώ αγαπημένη μου
Αρχισα να φεύγω και να ξεφεύγω πριν 37 χρόνια από όλα αυτά, οπότε δεν μπορώ να σχολιάσω...

Aspa είπε...

Είναι θέμα απόφασης. Αυτοί οι άνθρωποι έχουν αποφασίσει να βασανίζονται και όπως λες αν το πρόβλημα εκλείψει, θα προσελκύσουν άλλο πρόβλημα (στο άψε σβήσε). Το ανέκδοτο απολαυστικό, δεν το είχα ξανακούσει!

faraona είπε...

Tzένη κρατώ αυτο:
"Δε λέω να διαλύεις την οποιαδήποτε σημαντική συζυγική ή μητρική ή οποιαδήποτε άλλη σχέση στη ζωή σου έτσι απλά. Αλλά... άλλο το πρόβλημα που αντιμετωπίζω και λύνω, και άλλο ο 'βραχνάς' που δεν έχει λύση. Εκεί δεν υπάρχει μέση οδός. Ή κάθεσε και υπομένεις εν πλήρη γνώση, ή φεύγεις τα 'βάζεις' με τα δύσκολα και τα νικάς."

Λέει πολλά αυτό το σημείο απο το σχόλιο σου και συμφωνω σε όλα.

faraona είπε...

Ξυπολητάκι μου
κρατω αυτό:

"Ξέρεις τι τεράστιος αγώνας χρειάζεται για να καταφέρεις να ξεφύγεις από αυτό; να σταθείς στα πόδια σου και να πιστέψεις στον εαυτό σου;
Αγώνας, και ... άλλη μια απόρριψη. μιας και αυτό δεν αρέσει, δεν αρέσει καθόλου σε αυτούς που το καλλιέργησαν. θέλουν να σε βλέπουν κάτω, να τους έχεις ανάγκη, να κρέμεσαι από πάνω τους, και έτσι ... να αισθάνονται αυτοί δυνατοί, σημαντικοί."

Πολύς αγώνας και πόνος όπως το λές μα αξίζει τον κόπο.
Τούς ανθρώπους που περνάνε απο τέτοια καμίνια τους θεωρω ήρωες.

faraona είπε...

Λαίδη μου κρατω αυτο:


"Και παντα υπαρχουν και αυτοι που τρεφονται απ' αυτο και αν βρεις λυση στο αδιεξοδο τους, θα βρουν ενα καινουριο αδιεξοδο να σταθουν μπροστα του, οπως λεει και η φιλη μου η Βαμβουνακη!

Καποιοι αλλοι εφυγαν απο ενα δυναστη και πηγαν σε εναν αλλον....ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΤΟ ΞΕΡΟΥΝ!"

Χαχαχα!!!Το ξέρουν φυσικά καλη μου Ντι και το παραξέρουν ...μέσα τους...
μονο που αυτο το μέσα τους δεν θέλουν ούτε κάν να το ψιλαφούν.

faraona είπε...

Μαράκι μου εσυ κάνεις παρα πολυ καλα κούκλα μου και να συνεχίσεις ετσι σε παρακαλώ.

faraona είπε...

Καρυστινή μου
κρατω αυτό:

"Αρνητικά συναισθήματα υπάρχουν και φόβοι υπάρχουν και ξέρω γιατί υπάρχουν, ξέρω και τον τρόπο να τα διώχνω..
ΈΛΠΙΔΑ ΑΓΑΠΗ ΠΙΣΤΗ
μ αρέσει όλο αυτό που κάνεις στην Αψινθο. Με τον τρόπο σου βοηθάς στο...βήμα.."


Μακάρι να βοηθάω εστω κι ενα χιλιοστο του χιλιοστου.
Θα ήμουν πολυ ευχαριστημένη.
Σ ευχαριστω.

faraona είπε...

Ρούθ
κρατω αυτο:



"Αλλά δεν είναι έτσι. Ο καθένας έχει τη δική του ξεχωριστή ευθύνη. Κι εγώ που το είδα και το βλέπω ακόμα στη δική μου μητέρα, πίστεψε με Φαραώνα μου, το πολεμώ σαν αρρώστια να κρατηθεί μακριά μου. Όχι δεν δέχομαι την μιζέρια, δεν δέχομαι να ανέχομαι το αρνητικό στη ζωή μου... και όχι, δεν έχω λύσει όλα μου τα προβλήματα. Αλλά στέκω απέναντι τους - αντρίκια-, τα λέω με το όνομά τους και τα πολεμώ."


Ειναι υπέροχο αυτό που λες!!!
Κι αφού το εφαρμόζεις ...υποκλίνομαι κιόλας.

faraona είπε...

Παναγιωτα μου
αχ εσυ!!!!
Εσυ κι αν εχεις να πεις ...
Πολυ θάθελα αλλα εσυ ξέρεις καλύτερα κουκλα μου!

faraona είπε...

Ασπα μου ειναι να μην μπει καποιος σε τέτοιο φαύλο κύκλο...αυτός ο κύκλος γίνεται μιά μαύρη τρύπα που μας τραβάει μετά μέσα της ...κι αντε να βγούμε!

