Παρασκευή, 3 Οκτωβρίου 2008

Mοιρα-πεπρωμενο η ....

Εχω αναρωτηθει πολλες φορες στην ζωη μου κι ως εκ τουτου εχω παρατηρησει την πορεία που ακολουθουν τα πραγματα μέχρι να συμβει κατι πολυ σημαντικο η και καθημερινο γεγονος.

Θα πω δυο παραδειγματα εδω για να γινω πιο σαφης.

Ας πω πρωτα το απλο.

Σηκωθηκα χθες το πρωι και βλεπω οτι μου εχει τελειωσει το γκαζακι που κανω καφε.Λεω δεν βαριεσαι θα τον κανω στην ηλεκτρικη και παω πιο υστερα να παρω ενα.Μετα ομως μετανοιωσα και πεταχτηκα μεχρι το μινι μαρκετ .Στο δρομο πηγαινοντας βρηκα 30 ευρω.

Αυτο ειναι τυχη?Τοχε η μοιρα μου δηλαδη να τα βρω αυτα τα χρηματα η συνεβει κατι αλλο?

Ας πω τωρα και το πιο σύνθετο.

Το 1968 ήρθε και νοικιασε σπιτι, στην πολυκατοικια μας μια οικογενεια που ειχε ενα κοριτσι στην ιδια ηλικια με εμενα.Γιναμε φιλες.Αυτη η κοπελα εγινε ,η αιτια ,μεσα απο ενα ατομο δικο της που ετυχε να γνωρισω τοτε,και μια αλυσιδα ανθρωπων που ακολουθησαν απο τον ενα στον αλλο,να συναντησω τον τωρινο συζυγο μου το 1987 και να συνδεθω μαζι του φιλικα.Μετα 10 χρονια συνδεθηκαμε και ερωτικα.Και ζουμε μαζι απο τοτε .

Η ιστορια δηλαδη για να ζευγαρωσουμε ,αρχισε ουσιαστικα απο το 1968 και κατεληξε το 1997.

Αυτο τι ειναι ?Μοιρα?Τυχη?Συγκυρια γεγονοτων?Θελημα Θεου?

Υπαρχουν σιγουρα πολλα τετοια παραδειγματα και στην δικη σας ζωη.
Τι πιστευετε για ολα αυτα?Τι συμβαινει τελικα?Μας οδηγει η μοιρα?

Υπαρχει σχεδιο απο Ψηλα?

Η χαρασσουμε μονοι μας την διαδρομη μας?


Διαβαστε κι εδω ενα πολυ ενδιαφερον ποστ που υπαρχει στο μπλογκ του Mαυρου Γατου.

Αφορμη για το ποστ αυτο σταθηκε η αγαπημενη μου Deedee .

88 σχόλια:

Μαύρος Γάτος είπε...

Να το πώ αλλιώς, διά στόματος Kate Bush...

You stand in front of a million doors
And each one holds a million more


Σ;-))))

e-ιωάννης είπε...

Καποιος ειπε δεν υπαρχουν τυχαια γεγονοτα και συμπτωσεις,
ομως το σπουδαιοτερο ειναι ο καθενας με ποιον τροπο αντιμετωπιζει την καθημερινοτητα,απο αυτο απορρεει η επιτυχια ή η αποτυχια του καθενα απο εμας.μην πιστευεις στην μοιρα,να πιστευεις στην
δραση-πραξη.

Dee Dee είπε...

Πριν 11 χρονια παραλιγο να παω στο σπιτι του Δ οταν ηταν με την πρωην κοπελα του. Εγω δεν τον γνωριζα τον Δ τοτε. Τυχαια ηξερα τον συγκατοικο του. Τον Δ τον γνωρισα πριν 4 χρονια μεσα απο το ιντερνετ και εκπλαγηκαμε οταν συνειδητοποιησαμε ποσους κοινους γνωστους εχουμε και ποσο ξυστα περασαν οι ζωες μας ανα καποια χρονικα διαστηματα αλλα στο παρα πεντε δεν συναντιομασταν.


Δεν ημασταν ετοιμοι τοτε;;
Ειναι απλα τυχαια ολο αυτα, που μια δικη μου εσωτερικη αναγκη προσπαθει να τα αναλυσει ολα και να βγαλει αστοχα συμπερασματα;;

Την Δευτερα θα ξαναρθω να πω κι αλλα :):)

λυγερη είπε...

Zούμε μέσα σε ένα συμπαν από τις επιρροές του οποίου δεν μπορούμε να ξεφύγουμε.
Τώρα αν κάτσω εγώ ,φίλη μου φαραώνα , να σου πω περιστατικά της ζωής μου ,θα πεις , δεν μπορεί κάποιος το κανόνισε ή γραμμένο ήταν. Ασφαλως όλοι ,αν σκεφτούμε, θα θυμηθούμε πολλά.
Προσωπικά το αποκαλώ " Θεία παρέμβαση" και στο λέω εγώ αυτό
που μόνο θεούσα δεν είμαι .
Καλή συνέχεια στο πολύ ενδιαφέρον θέμα που έθεσες.
Λυγερή του ΠΗΓΑΙΜΟΥ
http://ligery.pblogs.gr
http://lygeri.pblogs.gr

faraona είπε...

μαυρε γατε
τα λεει καλα γενικως η Καιτουλα.
Και ειδικως.

faraona είπε...

e-ιωαννη
σ αυτο πιστευω και θελω να πιστευω...
αλλα ειναι μερικες φορες που αναρωτιεσαι ...βρε μπας και συμβαινει κατι αλλο?

faraona είπε...

Λαιδη
κρατω αυτο:
"ποσο ξυστα περασαν οι ζωες μας ανα καποια χρονικα διαστηματα αλλα στο παρα πεντε δεν συναντιομασταν."

Αυτο το «ξυστα » μου εχει συμβει κι εμενα πολλες φορες στην ζωη μου.
Να ερθεις να μας πεις απο Δευτερα κι αλλα.
Καλο Σαββατοκυριακο.

ATHENA είπε...

ΚΙ ΕΓΩ ΠΟΛΛΕΣ ΦΟΡΕΣ ΣΚΕΦΤΟΜΑΙ ΠΟΣΕΣ ΣΥΜΠΤΩΣΕΙΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΣΥΓΧΡΟΝΙΣΤΟΥΝ ΣΑΝ ΤΑ ΓΡΑΝΑΖΙΑ ΕΝΟΣ ΠΟΛΥΠΟΛΟΚΟΥ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΥ ΓΙΑ ΝΑ ΣΥΜΒΕΙ ΚΑΤΙ.
ΜΕΡΙΚΕΣ ΦΟΡΕΣ ΜΟΙΑΖΕΙ ΜΑΓΙΚΟ. ΑΛΛΕΣ ΕΙΝΑΙ ΦΥΣΙΚΕΣ ΚΑΙ ΑΝΑΜΕΝΩΜΕΝΕΣ ΑΛΛΗΛΟΥΧΙΕΣ...

