Τρίτη, 17 Φεβρουαρίου 2009

Γιατί μας έλκει η άρνηση.


Εχω γνωρίσει πολλούς ανθρώπους που τους έλκει η τυραννία και το βάσανο.
Εχουν κάτι στην ζωή τους που τους τυραννάει και μόλις για κάποιους λόγους αυτό εκλείψει ...«ψάχνουν» αμέσως για το υποκατάστατο και πάει λέγοντας.
Η αρχίζουν την ζωή τους μέσα σε ενα τυραννικό περιβάλον το οποίο «μοιραία» το διαιωνίζουν.
Δεν έχει σημασία αν το ένα ειναι μιά μάνα που γκρινιάζει όλη μέρα και τούς μιζεριάζει την ζωή και το άλλο που προκείπτει ειναι ενας δεσμός -υποσυνείδητα διαλεγμένος ­- για να τους βασανίζει...

σημασία έχει οτι αυτοί οι άνθρωποι συνήθως τα βάζουν με την κακή τους τύχη –μοίρα και δεν μπορούν να καταλάβουν οτι οι ίδιοι ειναι που έχουν το πρόβλημα ...
ασε που δεν τους περνάει απο το μυαλό οτι κατι τέτοιες καταστάσεις λύνονται πάρα πολυ εύκολα αρκει να κατανοήσουν μερικά πράγματα.
Δεν θέλουν όμως να κατανοήσουν, γιατι όπως είπα και σε προηγούμενο ποστ τα αρνητικά συναισθήματα τρέφονται με αρνητικά κι ο φαύλος κύκλος συν τω χρόνω μεγαλώνει.Απο ένα σημείο και μετα βέβαια οχι μόνο μεγαλώνει αλλά γίνεται και μια μικρή η μεγάλη θηλειά που σφίγγει απειλιτικά τον λαιμό.
Και δώστου το αγχος ,και δώστου τα χάπια για να το κατευνάσουμε αλλα όχι να το θεραπεύσουμε...και δώστου τα κλάματα και πάει η μισή η ζωη.


Ερώτηση:-Μα αφου σε τυρανάει τι τον θέλεις?
Απάντηση :-Ναι αλλά όποιος αγαπάει παιδεύει .
(γιατι οπως ξέρουμε αυτος που δεν αγαπά δεν παιδεύει)
Αλλη απάντηση :-Ναι αλλά τα παιδιά που δεν πήγαν ακόμη φαντάροι ...?ναι αλλά με τα χρόνια μπορει να αλλάξει...ναι αλλά θα πονέσω...αντε να περιμένουμε καμμιά 50 χρόνια μέχρι να αλλάξει....πάει κι η άλλη μιση ζωή.
(Εδω θα σας πω το ανέκδοτο με τους τύπους (αυτή στα 90 κι αυτός στα 97) που πάνε στο δικηγόρο να βγάλουν τα διαζύγια τους για να παντρευτούν).
Μα γιατι αργήσατε τόσο? ρωτάει ο δικηγόρος
«Ξέρετε? περιμέναμε να συγχωρεθουν τα παιδιά μας για να μην πληγωθούν».
-----------------------------------------------------------------------------------------------

Αλλη ερώτηση:-Μα αφού βλέπεις οτι η μάνα σου δεν σε καταλαβαίνει γιατι δεν διαχωρίζεις την θέση σου?Γιατί δεν κρατάς αποστάσεις?
Απάντηση:-Μα ειναι μάνα μου.
(Λές κι αυτό –το οτι ειναι η μάνα μας-πρέπει να το πληρώνουμε μια ζωή ...ταιριαζουμε δεν ταιριαζουμε μαζί της).
Αλλη απάντηση:-Μα τι να κάνω αφού την έχω ανάγκη.
(να κάνεις τα πράγματα ετσι που να μην την έχεις ...και να χάσεις την βολή σου και να τρέξεις λίγο παραπάνω αλλα νάχεις την ησυχία σου...δεν είπαμε να μην την μιλάς κιόλας βέβαια ε!?)
Κι ένα σωρό άλλα παραδείγματα που θα μπορούσα να αναφέρω.
Εσείς τι λέτε για όλα αυτα που μας τυρανούν?
Τα ανιχνεύετε?
Τα αναλύετε εστω και λίγο?

Σάββατο, 14 Φεβρουαρίου 2009

Aς παίξουμε!



Καιρό εχουμε να παίξουμε.

