Τετάρτη, 21 Μαΐου 2008

H σκιά μας.


Σ ολους μας ανεξαιρέτως ειτε το ξερουμε ειτε οχι, υπαρχει ενα κομματι του ψυχισμού μας οπου εξορίζονται οσα δεν αντέχουμε να παραδεχτουμε για τον εαυτό μας.
Με λιγα λογια ο ανθρωπος δεν μπορει να κανει delete σε τιποτα.Το recycle bin του δεν μπορει να εκκενωθει ως δια μαγειας οσα κουμπια κι αν πατηθουν.Το ταξιδι μας σ αυτο το χωρο ειναι καλο να γινεται με οδηγο που στον συγχρονο κοσμο λεγεται ψυχοθεραπευτης.
Ωστοσο υπαρχουν ατομα που κανουν αυτα τα ταξιδια μονα τους παλευοντας πραγματικα μ αυτο που λεγεται ΣΚΙΑ του εαυτου τους.Ειναι αιματηρο ταξιδι ομολογουμενως.
Επιπονο γιατι ειναι δυσκολο να παραδεχτει και να απαλυνει μονος του ενας ανθρωπος αντρας η γυναικα ολα εκεινα που απεχθανεται στους αλλους που ουσιαστικα ειναι αυτα που κουβαλαει η σκια του.Αυτα που ο ιδιος σιχαινεται στον εαυτο του.
Αν δηλαδη μας εξοργιζει (προσοχη στην λεξη) η βια προς τα παιδια ,μας ειναι αδυνατον να ανακαλυψουμε μια βιαιη πλευρα μεσα μας.Εμεις ποτε δεν θα κακοποιουσαμε ενα παιδι.
Ισως οχι με τον ιδιο τροπο.Κι οχι ενα παιδι εκει εξω.Αλλα με το παιδι μεσα μας τι γινεται?Μηπως προς αυτο εξαντλουμε την αυστηροτητα η την σκληροτητα μας καποιες φορες?
Καπως ετσι βημα-βημα περπαταμε στους χωρους της εσωτερικης μας σκιας.
Στην αρχη τρομαζουμε.Μετα νιωθουμε ντροπη.Κι υστερα ερχεται η ευλογημενη ωρα της αποδοχης.Δεχομαστε οτι ακομη κι αυτες οι συμπεριφορες ειναι μερος μας,κομματι μας και τ ο τ ε σ υ μ β α ι ν ε ι κατι μ α γ ι κ ό.
Ερχεται ενα ειδος συμπονιας για το κομματι του εαυτου μας που υιοθετησε τις αρνητικες συμπεριφορες και σκεψεις προκειμενου να επιβιωσει.Αυτο το φρικτο μας κομματι δεν ηταν παρα ενας φυλακας που βαλαμε ασυνειδητα μεσα μας νομιζοντας οτι μας προστατευει.
Αλλα που δεν θελαμε να ξερουμε και τιποτα για τις μεθοδους που θα ακολουθησει γι αυτην την προστασια.Γι αυτο κι οταν τις βλεπουμε στους αλλους γινομαστε εξαλλοι(προσεξτε την λεξη),δεν θυμωνουμε απλα αλλα γινομαστε εξαλλοι.Εχει διαφορά.
Ολη αυτη η διαδικασια θελει χρονο,κοπο και πονο.Αξιζει ομως να μπει κανεις σ αυτην με κουραγιο γιατι σιγουρα θα οδηγηθει στο φως. Δηλαδη στην συγχωρεση-αποδοχη και το «ελεος» προς τα στοιχεια αυτα του εαυτου μας.Τοτε παυουν να μας κανουν εξαλλους και οι εξω.Δεν μας αναστατωνουν πια κι ουτε μας βγαζουν εκτος εαυτου.Με το να αναγνωρισουμε ,να κατανοησουμε και να συγχωρησουμε τα κομματια αυτα της υπαρξης μας ,χωρις να αποκλεισουμε τα ανεπιθυμητα,δεν κανουμε τιποτε αλλο παρα να αναγνωριζουμε,να κατανοουμε και να συγχωρουμε τους κλωνους τους που εκφραζονται με τις συμπεριφορες των αλλων.Στο τελος αυτης της διαδικασιας αποκτουμε αυτο που λεγεται «πολυπρισματικη οραση».Εκει στην απολυτη αντιληψη του «τι συμβαινει και γιατι»βρισκεται η ηρεμια του ανθρωπου και η γαληνη του πυρηνα του.

Οποιοι φιλοι διαβασουν αυτο το κειμενο θελω να ξερουν οτι ειναι γραμμενο με ιδιαιτερη αγαπη και προσοχη γιατι ο δρομος που εξεταζει ειναι και προσωπικη μου εμπειρια.
Ειμαι ανοιχτη σε οποιαδηποτε ερωτηση εστω κι αν ειναι πολυ προσωπικου επιπεδου πανω σ αυτο το θεμα γιατι πραγματικα θα ηθελα να βοηθησω.Επειδη ομως δεν ειμαι γιατρος το μονο που μπορω να κανω τιμια και αφοβα ειναι να σας μεταφερω την προσωπικη μου εμπειρια και μονο αυτη.Κι επισης ολοι οσοι εχετε παρομοιες εμπειριες ζωης στην παλη με την σκια σας και φυσικα θελετε, μπορειτε να το καταθεσετε εδω και να το συζητησουμε ολοι μαζι.