ΠΑΡΟΛΟ ΠΟΥ Η ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΜΟΥ ΖΩΗ ΕΧΕΙ ΑΠΟΔΕΙΞΕΙ ΟΤΙ ΥΠΑΡΧΕΙ ΜΟΙΡΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΝΝΟΙΑ ΤΩΝ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΩΝ ΠΟΥ ΕΠΙΒΑΛΛΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΑΝΩΤΕΡΕΣ ΒΙΕΣ ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΕΞΩ ΚΑΙ ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΟΠΟΙΟΔΗΠΟΤΕ ΕΛΕΓΧΟ ΜΑΣ.

ΠΑΡΑ ΤΑΥΤΑ ΣΥΝΕΧΙΖΩ ΝΑ ΠΙΣΤΕΥΩ ΟΤΙ ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΒΟΥΛΗΣΗ.

ΤΟ 30ΑΡΙ ΗΤΑΝ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΕΣΥ ΕΠΕΛΕΞΕΣ ΝΑ ΠΑΣ ΠΡΙΝ ΠΕΡΑΣΕΙ ΚΑΠΟΙΟΝ ΑΛΛΟΣ ΚΑΙ ΤΟ ΜΑΖΕΨΕΙ;)

ΦΙΛΙΑ

faraona είπε...

Λυγερη
κρατω αυτο:
"Zούμε μέσα σε ένα συμπαν από τις επιρροές του οποίου δεν μπορούμε να ξεφύγουμε."
Τοχω σκεφτει κι αυτο και το εχω διαβασει.
Υπαρχουν καποιες θεωρειες που λενε οτι δεν ξερει κανεις τι μπορει να συμβει στην Γαλλια αν πεταξει μια πεταλουδα στην Κινα.
Οτι ολα ειναι αλληλενδετα μεσα στο συπαν και τιποτε δεν λειτουργει απο μονο του.
Θα συμφωνησω σ αυτο.
Αλλα αντε τωρα να βρεις στις δικες μας πραξεις αυτη την συνδεση.

faraona είπε...

αthena
μοιαζει οντως μαγικο.
Μηπως ηξερα εγω οτι ηταν εκει το 30αρι?
Γιατι το επελεξα να παω , πριν παει καποιος αλλος?

Κι εγω πιστευω στην ελευθερη βουληση...τωρα τελευταια ομως εχω αντιληφθει οτι η ελευθερη βουληση μου εμποδιζεται πολυ οταν βρισκομαι με ανθρωπους που δεν θελουν να εχουν ελευθερη βουληση.
Χα!
Ενω αντιθετα πολαπλασιαζεται οταν ειμαι με ανθρωπους που την καλλιεργουν και την αναπτυσσουν. και

faraona είπε...

athena
το «και» ξεφυτρωσε μονο του.Τυχαιο?
Χεχεχε!

πουαντερι είπε...

Χωρις να ακουστω μοιρολατρικη πιστευω πως ολα στην ζωη μας για καποιον λογο γινονται,οπως επισης πιστευω πως για οτι εχουμε και για οτι κανουμε υπαρχει και το αναλογο αντιτιμο.
Τωρα αν αυτα προκαθοριζονται απο την μοιρα, ή απο τον Θεο,ή απο κατι αλλο δεν ξερω και δεν το πολυ αναλυω γιατι φοβαμαι πως θα μπερδευτω και μετα θα μου ειναι δυσκολο να αποφασισω πιο ειναι το πιο λογικο.
Ετσι λοιπον τα βαζω ολα μαζι και παιρνω λιγο απο το καθε ενα.

Παντως στην δικη σου περιπτωση που λες για τον αντρα σου σκεψου τι ειχε γινει πριν απο αυτο και θα δεις οτι τελικα υπηρχε λογος που γινοτανε,
ποιος; να φτασεις στον αντρα σου και να ζεις ευτυχισμενη.
Αυτη ειναι η γνωμη μου.....
αν κανω λαθος διόρθωσε......

una mama και οχι μονο είπε...

απιστευτη η ιστορια σου...σπανια προκυπτει σχεση μετα απο τοσα χρονια φιλιας!
εγω δεν εχω κατι αναλογο να διηγηθω...
αλλα, εχω γλυτωσει απο πολυ ασχημα πραγματα.
δηλαδη, δυο-τρεις φορες στη ζωη μου, κατοπιν εορτης, εχω διαπιστωσει πως η τυχη μου επιφυλασσε πολυ ασχημα παιχνιδια απο τα οποια γλιτωσα στο παρα πεντε.
και παντα γλιτωνα απο ασταθμητους παραγοντες κι οχι απο την εξυπναδα μου η την προνοητικοτητα μου.
την εχω σκαπουλαρει...που λενε : ))

patsiouri είπε...

Ένα φιλικό ζευγάρι παίρνει διαζύγιο.
Άσχημο πολύ.
Γνωρίστηκαν εξαιτίας μου.
Πριν πέντε χρόνια ήμουν με την Τ. σε ένα μπάρ και της άρεσε ένας από τη δίπλα παρέα.
Της λέω "θα σε σπρώξω πάνω του" (τα γνωστά) να γνωριστείτε.
Μετά από λίγη ώρα το μαγαζί είχε γεμίσει.
Όταν πήγα ανέμελα να σπρώξω, ξέφυγε λίγο το χέρι μου, έκανα κακό υπολογισμό, δεν ξέρω, πάντως αντί να τη σπρώξω σ'αυτόν τελικά την έριξα πάνω στο φίλο του.
Το Γιώργο.
Το μετέπειτα σύζυγό της.
Πέντε χρόνια μετά, χωρίζουν με δάκρυα, ένα παιδάκι, απειλές, μηνύσεις, περιοριστικά μέτρα και όλα αυτά τα χαριτωμένα.
Κι'έχω τύψεις γιατί σκέφτομαι "Πως θα ήταν η ζωή της αν είχα σπρώξει σωστά?"
Παρηγοριέμαι σκεπτόμενη πως κι'αυτός που της άρεσε φίλος του μαλάκα ήταν οπότε και ο ίδιος μαλάκας θα ήταν.
Και η φίλη μου ηλίθια που γουστάρει τους μαλάκες.

Οπότε τα πράγματα είναι πολύ μα πολύ σχετικά φίλοι μου καλοί...

VaD είπε...

Εδώ το λένε μακτούμπ,πεπρωμένο,και...υποτάσσονται σ'αυτό.
Προσωπική άποψη,τη μοίρα μας τη δημιουργούμε μόνοι μας,οτιδήποτε άλλο επηρεάζει τη ζωή μας είναι αστάθμητος παράγοντας(ανθρώπινο χέρι πάντως)τον οποίο δεν μπορούμε να ελεγξουμε!
Καλό σου βραδάκι...

