Δευτέρα, 10 Νοεμβρίου 2008

Ρόλοι


«Η καθημερινή μάχη ενός ηθοποιού από την ώρα που ξυπνά μέχρι που φθάνει στο θέατρο είναι να διατηρήσει την προσωπική του αλήθεια. Αυτή η αλήθεια είναι που μπαίνει στην υπηρεσία του ρόλου που υποδύεται. Αυτό είναι πολύ επώδυνο. Είναι πολύ δύσκολο να βγάλεις από πάνω σου τα φτιασίδια που σου κόλλησαν η μάνα σου, η οικογένειά σου, η οικονομία του σπιτιού σου, η οικονομία της χώρας σου, οι συνθήκες που σε έχουν βολέψει για να κυκλοφορείς κοινωνικά. Ολοι αυτοί οι σουβάδες για να βγουν και να διατηρήσεις την αγνότητά σου είναι δύσκολο. Με τον εαυτό σου παίζεις, δεν παίζεις με άλλον».
Αυτά λέει σε μιά παλια συνεντευξή του ο Γιώργος Μιχαλακοπουλος.
Kι εγω θελω να μιλησω μαζι σας για τους ρόλους.
Αυτούς που παίζουμε καθημερινά,στη δουλειά μας,στο σπίτι μας,στους γονείς μας,στα παιδιά μας,στον /στην σύντροφό μας ,στο σούπερ μάρκετ,στο γιατρό μας,στον ζητιάνο της γειτονιάς μας.
Παίζουμε όλοι κι όλες...ρόλους που μάθαμε απο μικρά παιδιά .
Έχουμε μάθει π.χ καλά το μάθημά μας να είμαστε ευγενείς για να κερδίζουμε αυτο που θέλουμε,αλλα και αγενείς όταν πια το αποκτήσουμε και δεν το έχουμε αναγκη.
Η χαμογελούμε στον διευθυντή μας και κλείνοντας την πόρτα τον βρίζουμε.
Αλλα και βαθύτερα πηγαίνοντας...να πω για τον ρόλο του «θηράματος» που έχουν μάθει να παίζουν οι γυναίκες απέναντι στον αρσενικό «κυνηγό».
Τον ρόλο του προστάτη -δυνατού που εχουν μάθει να παίζουν οι άντρες απέναντι στις γυναίκες.
Οπως και χίλιους άλλους ρόλους.
Κι ο πραγματικός εαυτός μας?
Που είναι?


Ετικέτες

αλάτι (1) ανθρωποι (2) αντρες (1) απολογισμός (1) απόψεις (1) αρθρο (1) γάμος (2) γαμπρός (1) γεγονότα (1) γήρας (1) διαφορετικότητα (1) εραστές (1) ερωμένες (1) ευχες (2) ηλικία (1) Θεσσαλονίκη (1) ιστορίες (1) κοινωνικά (1) κόσμος (1) λόγος (1) Μάνος (1) μεζέδες (1) μεσήλικες (1) μηνύματα/1/ (1) μιλω (1) νύφη (1) οικογένεια (2) παιγνιδια/11/ (1) παιγνιδια/4 (1) παστά (1) πικρα λογια /12 (1) πικρα λογια /26 (1) πικρα λογια /30 (1) πικρα λογια /47 (1) πικρα λόγια /55 (1) πικρα λογια/1 (1) πικρα λογια/10 (1) πικρα λογια/11 (1) πικρα λογια/13 (1) πικρα λογια/14 (1) πικρα λογια/15 (1) πικρα λογια/16 (1) πικρα λογια/17 (1) πικρα λογια/18 (1) πικρα λογια/2 (1) πικρα λογια/20 (1) πικρα λογια/21 (1) πικρα λογια/22 (1) πικρα λογια/23 (1) πικρα λογια/24 (1) πικρα λογια/25 (1) πικρα λογια/27 (1) πικρα λογια/28 (1) πικρα λογια/29 (1) πικρα λογια/3 (1) πικρα λογια/31 (1) πικρα λογια/32 (1) πικρα λογια/33 (1) πικρα λογια/34 (1) πικρα λογια/35 (1) πικρα λογια/36 (1) πικρα λογια/37 (1) πικρα λογια/38 (1) πικρα λογια/39 (1) πικρα λογια/4 (1) πικρα λογια/40 (1) πικρα λογια/41 (1) πικρα λογια/42 (1) πικρα λογια/43 (1) πικρα λογια/44 (1) πικρα λογια/45 (1) πικρα λογια/46 (1) πικρα λόγια/48 (1) πικρα λογια/49 (1) πικρα λογια/5 (1) πικρα λογια/50 (1) πικρα λόγια/51 (1) πικρα λόγια/52 (1) πικρα λογια/53 (1) πικρα λογια/54 (1) πικρα λόγια/56/ (1) πικρα λόγια/57/ (1) πικρα λόγια/58/ (1) πικρα λογια/59/ (1) πικρα λογια/6 (1) πικρα λόγια/60/ (1) πικρα λόγια/61/ (1) πικρά λόγια/62/ (1) πικρά λόγια/63/ (1) πικρα λογια/7 (1) πικρα λογια/8 (1) πικρα λογια/9 (1) ποιήματα (1) ποίηση (1) ποιητές (1) προβληματισμοί (1) ριλαξ (1) σαρδέλες (1) σιωπή (1) σκέψεις (1) συζητήσεις (2) συμπληρωματικότητα (1) σχέσεις (1) ταβέρνα (1) φαγητό (1) Χατζιδάκις (1) χειραγώγηση (1) χιούμορ (1) χρονογραφήματα (1) χωρισμοί (1) χωρισμός (1) anima (1) animous (1) Athens.Corfu (1) Carl Jung (1) foto/1/ (1) foto/3/ (1) foto/4/ (1) foto/5/ (1) frog (1) humans (1) link/1/ (1) love (1) magazine (1) men (1) note2/ (1) stone (1) Thessaloniki (1)

