Δευτέρα, 10 Νοεμβρίου 2008

Ρόλοι


«Η καθημερινή μάχη ενός ηθοποιού από την ώρα που ξυπνά μέχρι που φθάνει στο θέατρο είναι να διατηρήσει την προσωπική του αλήθεια. Αυτή η αλήθεια είναι που μπαίνει στην υπηρεσία του ρόλου που υποδύεται. Αυτό είναι πολύ επώδυνο. Είναι πολύ δύσκολο να βγάλεις από πάνω σου τα φτιασίδια που σου κόλλησαν η μάνα σου, η οικογένειά σου, η οικονομία του σπιτιού σου, η οικονομία της χώρας σου, οι συνθήκες που σε έχουν βολέψει για να κυκλοφορείς κοινωνικά. Ολοι αυτοί οι σουβάδες για να βγουν και να διατηρήσεις την αγνότητά σου είναι δύσκολο. Με τον εαυτό σου παίζεις, δεν παίζεις με άλλον».
Αυτά λέει σε μιά παλια συνεντευξή του ο Γιώργος Μιχαλακοπουλος.
Kι εγω θελω να μιλησω μαζι σας για τους ρόλους.
Αυτούς που παίζουμε καθημερινά,στη δουλειά μας,στο σπίτι μας,στους γονείς μας,στα παιδιά μας,στον /στην σύντροφό μας ,στο σούπερ μάρκετ,στο γιατρό μας,στον ζητιάνο της γειτονιάς μας.
Παίζουμε όλοι κι όλες...ρόλους που μάθαμε απο μικρά παιδιά .
Έχουμε μάθει π.χ καλά το μάθημά μας να είμαστε ευγενείς για να κερδίζουμε αυτο που θέλουμε,αλλα και αγενείς όταν πια το αποκτήσουμε και δεν το έχουμε αναγκη.
Η χαμογελούμε στον διευθυντή μας και κλείνοντας την πόρτα τον βρίζουμε.
Αλλα και βαθύτερα πηγαίνοντας...να πω για τον ρόλο του «θηράματος» που έχουν μάθει να παίζουν οι γυναίκες απέναντι στον αρσενικό «κυνηγό».
Τον ρόλο του προστάτη -δυνατού που εχουν μάθει να παίζουν οι άντρες απέναντι στις γυναίκες.
Οπως και χίλιους άλλους ρόλους.
Κι ο πραγματικός εαυτός μας?
Που είναι?


60 σχόλια:

Dee Dee είπε...

Πολυ ωραιο θεμα Φαραωνα μου

ο εαυτος μας ειναι τοσο μα τοσο πολυπλευρος που καποιοι ρολοι ειναι αληθινοι , το δυσκολο ειναι να γινει ο διαχωρισμος, να βρουμε την αληθεια μας και να την αφησουμε να απλωθει για να ζησουμε με πραγματικες αξιες!!

Καλη εβδομαδα!!

παπαρουνα είπε...

ΚΑΛΗΜΕΡΑ και καλη εβδομαδα..

τωρα αν σου πω οτι μ αρεσει να παιζω ρολους θα παρεξηγηθω?

γινεται εν πληρη συνειδησει ομως..δεν θελω ο καθενας να γνωριζει το μεσα μου..το ξερω εγω κι αυτο μου φθανει..ειμαι αληθινη οταν εκφραζομαι στον αντρα μου στο παιδι μου κι εκει οταν θελω...το χω απο μικρη..ενιοτε χαμαιλεων

καλο?κακο?that s me!!

Γλαυξ! είπε...

Φαραώνα μου μπονζούρ,

Η ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΤΩΝ ΡΟΛΩΝ....

καθημερινά ο καθένας καλείται να παίξει πολλούς και διάφορους ρόλους....

Κάποιοι από αυτοί είναι ευεργετικοί..λόγου χάρη ο ρόλος της μάνας...
κάποιοι απαιτούν τεράστια προσπάθεια...

κάποιοι λιγότερη....

όμως πιστεύω ότι σε αυτό το σημείο κυρίως αδικούνται οι γυναίκες...

πρεπει να παίξουν το ρόλο της μάνας,της συζύγου ,της ερωμένης,της εργαζόμενης..και σε όλα να είναι καλές.....

όσοι παριστάνουν όμως κάτι το οποίο δεν είναι ειλικρινά για μένα είναι να τους λυπάσαι....

είναι βαθύτατα κομπλεξικά και μόνα άτομα..!

Maria Tzirita είπε...

Καλημέρα και καλή βδομάδα Φαραώνα μου! Προσωπικά πιστεύω ότι κανένας άνθρωπος δε μπορεί να ζήσει παίζοντας ρόλο, παριστάνοντας κάτι που δεν είναι. Αυτό μπορεί να γίνει μόνο για πολύ σύντομο χρονικό διάστημα, σε μεμονωμένη περίσταση κι ίσως εκεί είναι και χρήσιμο. Όταν πάω να εξυπηρετηθώ σε μια υπηρεσία, απαιτώ η υπάλληλος να παίξει το ρόλο της ευγενικής κι ευσυνείδητης υπάλλήλου και καθόλου δε μ'ενδιαφερει να μου δείξει τον πραγματικό της εαυτό που εκείνη τη μέρα μπορεί να έχει τα νεύρα της!
Αν μιλαμε όμως για σχέσεις καθημερινές, σχέσεις ζωής, εκεί οι μάσκες και οι ρόλοι πέφτουν σύντομα και πολύ καλά κάνουν φυσικά...

Αλεξάνδρα είπε...

Οι καλοί ηθοποιοί για λίγο ξεχνούν ποιοί είναι. Εκεί στο καμαρίνι αφήνουν τον αληθινό εαυτό για να τον ξαναβρούν μετά την παράσταση.

Ντύνονται τους ρόλους τους γι΄αυτό το θέατρο δεν είναι εύκολη υπόθεση...