ΚΟΚΚΙΝΗ ΟΜΠΡΕΛΑ είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.
ΚΟΚΚΙΝΗ ΟΜΠΡΕΛΑ είπε...

Μοίρα, ειμαρμένη, θέλημα θεού,σημάδια
δεν ξέρω πώς να ονομάσω κάποια συμπτώσεις που φαίνονται να ανοίγουν διαύλους με ανθρώπους, δρόμους που κάπου σε οδηγούν...
Μου έχουν συμβεί άπειρες φορές και η έκπληξη παραμένει ακόμη νωπή, όσος καιρός κι αν περάσει.
Και ξέρεις κάτι; Αυτό μου συμβαίνει συχνά και με σένα, τόσες συμπτώσεις που με φέρνουν στο δρόμο σου...
Το ξέρεις ότι έφαγα λουκουμάδες από τον άντρα μου 5 χρόνια πριν τον γνωρίσω;
Για χρόνια ολόκληρα έβλεπα στον ύπνο μου ότι γυρνούσα στην πόλη που σπούδασα γιατί είχα αφήσει πράγματα στο πατάρι του σπιτιού. Πάντα το ίδιο όνειρο σε επανάληψη. Με κανένα άλλο όνειρο δε μου έχει συμβεί. Ένα βράδυ είδα ότι τα μάζεψα επιτέλους. Σηκώθηκα αλαφρωμένη και ασυνείδητα ξεκίνησα να κάνω δουλειές στο σπίτι και έστρωσα (αυτό το κατάλαβα εκ των υστέρων)στρωσίδια από το φοιτητικό μου σπίτι. Σε λίγη ώρα χτύπησε το κουδούνι και εμφανίστηκαν μπροστά μου οι δυο καλύτεροί μου φίλοι από τα φοιτητικά τα χρόνια με τους οποίους((χωρίς να το επιδιώξουμε) είχαμε χαθεί για 7 χρόνια. Είχαν έρθει από Αθήνα να μου κάνουν έκπληξη!
Και πάλι πριν 3 εβδομάδες, αναζητώντας στον τηλεφωνικό κατάλογο το τηλέφωνο παλιάς συμφοιτήτριας, μέσα σε μία εβδομάδα, και πριν προλάβω να επικοινωνήσω με εκείνην, ήρθα σε επαφή με 4 συμφοιτητές που επικοινώνησαν μαζί μου, ενώ είχαμε να μιλήσουμε από το 1995.
Και πόσα άλλα, που φαίνονται μεταφυσικά... όπως με τη βάφτιση της μικρής μας Χριστινούλας, που τελικά βαφτίστηκε μέσα απο μια σειρά περίεργων γεγονότων ενώ η βάφτιση κινδύνευε από λάθος συνεννόηση εκκλησιών να μη γίνει.
Και πόσα άλλα, που σίγουρα θα γίνω κουραστική (αν δεν έχω γίνει ήδη)αν τα αναφέρω.
Είναι ο νόμος της έλξης;Είναι αυτό που λέμε:"συν Αθηνά και χείρα κίνει", υπάρχει δηλαδή μια δύναμη να ενεργήσουμε προς μία κατεύθυνηση,
είναι χημεία ή συχνότητες(όπως κάπου διάβασα πρόσφατα) τις οποίες αναγνωρίζουμε και ενστικτωδώς στρεφόμαστε προς τα εκεί;
Πολλές φορές, σκέφτομαι ότι αγαπημένοι άνθρωποι από το παρελθόν, μπορεί να περνούν από κοντά σου και να μην το γνωρίζεις. Μπορεί τη στιγμή που ανεβαίνεις σε ένα λεωφορείο ένας από παλιά δικός σου άνθρωπος, ή ένας άνθρωπος που στο μέλλον μπορεί να παίξει ρόλο στη ζωή σου μόλις να κατεβαίνει.
Το δίκτυο της ζωής έχει πολλές διακλαδώσεις. Αν τα σημεία συνάντησης λέγονται μοίρα ή πεπρωμένο, πρέπει να είχε πολλή έμπνευση ο δημιουργός του.
Ατελείωτο το θέμα που έθιξες...
(πότε πρόλαβες;)
Από σύμπτωση (όντας σίγουρη ότι σήμερα παίζεις παιχνίδι και το έχω δει)ήρθα...κοίτα!

marianaonice είπε...

Γνώρισα τον άνδρα μου στο νησί όπου εργαζόμουν, μερικούς μήνες πριν φύγω για την Αθήνα. Ο λόγος της γνωριμίας μας, η αναζήτηση σπιτιού για κάποιο φίλο μου που ερχόταν στο νησί για δουλειά, με παρέπεμψαν στον άνδρα μου ως ειδικό σε τουριστικά θέμα και ενοικιάσεις σπιτιών, και τελικά σπίτι δεν βρήκαμε του ανθρώπου, αλλά ανοίξαμε δικό μας... Χαχαχα!!
Συγκυρίες είναι η ζωή και τίποτε άλλο! Το σωστό timing που λένε για να γίνει ότιδήποτε!
Καλό ξημέρωμα Φαραόνα μου!

faraona είπε...

Πουαντερι
ναι αλλα τι ειναι αυτο που εσπρωξε τα πραγματα για να γινει αυτη η διαδρομη.
Η μοιρα?.Ο Θεος?. Η ελευθερη βουληση?.Η συγκυρια?
Λιγο απο ολα?
Πιθανως.

faraona είπε...

Μαμα μια
ναι ,μου εχει συμβει κι εμενα αυτο που λες.
«Στο παραπεντε...»Χαχαχα!!!
Μου θυμησες το σιριαλ.
Κι αντε τωρα να εξηγησει κανεις τι ηταν αυτο που μας γλιτωσε .Η Θεια Προνοια,ο Αγγελος μας,η τυχη μας?

faraona είπε...

Vad
κρατω αυτο:
"Προσωπική άποψη,τη μοίρα μας τη δημιουργούμε μόνοι μας,οτιδήποτε άλλο επηρεάζει τη ζωή μας είναι αστάθμητος παράγοντας(ανθρώπινο χέρι πάντως)τον οποίο δεν μπορούμε να ελεγξουμε!"
Και σιγουρα την δημιουργουμε μονοι μας αναλογα μ αυτο που ειμαστε οι ιδιοι.
Ναι αυτο πιστευω κι εγω αγαπητε μου φιλε.

faraona είπε...

πατσιουρακι
κρατω αυτο:
"Παρηγοριέμαι σκεπτόμενη πως κι'αυτός που της άρεσε φίλος του μαλάκα ήταν οπότε και ο ίδιος μαλάκας θα ήταν.
Και η φίλη μου ηλίθια που γουστάρει τους μαλάκες."
Ειναι η επικρατεστερη λογικη εξηγηση νομιζω.

faraona είπε...