Γλαυξ είπε...

μας...έλκει το αρνητικό...
γιατί το αντιμετωπίζουμε..μήπως σαν τρόπαιο???
για σκέψου το...
φιλια..
πέταξα μια σκέψη και φεύγω!

faraona είπε...

Γλαύκη?
Σαν τρόπαιο κάτι που δεν ειναι για τρόπαιο όμως.
Εννοεις οτι μπορει να λειτουργει ως πρόκληση.
Μπορει ψευδαισθητικά να το πιστεύουμε... αλλα νομίζω οτι περισσοτερο αγώνα χρειάζεται η θετική αντιμετώπιση της ζωής και ειναι και μεγαύτερη πρόκληση παρά η αρνητική.
Για ελα καιξαναρίξε αλλη μία!!χαχα!!

Γλαυξ είπε...

Mα εκείνη τη δεδομένη στιγμή....δε το βλέπεις αρνητικά...

ξέρεις κάτι δεν είναι τυχαίο..πως όσο απομακρυνόμαστε από ενα γεγονός..τόσο πιο ξεκαθαρα τελικά το βλέπουμε....

να ρίξω άλλη μία...

Το αρνητικό...δεν είναι πάντα το πιο ευκολο...
μηπως λοιπόν...
γιατί είναι το πιο δύσκολο???ή ακόμα καλύτερα....
μήπως γιατί πολλοί άνθρωποι δεν έχουν την κρίση να κατανοήσουν τη διαφορά ανάμεσα στο σωστό και στο λάθος..
όλα είναι θέμα ψυχολογίας..και κατά πόσο τελικά..μέσα σε χαωτικά συναισθήματα βάζουμε λίγο και αυτό το ρημάδι το μυαλό να λειτουργήσει...
μάλλον τελικά είναι θέμα μυαλού

ΥΣ...
ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΣΟΥ ΕΊΧΑ ΠΕΙ ΓΙΑ ΤΟ ΑΒΑΤΑΡ ΤΟ ΈΧΩ ΚΑΡΑΤΣΕΚΆΡΕΙ...
ΨΆΞΤΟ...σου δίνω πάσα..φιλια

mrs Smith είπε...

Δύο συνισταμένες βλέπω.
Η μία είναι η αναπαραγωγή γνωστών προτύπων που μας κάνουν να αισθανόμαστε ασφάλεια.
Η δεύτερη είναι η ανάγκη της ενδόμυχης επιβεβαίωσης της εικόνας που έφτιαξαν άλλοι για εμάς.
Ακόμη και εάν τα παραπάνω είναι αρνητικά, θεωρώ ότι ικανοποιούν την εικόνα που φέρουν κάποιοι για τη ζωή και την ύπαρξή τους.
Το πρόβλημα είναι εσωτερικό.

Εάν κάποιος μπορέσει και πει "όχι δεν αξίζω αυτήν την κατάσταση" ισχυροποιήσει δηλαδή την αυτοεκτίμησή του και αγαπήσει τον εαυτό του, θέλω να πιστεύω ότι θα βρεί τρόπο να το λύσει κάποια στιγμή.
Είναι λυπηρό όμως να βλέπει κάποιος τέτοια πλαίσια ζωής, να βλέπει και τις διεξόδους αλλά ο ενδιαφερόμενος να μην βλέπει τίποτα.

Καλή σου νύχτα φαραώνα μου :)

Coco είπε...

φοβάται κανείς να μείνει μόνος του,
έστω και για λίγο,
γι΄αυτό.

VaD είπε...

Mια κοινωνία ζει πάντα με αντιλήψεις βαθιά ριζωμένες μέσα της,ειναι οι προκαταλήψεις,δεν εξαλειφονται ευκολα,ουτε και με ατομικό αγωνα,η συλλογική σταδιακή άρνηση απέναντι σ'αυτές,τις εξαλειφει

faraona είπε...

Γλαύκη μου
ειναι θέμα μυαλού σίγουρα.
Ολο το υπόλοιπο ειναι συναισθηματικό υπερπαίξιμο που μας το μαθαίνουν όπως μαθαίνουν οι ηθοποιοι τον ρόλο τους στο σινεμα η στο θέατρο.

Για το Αβατάρ το ξέρω βρε...λές να μου ειχε διαφύγει?
Εδω τα «και» και τα σημεία στίξης περνάω απο κόσκινο...αυτό θα μου διέφευγε?
Εχεις απόλυτο δίκιο.

faraona είπε...