Με τους δικούς μας ρόλους είναι λίγο διαφορετικά τα πράγματα. Επιλέγουμε τους ρόλους μας, το πόσο αληθινοί θέλουμε να είμαστε είναι δική μας επιλογή.

Γεννήθηκα 1 Απριλιά και συνηθίζω να λέω πως έπεσα στην μαρμίτα της αλήθειας. Κατ΄επιλογή κι όχι κατ΄ανάγκη...

καλημέρα

faraona είπε...

Deedee
oντως ο διαχωρισμος ειναι δύσκολος.
Επειδη καποιοι ρόλοι ειναι καλα ριζωμενοι μέσα μας και δεν ειναι ευκολο να συνεδητοποιησουμε αν ειναι ρόλος η η αλήθεια μας.
Νομιζω ομως οτι το πρωτο βήμα ειναι να αντιληφθουμε τι ειναi ρόλος και τι δεν ειναι.

faraona είπε...

παπαρουνα
να παρεξηγηθεις...τουλαχιστον απο δω δεν υπαρχει περιπτωση.
Απο μενα δηλαδη.
Δικο σου θεμα ειναι.
Αφου εσυ αισθανεσαι καλα με το να εισαι χαμαιλέων ,δεν υπαρχει προβλημα.
Θα σου ελεγα μόνο ενα πραγμα.
Να μην εισαι ποτέ απολυτα βέβαιη οτι οι αλλοι δεν το καταλαβαινουν. Μπορει να μην καταλαβαινουν ΤΙ ειναι αυτο που δεν θελεις να αποκαλύψεις ,ομως το οτι εισαι «κρατημένη» , το αντιλαμβάνονται.
Πάντως πιστευω οτι αφου το κάνεις συνειδητα και αναλαμβανεις και το τίμημα υπευθυνα,μια χαρα ειναι ολα.

faraona είπε...

Γλαυξ
κρατω αυτο:
"όσοι παριστάνουν όμως κάτι το οποίο δεν είναι ειλικρινά για μένα είναι να τους λυπάσαι....

είναι βαθύτατα κομπλεξικά και μόνα άτομα..!"

Κοιτα δεν χρειαζεται νομιζω να λυπομαστε κανέναν,προσωπικα το βρίσκω υπερβολικό.Ειναι καλυτερα για μας ν αδιαφορουμε αν κατι δεν μας αρεσει η δεν ειναι του χαρακτηρα και των αποψεων μας.
Αλλα οχι να τον λυπομαστε.
Να λυπηθουμε για ενα ατομο που ειναι κλινικα μειωμένης αντιληψης,το καταλαβαινω γιατι εκει η φυση εχει φερθει αδικα.
Αλλα να λυπομαστε τους κομπλεξικους οχι .Εχουν αρκετο μυαλο κι ας το βαλουν να δουλεψει.
Κι αν θελουν βοηθεια γιατι καταλαβαινουν οτι κατι δεν παει καλα με το μέσα τους τοτε να βοηθησουμε κιολας οσο μπορουμε.

Τους ανθρωπους που παριστανουν κατι που δεν ειναι,αν δεν μας ταιριαζουν δεν τους κανουμε παρεα and thats all.
E?

faraona είπε...

Maria
κρατω αυτο:

"Αν μιλαμε όμως για σχέσεις καθημερινές, σχέσεις ζωής, εκεί οι μάσκες και οι ρόλοι πέφτουν σύντομα και πολύ καλά κάνουν φυσικά..."

Συμφωνουμε Μαρια.Κι εγω αυτο πιστευω.

faraona είπε...

Αλεξανδρα
κρατω αυτο:

"Κατ΄επιλογή κι όχι κατ΄ανάγκη"

Ετσι χαρασσει κανεις αρχές μεσα του ,ειναι ο μονος τροπος πιστευω.

mrs Smith είπε...

Πόσο φαραώνα μου να κρυφτείς από τους άλλους...μα και πόσο από τον εαυτό του ο καθένας.
Θα συμφωνήσω γενικά με την Μαρία Τζιρίτα.

Σκέφτομαι όπως και πόσο πολύπλοκοι είμαστε ως φύσεις.Είναι φορές που κομμάτια μας, δυσδιάκριτα, εμφανίζονται λόγω "έμπνευσης", λόγω "χημείας" αλλά και λόγω "πίεσης".

Ρόλους, κοινωνικούς όλοι έχουμε ενδυθεί. Αυτό δεν είναι απαραίτητα κακό. Είναι κώδικες κοινωνικής επικοινωνίας. Τους χρειαζόμαστε για να μπορούμε να συνυπάρχουμε και να συνδιαλεγόμαστε με τους άλλους μέσα στα αστικά κέντρα που ζούμε.
Αλλά έως εκεί.

Προσωπικά εκτιμώ περισσότερο αυτόν που μου είπε τις προάλλες "Είμαι καθίκι. Εάν είναι να σου την φέρω , θα το κάνω και μετά θα σου ζητήσω συγνώμη".
Από έναν άλλο που χαρακτηρίζεται από όλους ως "καλό παιδί". Αυτόν τον δεύτερο τον κοιτώ λίγο καχύπτοτα...
Ας μην μας αποδέχονται όλοι.
Υγιές είναι αυτό !!!