Κοκκινη ομπρελα κρατω αυτο:
Το δίκτυο της ζωής έχει πολλές διακλαδώσεις. Αν τα σημεία συνάντησης λέγονται μοίρα ή πεπρωμένο, πρέπει να είχε πολλή έμπνευση ο δημιουργός του."
Πιστευω οτι υπαρχει αυτο το δικτυο που λες.
Και οτι μοιαζει πολυ με το δικτυο με το οποιο επικοινωνουμε καλη μου φιλη.
Γι αυτο και ο συντονισμος.

Ιφιγένεια είπε...

Εγώ ξέρω μια παροιμία : "όποιου του μέλει να πνιγεί , ποτέ του δεν πεθαίνει" ... κοινώς ότι είναι γραμμένο να γίνει θα γίνει !!
Πολλές φορές έχω νοιώσει πως "όλο το συμπαν συνομωτεί " για να συμβεί κάτι , καλό ή κακό ...
Δεν ξέρω όμως τι γίνεται , δεν ξέρω αν μπορουμε να τ'αλλάξουμε !!!

Καλημέρες !!!!!

faraona είπε...

Μαριαννα κρατω αυτο:
"Συγκυρίες είναι η ζωή και τίποτε άλλο! Το σωστό timing που λένε για να γίνει ότιδήποτε!"

Ποιος καθοριζει τις συγκυριες ομως Μαριαννα?
Εμεις?Ο ενας με τον αλλον?Η μοιρα του καθενος?
Αυτο ειναι το ζητουμενο.

faraona είπε...

Ιφιγενεια κρατω αυτο:

"Πολλές φορές έχω νοιώσει πως "όλο το συμπαν συνομωτεί " για να συμβεί κάτι , καλό ή κακό ..."

Συνομωτει ε?Μονο του ?Και τι εννοεις οταν λες ΣΥΜΠΑΝ?

Ιφιγένεια είπε...

Σύμπαν -> τα πάντα γύρω μας !!
Δεν ξέρω αν το σύμπαν , λοιπον , συνομωτει μόνο του ή με κάποιον άλλο :)))
Η αλήθεια είναι πως πολλές είμαστε πρωταγωνιστές και αποδέκτες απίστευτων καταστάσεων !!! Που ουτε στα πιο τρελά μας όνειρα δεν θα μπορουσαν να υπήρχαν !!!

rose είπε...

κοιτώντας τη ζωή μου "ανάποδα"
σε καθε σταυροδρόμι είχα επιλογή
κι όλες οι επιλογές μου με έφεραν εδω..

όπως τον ποδοσφαιριστή που απο τα 3του κλωτσουσε μια΄μπάλα ή τον ζωγραφο που χαραζε στο τσιμεντο της αυλής τους σχεδια με την κιμωλία μια ζωή μεχρι να ανακαλύψει το χαρτι..

τι "φερνουμε" μαζί μας είναι μυστήριο
τι συναντούμε ειναι όμοιο με μας

καθε στιγμή υπάρχει επιλογή
αλλά ελπιζουμε ότι η επιλογή μας είμαστε "εμείς" και όχι οι "άλλοι"

κι αυτό ειναι η πρόκληση...

Φαιδρα Φις είπε...

δύσκολο ν'απαντήσει κανείς μέσα σε λίγες γραμμές για το τι πραγματικά πιστεύει ότι μπορεί να συμβαίνει,
όπως πίστευα πάντα-και τώρα ακόμα περισσότερο λόγω μιας πλειάδας εμπειριών και θα τολμήσω να πω και πείρας-
ό,τι είναι να μας συμβεί,καλό ή κακό,υπάρχει η συντελείται πρώτα μέσα μας,
κατόπιν έρχεται με τον ένα ή τον άλλο τρόπο,άλλοτε το αναγνωρίζουμε άλλοτε όχι,κάποτε του δίνουμε τη σημασία που του αξίζει,κάποτε το προσπερνάμε βιαστικά και πρόχειρα,
όμως έρχεται η στιγμή-κι αυτό αφορά περισσότερο σε μοιραίες συγκυρίες που έχουν να κάνουν με συναντήσεις ανθρώπων-
που θα κατασταλλάξει μέσα μας σαν σχέση οριστική και ανέκκλητη,
σαν συναίσθημα ρητό,και θα βηματίζει μπορεί αργά ως τη θέση που του αξίζει μέσα μας,
κι εγώ έχω πολλά παραδείγματα προς επίρρωσιν όσων ισχυρίζομαι αλλά προκειμένου να καταχραστώ το χώρο και τη φιλοξενία σου,
θα προτιμήσω να αιωρούνται ως απλοί και υποκειμενικοί ισχυρισμοί...

σ'ευχαριστώ για την ευκαιρία ν'αφήσω λίγες σκέψεις εδώ για ένα θέμα που με προβληματίζει

γεια σου Νατασσάκι μου!
και φιλιά

marianaonice είπε...

Ίσως εμείς ίσως η μοίρα μας, ή ίσως εμείς είμαστε ...η μοίρα μας!
Ποιός να το ξέρει άραγε;;

patsiouri είπε...

Η αδερφή μου πάλι, έκανε πρόσφατα ένα δεσμό. Πρέπει να κλείνουν καπου δύο μήνες.Προχτές ήταν στο σπίτι του και της έδειχνε παλιές φωτογραφίες. Λοιπόν, σε μία φωτο ήταν ο νύν, αγκαλιά με τον πρώην της, το Γ. που ηταν δέκα χρόνια μαζί! Η Κ. σοκαρίστηκε.
Τα παιδιά είχαν γνωριστεί σε κάτι διακοπές στην Ικαρία που η Κ. δεν είχε πάει ακι είχαν βγει και για κανά δυο καφέδες στην Αθήνα, όπως αποκαλύφθηκε...

Παλμος είπε...

Καλή σου μέρα ΦΑΡΑΟΝΑ μου:)


"Το πεπρομένο φυγήν αδύνατον"; Μπορεί!
Οι "συνομοσίες" της ζωής;
Μπορεί!
Είναι αυτό που λένε...."τι μπορεί να σου σκαρφιστεί ή ζωή";
Μπορεί!

Εγώ λέω, ό,τι είναι να έρθει, θα έρθει:))

Σε φιλώ

Κωνσταντινος είπε...

Για τα "μικρά" καθημερινά δεν νομίζω μπορεί να ειπωθεί σχέδιο θεού αλλά για τα μεγάλα γεγονότα που σημαδεύουν τη ζωή μας πιστεύω τα προσελκύουμε (ειδικά τα πρόσωπα) γιατί πίσω και πάνω απ' όλα (και η κβαντική φυσική το επιβεβαιώνει)είμαστε πόλοι ενέργειας μέσα στη θεϊκή ενέργεια και εκπέμπουμε συνεχώς κύματα αρνητικά η θετικά μέσα από τις σκέψεις και τα αισθήματα μας με ποιο ισχυρή ενέργεια αυτή της αγάπης.
Aυτό λέει η επιστήμη.
Αλλιώς μπορείς να το πεις συγκερία που από τη στιγμή που θα εμφανιστεί εναπομένει στην κρίση μας ο χειρισμός της και στην ελεύθερη βούληση μας.
Άρα είναι στο χέρι μας...