Mrs Smith μου
κρατώ αυτό:

"Εάν κάποιος μπορέσει και πει "όχι δεν αξίζω αυτήν την κατάσταση" ισχυροποιήσει δηλαδή την αυτοεκτίμησή του και αγαπήσει τον εαυτό του, θέλω να πιστεύω ότι θα βρεί τρόπο να το λύσει κάποια στιγμή"


Χμ! Το θέμα ειναι ΠΩΣ να μπορει ενα ατομο με χαμηλη αυτοεκτίμηση ΝΑ ΞΥΠΝΗΣΕΙ και ακόμη δυσκολότερα ,να αγαπήσει τον εαυτό του.
Αν στην ζωή του υπάρχουν γονείς που νιώθει το ίδιο το άτομο οτι δεν το αγάπησαν δεν μπορει εύκολα να αρχίσει απο το μηδέν...ειναι παρα πολυ δύσκολο γιατι πρεπει να αρχίσει απο το γιατι δεν το αγάπησαν οι γονείς...καταλαβαίνεις πόσο μακρυά πρεπει να πάει.Αλλιως δεν γίνεται.
Αν φτάσει στο σημείο που λες μευτά ειναι αρκετά εύκολα .

φιλια
κι ευχαριστω για την ποαρουσία σου στην παρέα.

faraona είπε...

Κοκό μου
λακωνικό αλλα πολυ περιεκτικό αυτό που λές.
Ας το πάω κι εγω λίγο πιο κάτω.


Δεν ειναι εύκολο να συνειδητοποιήσει κανεις οτι αν πεθάνει δεν θα χάσει «η Βενετιά βελόνι».

Ειναι αυτο που λέγαμε για την κορωνίδα της δημιουργίας...εγωισμός και κουταμάρα σε συνδιασμό βασιλικής μετα τρούλου μη χε...

faraona είπε...

Vad?
Γιατι αφήνεις μολότωφ και φεύγεις?
Μισεις το μπλογκάκι?
ΑΑΑΑΑ! δεν παίζω ...για ελα να μου πεις πως αλλάζει το συλλογικό ασυνείδητο γιατι εδω ανοίγεις ΚΕΦΑΛΑΙΑΡΑ οχι απλως κεφάλαιο...

Αν δεν αρχίζει αυτο απο την μονάδα που λέγεται (εστω συμβολικα)ΤΡΟΦΟΣ -ΜΗΤΕΡΑ απο που αρχίζει δηλαδη απο την πολιτικη των κρατών η απο την θρησκεία...
Ελα γρηγορα κι εξήγα ...

φιλακι

Juanita La Quejica είπε...

Ορια, τελικά ίσως είναι ό,τι πιο σημαντικό μπορούμε να κάνουμε για το ευ ζην μας. Ορια και σε εμάς και στους γύρω μας, ώστε να μην βασανίζουμε ο ένας τον άλλον ακατάπαυστα. Συνήθως μόνο μετά από μια μεγάλη δυστυχία είμαστε έτοιμοι να το κάνουμε. Μαθαίνουμε δύσκολα.

faraona είπε...

juanita μου
ναι μαθαίνουμε δύσκολα και πολυ πιο δύσκολα όταν δεν βοηθά και η παιδεία μας.
Βλέπεις ο ανθρωπος ειναι ετσι φτιαγμένος που μέχρι τα 4 χρόνια του εχει απορροφήσει όλα οσα θα τον κάνουν αργότερα εναν οσο το δυνατόν πιο ασφαλή ενήλικα.
Πολυ σωστα το λές για τα όρια.Για να βάλει κάποιος ΄΄ορια χρειάζεται να έχει μέτρο και για να έχει μέτρο πρέπει ναχει μεγαλώσει το δυνατόν αρμονικότερα.Εκει ειναι η δυσκολία των περισσοτέρων νομίζω .

σε φιλω

anepidoti είπε...

faraona,
ανοίγεις σεντόνια, κουρτίνες και τι δεν ανοίγεις...
γενικά, τέτοιου είδους θέματα προκύπτουν λόγω παιδικών βιωμάτων, κανείς δεν φυτρώνει με αγάπη στις αρνήσεις και τις απορρίψεις. Τυχερός όποιος ψιλιάζεται τί γίνεται και το ψάχνει με πείσμα και αγώνα που μόνον αυτός γνωρίζει το βάρος τους!
καλό μεσημέρι!
..........................

VaD είπε...

Οχι μολότοφ στο δικο σου μπλογκάκι,να πέσει φωτιά να με κάψει:)
Πώς αλλάζει;
Πολύ δυσκολα!
Ειναι εύκολο να διαγράψεις πχ το μύθο της κακιάς πεθεράς,της στολής(ο φαντάρος,ο μαθητής ,η μαθήτρια παλιότερα,ο σκουπιδιάρης,ο χαζός του χωριού)κοινωνικά στερεότυπα αιώνων;
Ειναι ευκολο να πάψουμε να χουφτώνουμε τα... μας όταν περνάει παπάς;και χιλιάδες α΄λλα παραδειγματα προκαταλήψεων!
Μάθημα εναντίον των προκαταλήψεων τέλος για σήμερα,το βράδυ θα εξετάσω τα γραπτά σας:)

Δημιουργία είπε...

Καταρχην πιστευω οτι οποιος αρνειται να δει την πραγματικοτητα (και να κάνει κατι για να την αλλαξει, αν αυτο που βιωνει τον δυσαρεστεί) ειναι αξιος της μοιρας του. Προσωπικα, οταν δω οτι κατι δεν παει καλα ή υπαρχει αρνητικο κλιμα, παιρνω το καπελακι μου και φευγω! Δεν καθομαι να αναλωνομαι και να μπλεκομαι σ'εναν φαυλο κυκλο!

faraona είπε...