Βάζεις ένα θέμα. Σε πρώτη ανάγνωση μου φαίνεται απλό, αλλά στην πορεία δεν φαντάζεσαι πόσο δύσκολο γίνεται να αφήσω ένα σχόλιο, μερικά ολοκληρωμένο.
Πολύ το χαίρομαι αυτό με εσένα :)
Φιλιά :))))

faraona είπε...

mrs Smith
κρατω αυτο:

"Προσωπικά εκτιμώ περισσότερο αυτόν που μου είπε τις προάλλες "Είμαι καθίκι. Εάν είναι να σου την φέρω , θα το κάνω και μετά θα σου ζητήσω συγνώμη".
Από έναν άλλο που χαρακτηρίζεται από όλους ως "καλό παιδί". Αυτόν τον δεύτερο τον κοιτώ λίγο καχύπτοτα..."
Ε ναι !αυτο το κάνεις γιατι ο πρώτος ειναι πιο κοντά σ αυτο που κοινως λεμε «ανθρωπινη φυση»,ενω ο αλλος ειναι πιο κοντα στην εννοια «τέλειος» που ξερουμε οτι στα ανθρώπινα δεδομενα ειναι σπανιο ,να μην πω και αφύσικο να υπάρχει.
Επομενως ο πρωτος σου φαινεται εξω απο ρόλους ,ατόφιος κι ο δεύτερος εντελως μεσα σ εναν φορεμένο ρόλο που μπορει και να σου την φέρει ύπουλα!

anepidoti είπε...

faraona,
μπαίνω στον ρόλο της καλής, όμορφης και τσαχπίνας και εφορμώ στο σπίτι σου!
ξου από δω μου λες και τσουπ! η ανεπίδοτη!
για να σοβαρευτώ, άγριο και φτηνόπραμα οι ρόλοι,
καλύφθηκα απ' την μαρία τζιρίτα...
-να σας εκμηστηρευθώ και κάτι, μερικές φορές παίζω... ρόλους συνειδητά και μ' αρέσει, ΜΟΝΟΝ χάριν... αστειότητος και εντός οικογενείας, εκεί να δείτε γέλιο...χιχιχι!-
φιλιά και με..εξέπληξες σήμερα, ξέρεις εσύ!

faraona είπε...

anepidoti κρατω αυτο:
"-να σας εκμηστηρευθώ και κάτι, μερικές φορές παίζω... ρόλους συνειδητά και μ' αρέσει, ΜΟΝΟΝ χάριν... αστειότητος και εντός οικογενείας, εκεί να δείτε γέλιο...χιχιχι!-"

Χαχαχα!!!!Το φανταζομαι...προσπαθω μαλλον....ειναι υπεροχο αυτο
απο τα πιο υπεροχα μεσα σε μια οικογενεια η με πολυ φιλους...

Παλμος είπε...

Γεια σου ΦΑΡΑΟΝΑ μου.

Δεν ξέρω αν πρέπει να ξεχωρίσω τους ρόλους τους γυναικείους απο τους αντρικούς.

Δύσκολοι, κατα τη γνωμη μου και απο τις δύο πλευρες!

Το μόνο που θα πω είναι ότι οι γυναικείοι ρόλοι είναι πιο προκλητικοί, πιο διερευνητικοί, πιο περίπλοκοι και πολύπλοκοι!!

Τους ερμηνεύουμε άλλωτε καλά και άλλωτε όχι.
Δεν θα νοιώσω τύψεις, αν κάποιον δεν μπόρεσα να τον "εκτελέσω" τέλεια!!

Αν στο τέλος της παράστσης θα χειροκροτηθώ, πάει να πει ότι τα καταφερα:)))


Φιλια πολλά.

seniorita είπε...

οι ρόλοι που επιλέγουμε να παίξουμε φανερώνουν τον αληθινό εαυτό μας..ο αληθινός εαυτός μας είναι οι επιλογές μας..

LIA είπε...

faraona, καλησπέρα,

"Και ο πραγματικός εαυτός μας, πού είναι;" ρωτάς.
Δύσκολη απάντηση. Πολλές φορές δεν ξέρουμε ούτε κι εμείς.
Και ξαφνικά, βλέπουμε ένα εαυτό, δυνατό, εκεί, που οι ρόλοι μας τον ήθελαν αδύνατο ή το αντίθετο.
Ο πραγματικός εαυτός μας, είναι εκεί που τον οδήγησαν, οι γονείς μας, οι δάσκαλοί μας, οι γνώσεις μας, οι δυνάμεις μας, οι αντοχές μας.Εκεί είναι καλά κρυμμένος.

Να είσαι καλά

venceremos είπε...

H αληθεια καθενος ειναι το ψεμμα του,που την εχει φερει στα μετρα του για να αντεχει...
και για να κανεις βουτια στον εαυτο σου και να τον αποδεχθεις θελει κοτσια.. και ναι!, παιζουμε ρολους που μας τους φορανε- κουστουμια καλοραμενα- οι αγνωστοι αγαπημενοι μας,και εμεις τα δινουμε με ελαφρια καρδια στους δικους μας αγαπημενους ,που μας ειναι αγνωστοι...
γιατι αν δεν μεινεις εσυ με την αληθεια σου να τα κουβεντιασεις και να τα βρεις,πως να δεις την αληθεια του αλλου,της κορης σου, του γυιου σου ,του\της αγαπημενης/ου? Και πως να βρεις την αληθεια σου, οταν γεννιεσαι λευτερος, κι οσο μεγαλωνεις,φορτωνεσαι φοβους κι ενοχες που δεν σου αντιστοιχουν?

Aspa είπε...

Ότι είναι πανεύκολο να χάσεις τον εαυτό σου προσπαθώντας να εκπληρώσεις τους διάφορους ρόλους σου σαν σύζυγος, γονιός, επαγγελματίας, φίλος κλπ, είναι γεγονός. Άλλο όμως αυτό και άλλο να φοράς συστηματικά προσωπείο, να υποδύεσαι ρόλους, να προσποιείσαι, να πατάς επί πτωμάτων και μετά γυρνώντας στο σπίτι, να θέλεις να γυρίσεις το διακόπτη και να μεταμορφωθείς ως εκ θαύματος σε στοργικό οικογενειάρχη. Αυτό δε γίνεται!

vagnes είπε...

...ο πραγματικός μας εαυτός είναι το καλά ανακατεμένο μίγμα απο ψευδαισθήσεις, ματαιότητες αισθήσεις και απο τις πραγματικότητες μας.
Εκείνο που δεν θα μπορέσουμε να εξηγησουμε ποτέ είναι απο που αρχίζει και που σταματά η ματαιότητα...

Λάκης Φουρουκλάς - Lakis Fourouklas είπε...