Καλημερούδια και καλό Σ/Κ με ευχάριστες εκπλήξεις :)

eirini είπε...

Πάρα πολύ ενδιαφέρον θέμα, Φαραόνα μου! Πρέπει να σου πω ότι είναι κάτι που έχω σκεφτεί και αναλύσει μόνη μου πάρα πολλές φορές! θα σου πω τί πιστεύω αν και για πολλούς αυτό μοιάζει παράλογο. Πιστεύω λοιπόν ότι κάθε γεγονός στην ζωή μας, κάθε συμβάν, ακόμα και κάθε κίνησή μας είναι προκαθορισμένη, "γραμμένη", όπως θες πες το, να γίνει! Ακόμα και τα διλήμματα και οι αποφάσεις που παίρνουμε για αυτά, είναι ήδη "γραμμένα" που λέμε. Νομίζουμε πως διαμορφώνουμε την ζωή μας αλλά στην ουσία... η διαδρομή είναι προκαθορισμένη. Αυτό πιστεύω. Τώρα το γιατί το πιστεύω, είναι κάτι που δεν μπορώ να στο αναλύσω από εδώ, ίσως κάποια στιγμή στο μέλλον να τα πούμε από κοντά. Είναι ένα θέμα που με απασχολεί εδώ και χρόνια και το βρίσκω πολύ ενδιαφέρον!
Τα φιλιά μου, Φαραόνα μου!

faraona είπε...

ifigeni
ναι κι ολα αυτα μας εξιταρουν πολυ ε?

faraona είπε...

rose
κρατω αυτο:
τι "φερνουμε" μαζί μας είναι μυστήριο
τι συναντούμε ειναι όμοιο με μας

καθε στιγμή υπάρχει επιλογή
αλλά ελπιζουμε ότι η επιλογή μας είμαστε "εμείς" και όχι οι "άλλοι".

Πολυ μου αρεσε αυτο.

faraona είπε...

Φαιδρα
κρατω αυτο:
"ό,τι είναι να μας συμβεί,καλό ή κακό,υπάρχει η συντελείται πρώτα μέσα μας,
κατόπιν έρχεται με τον ένα ή τον άλλο τρόπο,άλλοτε το αναγνωρίζουμε άλλοτε όχι,κάποτε του δίνουμε τη σημασία που του αξίζει,κάποτε το προσπερνάμε βιαστικά και πρόχειρα,
όμως έρχεται η στιγμή-κι αυτό αφορά περισσότερο σε μοιραίες συγκυρίες που έχουν να κάνουν με συναντήσεις ανθρώπων-
που θα κατασταλλάξει μέσα μας σαν σχέση οριστική και ανέκκλητη,"

Ειναι γεγονος οτι πρωτα συντελειται μεσα μας ,κι οτι κοιτουμε απο πιο μπροστα τα πραγματα. Απλα δεν μπορουμε να τα δουμε εκεινη την στιγμη και τα βλεπουμε αγοτερα.

faraona είπε...

μαριαννα
πολλα ισως.

faraona είπε...

πατσιουρακι
συγκυριες?

faraona είπε...

παλμε
ναι αλλα να σπρωχνουμε κι εμεις λιγο ε?

faraona είπε...

Κωνσταντινε
κρατω αυτο:


"τα μεγάλα γεγονότα που σημαδεύουν τη ζωή μας πιστεύω τα προσελκύουμε (ειδικά τα πρόσωπα) γιατί πίσω και πάνω απ' όλα (και η κβαντική φυσική το επιβεβαιώνει)είμαστε πόλοι ενέργειας μέσα στη θεϊκή ενέργεια και εκπέμπουμε συνεχώς κύματα αρνητικά η θετικά μέσα από τις σκέψεις και τα αισθήματα μας με ποιο ισχυρή ενέργεια αυτή της αγάπης.
Aυτό λέει η επιστήμη."

Πολυ περιεκτικη εξηγηση.

faraona είπε...

ειρηνη
κρατω αυτο:
"Πιστεύω λοιπόν ότι κάθε γεγονός στην ζωή μας, κάθε συμβάν, ακόμα και κάθε κίνησή μας είναι προκαθορισμένη, "γραμμένη", όπως θες πες το, να γίνει! Ακόμα και τα διλήμματα και οι αποφάσεις που παίρνουμε για αυτά, είναι ήδη "γραμμένα" που λέμε. Νομίζουμε πως διαμορφώνουμε την ζωή μας αλλά στην ουσία... η διαδρομή είναι προκαθορισμένη."

Δεν θα ρωτησω γιατι το πιστευεις...γιατι αυτο ειναι προσωπικη αποψη, αλλα θα ρωτησω απο ποιον πιστευεις οτι ειναι προκαθορισμενα ολα.
Αυτο εχει σημασια για μενα εδω.

eirini είπε...

Κοίταξε, για μένα από τον ίδιο τον θεό, διότι πιστεύω σε Αυτόν. Για κάποιον άλλον από μια Υπέρτατη θεϊκή δύναμη. Εξαρτάται δηλαδή πού πιστεύει ο καθένας.
Αχ! βρε Φαραόνα μου, μ'άρεσε το θέμα σου!
Φιλάκια!

faraona είπε...

ειρηνη
και για καποιους αλλους απο πουθενα ακομη,
γιατι ψαχνουν ,ακουν,
διαβαζουν διαφορα,
και μπορει να μη βρουν και τιποτε ποτε...
αλλα ωφειλω να σεβαστω την πιστη σου οπου δεν χωραει καμμια κουβεντα η συζητηση.
Για μενα οποιος Πιστευει ...δεν χρειαζεται να ψαχνει τιποτε απολυτως ...γιατι ειναι ολα λυμενα και τακτοποιημενα μεσω της Πιστης του.
Και απο μενα απολυτως σεβαστο.

Talisker είπε...

Εγω πιστευω οτι τη μοιρα μας τη φτιαχνουμε μονοι μας !

Το τραγικο ειναι οτι απλα δεν καταλαβαινουμε τη σοβαροτητα των επιλογων μας
παρα αφου τις εχουμε κανει ..
κι ετσι τα φορτωνουμε ολα στη μοιρα


αυτο που δεν ξερουμε γιατι επαναπαυομαστε σε αυτο το απλοικο που μας βολευει


ειναι οτι ολα μπορουμε να τα ξαναπαρουμε απο την αρχη...

και να τα φερουμε στα μετρα μας ...