Anepidoti
ανοίγω ε?

φιλάκι κορίτσι μου

faraona είπε...

Vad μου
μας άρχισες απ τα εύκολα ετσι?
Που να πάμε δηλαδη και στα αρχέτυπα της ψυχολογίας που ειναι σπαρμένα αιώνες τώρα μέσα μας...
πωπω αλλημονό μας!

faraona είπε...

Δημιουργία μου αυτό που κάνεις ειναι το φυσιολογικό που θάπρεπε να κάνουμε όλοι.
Το θέμα ειναι οτι δεν μπορούν να το κάνουν όλοι αυτό που λές και μάλιστα υποφέρουν μιά ζωή μέχρι να το κατορθώσουν.Δεν φταίνε ξέρεις αυτοί που δεν μπορούν ...φταίνε κάποιοι αλλοι πριν απ αυτούς που τούς φωρτώνουν κόμπλεξ κατωτερότητας και μαθαίνουν έτσι να υποτιμούν τον εαυτό τους.

Ειναι υπεύθυνοι κι αξιοι της τύχης τους μόνο οταν εμένουν στις καταστάσεις αυτές ενω αντιλαμβάνονται πλεον τι τους συμβαίνει ...

σε φιλω

Vassilis είπε...

όπως λένε και κάποιοι φίλοι μου από τα ... ξένα, ορισμένοι χρειάζονται ένα check up from the neck up!
Αν σπείρεις καλαμπόκι θα θερίσεις καλαμπόκι. Έτσι είναι και με τις σκέψεις. Μια αρνητική σκέψη δημιουργεί ένα αρνητικό συναίσθημα το οποίο οδηγεί σε μια άλλη αρνητική σκέψη και ο φαύλος κύκλος μεγαλώνει.
Δυστυχώς αργά ή γρήγορα οι μίζεροι και αρνητικοί συνάνθρωποί μας οδηγούνται στην απομόνωση γιατί ποιος θέλει να τους έχει γύρω του;

faraona είπε...

Vassili μου
οδηγούνται στην απομόνωση σίγουρα η συμπλέουν μ άλλους που ταιριάζουν αλλα τελικά δεν ειναι αυτό το ζητούμενο ετσι δεν ειναι?
Το ζητούμενο ειναι να μπορουν τα ατομα να συνειδητοποιούν ποιά ειναι αυτα που τα βαραίνουν και γεμίζουν την ζωή τους με μιζέριες και να τα ξεπερνούν ...σιγα σιγα γιατι δεν ειναι κι εύκολη υπόθεση.
Καλο βράδυ.

Ο άλλος είπε...

Δεν υπάρχει τυραννία. Υπάρχει συν ειδητή ή ασυνείδητη επιλογή κάποιων ανθρώπων που δεν θέλουν να βάλουν τη ζωή τους απέναντί τους και να την κοιτάξουν. να την παλέψουν. Προτιμούν να την δικαιολογούν, να την αφορίζουν. Το τραγικό είναι πως όταν κάποια στιγμή τα πράγματα αλλάζουν , οι ίδιοι άνθρωποι καταγγέλουν τον τύραννο. Σαν να ήταν απόντες οι ίδιοι. Σαν να ήταν θεατές. Αλλά ναι, μάλλον ήταν. Απλοί θεατές

Λακης Φουρουκλας - Lakis Fourouklas είπε...

Τα προβλήματα αυτά που λες είναι οι δικαιολογίες μας. Αντί να βγούμε εκεί έξω στον κόσμο και ν' αγωνιστούμε να πετύχουμε αυτά που θέλουμε, βολευόμαστε μέσα στις ψευδαισθήσεις ασφαλείας μας. Μέρα καλή

Κωνσταντίνος είπε...

Υπάρχει νομοτέλεια και στον πνευματικό-ψυχικό κόσμο μας.
Οι εξωτερικές συνθήκες τις ζωής μας πρέπει να ταυτίζονται με τις εσωτερικές.
Ειδάλλως Υπάρχει ανισορροπία .
Μπορείς να φανταστείς έναν εσωτερικά ευτυχή να περιβάλλεται από δυστυχία?
Η και το αντίστροφο ?
Συνεπώς τίποτα ποιο εύλογο από το πως οι επιλογές μας οδηγούν στο να μπορέσουμε να εκφράσουμε

Το βαθύτερο είναι μας.Θεατό η αθέατο.

Καλό μεσημέρι

eirini είπε...