Πριν απο λίγο καιρό μου το πρότεινε η Aνασαιμιά μου και μόλις χθές και η Mάγια μου .

Το παιγνίδι εχει να κάνει με το Αβατάρ μας .

(και για όσους δεν ξέρουν τι ειναι το Αβατάρ -γιατι υπάρχουν και καινούργιοι στο μπλογκοχωριό-,το Αβατάρ ειναι το εικονίδιο που μας αρέσει να συνοδεύει τα σχόλια μας και εν παση περιπτώσει μας σηματοδοτεί κατα κάποιον τρόπο).

Εχω παρατηρήσει οτι υπάρχουν πολλοι φίλοι και γνωστοί που το αλλάζουν κατα καιρούς ανάλογα με την διάθεση τους.Νομίζω κάτι σημαίνει αυτό.Και το άλλο όμως κάτι σημαίνει σίγουρα.Γι αυτους λέω... που απο την αρχή δεν το έχουν αλλάξει ούτε μία φορά.

Χμ!

Οπως εγω παραδείγματος χάριν.

Το συγκεκριμένο φαραωνάκι που χρησιμοποιώ ειναι κομμάτι απο ένα ψηφιδωτό στην Ραβένα.

Και η επιλογή του «φαραώνα ως όνομα» δεν έγινε καθόλου τυχαία .

Υπάρχει ολόκληρο παρασκήνιο απο πίσω, που πάει βαθειά στο παρελθόν και χρονολογείται περιπου απο το 1960.

Εν έτει λοιπόν 1960 ήμουν 5 χρονών.

Μόλις είχα ξεφύγει απο την μωρουδίστικη ηλικία κι είχα αρχίσει να τινάζω ατίθασα την αλογοουρά μου κάθε φορά που δεν ήθελα να κάνω κάτι.

Μπορούσα να κάνω ενα πράγμα ΜΟΝΟΝ με έναν τρόπο.

Αν μου εξηγούσαν η αν μ άφηναν να το διαμορφώσω εγω οπως γούσταρα.

Δεν ανεχόμουν κανέναν να μου υποδεικνύει τρόπους και πεπατημένες .

Σ αυτό δε που μ έπιανε αλλεργία και γινόταν χαμός ήταν στα «πρέπει».

«Πρεπει να έρθεις μαζί μας στην τάδε γιορτή»,«πρέπει να ντυθείς με άλλα ρούχα για να βγούμε στην αγορά »,«πρεπει να πάμε στον παππού και την γιαγιά να τους δούμε ...»

Εγω λοιπόν αντιστεκόμουν σθεναρά σ όλα αυτά τα «πρέπει» ,μουλάρωνα,έβγαζα αφρούς αλλά το χατηράκι της μανούλας κι άλλες τέτοιες αηδίες δεν τόκανα ποτέ.

Η μάνα μου ,μιά εντελώς φιλήσυχη και γλυκιά γυναίκα, έβλεπε το βλαστάρι της που μεγάλωνε ...έφριττε κάπου κάπου και με φώναζε ΦΑΡΑΩΝΑ.

(Μιά αυταρχική βασίλισσα της Αιγύπτου υποτίθεται)

Εννοώντας φυσικά ,όχι το άκακο πουλάκι,αλλά την γυναίκα του Φαραώ.Αυτό το «φαραώνα» ακολούθησε κάθε περίοδο του βίου μου...

ήμουν Φαραώνα γι αυτήν όταν έφτιαξα την πρώτη μου σχέση στα 14 ,

Φαραώνα ήμουν κι όταν την διέλυσα για τα μάτια ενός άλλου όμορφου.

Φαραώνα ήμουν όταν έβγαινα με 40 πυρετό στην βροχή ,
Φαραώνα κι όταν φορούσα τόσο μίνι που δεν πήγαινε άλλο δηλαδή ...

Φαραώνα ήμουν και μετα με τζίν και αρβύλες όταν έβγαινα με τους αριστεριστές μπροστά στις αύρες ,

Φαραώνα κι όταν τούς έφτυσα όλους και φορούσα μόνο Σανέλ και τιρμπάν με μαύρα γυαλιά αλα Σοράγια.