αλλα δεν μα ς βολευει , μας ξεβολευει και μας ταρακουνα

αρα ..λεμε ..ηταν της μοιρας μου


και καθαριζουμε
!!!

-ξερω πως φαινεται λιγο κυνικο ισως
αλλα δεν πιστευω ουτε σε μοιρες ουτε σε πεπρωμενα διαγεγραμμενα

-στη δυναμη του ανθρωπου πιστευω μονο

και στην ατυχια

-στην ατυχη στιγμη του θανατου
την ακαιρη

εκει ναι
πιστευω ...το λεω δε και αδικια!


φιλια πολλα !

gskastro είπε...

Καλή μου faraona ευχαριστώ για την επίσκεψη, επέτρεψα για πολύ λίγο και θα αναχωρήσω ξανά. Πολλά φιλιά gskastro

Ξυπόλυτη είπε...

Είκοσι χρόνια πριν, κουρασμένη και ταλαιπωρημένη από τον αγώνα, το να μεγαλώνω τρία παιδιά μόνη μου... Να ζω στα ενοίκια, κλπ... Είχα αποφασίσει, και μετακομίσει στο χωρίο που τουλάχιστον υπήρχε ένα σπιτι, το πατρικό μου.
Είχαν περάσει είκοσι χρόνια (ακριβώς!) που το είχαμε εγκαταλείψει και μετακομίσαμε οικογενειακώς στη Θεσσαλονίκη.
Και το οποίο σπιτι, ήθελε πολλές επισκευές, για να γίνει κατοικήσιμο, τις οποίες και έκανα.

Εγκατασταθήκαμε λοιπόν, εγώ και οι τρις μου κόρες...
Άλλα...
Σε δέκα μήνες φύγαμε και μετακομίσαμε στη Γερμανία ( γνωρίστηκα και παντρεύτηκα τον δεύτερο άντρα μου)...

Πριν 11 μήνες...- Και μετά από είκοσι χρόνια (Ακριβώς!)-( χωρισμένη αρκετά χρόνια, από τον δεύτερο γάμο μου,) Επέστρεψα οριστικά - πίστευα- στο χωριό.
( ξαναεπισκευασα το σπιτι που είχε ρημάξει...)

Σκεφτόμουν τότε... Μα τι στο καλό συμβαίνει; ( ήμουν σίγουρη ότι τυχαίο δεν ήταν.)
πως γίνετε να μετακομίζω εδώ κάθε είκοσι χρόνια ακριβώς; τι θα συμβεί; μήπως κοντεύει η ώρα μου να 'φύγω', και η μοίρα μου ήθελε να γίνει εδώ όπου ξεκίνησα;
Ένα μήνα τώρα(έκλεισα εχθές) είμαι στη Γερμανία, γιατί ο άνθρωπος που γνώρισα και παντρεύτηκα στην πριν είκοσί χρόνια μετακόμιση στο χωριό, είναι σοβαρά άρρωστος.

Τι συμβαίνει;

Πάντα πίστευα ότι τίποτα δεν γίνετε τυχαία. Ότι... Όσο και να χτυπάμε τον κώλο μας κάτω... Δεν μπορούμε τίποτα να αλλάξουμε, από ότι έχει ήδη η μοίρα μας αποφασίσει!!!

ILive2LoveMe είπε...

Εγώ πιστεύω πως είναι ένα συνοθύλευμα όλων αυτώ. Πιστεύω πως για τον κάθε άνθρωπο υπάρχει 'χαραγμένη' μια πορεία. Ούτε μοιραλατρώ βέβαια, ούτε και είμαι αθεράπευτα ρομαντική ώστε να μην περνάω στα πιο 'πρακτικά'. Όμως τις περισσότερες φορές της ζωής μας, οι πράξεις μας γίνονται έτσι...
Όταν είμουν 17 χρονών, είδα ένα πολύ όνειρο, το οποίο ήξερα πως ήταν σημαδιακό. Τότε βέβαια δεν μπορούσα να φανταστώ, ότι το όνομα που είδα γραμμένο στον ύπνο μου μέσα σε ένα ασημένιο χαρτί , τσαλακώμενο , που άνοιγε από την εικόνα του Χριστού στο δεξί μου χέρι, θα γινόταν σύζυγός μου. Ένας άνθρωπος που τον γνώρισα πολλά χρόνια πριν ξεκίνησει η σχέση μας. Τότε εκείνος είχε μια άλλη σχέση 2 ετών με μια κοπέλα, και εγώ άλλη σχέση. Είχαμε κοινούς φίλους. Θυμάμαι τη μητέρα μου να λέει πόσο τον συμπαθούσε, και πόσο θα ήθελε ο συγκεκριμμένος άντρας να γινόταν άντρας μου. Κι έτσι έγινε. Μια φιλία, που φυσικά ούτε στο δικό μου , ούτε και στο δικό του μυαλό ποτέ πριν , θα μπορούσαμε να σκεφτούμε, να φανταστούμε... ότι μια μέρα εγώ κι εκείνος θα δημιουργούσαμε μια οικογένεια. Και να φανταστείς ότι δεν ξεκίνησε με κανέναν τρελό έρωτα. Αλλά δυο συνηδοτοιποιήμενους ανθρώπους που περνούσαν όμορφα μαζί. Και ο έρωτας ήρθε αργότερα. Κι άλλα πολλά...
Είναι τύχη, μοίρα, γραφτό... Είναι όλα μαζί τελικά να γίνει στη ζωή ενός ανθρώπου μια πορεία η οποία εγώ προσωπικά πιστευώ πως είναι προδιαγραμμένη.
Φιλιά Αναστασία μου , καλό απόγευμα!

faraona είπε...

Talisker
κρατοντας αυτο:


"-ξερω πως φαινεται λιγο κυνικο ισως
αλλα δεν πιστευω ουτε σε μοιρες ουτε σε πεπρωμενα διαγεγραμμενα

-στη δυναμη του ανθρωπου πιστευω μονο

και στην ατυχια

-στην ατυχη στιγμη του θανατου
την ακαιρη"


θα σου πω οτι κι εγω πιστευω -οσο κι αν αυτο που θα πω ακουγεται λιγο υπερφιαλο -οτι στο μονο πραγμα που πιστευω ειναι η δυναμη του ανθρωπου.
Η δυναμη του ανθρωπου να μπορει να βαζει μπουρλοτο σε ολα ...ολα ομως Και να τα αλλαζει απο την αρχη και κυριως να αλλαζει τον εαυτο του, απεναντι στα γεγονοτα και στις συνθηκες που ειναι ηδη παγιωμενες και να αναλαμβανει υπευθυνα και ολα τα ρισκα για τις απωλειες που τυχον θα εχει, λογω των πραξεων του.