Φαραόνα μου, τώρα έπιασες ένα ζήτημα μεγάλο και τελείως απεχθές για μένα! Καταρχάς να σου πω ότι οι απόψεις σου με βρίσκουν απολύτως σύμφωνη! Πραγματικά μισώ την μοιρολατρία! Όταν ακούω... "όλα σε μένα συμβαίνουν", "τί τραβώ", "δεν μπορώ να κάνω τίποτα, η μοίρα μου το 'χει" και κάτι τέτοια... τρελλαίνομαι! Φυσικά και μπορούμε να κάνουμε! Μπορούμε να κάνουμε τα πάντα, αρκεί να το θέλουμε! Τί θα πει να μην πληγώσω αυτόν και τον άλλον;;; Δηλαδή να μείνω μια ζωή δυστυχισμένη για να είναι ευτυχισμένος ο διπλανός μου; Αμ! δεν το ΄ξερα! Πρώτα απ'όλα θέλω να είμαι ευτυχισμένη εγώ, όχι κάνοντας κακό στον διπλανό μου αλλά διεκδικώντας την ζωή που μου ανήκει! Δεν μπορώ να ακούω όλα αυτά του τύπου..."τί τραβάει η καημένη"! Δεν τραβάμε τίποτα αν δεν το θέλουμε! Επιτέλους ας πάψουμε την μοιρολατρία κι ας τραβήξουμε μπροστά! Όπως στρώσουμε... έτσι θα κοιμηθούμε!

Πολύ καλό θέμα! Φιλάκια πολλά Φαραόνα μου!!!

Mairouli είπε...

Πραγματικά σε πολλούς ανθρώπους αρέσει αυτή η τυραννία. Θέλουν να βασανίζονται. Τους αρέσει αυτή η κατάσταση. Και όταν αλλάζει λίγο,όταν τα πράγματα πάνε λίγο καλύτερα, αρχίζουν και ανησυχούν....Τι πήγε στραβά??? Είναι δύσκολο να το κατανοήσω. Το μόνο σίγουρο είναι ότι δεν επιδιώκω να έχω πάντα κάτι μέσα στο μυαλό μου να με βασανίζει....

faraona είπε...

@Αλλε
@Λάκη
@κΩΝΣΤΑΝΤΊΝΕ
@εΙΡΉΝΗ
@Mairouli
Θα σας απαντήσω μόλις επιστρέψω την άλλη βδομάδα.
Να περνάτε καλά.

ΛΟΥΛΟΥΔΙ ΧΩΡΙΣ ΑΡΩΜΑ είπε...

Καλησπέρα!

Πολύ σωστά το έχεις διατυπώσεις…« τα αρνητικά συναισθήματα τρέφονται με αρνητικά κι ο φαύλος κύκλος….»

Δυστυχώς αν θέλαμε απλώς να ήμασταν ευτυχισμένοι, θα ήταν εύκολο. Το κακό είναι ότι θέλουμε να είμαστε πιο ευτυχισμένοι από τους άλλους και αυτό ΣΧΕΔΟΝ ΠΑΝΤΑ είναι δύσκολο, μιας και τους νομίζουμε πιο ευτυχισμένους από ότι είναι… (λόγια ενός μεγάλου στοχαστή, Montesquieu).

Ωστόσο, ο καθένας σ' αυτόν τον κόσμο, κουβαλάει το δικό του σταυρό.

λυγερη είπε...

Η μιζέρια. Η μαγκουφιά η αυτοτυραννία έχουν πάντα μια γενεσιουργό αιτία την ΑΡΝΗΣΗ με όλες της τις ερμηνείες και τα παρελκόμενα. Ένα μεγάλο ΜΗ λοιπόν
γίνεται ρυθμιστής μιας ζωής που πάει χαμένη θάλεγε η ταπεινότητά μου και νομίζω βαραίνει όσους έλκει
Αν λοιπόν, με ΜΗ προσπαθήσεις να ανατρέψεις αυτήν την αρνητική στάση ζωής απλά την ανακυκλώνεις. Εδώ η Αρχή της Ομοιοπαθητικής δεν έχει εφαρμογή.
Πες ΝΑΙ λοιπόν, Δείξε κατανόηση σε ότι δεν σου αρέσει, προσπάθησε να δεις κάτι θετικό ( δε μπορεί θα υπάρχει ,πάντα υπάρχει κάτι για το οποίο δεν λέμε όχι) και αξιοποίησέ το,. Αν πρόκειται για σένα τον ίδιο η αίσθησή σου θα σου το δείξει.
Αν πρόκειται για τον άλλον , βάλε λίγο νερό στο κρασί σου και πιές το παρέα μαζί του….Δεν ξέρω αν γίνομαι κατανοητή θα προσπαθήσω τελειώνοντας με ένα από τα παραδείγματα ζωής που μου δίνει το Μαράκι μου.

Όταν μου ζητά κάτι που καταλαβαίνει ότι δεν θα ενδώσω, μου λέει
Πες ναι, πες ναι….. Τόσο απλά. !!
Με την αγάπη μου .
http://lygeri.pblogs.gr
http://ligery.pblogs.gr

Λεμέσια είπε...

Φαραώνα, άκρως σημαντικό το κείμενο σου και πολύ καίρια τα ερωτήματα που θέτεις. Την καλημέρα μου.

musicbug είπε...