Ο πραγματικός μας εαυτός κάπου στις σκιές περιπλανιέται. Το θέμα είναι να προσπαθούμε συνεχώς και καθημερινά να παίζουμε όλο και λιγότερους ρόλους. Μέρα καλή

faraona είπε...

Παλμε
οι ρολοι ειναι ρόλοι και για τους ανδρες και για τις γυναικες.
Εμεις τι ειμαστε.
Ειμαστε οι ρόλοι που παίζουμε ?
Αυτο ειναι ο ανθρωπος?

faraona είπε...

seniorita
μ αυτο το σκεπτικο τοτε το μωρο τι ειναι που δεν παιζει ρόλους?
Δεν εχει εαυτο?

faraona είπε...

Λια κρατω αυτο:


"Ο πραγματικός εαυτός μας, είναι εκεί που τον οδήγησαν, οι γονείς μας, οι δάσκαλοί μας, οι γνώσεις μας, οι δυνάμεις μας, οι αντοχές μας.Εκεί είναι καλά κρυμμένος"

Ο πραγματικος εαυτος επομενως ειναι αυτα που μαθαινουμε.
Πριν τα μαθουμε δεν εχουμε εαυτο?

faraona είπε...

Venceremos
κρατ αυτο:

"Και πως να βρεις την αληθεια σου, οταν γεννιεσαι λευτερος, κι οσο μεγαλωνεις,φορτωνεσαι φοβους κι ενοχες που δεν σου αντιστοιχουν?"


και σου απαντω παλι με κατι απο σενα:


"και για να κανεις βουτια στον εαυτο σου και να τον αποδεχθεις θελει κοτσια.."


Βουτιά λοιπον.

faraona είπε...

Ασπα κρατω αυτο:

"Άλλο όμως αυτό και άλλο να φοράς συστηματικά προσωπείο, να υποδύεσαι ρόλους, να προσποιείσαι, να πατάς επί πτωμάτων και μετά γυρνώντας στο σπίτι, να θέλεις να γυρίσεις το διακόπτη και να μεταμορφωθείς ως εκ θαύματος σε στοργικό οικογενειάρχη"

Μα γι αυτο και ειναι οδυνηρο πολλες φορες να συναναστρεφόμαστε ανθρώπους που παίζουν τέτοιους ρόλους.

faraona είπε...

Vagnes
κρατω αυτο:

"Εκείνο που δεν θα μπορέσουμε να εξηγησουμε ποτέ είναι απο που αρχίζει και που σταματά η ματαιότητα..."

Αν ειχες την καλοσύνη θα μπορουσε να μου πεις δυο λογια για το τι εννοεις με την λεξη ματαιοτητα?

Γιατι δεν θέλω ν απαντησω δίνοντας δικές μου προεκτάσεις.

faraona είπε...

Λάκη
κι εγω ετσι νομίζω.
Και ναι καλο θα μας κάνει να πετάξουμε καποιους ρόλους απο πάνω μας.

LOCKHEART είπε...

Η ΖΩΉ ειναι ένα θέατρο, οπότε αναγκαστικά παίζουμε ρόλους πχ στην δουλειά τουλάχιστον να ειμαστε οσο αυθεντικοί μπορούμε ιδιαίτερα στην ζωή μας γενικά και με τους δικούς μας ανθρώπους.

faraona είπε...

Σπυρο μου
οσο μπορουμε...να τοχουμε στο νου μας ομως και να μην το ξεχναμε.

αχτίδα είπε...

Δεν έπαιξα ποτέ κανένα άλλο ρόλο στη ζωή μου .Είμαι αυτή που είμαι ,αληθινή μέχρι το τέλος στις εκφράσεις μου και σ' αυτά που θα πω.Είμαι το ίδιο με τους φίλους μου και με τους νέους που γνωρίζω.Μα αν έπαιζα άλλο ρόλο ..δεν θα ήμουν ΕΓΩ, θα ήμουν κάποια άλλη.Λίγο πιο αυστηρή είμαι στις επαγγελματικες μου σχέσεις μα όχι διαφορετική.Δεν υπάρχει ούτε ένας πελάτης μου ( έχω χρόνια συνεργασίας) που δεν έγινε οικογενιακός μας φίλος.Αν δεν συμπαθήσω κάποιον τον διώχνω με το τρόπο μου , το καταλαβαίνεις αμέσως όταν δεν σε συμπαθήσω..δεν δίνω περιθώρια να με πλησιάσεις.Δεν θα ήθελα να εχω γύρω μου ανθρώπους που παίζουν ρόλους, δεν μπορώ να τους εμπιστευτώ και για μένα η εμπιστοσύνη είναι βάση ζωής.

Yannis Petsas είπε...

Βασικά νομίζω ότι σε ξέρω, απ’ την άλλη δεν σε ξέρω βέβαια.
Βασικά νομίζεις ότι με ξέρεις, απ’ την άλλη δεν με ξέρεις βέβαια.
Ρόλοι, όπως το λες.
Αλλά κυρίως… νομίζω πως με ξέρω κι απ’ την άλλη δεν με ξέρω βέβαια… είναι ένα τρελό παιχνίδι λέξεων.
Για πρώτη φορά εδώ… πολλά είπα μου φαίνεται.
Την καλημέρα μου.

ΦΥΡΔΗΝ-ΜΙΓΔΗΝ είπε...

Faraona μου,
πολύ ενδιαφέρον το θέμα σου σήμερα.

Εγώ πάω πίσω, πολύ πίσω στην αρχέγονη κατάσταση και μορφή του ανθρώπου. ΄Ενα ΚΤΗΝΟΣ ήταν που καποτε στάθηκε επιτέλους στα δυο του πόδια και πάντα εφεύρισκε τρόπου, για να δαμάσει όλα τα υπόλοιπα όντα για την δική του επιβίωση και μόνο, αδιαφορώντας για το κάθε τι.
Αργότερα δημιουργήθηκαν οι κοινωνιες και για να μην πολυλογώ για γνωστά πράγματα, έφτασε στο σημείο όπου εκπαιδεύεται συνεχώς (ακόμη το αγρίμι δεν το έχει αποδιωξει από μέσα του, ούτε και πρόκειται ποτέ), για να βελτιώνει τις συμπεριφορές του.