Καλώς τους!

Για όλα αυτά


Για τις μουσικές που περπατήσαμε
Για τις λέξεις που μοιραστήκαμε
Για τους δρόμους που σφραγίστηκαν άδικα
Για τα δάκρυα χαράς που γύρισαν προς τα μέσα
Για την αφή και τα μάτια που έμειναν διψασμένα
Για τη σάρκα που ρυτίδιαζε στ ακούσματά μας
Για τα ταξίδια που κράτησαν τα ονόματά μας
Γι αυτή τη στιγμή που γλυστράω.
Γι αυτήν που θρυμματίζω το εγώ μου και ρωτάω
Για το ελάχιστο δευτερόλεπτο που ημουν κάτι για σένα
Για τις άπειρες ώρες που εισαι όλα για μένα

Πές μου ποιός μέσα απο σένα αντέστρεψε;
Ποιός απειλήθηκε;
Ποιός φοβήθηκε;
Ποιός έκλαψε;
Ποιός πάγωσε την τρυφεράδα;
Ποιός σταύρωσε με ευκολία τον πόθο;
Ποιός έθαψε με έπαρση την αίσθηση;
Ποιός έκοψε;
Ποιός μάτωσε;
Ποιός περιφρόνησε την τύχη που μακάριζε;
Ποιός κατάργησε τον έρωτα που ζητούσε;


Ποιός τη νύχτα μύρωνε
και το πρωί τίναζε
νεκρή σάρκα στα σκουπίδια;
Ποιός έμεινε ψυχρός κοιτάζοντάς την;

Ποιός δίκασε;
Ποιός υπέγραψε;

Ποιός ειν αυτός που δεν γνώρισα;
Κι αν αυτός ηταν εκει αγκαλιά με τον ίσκιο του
εγω τι γύρευα στο αριστερό του στήθος;
Ποιόν καθρέφτη φώτιζα ανέμελη;
Σε ποιό σκηνικό εξαθλίωσης ήμουν ταγμένη εξ αρχής;
Ασε με ν αναρωτιέμαι.
Aκίνητος .
Αγέρωχος.
Επαναλαμβανόμενος τραγικά.
Η ακινησία κι η σιωπή, τιμωρία και μάθηση.
Η λύπη κι ο χρόνος, λήθη.
N.Φ
17/11/2017

Xαρισμένο σε κάποιον που δεν κατάλαβε τίποτε απο μένα.

eXTReMe Tracker

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails
Κοινοποιήστε το στο Facebook

Αρχειοθήκη ιστολογίου

FEEDJIT Live Traffic Feed