Ayto oute egw mporw na to katalavw me merikous anthrwpous, einai sa na "erethizontai" apo tin kakotyxia, ta arnitika pou mporei na tous symvenoun klp kai dimiourgoun gyrw tous mia avra dysoiwni i opoia mono kalo den kanei, afou exw paratirisei se merikous gnwstous oti otan eisai poly arnitikos sou tyxenoun diafora asxima pragmata les kai ta travane san skoupa:-)
Kali vdomada

βιολιστης στη στεγη είπε...

Το έχω "ψάξει" πολύ το θέμα αυτό Αναστασία, γιατί τυχαίνει να γνωρίζω απο κοντά και για πολλά χρόνια ανθρώπους αυτής της κατηγορίας.
Ξέρεις πού έχω καταλήξει;
Είναι ο τρόπος για να νοιώθουν οι άνθρωποι αυτοί ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΙ.
Είναι ο τρόπος για να εκμαιεύουν τη προσοχή και τον οίκτο και να τα μετατρέπουν σε αίσθηση αγάπης και προσοχής.
Είναι ο τρόπος να μη νοιώθουν μόνοι.
Και συνήθως, εθελοτυφλούν τόσο πολύ, που είναι αδύνατον να αλλάξουν έστω και στο ελάχιστο αυτό το τρόπο ζωής.
Με λίγα λόγια, η κατάσταση είναι μή αναστρέψιμη!

Yannis Petsas είπε...

Πιστεύω πως όλα αυτά οφείλονται στο στάτους που μεγαλώσαμε, που γαλουχηθήκαμε δεν ξέρω κι εγώ πώς. Αυτό που ρωτάς, ναι το ψάχνω, μ’ απασχολεί δυστυχώς, με καταδυναστεύει αλλά είναι να το ‘χει ο άνθρωπος και δεν αναλύονται όλα αυτά με γενικολογίες. Παρατήρησα ωστόσο πως όσο μεγαλώνει κάποιος τόσο πιο εαυτούλης γίνεται, τόσο πιο πολύ να γίνεται το δικό του κοιτάει. Σαν να θέλει πίσω εκείνα που έχασε από άγνοια.

LOCKHEART είπε...

Εχω γνωρίσει ανθρώπους που ότι και να τους πεις και να τους δείξεις πάντα βλέπουν το άσχημο και το αρνητικό και αν δεν υπάρχει το ψάχνουν ! Τωρα σε κάποια παραδείγματα που αν ο αλλος είναι βίαιος μένεις στην σχέση τότε μιλάμε για μαζοχισμό! Απο την άλλη η αμφισβήτηση ειναι καλό να γίνεται ώστε να ψάχνουμε την αλήθεια των πραγμάτων αλλα πάντα με αντικειμενικά κριτίρια φιλια

τα παπούτσια της Dorothy είπε...

Νομίζω ότι σε κάποιον που δεν αποφασίζει να ξεκόψει από πρόσωπα και καταστάσεις που δεν τον ικανοποιούν, πάντα υπάρχει μέσα του η "ελπίδα" (εγώ το λέω βλακεία, αλλά περι ορέξεως...) ότι αυτός/ή θα καταφέρει να αλλάξει το αρνητικό και θα το κάνει θετικό, καλό και σωστό. Και, έχοντας για παράδειγμα μια φίλη μου η οποία εδώ και χρόνια μένει σε μια σχέση- φεστιβάλ αρνητικής ενέργειας, θα συμφωνήσω με τον "βιολιστή στη στέγη", ότι είναι και ένας τρόπος για να αισθάνονται σημαντικοί και να τραβούν την προσοχή. Ευχαριστώ, αλλά από τέτοιου είδους προσοχή...δεν θα πάρω!!! Φιλιά!

koulpa είπε...

δε γυρίσατεεεεε; δε πειράζει.. ας ρίψω σημείωμα..:):)
μμμ.. για αρχή.. ζούμε σε μιά αρνητική και γκρινιάρικη κοινωνία.. κι όσο να'ναι επιρεάζει του φυσιολογικούς.. για αρχή ποιός αντιλαμβάνεται πόσο αρνητικό είναι να είναι αρνητικός;.. νομίζω η συνιδητοποίηση της αλήθειας είναι το δυσκολότερο.. κι όταν τη συνηδητοποιήσεις.. να επιβιώσεις με την χλέυη των γύρω σου για τις άρωστες ιδέες σου..:):)
δε βλέπω μαγικές λύσεις.. ότι μπορεί ο καθένας..:):)
καλησπερούδια (έστω και μπαγιάτικα):):)

patsiouri είπε...

Πιο πολύ συμφωνώ με την Κοκό, την απάντησή σου σ'εκείνη, καθώς και με τη "Βιολίστρια στη στέγη".

Ορισμένες φορές λυπάμαι τα άτομα αυτά, άλλες μ'εξοργίζουν.

Η αδερφή μίας φίλης μου ήταν έτσι.
Διαιώνιζε μία τρισπροβληματική σχέση και όλοι τη λυπόντουσαν επειδή ήταν το "θύμα" εκτός από μένα που ήθελα να την πλακώσω.
¨Ετσι έστρεφε το ενδιαφέρον στο πρόσωπό της και δεν έφταιγε μόνο ο σύντροφος-τύρρανος.