Προσωπείο τη λες αυτή τη σταδιακή βελτίωση; άλλο εαυτό το λες; ρόλο;
΄Οπως και να το πεις, δεν επιβιώνουμε ούτε γίνεται να επιβιώσουμε διαφορετικα.

Θα βρισκόμασταν ακόμη στην αρχέγονη κατάσταση από την οποία προηλθαμε...

Φιλί και Γλαρένιες αγκαλιές

Adamantia είπε...

Oι ρολοι και τα ψεματα πεθαινουν πολυ νεα, συντομα βγαινει ο εαυτος μας και η αληθεια του.
Φιλια πολλα απ'την ΝΑΙ επιτελους βροχερη Αθηνα!

vagnes είπε...

...μέσα σ αυτό που ονόμασα μίγμα του κάθε ανθρώπου, υπάρχει μια διαφορετική για τον καθένα αναλογία αισθήσεων και ψευδαισθήσεων, φαντασίας και πραγματικότητας.
Εκείνο λοιπόν που δεν θα μπορέσουμε να καθορίσουμε (να εξηγήσουμε) είναι από που αρχίζει και που σταματά η ψευδαίσθηση του καθενός μας,
γιατί για τις ψευδαισθήσεις μας μάταια κοπιάζουμε...

faraona είπε...

Aχτιδα
υπαρχει πολυ μεγάλη σιγουριά στα λόγια σου κι αυτο ειναι πολυ καλο για σενα.
Κρατω αυτο:
"Δεν θα ήθελα να εχω γύρω μου ανθρώπους που παίζουν ρόλους, δεν μπορώ να τους εμπιστευτώ και για μένα η εμπιστοσύνη είναι βάση ζωής".

Αν απομακρυνθεις απο τους ανθρωπους που παιζουν ρόλους Αχτιδα οι μισοι και παραπανω θα σε ρωτησουν γιατι η θα απορησουν.Γιατι αυτο που εσυ θεωρεις ρόλο η που σου φαινεται ετσι,οι αλλοι πιστευουν οτι ειναι ο πραγματικος τους εαυτος.
Οπως κι εγω. Δεν μπορω να σ αμφισβητησω απο την στιγμη που εσυ πιστευεις οτι εισαι πραγματικα ο εαυτος σου και δεν παιζεις ρόλους.
Θελω να πω μ αυτο ,οτι ειναι πολυ προσωπικο θεμα για τον καθενα μας τι πιστευουμε οι ιδιοι για τον εαυτο μας.
Και φυσικα δεν μετραει καθολου η γνωμη των αλλων.Κι ουτε πρεπει να μετραει.
Αυτο νομιζω ομως που εχει σημασια ειναι να αγαπουμε εμεις οι ιδιοι τον εαυτο μας τόσο που να μην του δίνουμε περιθώρια να μας λέει ψεμματα.Με την έννοια οτι αν καποια πραγματα μας πονανε, να τα λέμε στον εαυτό μας και να μην του κρυβόμαστε.
Εσυ πάντως απ οσο σε ξέρω εισαι τόσο αυθόρμητος άνθρωπος και καλοπροαιρετος ,που την αλήθεια σου την βλέπει αμέσως κι ο πιο ανίδεος.

faraona είπε...

Yanni
καλως ηρθες απο δω.
Κρατω ολο το σχόλιο σου:

"Βασικά νομίζω ότι σε ξέρω, απ’ την άλλη δεν σε ξέρω βέβαια.
Βασικά νομίζεις ότι με ξέρεις, απ’ την άλλη δεν με ξέρεις βέβαια.
Ρόλοι, όπως το λες.
Αλλά κυρίως… νομίζω πως με ξέρω κι απ’ την άλλη δεν με ξέρω βέβαια… είναι ένα τρελό παιχνίδι λέξεων.
Για πρώτη φορά εδώ… πολλά είπα μου φαίνεται.
Την καλημέρα μου."

Ναι ετσι ειναι.
Γι αυτο κι εγω σε τετοιους σχολιασμούς που εμπεριέχουν μεγάλες δόσεις συνειδησης του «ειναι» μας ειμαι σιωπηλη.
Σ ευχαριστω

faraona είπε...

Γλαρένια μου
εχεις δικιο σ αυτο που λες.
Η βελτίωσή μας απο το κτήνος σε άνθρωπο εχει ομως και τιμήματα.
Και το τίμημα αυτο το πληρώνει όλος ο πλανήτης καθημερινά ειτε το θέλει είτε οχι.
Και το πληρώνει γιατι κάποιοι απο μας έχουν παρεκτραπει στούς ρόλους τους κι εγιναν ανθρωπομορφα αυτη τη φορα κτήνη.

faraona είπε...

ΑDAMANDIA
Μ αρεσει η αισιοδοξία σου και με ανακουφίζει πραγματικα το λέω αυτό απο καρδιάς.

faraona είπε...

Vagnes
κρατω αυτο:

"Εκείνο λοιπόν που δεν θα μπορέσουμε να καθορίσουμε (να εξηγήσουμε) είναι από που αρχίζει και που σταματά η ψευδαίσθηση του καθενός μας,
γιατί για τις ψευδαισθήσεις μας μάταια κοπιάζουμε..."

Τουλάχιστον εγω πιστευω οτι ολα ειναι ψευδαισθήσεις.Ολα ομως.
Απλα αφου είμαστε ζωντανά κοινωνικά όντα χρειαζομαστε να γνωρίζουμε τρόπους να τις μανιπουλάρουμε.Αλλιως είμαστε για φούντο.
Χαχαχα!!!
Σ ευχαριστω πολυ που μπηκες στον κόπο να ξαναέρθεις.