Ετικέτες

αλάτι (1) ανθρωποι (2) αντρες (1) απολογισμός (1) απόψεις (1) αρθρο (1) γάμος (2) γαμπρός (1) γεγονότα (1) γήρας (1) διαφορετικότητα (1) εραστές (1) ερωμένες (1) ευχες (2) ηλικία (1) Θεσσαλονίκη (1) ιστορίες (1) κοινωνικά (1) κόσμος (1) λόγος (1) Μάνος (1) μεζέδες (1) μεσήλικες (1) μηνύματα/1/ (1) μιλω (1) νύφη (1) οικογένεια (2) παιγνιδια/11/ (1) παιγνιδια/4 (1) παστά (1) πικρα λογια /12 (1) πικρα λογια /26 (1) πικρα λογια /30 (1) πικρα λογια /47 (1) πικρα λόγια /55 (1) πικρα λογια/1 (1) πικρα λογια/10 (1) πικρα λογια/11 (1) πικρα λογια/13 (1) πικρα λογια/14 (1) πικρα λογια/15 (1) πικρα λογια/16 (1) πικρα λογια/17 (1) πικρα λογια/18 (1) πικρα λογια/2 (1) πικρα λογια/20 (1) πικρα λογια/21 (1) πικρα λογια/22 (1) πικρα λογια/23 (1) πικρα λογια/24 (1) πικρα λογια/25 (1) πικρα λογια/27 (1) πικρα λογια/28 (1) πικρα λογια/29 (1) πικρα λογια/3 (1) πικρα λογια/31 (1) πικρα λογια/32 (1) πικρα λογια/33 (1) πικρα λογια/34 (1) πικρα λογια/35 (1) πικρα λογια/36 (1) πικρα λογια/37 (1) πικρα λογια/38 (1) πικρα λογια/39 (1) πικρα λογια/4 (1) πικρα λογια/40 (1) πικρα λογια/41 (1) πικρα λογια/42 (1) πικρα λογια/43 (1) πικρα λογια/44 (1) πικρα λογια/45 (1) πικρα λογια/46 (1) πικρα λόγια/48 (1) πικρα λογια/49 (1) πικρα λογια/5 (1) πικρα λογια/50 (1) πικρα λόγια/51 (1) πικρα λόγια/52 (1) πικρα λογια/53 (1) πικρα λογια/54 (1) πικρα λόγια/56/ (1) πικρα λόγια/57/ (1) πικρα λόγια/58/ (1) πικρα λογια/59/ (1) πικρα λογια/6 (1) πικρα λόγια/60/ (1) πικρα λόγια/61/ (1) πικρά λόγια/62/ (1) πικρά λόγια/63/ (1) πικρα λογια/7 (1) πικρα λογια/8 (1) πικρα λογια/9 (1) ποιήματα (1) ποίηση (1) ποιητές (1) προβληματισμοί (1) ριλαξ (1) σαρδέλες (1) σιωπή (1) σκέψεις (1) συζητήσεις (2) συμπληρωματικότητα (1) σχέσεις (1) ταβέρνα (1) φαγητό (1) Χατζιδάκις (1) χειραγώγηση (1) χιούμορ (1) χρονογραφήματα (1) χωρισμοί (1) χωρισμός (1) anima (1) animous (1) Athens.Corfu (1) Carl Jung (1) foto/1/ (1) foto/3/ (1) foto/4/ (1) foto/5/ (1) frog (1) humans (1) link/1/ (1) love (1) magazine (1) men (1) note2/ (1) stone (1) Thessaloniki (1)

Καλώς τους!

Για όλα αυτά


Για τις μουσικές που περπατήσαμε
Για τις λέξεις που μοιραστήκαμε
Για τους δρόμους που σφραγίστηκαν άδικα
Για τα δάκρυα χαράς που γύρισαν προς τα μέσα
Για την αφή και τα μάτια που έμειναν διψασμένα
Για τη σάρκα που ρυτίδιαζε στ ακούσματά μας
Για τα ταξίδια που κράτησαν τα ονόματά μας
Γι αυτή τη στιγμή που γλυστράω.
Γι αυτήν που θρυμματίζω το εγώ μου και ρωτάω
Για το ελάχιστο δευτερόλεπτο που ημουν κάτι για σένα
Για τις άπειρες ώρες που εισαι όλα για μένα

Πές μου ποιός μέσα απο σένα αντέστρεψε;
Ποιός απειλήθηκε;
Ποιός φοβήθηκε;
Ποιός έκλαψε;
Ποιός πάγωσε την τρυφεράδα;
Ποιός σταύρωσε με ευκολία τον πόθο;
Ποιός έθαψε με έπαρση την αίσθηση;
Ποιός έκοψε;
Ποιός μάτωσε;
Ποιός περιφρόνησε την τύχη που μακάριζε;
Ποιός κατάργησε τον έρωτα που ζητούσε;


Ποιός τη νύχτα μύρωνε
και το πρωί τίναζε
νεκρή σάρκα στα σκουπίδια;
Ποιός έμεινε ψυχρός κοιτάζοντάς την;

Ποιός δίκασε;
Ποιός υπέγραψε;

Ποιός ειν αυτός που δεν γνώρισα;
Κι αν αυτός ηταν εκει αγκαλιά με τον ίσκιο του
εγω τι γύρευα στο αριστερό του στήθος;
Ποιόν καθρέφτη φώτιζα ανέμελη;
Σε ποιό σκηνικό εξαθλίωσης ήμουν ταγμένη εξ αρχής;
Ασε με ν αναρωτιέμαι.
Aκίνητος .
Αγέρωχος.
Επαναλαμβανόμενος τραγικά.
Η ακινησία κι η σιωπή, τιμωρία και μάθηση.
Η λύπη κι ο χρόνος, λήθη.
N.Φ
17/11/2017

Xαρισμένο σε κάποιον που δεν κατάλαβε τίποτε απο μένα.

eXTReMe Tracker

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails
Κοινοποιήστε το στο Facebook

Αρχειοθήκη ιστολογίου

FEEDJIT Live Traffic Feed