Αυτο που δεν μπορω ακομη να καταλαβω και πολλες φορες με προβληματιζει ειναι η γεννηση κι ο θανατος και οι συνθηκες μεσα απο τις οποιες συντελουνται αυτα τα δυο.

faraona είπε...

gskastro
νασαι καλα και να πας στο καλο.
Να μας ξαναρθεις μονο μη μας ξεχασεις...

faraona είπε...

ξυπολητη
κρατω αυτο:
"Πάντα πίστευα ότι τίποτα δεν γίνετε τυχαία. Ότι... Όσο και να χτυπάμε τον κώλο μας κάτω... Δεν μπορούμε τίποτα να αλλάξουμε, από ότι έχει ήδη η μοίρα μας αποφασίσει!!!"
Επομενως πιστευεις οτι η μοιρα οριζει την τυχη μας.
Καλα ως εδω ,αλλα μηπως μπορεις να μου εξηγησεις τι ειναι η μοιρα?

faraona είπε...

Τζενη κρατω αυτο:
"Είναι τύχη, μοίρα, γραφτό... Είναι όλα μαζί τελικά να γίνει στη ζωή ενός ανθρώπου μια πορεία η οποία εγώ προσωπικά πιστευώ πως είναι προδιαγραμμένη."

Πιστευεις δηλαδη οτι σ ολο αυτο που σου συνεβει οτι εσυ ησουν αμετοχη.
Κι ολα τα ρυθμιζε η τυχη και το γραμμενο η μια ηδη "χαραγμένη πορεία" οπως λες στην αρχη?
Κι εσυ τι εκανες ?
Τιποτα?
Δεν μου ακουγεται και πολυ λογικο ολο αυτο.
Εκτος κι αν αρχισουμε να πιστευουμε σε μη λογικα πραγματα -που κι αυτο θα μπορουσε να συμβει,δεν λεω-τα οποια ειναι ανεξηγητα.Ε?

cook είπε...

πιστευω οτι κάποια πραγματα είναι γραμμενο να ερθουν το δρόμο μας...μα οι αποφάσεις είναι όλες δικές μας...εμεις καθορίζουμε τη πορεία μας,τα γεγονοτα συμβαινουν,μα εμεις τι κανουμε,τι διακρινουμε,τι αποφασίζουμε;..αυτο πουθενα κανενας δε μπορει να το γραψει απο πριν...

Ξυπόλυτη είπε...

Να σου εξηγήσω τι είναι η μοίρα...;
Δύσκολα μου βάζεις, μιας και δεν είναι κάτι που εύκολα μπορεί να εξηγηθεί με λόγια...

Μοίρα είναι η τύχη που συνοδεύει τον καθένα από μας από τη γέννηση του.
Είναι αυτό που σε εμποδίζει να κάνεις αυτό που είχες σχεδιάσει καιρό τώρα, και κάνεις -γίνετε- κάτι που ούτε καν το είχες φανταστεί.

Μοίρα.
Πεπρωμένο.
Κισμέτ.

Είναι αυτό...
Που σε κάνει κάθε είκοσι χρόνια, να επιστρέφεις σε έναν τόπο, και να μένεις - 10 μήνες! Κάθε φορά!!!

Όχι 9... όχι 11... Μόνο 10! Και μόνο κάθε είκοσί χρόνια... Ακριβώς!!!

Αν εσύ καταφέρεις φαραωνα μου, να με πείσεις ότι αυτό κάτι άλλο είναι, και καμιά σχέση δεν έχει με το πεπρωμένο... Σου υπόσχομαι να δηλώσω δημοσίως (και εδώ και στο μπλογκ μου) ότι είμαι μια πανηλίθια και λέω μεγάλες παπαριες!

faraona είπε...

cook
τα ειπες ολα.
Τα πραγματα η τα γεγονοτα και οι ανθρωποι ερχονται...εμεις τι κανουμε εχει σημασια.

faraona είπε...

ξυπολυτη
αυτο που πιστευω εγω ειναι οτι οταν ερχεται ενας ανθρωπος απο απεναντι μας κουβαλαει τα δικα του θεματα.
Την δικη του ζωη .Τον δικο του χαρακτηρα.
Κι εμεις αντιδρουμε στην δικη του ζωη και στον δικο του χαρακτηρα ,συμφωνα μ αυτα που κουβαλαμε εμεις και ο δικος μας χαρακτηρας.
Εαν μετα απο 20 χρονια επι δυο φορες σου συμβαινει κατι (μιλω για τα 20 χρονια εδω ε!)προσωπκα για μενα ειναι τυχαιο.Θα μπορουσε να συμβει και στα 17 και στα 18 χρονια.
Αυτο δεν εχει σημασια.
Σημασια εχει οτι ΕΣΥ επελεξες να πας εκει και αυτη τη φορα.
Καποια αλλη στη θεση σου ισως και να μην πηγαινε.Εσυ ομως συμφωνα μ αυτο που εχεις μεσα σου ωθεις τον εαυτο σου σε μια πραξη.
Δεν σε παει κανεις δεμενη και δεν σου βαζει το μαχαιρι στο λαιμο ετσι δεν ειναι?
Πιθανοτατα λοιπον μια γυναικα λιγοτερο συναισθηματικη να μην πηγαινε γιατι θα εκρινε οτι δεν υπαρχει λογος να παει εκει.
Αρα πας γιατι κουβαλας μεσα σου μια συγκεκρημενη ποσοτητα και ποιοτητα καλοσυνης η αγαπης την οποια την εχεις μεσα σου γιατι την καλλιεργεις ΕΣΥ στον εαυτο σου και δεν την αρνεισαι,ουτε και την αλλαζεις.
Εαν το ιδιο πραγμα συνεβαινε σε μια αλλη γυναικα που μετα αυτα τα 20 χρονια άλλαζε το μεσα της και γινοταν πιο σκληρη η αδιαφορη εν παση περιπτωσει για το συγκεκριμενο ατομο ...δεν θα πηγαινε.
Οταν πραττουμε δεν πραττουμε τυχαια.
Πραττουμε συμφωνα μ αυτα που εχουμε μεσα μας.
Αλλα εσυ ,αλλα εγω ,αλλα ο διπλανος.

Το δε τραγικο γεγονος που συμβαινει στον ανθρωπο αυτον εχει να κανει με κεινον και μ αυτα που εχει κουβαλησει ο ιδιος στα κυτταρα του ολο αυτο το διαστημα.

Το να πας λοιπον ειναι επιλογη σου δεν ειναι τυχαιο γεγονος.


ΔΕΝ ΘΕΛΩ ΝΑ ΣΕ ΠΕΙΣΩ ΓΙΑ ΤΙΠΟΤΑ.
Δεν με ενδιαφερει καθολου να πειθω κανεναν και για τιποτε απολυτως.
Απλα σου εκφραζω τις αποψεις μου με σεβασμο σ αυτα που μου γραφεις κι ευελπιστω οτι το κανω με αρκετα κατανοητο τροπο,δια της γραφης.
Αν δεν μπορεσα να γινω κατανοητη παρ ολα αυτα σου ζητω συγγνωμη,ωστοσο προσπαθησα.