Άλλαξε πορεία τώρα πια, με αφορμή όμως ένα τραγικό γεγονός, το χαμό της αδερφής της και φίλης μου.
Τότε κατάλαβε τι θα πει "πονάω".
Τότε κατάλαβε τι θα πει ζωή.
Τώρα πια ζει.

ολα θα πανε καλα... είπε...

καλησπέρα - το θέμα είναι πολύ μεγάλο για να απαντηθεί με ένα απλό σχόλιο - συμφωνώ σε πολλά από αυτά που είπες αλλά δε γίνονται πάντα στην πράξη όπως τα λες,διαφωνώ με τη φράση σου ότι "πολύ εύκολα τα πράγματα λύνονται" ή κάπως έτσι.
Έχοντας μεγαλώσει κάπως,θέλω να πω όχι στο πεζοδρόμιο ή στους δρόμους,δε θεωρώ ότι θα λυνόταν το θέμα αν έλεγα,ας πούμε στη μητέρα μου -τυχαίο το παράδειγμα - άει γ...".Δε θα το καταλάβαινε,είναι μια γλωσσα που δε μιλήσαμε ποτέ,μου είναι και εμένα ξένη.Είμαι 40 και είναι σχεδόν 70.Δε μπορώ να της ακυρώσω μια ζωή που την έζησε όπως μπορούσε και όπως δε μπορούσε,δε γίνεται να την στήσω στον τοίχο γιατί πρώτον τίποτα δε θα καταλάβει ή δε θα θελήσει να καταλάβει κι επομένως ο ρόλος μου θα είναι αποτυχημένος.Δε θα βγει τίποτε καλό μέσα από αυτό,τίποτε το εποικοδομητικό.Αν πω ένα "μου κατέστρεψες τη ζωή",σε έναν δικό μου άνθρωπο,δε θα αλλάξει τίποτα,θα νιώσουμε άσχημα και οι δύο για κάτι που τώρα δε μπορούμε να φτιάξουμε ή μπορούμε αλλά πολύ δύσκολα κι ίσως να μην αξίζει και τον κόπο πια.Δεν είναι εύκολες οι επεμβάσεις σε μεγάλη ηλικία και μιλώ και κυριολεκτικά και μεταφορικά!Πιστεύω ότι στην ουσία πρόκειται για δρόμους που δε θα συναντηθούν ποτέ γιατί είναι άλλα τα συμφέροντα του ενός και άλλα του άλλου ατόμου.Αλλά είναι πικρό να μιλάς για "συμφέροντα",από τη στιγμή που μιλάς για πρόσωπα της οικογένειάς σου ή του κοντινού σου τελοσπάντων κύκλου.Το θέμα δε λύνεται με μια βρισιά,με πικρές κουβέντες που αφήνουν και τις δύο πλευρές ανάπηρες και ακόμα πιο αποξενωμένες.Φοβάμαι όμως ότι ούτε με διάλογο λύνεται και ότι χάνουμε τον καιρό μας ελπίζοντας ότι ο άλλος θα καταλάβει.Δε θα καταλάβει όχι γιατί δε μας αγαπάει(ρήμα που παίρνει νερό αλλά τελοσπάντων)αλλά γιατί αν το καταλάβει αυτό που του λέμε,τότε διακυβεβεύεται η δική του ζωή,αυτά που έκανε ή δεν έκανε.Θέλει να πιαστεί από κάπου.
Δεν ξέρω εν τέλει - και ζητώ συγγνώμη για το "σεντόνι" - αν μπορούμε να βρούμε μια λύση.Μια λύση θα ταν να είμαστε ανεξάρτητοι οικονομικά από οποιονδήποτε μπορεί να καταδυναστεύσει τη ζωή μας,ώστε διακριτικά να τον κάνουμε στην άκρη,όσο γίνεται.
Όμως η ζωή δεν είναι άσπρο-μαύρο.Κι όταν πρόκειται για τόσο στενές σχέσεις,είναι σα να ξεριζώνεις τον μισό σου εαυτό κάνοντας τόσο βαθιές τομές.

ΦΑΝΗ είπε...

Οι απαντήσεις που δίνουμε για τέτοια «θέματά» μας, δεν προέρχονται από τη λογική: έχουμε καταπιεί διάφορα «μότο» για να δικαιολογούμε τα αδικαιολόγητα, που είναι συνήθειες ή επιβολές που εξυπηρετούν κάποιο βαθύ μας αρρωστημένο ψυχισμό. Ο σκοπός της ζωής μας είναι να φωτίσουμε αυτά τα «θέματά» μας. Άλλοι το διαλέγουν άλλοι όχι... Σχετικές σκέψεις έκανα προχτές εδώ: http://fanh.pblogs.gr/2009/02/poios-apo-mas-tha-kataferei-na-xefygei-poios-tha-kataferei-na-gi.html

Καλή σου μέρα!!!!...

maya είπε...