Φαραώνα ήμουν όταν έφευγα και δεν έλεγα που πάω ...όταν εξαφανιζόμουν μέρες και δεν ήξεραν που βρίσκομαι ...όταν κάπνιζα στα 18, πούρα στο δρόμο ,όταν κυκλοφορούσα ξυπόλυτη στα club της Σαλονίκης, όταν διάβαζα το κόκκινο βιβλιαράκι με την σκέψη του Μάο,η όταν έμενα νηστική στο Άσραμ για μέρες ....ουφ και τόσα άλλα (ΠΟΥ ΝΑ ΤΑ ΘΥΜΆΜΑΙ ΤΏΡΑ ΚΑΙ ΌΛΑ...)
που αναρωτιέμαι πως τα άντεξαν οι έρμοι οι δικοί μου ...πάλι καλά που το μόνο που μου έλεγε δηλαδή ήταν το :
{Αχχχχ!!!Εισαι συ μιά Φαραώναααα!!!}
Το «Φαραώνα» δηλαδή το κουβαλάω μαζί μου όλη μου την ζωή ....

Τώρα τελευταία μόνο δεν την πολυακούω να μου το λέει ...γιατι άραγε?

Δύο περιπτώσεις «παίζουν».

Η εγώ δεν κάνω πιά Φαραωνιές η εκείνη με βαρέθηκε.

Όταν άρχισα να ασχολούμαι με το κόσμημα δεν το συζητούσα για άλλο όνομα .

Τα κοσμήματα μου ονομάστηκαν ΦΑΡΑΩΝΑ κι έχουν σήμα ενα πουλάκι που λέγεται έτσι...

Θα μου πείτε μα γιατι δεν έβαλες κάτι απο τους Φαραώ ...μιά πυραμίδα ας πούμε ...ενα κεφάλι μιάς Αιγύπτιας βασίλισσας...

Χμ χμ !!!

Μα τι Φαραώνα θάμουν αν έβαζα κάτι τέτοιο?!?!?

Χεχεχεχε!!!!




****Παίζει όποιος απο τους καλους φίλους θέλει ....

αν θέλει..

όποτε θέλει

μ όποιον τρόπο θέλει.

Τρίτη, 10 Φεβρουαρίου 2009

Αρνητικά συναισθήματα.



Καποιες στιγμές στην ζωή μας όλοι έχουμε αρνητικά συναισθήματα.Μίσος,θλίψη,ζήλια κλπ και μεχρι ένα σημείο ειναι φυσιολογικό.
Αρχίζει να φεύγει απο τα όρια του φυσιολογικού, όταν για μεγάλα χρονικά διαστήματα ζούμε με αρνητικά συναισθήματα και τότε πρεπει να δείξουμε αρκετή προσοχή.Να κατανοήσουμε δηλαδή τους μηχανισμούς που τα αναπαράγουν μέσα μας και τα διαιωνίζουν.
Τα συναισθήματα ειναι σύνθετες και μερικές φορες περίπλοκες καταστάσεις.Ειναι ψυχικά οταν έχουν σχέση μ αυτά που σκεφτόμαστε και βιολογικά οταν εχουν σχέση μ αυτά που νιώθουμε.Ο εγκέφαλός μας ειναι με τέτοιο τρόπο φτιαγμένος ωστε να αντιδρά και στα θετικά αλλα και στα αρνητικά με τον ίδιο τρόπο.Απελευθερώνοντας δηλαδή ορμόνες που προκαλούν διέγερση. Πρόκειται για σύνθετες διαδικασίες που δεν ειναι εύκολο να τις κατανοήσουμε και να τις αντιμετωπίσουμε με τον κατάλληλο τρόπο.
Αποτέλεσμα αυτής της αδυναμίας μας ειναι να αφήνουμε τον εαυτό μας μεσα σε εναν φαύλο κύκλο αρνητικών συναισθημάτων που τρεφει το ένα το άλλο.
Και φυσικά αρχίζει μετά κι ένας ατελείωτος χορός αρνητισμού γιατι τα αρνητικά συναισθήματα μας κάνουν να σκεφτόμαστε αυτά που θέλουμε να σκεφτόμαστε μόνο υπό την επιρροή τους δηλαδή τίποτα πέρα απο την μύτη μας.
Ειναι πολυ σημαντικό να κατανοήσουμε οτι υπο την επίρροια αρνητικων συναισθημάτων
ΕΧΟΥΜΕ ΤΗΝ ΤΑΣΗ ΝΑ ΒΛΕΠΟΥΜΕ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΘΕΛΟΥΜΕ ΝΑ ΒΛΕΠΟΥΜΕ ΚΑΙ ΝΑ ΘΥΜΩΜΑΣΤΕ ΜΟΝΟ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΘΕΛΟΥΜΕ ΝΑ ΘΥΜΩΜΑΣΤΕ....