Δημιουργία είπε...

Αφου παιξεις ένα ρόλο (και μιλαω για τους ρολους που απαιτουν να φορεσεις προσωπειο και, στην ουσία, να παραπλανήσεις τους αλλους, να τους ξεγελασεις), όταν η παρασταση φτανει στο τελος, ακομα και αν καταφερεις να παραπλανησεις το κοινο και αποσπασεις το χειροκροτημα...Μετα θα πρεπει να σταθεις και να υποκλιθεις απεναντι στον πιο αυστηρο θεατη, τον εαυτο σου. Τοτε τι κανεις? Ξεσπας σε χειροκροτημα και αυτοδοξαζεσαι που τα καταφερες και τους ξεγελασες ή δεν αντεχεις την εικονα σου ξεγυμνωμενη?

faraona είπε...

δημιουργια
πολυ ωραια τα λες.Και να σου πω κατι ...ακομη κι αν φτασει κανεις στον καθρεφτη και ντραπει ,κάτι ειναι κι αυτο .
Το θέμα ειναι μηπως φτάσει μεχρι τον καθρεφτη κι αυτοθαυμασθει κιολας.
Εκει να δεις τι γινεται...!!!

Talisker είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.
Talisker είπε...

H λεξη ρολος σημαινει
υποκριτικη αποδοση συναισθηματος που δεν βιωνεις ψυχικα αλλα προσποιεισαι συνειδητα ..

δεν μου αρεσει να το κανω αλλα δεν ξερω αν το χω κανει κατα συνθηκιν
-σιγουρα ναι και για λιγο

πιστευω πως και ο καλυτερος ηθοποιος αυτος που ενσαρκωνει με παθος τον ηρωα του ζωντας και ξαναζωντας στο πετσι του ρολου δυο ωρες

με μεγαλη ανακουφιση τη νυχτα βρισκει τον εαυτο του

-σε αυτον...
στον εαυτο μου
δεν θελω ποτε να παιξω κανεναν ρολο
για να με κερδισω ...

απο κει και περα
εχει γινει το πρωτο βημα για την αυθεντικοτητα

Ο ανθρωπος ομως οπως ειπαμε στα σχολια αλλου προχτες εχει πολλαπλους εαυτους σε εναν πυρηνα
κανεις δεν ειναι μονο το ενα η μονο το αλλο ..
σημασια εχει να ειναι συμφιλιωμενος
και ειλικρινεις με ολους τους δικους του εαυτους

τοτε θα ειναι και με τους αλλους

αγενης εκει που πρεπει ευεγενης εκει που αξιζει ευσυγκινητος εκει που τον αγγιζουν σκληρος εκει που τον πονανε κλπ

αυτα δεν ειναι ρολοι ειναι αντιδρασεις.

Ρολος πχ ειναι να σκας απο θυμο και να το βουλωνεις απο σκοπιμοτητα

να πεθαινεις απο αγαπη και σφυριζεις αδιαφορα απο περηφανεια
κλπ

μα ποσο αντεχεται αυτο...?

-συμπερασμα

ο υποδυομενος ρολους
και ξεσκεπαζεται
και βλαπτει τον εαυτο του χανοντας την πολυπλοκοτητα του
και μιζεριαζει
σε ενα επιπεδο
τιποτα

για να αρεσει (συνηθως) στους αλλους!


ΚΥΡΙΑ "ΜΟΥ"!!!!!!!!
χχχχχχχχχχχχχ

Κωνσταντινος είπε...

Υπάρχει ο πραγματικός εαυτός μας,πάντα,φυλαγμένος για τους αγαπημένους.
Αρκεί να είναι και ο ίδιος αξιαγάπητος γιατί σε αντίθετη περίπτωση πάλι υπάρχει ο πραγματικός...
και,θα τον συναντήσεις ίσως πίσω από κλειστές πόρτες και παραθυρόφυλλα...
να βγαίνει άγριος και οι τηλεοράσεις να λένε σε καταπιεσμένες γυναίκες η παιδιά...:Σπαστέ τη σιωπή σας.

Καλό μεσημέρι

όλα θα πάνε καλά... είπε...

το "πεθαίνω σα χώρα",είναι ρόλος;

faraona είπε...

Talisker
γεννιομαστε και πιστευω οτι μεχρι την ηλικια των 3,5 ετων δεν εχουμε την δυνατοτητα να παιζουμε ρόλους και φυσικα καταλαβαινεις γιατι.

Και ναι μαθαινουμε να παιζουμε μετα ρόλους, αλλα υπαρχει απο πισω ο ΜΕΓΑΣ ΣΚΗΝΟΘΕΤΗΣ που λεγεται γονιός.Αν δεν υπηρχε ο γονιος σκηνοθέτης και η εμφυτη ταση να μιμηθουμε δεν νομιζω να παιζαμε κανενα ρολο.Δεν ξερω τι ακριβως θα καναμε η θα τι θα ειμασταν, αλλα σιγουρα θα ειμασταν ολοι κατι διαφορετικο.
Η «θεση» του γονιου λοιπον ειναι η κατ αρχην μας ,σχολη μάθησης ρόλων.Το καθε ανθρωπακι βεβαια οντας μικρο διαμορφωνει τους ρόλους του αναλογα και με τις κυταρικες του δυνατότητες.Ρουφάει με τους δικους του κωδικους αυτο που βλεπει ,που ακουει,που ζει απο το γονιο δάσκαλο.
Και μετα οι δάσκαλοι και οι σκηνοθέτες διευρυνονται. Σε αριθμο,σε ποιοτητες κλπ κλπ.