φαραώνα μου
υπάρχει και μια γλυκιά θαλπωρή στην γκρίνια .
συνηθίζει ο άνθρωπος να κουβαλάει κάτι που τον πιέζει
και νάχει αυτο το αποκούμπι γκρίνιας .

είμαστε περίεργοι οι άνθρωποι.

το γνώριμο είναι πιο αρεστό στους πολλούς
κι ας μην τους αρέσει .
(μη σου πω, λίγο τους αρέσει ...)


παρεπιπτόντως
άρχεται η συνεδρίασις εδώ
και πρέπει να εμφανιστείς ...

καλημέρα
χχχχχχχχχχχχ

ΦΑΝΗ είπε...

Φαραώνα, σε παρακαλώ στείλε μου σε σχόλιο εγγραφής μου ή στο προφιλ μου το e-mail σου γιατί από όπου κι αν σου στέλνω στο mail.faraonat22@hotmail.com
το απορρίπτει...

faraona είπε...

Aγαπημενοι φίλοι μου ευχαριστω πολυ για την τιμή που μου κάνετε να αφήνετε εδω τις σκέψεις σας.
Να ειστε ολοι καλά.
Δεν θα μπορεσω να απαντησω στον καθένα χωριστά λόγω πίεσης χρόνου.
Θα επανέλθω όμως...
Σας φιλω.

Ετικέτες

αλάτι (1) ανθρωποι (2) αντρες (1) απολογισμός (1) απόψεις (1) αρθρο (1) γάμος (2) γαμπρός (1) γεγονότα (1) γήρας (1) διαφορετικότητα (1) εραστές (1) ερωμένες (1) ευχες (2) ηλικία (1) Θεσσαλονίκη (1) ιστορίες (1) κοινωνικά (1) κόσμος (1) λόγος (1) Μάνος (1) μεζέδες (1) μεσήλικες (1) μηνύματα/1/ (1) μιλω (1) νύφη (1) οικογένεια (2) παιγνιδια/11/ (1) παιγνιδια/4 (1) παστά (1) πικρα λογια /12 (1) πικρα λογια /26 (1) πικρα λογια /30 (1) πικρα λογια /47 (1) πικρα λόγια /55 (1) πικρα λογια/1 (1) πικρα λογια/10 (1) πικρα λογια/11 (1) πικρα λογια/13 (1) πικρα λογια/14 (1) πικρα λογια/15 (1) πικρα λογια/16 (1) πικρα λογια/17 (1) πικρα λογια/18 (1) πικρα λογια/2 (1) πικρα λογια/20 (1) πικρα λογια/21 (1) πικρα λογια/22 (1) πικρα λογια/23 (1) πικρα λογια/24 (1) πικρα λογια/25 (1) πικρα λογια/27 (1) πικρα λογια/28 (1) πικρα λογια/29 (1) πικρα λογια/3 (1) πικρα λογια/31 (1) πικρα λογια/32 (1) πικρα λογια/33 (1) πικρα λογια/34 (1) πικρα λογια/35 (1) πικρα λογια/36 (1) πικρα λογια/37 (1) πικρα λογια/38 (1) πικρα λογια/39 (1) πικρα λογια/4 (1) πικρα λογια/40 (1) πικρα λογια/41 (1) πικρα λογια/42 (1) πικρα λογια/43 (1) πικρα λογια/44 (1) πικρα λογια/45 (1) πικρα λογια/46 (1) πικρα λόγια/48 (1) πικρα λογια/49 (1) πικρα λογια/5 (1) πικρα λογια/50 (1) πικρα λόγια/51 (1) πικρα λόγια/52 (1) πικρα λογια/53 (1) πικρα λογια/54 (1) πικρα λόγια/56/ (1) πικρα λόγια/57/ (1) πικρα λόγια/58/ (1) πικρα λογια/59/ (1) πικρα λογια/6 (1) πικρα λόγια/60/ (1) πικρα λόγια/61/ (1) πικρά λόγια/62/ (1) πικρά λόγια/63/ (1) πικρα λογια/7 (1) πικρα λογια/8 (1) πικρα λογια/9 (1) ποιήματα (1) ποίηση (1) ποιητές (1) προβληματισμοί (1) ριλαξ (1) σαρδέλες (1) σιωπή (1) σκέψεις (1) συζητήσεις (2) συμπληρωματικότητα (1) σχέσεις (1) ταβέρνα (1) φαγητό (1) Χατζιδάκις (1) χειραγώγηση (1) χιούμορ (1) χρονογραφήματα (1) χωρισμοί (1) χωρισμός (1) anima (1) animous (1) Athens.Corfu (1) Carl Jung (1) foto/1/ (1) foto/3/ (1) foto/4/ (1) foto/5/ (1) frog (1) humans (1) link/1/ (1) love (1) magazine (1) men (1) note2/ (1) stone (1) Thessaloniki (1)

Καλώς τους!

eXTReMe Tracker

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails
Κοινοποιήστε το στο Facebook

Αρχειοθήκη ιστολογίου