πιστεύουμε δε οτι πέραν αυτων δεν υπάρχει τίποτε άλλο.
Γι αυτό παίζει πολυ μεγάλο ρόλο να μπορούμε να αποσυμφορίσουμε τον εαυτό μας απο αυτά δινοντάς του ευκαιρίες και δρόμους διαφυγής και ανακούφισης.
Ενα απο τα πρώτα πράγματα και τα πιο απλά που μπορούμε να κάνουμε ειναι να αποδεχτούμε οτι ειναι φυσικό επακόλουθο της ζωης να έχουμε

καποτε καποτε

ΚΑΙ

αρνητικά συναισθήματα.
Ενα άλλο ειναι να μήν μεγενθύνουμε τα ήδη υπάρχοντα.
Κι ενα τρίτο επίσης απλό,

ειναι να βοηθάμε το σώμα μας να χαλαρώνει κατ αρχήν με σωστές αναπνοές.

Ενα γρήγορο πείραμα για το αν αναπνέουμε σωστά ειναι να ρωτήσουμε τους φίλους μας που ξέρουν να ακούν σωστά αν

Η ΟΜΙΛΙΑ ΜΑΣ ΓΙΝΕΤΑΙ ΜΕ ΔΙΑΚΟΠΤΟΜΕΝΗ ΑΝΑΣΑ.
Νιώθουμε κάποιες φορές την ώρα που μιλάμε να θέλουμε να κοψουμε μια λέξη στα δύο γιατι δεν μας φτανει η ανάσα.Αυτό ειναι σοβαρη ένδειξη οτι δεν αναπνέουμε σωστά πράγμα που οδηγεί στην οχι καλη οξυγόνωση του εγκεφάλου και ειναι δείγμα εσωτερικού μη ελεγχόμενου άγχους.Επίσης άλλη μιά τέτοια ενδειξη ειναι η πολύ γρήγορη ομιλία.Η απανωτή δηλαδή εκφορά των λέξεων χωρίς ενδιάμεσες ανάσες.
Άλλος ένας απλος τρόπος για να αποφεύγουμε την διαιώνιση των αρνητικών συναισθημάτων ειναι η σωματική ασκηση ,περπάτημα,τρέξιμο,κολύμπι,ανεβοκατεβασμα σε σκάλες κλπ.Καθώς επισης το διάβασμα ,οι συνομιλίες με καλούς φίλους,το εργόχειρο κι όλες οι χειρονακτικές εργασίες,η κηπουρική και το μαγείρεμα ,η επαφή με τα ζώα και την φύση.
Τέλος θα ήταν πολυ καλό να μπορούμε να αναγνωρίζουμε τα συναισθήματα μας και να προσπαθούμε να κατανοούμε απο που προέρχονται.Αν δεν μπορούμε να το κάνουμε μόνοι μας αυτό, τότε χρειάζεται να ζητάμε την συμβουλή των ειδικών -πάνω στα θέματα αυτά- γιατρών.Μια δική μου συμβουλή –αν και δεν μ αρέσει καθόλου ο όρος αυτός-

{ας πούμε λοιπόν καλύτερα φιλική προτροπή}

ειναι

να προσπαθήσετε με νύχια και με δόντια να αφήσετε κατ αρχήν πίσω σας τις αρνητικές καταστάσεις του παρελθόντος.Δεν υπάρχει πιστεύω τίποτα πιό επιζήμια χρονοβόρο για το παρόν μας απο το να καταγινόμαστε σε μόνιμη βάση με τα βάσανα του παρελθόντος μας.Αφήστε λοιπόν απο σήμερα πίσω σας όλα όσα σας βασάνισαν και κάντε μιά καινούργια αρχή.

***Και να μου ειστε όλοι καλά

Τετάρτη, 4 Φεβρουαρίου 2009

Μικρή ιστορία.


Ένας γέρος ινδιάνος Cheroke διδάσκει τον εγγονό του στα θέματα της ζωής.

-«Μια μάχη μαίνεται μέσα μου», λέει στο αγόρι.

«Είναι μια σκληρή μάχη ανάμεσα σε δύο λύκους.

Ένας είναι κακος – είναι κακία, μοχθηρία, μνησικακία, ζήλια, λύπη, τύψεις, λαγνεία, αυτολύπηση, πικρία, δουλικότητα, ψέμα, ψέυτικη υπερηφάνεια, υπεροψία και εγωισμό.»