ΑΛΛΑ...
το ανθρωπακι καποια στιγμη γίνεται μεγάλος ανθρωπος και για μενα προσωπικα απο κει και περα δεν δικαιολογειται αλλα μονον αιτιολογειται σαν σύνολο πράξεων και θεσεων ζωης.
ΟΜΩΣ...
αυτες τις αιτιολογίες αλλοι θέλουν να τις αναλύουν στον εαυτό τους κι αλλοι οχι.
Ε! εκει δεν μπορει κανεις να επέμβει με κανέναν τρόπο.
Αν θέλει ας πουμε για μια ζωη ενας ανθρωπος να παιζει τον ρόλο του θύματος ενω βλέπει οτι αυτο τον κανει δυστυχισμένο και δεν θέλει να πονέσει και να κάνει ενα βήμα μπροστα,αν θέλει να χαϊδευει τον εαυτό του και να γκρινιαζει για τις κακουχίες που τον βρίσκουν σε μόνιμη βάση, τι μπορει να πει κανεις?

Πιστευω οτι στους ανθρώπους που παίρνουν την ζωή τους στα χέρια τους και ΟΡΙΖΟΥΝ τις παραμέτρους του προσωπικου τους δρόμου,με κόπο (γιατι θελει κόπο),με πόνο (γιατι θέλει πόνο),και με συνέπεια(γιατι δεν ειναι παιξε γέλασε αυτη η διαδικασία),αυτοι οι άνθρωποι, ενώνουν σιγα σιγα τις πολλες πλευρες τους και μ αυτον τον τρόπο πλησιάζουν τον πυρήνα τους λιγο περισσοτερο και λιγο περισσοτερο συν τω χρονω.Αυτο το πλησιασμα προς τον πυρηνα ειναι αυτο που άφήνει το άρωμά του να μπορει να μας φτάνει σιγα σιγα και να μας αγγιζει.
Μια πτυχή αυτου του αρώματος ειναι η ηρεμία.Αυτη που την διακρινουμε αμέσως μολις έρθουμε σ επαφη με εναν τέτοιο άνθρωπο.
Μια αλλη πτυχη ειναι η ικανότητα που αποκτα κανεις ,να βλέπει και να αντιμετωπιζει τα πράγματα ακομη και για τους πολυ δικους του ανθρώπους αντικειμενικα και ακριβοδίκαια.
Και παει λέγοντας.

Ηθελα πολυ να ειμασταν κοντα και να τα λέγαμε σημερα.
Να! ειδες αυτο χάνεται στο νετ.
Η άμεση ατάκα του άλλου ανθρώπου την ώρα που συζηταμε για κάτι...γμτ.

Yannis Petsas είπε...

Αν ήμασταν κοντά θα χανόμουν τώρα στις ατάκες και δεν θα διάβαζα τόση ώρα αυτό το υπέροχο σχόλιο, με το τσιγάρο να κρέμεται στο στόμα. Υπέροχο.

faraona είπε...

Kωνσταντινε
φυσικα και υπαρχει ο πραγματικος εαυτος.Και το «ΠΟΥ» τον αφηνουμε ελευθερο και που οχι ειναι θεμα προσωπικο του καθενος.

faraona είπε...

Ολα θα πανε καλα
Αν με το «πεθαινω σαν χωρα» εννοεις την χωρα που ζούμε το μόνο που μπορω να σου πω ειναι οτι η χωρα αποτελειται απο ανθρώπους.
Οπότε την ευθυνη για τον χαμό της την εχουμε ολοι μας.
Εκτος κι αν εννοεις κατι αλλο που δεν μπορω να καταλαβω.

faraona είπε...

Υanni...?
Μμμμ ελα μωρε νταξυ...
Δεν λεω εχει κι αυτο την γοητεια του ,αλλα η αμεση επαφη ρε γμτ μου ...ειναι αλλο πράγμα.
Τι να πω?
Συ ξερεις καλυτερα το τι και το πως για σενα.

χαιρομαι που εισαι εδω

Yannis Petsas είπε...

Βλέπεις; Είμαι εδώ, θα μπορούσες να ‘χεις τόσους πολλούς φίλους στο σπίτι σου; Εγώ όχι, πρώτα απ’ όλα θα τσακωνόμουν με τη γυναίκα μου, ξέρεις, ποια είναι αυτή, ποια είναι εκείνη… γυναίκες. Ενώ τώρα… μια χαρά.
Αν το σκεφτείς… ένας ρόλος είναι κι αυτός.

αγκαλιές του φεγγαριού είπε...

φαραονα μου

πιστευα απο παιδι πως βρισκομουν συνεχως σε μια ενσταση προς την εννοια του ''πρεπει''

οσες φορες αναγκαστηκα να ''παιξω''ημουν το λιγοτερο δυστυχισμενη..

παρ ολα αυτα επαιξα και παιζω ρολους οπως ολοι μας..απο αναγκη..ενα παζλ απο διαφορετικα κομματια ειναι ο εαυτος μου..

ποιος ειναι πραγματικα ο καθενας μας;ποτε βγαινει η μασκα;
οταν μας πατησουν στο αδυνατο σημειο..
οταν μας αναγκασουν να θυμωσουμε και να αντιδρασουμε..
τοτε ειμαστε Εμεις διχως κανενα καλυμα..

φιλι σημερα που μου γιορταζεις

faraona είπε...

Γιαννη ...σου γραφω χαμογελώντας...
δεν θαχα κανενα προβλημα ναχω πολλους φίλους στο σπίτι μου,τοσους κι αλλους τοσους.
Και επισης δεν εχω τετοια προβληματα με τον αντρα μου...
Επαρήλθον οι χρόνοι και δεν μας παιρνει...ο χρονος μας θελω να πω ειναι πολυτιμότατος πια.
Χαχαχα!!!
Με κάνεις και χαμογελώ συνέχεια αλλα θα σου πω αλλη ωρα γιατι...

Yannis Petsas είπε...

Να μπου πεις, κι αυτό κι ό,τι άλλο θέλεις, εκτός απ' αυτό για τους χρόνους, γιατί να μιλάμε για χρόνους; Υπάρχουν τόσα άλλα όμορφα θέματα.
Ούτε εγώ έχω πρόβλημα με τη γυναίκα μου, μάλλον εγώ είμαι εκείνος που θέλει την ησυχία του, έτσι το είπα.
Έμαθα πως γιόρταζες, ευχές... και φιλιά.

faraona είπε...

φεγγαρένια μου
ξερεις πότε?
Οταν τρανταχτει η υπόσταση μας απο κάποιο σοκ.
Στον καθένα μας ομως διαφέρει
«η υποδοχή »
που βρίσκει το τρανταγμα οταν συμβει.
Θελω να πω αλλα πραγματα σε τρανταζαν μικρη κι αλλα τωρα.
Ετσι δεν ειναι?


Σ ευχαριστω πολυ κοριτσι μου που ησουν σ ολα τα μπλογκακια μου αυτη την τοσο χαρουμενη μερα για μενα.
χιλια ευχαριστω

faraona είπε...

Ευχαριστω Γιαννη για τα χρονια πολλα.
Το μπλογκ μου εχει γενεθλια ,το αλλο ε ναι.
Ευχαριστω πολυ .

Απονενοημένη Νοικοκυρά είπε...

Πάντα παίζουμε ρόλους. Όλα είναι ρόλοι. Και αυτό που ονομάζουμε αλήθεια, είναι απλώς ένας άλλος ρόλος. Αυτός που έχουμε επιλέξει να παίζουμε στα δικά μας μάτια.

Το θέμα είναι να αισθάνεται κανείς καλά με τους ρόλους που παίζει, κάθε στιγμή.

Και να μπορεί να τους αλλάξει όταν νιώθει την ανάγκη να προχωρήσει τον εαυτό του παραπέρα.

Σοφία Κου είπε...

Σκάβω κι όλο σκάβω
μέχρι να βρω τον βαθύτερο κατάδικό μου εαυτό: τον προ γονέων, ίσως!
Κι αυτόν ας φορέσω έστω και σα ρόλο!!
Πήρε το μάτι σας τίποτα;; χαχα!!

Χαίρομαι για όλα τα όμορφα εδώ μέσα!!!! ΝΑ ΣΑΙ ΚΑΛΑ!

faraona είπε...

sofia κου
καλως ορισες στην παρεα.
Οσο ψαχνεις ολο και κατι θα βρίσκεις.
Μην κουραστεις μονο και τα παρατησεις ναι?
χαχαχα!!!
να μας ερχεσαι

Ετικέτες

αλάτι (1) ανθρωποι (2) αντρες (1) απολογισμός (1) απόψεις (1) αρθρο (1) γάμος (2) γαμπρός (1) γεγονότα (1) γήρας (1) διαφορετικότητα (1) εραστές (1) ερωμένες (1) ευχες (2) ηλικία (1) Θεσσαλονίκη (1) ιστορίες (1) κοινωνικά (1) κόσμος (1) λόγος (1) Μάνος (1) μεζέδες (1) μεσήλικες (1) μηνύματα/1/ (1) μιλω (1) νύφη (1) οικογένεια (2) παιγνιδια/11/ (1) παιγνιδια/4 (1) παστά (1) πικρα λογια /12 (1) πικρα λογια /26 (1) πικρα λογια /30 (1) πικρα λογια /47 (1) πικρα λόγια /55 (1) πικρα λογια/1 (1) πικρα λογια/10 (1) πικρα λογια/11 (1) πικρα λογια/13 (1) πικρα λογια/14 (1) πικρα λογια/15 (1) πικρα λογια/16 (1) πικρα λογια/17 (1) πικρα λογια/18 (1) πικρα λογια/2 (1) πικρα λογια/20 (1) πικρα λογια/21 (1) πικρα λογια/22 (1) πικρα λογια/23 (1) πικρα λογια/24 (1) πικρα λογια/25 (1) πικρα λογια/27 (1) πικρα λογια/28 (1) πικρα λογια/29 (1) πικρα λογια/3 (1) πικρα λογια/31 (1) πικρα λογια/32 (1) πικρα λογια/33 (1) πικρα λογια/34 (1) πικρα λογια/35 (1) πικρα λογια/36 (1) πικρα λογια/37 (1) πικρα λογια/38 (1) πικρα λογια/39 (1) πικρα λογια/4 (1) πικρα λογια/40 (1) πικρα λογια/41 (1) πικρα λογια/42 (1) πικρα λογια/43 (1) πικρα λογια/44 (1) πικρα λογια/45 (1) πικρα λογια/46 (1) πικρα λόγια/48 (1) πικρα λογια/49 (1) πικρα λογια/5 (1) πικρα λογια/50 (1) πικρα λόγια/51 (1) πικρα λόγια/52 (1) πικρα λογια/53 (1) πικρα λογια/54 (1) πικρα λόγια/56/ (1) πικρα λόγια/57/ (1) πικρα λόγια/58/ (1) πικρα λογια/59/ (1) πικρα λογια/6 (1) πικρα λόγια/60/ (1) πικρα λόγια/61/ (1) πικρά λόγια/62/ (1) πικρά λόγια/63/ (1) πικρα λογια/7 (1) πικρα λογια/8 (1) πικρα λογια/9 (1) ποιήματα (1) ποίηση (1) ποιητές (1) προβληματισμοί (1) ριλαξ (1) σαρδέλες (1) σιωπή (1) σκέψεις (1) συζητήσεις (2) συμπληρωματικότητα (1) σχέσεις (1) ταβέρνα (1) φαγητό (1) Χατζιδάκις (1) χειραγώγηση (1) χιούμορ (1) χρονογραφήματα (1) χωρισμοί (1) χωρισμός (1) anima (1) animous (1) Athens.Corfu (1) Carl Jung (1) foto/1/ (1) foto/3/ (1) foto/4/ (1) foto/5/ (1) frog (1) humans (1) link/1/ (1) love (1) magazine (1) men (1) note2/ (1) stone (1) Thessaloniki (1)

Καλώς τους!

eXTReMe Tracker

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails
Κοινοποιήστε το στο Facebook

Αρχειοθήκη ιστολογίου