«Ο άλλος είναι καλός – είναι ευτυχία, ειρήνη, αγάπη, ελπίδα, ηρεμία, ταπεινοφροσύνη, φιλία, καλή θέληση, συμπάθεια, συμπόνια, ευσπλαχνία, γεναιοδωρία, αλήθεια, κατανόηση και πίστη».
-«Η ίδια μάχη μαίνεται και μέσα σε εσένα και μέσα σε όλους τους άλλους ανθρώπους».

Το αγόρι σκέφτηκε για λίγη ώρα και μετά ρώτησε τον παππού του :
-«Ποιός λύκος θα νικήσει τελικά;»

-«Aυτός που τρέφεις...», απάντησε ο γέρος.

Ετικέτες

αλάτι (1) ανθρωποι (2) αντρες (1) απολογισμός (1) απόψεις (1) αρθρο (1) γάμος (2) γαμπρός (1) γεγονότα (1) γήρας (1) διαφορετικότητα (1) εραστές (1) ερωμένες (1) ευχες (2) ηλικία (1) Θεσσαλονίκη (1) ιστορίες (1) κοινωνικά (1) κόσμος (1) λόγος (1) Μάνος (1) μεζέδες (1) μεσήλικες (1) μηνύματα/1/ (1) μιλω (1) νύφη (1) οικογένεια (2) παιγνιδια/11/ (1) παιγνιδια/4 (1) παστά (1) πικρα λογια /12 (1) πικρα λογια /26 (1) πικρα λογια /30 (1) πικρα λογια /47 (1) πικρα λόγια /55 (1) πικρα λογια/1 (1) πικρα λογια/10 (1) πικρα λογια/11 (1) πικρα λογια/13 (1) πικρα λογια/14 (1) πικρα λογια/15 (1) πικρα λογια/16 (1) πικρα λογια/17 (1) πικρα λογια/18 (1) πικρα λογια/2 (1) πικρα λογια/20 (1) πικρα λογια/21 (1) πικρα λογια/22 (1) πικρα λογια/23 (1) πικρα λογια/24 (1) πικρα λογια/25 (1) πικρα λογια/27 (1) πικρα λογια/28 (1) πικρα λογια/29 (1) πικρα λογια/3 (1) πικρα λογια/31 (1) πικρα λογια/32 (1) πικρα λογια/33 (1) πικρα λογια/34 (1) πικρα λογια/35 (1) πικρα λογια/36 (1) πικρα λογια/37 (1) πικρα λογια/38 (1) πικρα λογια/39 (1) πικρα λογια/4 (1) πικρα λογια/40 (1) πικρα λογια/41 (1) πικρα λογια/42 (1) πικρα λογια/43 (1) πικρα λογια/44 (1) πικρα λογια/45 (1) πικρα λογια/46 (1) πικρα λόγια/48 (1) πικρα λογια/49 (1) πικρα λογια/5 (1) πικρα λογια/50 (1) πικρα λόγια/51 (1) πικρα λόγια/52 (1) πικρα λογια/53 (1) πικρα λογια/54 (1) πικρα λόγια/56/ (1) πικρα λόγια/57/ (1) πικρα λόγια/58/ (1) πικρα λογια/59/ (1) πικρα λογια/6 (1) πικρα λόγια/60/ (1) πικρα λόγια/61/ (1) πικρά λόγια/62/ (1) πικρά λόγια/63/ (1) πικρα λογια/7 (1) πικρα λογια/8 (1) πικρα λογια/9 (1) ποιήματα (1) ποίηση (1) ποιητές (1) προβληματισμοί (1) ριλαξ (1) σαρδέλες (1) σιωπή (1) σκέψεις (1) συζητήσεις (2) συμπληρωματικότητα (1) σχέσεις (1) ταβέρνα (1) φαγητό (1) Χατζιδάκις (1) χειραγώγηση (1) χιούμορ (1) χρονογραφήματα (1) χωρισμοί (1) χωρισμός (1) anima (1) animous (1) Athens.Corfu (1) Carl Jung (1) foto/1/ (1) foto/3/ (1) foto/4/ (1) foto/5/ (1) frog (1) humans (1) link/1/ (1) love (1) magazine (1) men (1) note2/ (1) stone (1) Thessaloniki (1)

Καλώς τους!

eXTReMe Tracker

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails
Κοινοποιήστε το στο Facebook

Αρχειοθήκη ιστολογίου