Ακομη ομως κι αν αισθανοσουν πεπεισμενη, θα σε παρακαλουσα να μην πεις τιποτε απολυτως.

Οπως θα εχεις καταλαβει μετα απο τοσο καιρο που επικοινωνουμε,εδω στην Αψινθο,
αλλα και στην υπολοιπη ζωη μου ,
δεν επιδιωκω την καταξιωση της γνωμης ΜΟΥ πουθενα και προς κανενα ατομο.
Επομενως δεν χρειαζομαι την δημοσια παραδοχη,
ο,τι δεν ειναι τα πραγματα ΕΤΣΙ οπως τα λεει η τα πιστευει καποιος σχολιαστης η φιλος,
αλλα ειναι ετσι που τα λεω ΕΓΩ.

Θα ηταν γελιο αν ημουν ετσι.

Σ αυτο ειμαι καθετη και αμετακινητη.

Σ ευχαριστω που με ακουσες κι ευχομαι αν γινονται θαυματα, να γινει ενα θαυμα γι αυτον τον ανθρωπο που υποφερει αυτη τη στιγμη στο κρεββατι μιας τοσο σοβαρης ασθενειας.
Καλο βραδυ.

agapi είπε...

Είναι όλα αυτά, είναι η μοίρα που την κάνουμε η μας κάνει; Είναι η μοίρα μας να συναντήσουμε ύπουλα άτομα στο δρόμο μας; Είναι η μοίρα μας να… Ο καθένας έχει τις προσωπικές του εμπειρίες. Ο καθένας θα ήθελε να πιστεύει. Πολλοί «ξέρουν» και μερικοί ξέρουν. Λίγοι κατέχουν. Μοίρα; Μόλις τώρα διάβασα για κάποιον που έχει ζήσει στο Μεσαίωνα, δεν πίστευε σε αυτά, αλλά τώρα πολλές από τις ιδέες του είναι αποδεκτές σήμερα. Μοίρα; Έτυχε ;
Μπορεί να πιστεύουμε στην θεωρία των πιθανοτήτων η όχι, σημασία για μένα έχει η στάση που κρατεί ο καθένας από μας σε κάθε περίσταση. Αν αυτό που κάνεις σε πάει παραπέρα εσένα σαν οντότητα και βοηθά και άλλους. Αυτό. Κατά τα άλλα, συνέχιζε το. Είναι καλό θέμα, έρχεται ο χειμώνας και έχουμε ανάγκη τέτοιες ιστορίες. Αν είναι παραμύθια η όχι, είναι θέμα πίστης η εμπειριών. Αλλά αρέσουν σε όλους.

Maria Tzirita είπε...

Άλλο ένα θέμα από εκείνα που μας προβληματίζεις έντονα Φαραωνίτσα μου! Μα ποιός ξέρει αλήθεια να το απαντήσει αυτό; Ό,τι και να πούμε ικασία δε θα είναι; Σε τρομάζει να πιστέψεις πως δεν ορίζεις τη ζωή σου κι είναι όλα προκαθορισμένα, σου αρέσει να πιστέυεις ότι ελέγχεις τις καταστάσεις, καθορίζεις ο ίδιος την πορεία σου...κι απ'την άλλη συμβαίνουν πράγματ απου σε σοκάρουν και λες "δε μπορεί να είναι τυχαίο"! Τελικά τι να πιστέψεις;... Προσωπικά τείνω να πιστέψω πως μόνοι μας προκαλούμε την τύχη μας και θέτουμε τις προϋποθέσεις για να μας συμβούν καλά ή κακά πράγματα. Αλλά μπορεί να κάνω και λάθος... Φιλάκια καλή μου, καλή σου βδομάδα!

Ανώνυμος είπε...

ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΚΙ ΑΠΟ ΜΕΝΑ.ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΕΠΕΙΔΗ ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ BLOGGER ΦΕΝ ΒΓΑΙΝΕΙ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΜΟΥ ΣΤΙΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ.ΕΙΝΑΙ Η 3Η ΦΟΡΑ ΠΟΥ ΓΡΑΦΩ ΚΑΙ ΘΕΩΡΩ ΟΤΙ ΒΡΙΣΚΟΜΑΙ ΣΕ ΕΝΑ ΠΟΛΥ ΑΞΙΟΛΟΓΟ BLOG.
ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΓΙΑ ΤΗ ΦΙΛΙΞΕΝΙΑ.ΕΠΙΣΚΕΠΤΟΜΑΙ ΑΡΚΕΤΑ BLOGS ΑΛΛΑ ΜΕΧΡΙ ΣΤΙΓΜΗΣ ΣΥΜΜΕΤΕΧΩ Σ ΑΥΤΟ ΜΟΝΟ.


ΣΤΟ ΔΙΑ ΤΑΥΤΑ...ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΑΠΑΝΤΗΣΩ ΑΝ ΥΠΑΡΧΕΙ Η ΕΝΝΟΙΑ ΤΗΣ ΜΟΙΡΑΣ Η ΟΧΙ.ΤΥΧΑΙΑ ΑΛΥΣΥΔΩΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΟΛΟΙ ΕΙΧΑΜΕ,ΣΥΜΠΤΩΣΕΙΣ ΤΟ ΕΝΑ ΝΑ ΦΕΡΝΕΙ ΤΟ ΑΛΛΟ Κ.Ο.Κ

ΚΑΙ ΓΩ ΕΧΕΙ ΤΥΧΕΙ ΝΑ ΚΑΝΩ ΚΑΤΙ ΚΑΙ ΝΑ ΒΡΙΣΚΟΜΑΙ ΣΕ ΜΙΑ ΤΡΟΧΙΑ ΑΠΟ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΠΟΥ ΑΛΛΑΞΑΝ ΚΑΤΙ ΣΤΗ ΖΩΗ ΜΟΥ.

ΟΜΩΣ....ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ ΠΙΣΤΕΥΩ ΟΤΙ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΝΑ ΔΙΝΟΥΝ ΒΑΣΗ ΚΑΙ ΝΑ ΚΑΘΟΡΙΖΟΥΝ ΤΗ ΖΩΗ ΤΟΥΣ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΗ ΘΕΩΡΙΑ ΤΟΥ ΟΤΙ ΟΛΑ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΚΑΙ ΠΡΟΚΑΛΟΥΝΤΑΙ ΑΠΟ ΜΙΑ ΑΝΩΤΕΡΗ ΩΘΗΣΗ ,ΓΙΑΤΙ ΜΑΣ ΑΔΡΑΝΟΠΟΙΕΙ ΣΑΝ ΕΞΕΛΙΞΗ ΚΑΙ ΕΠΑΝΑΠΑΥΟΜΑΣΤΕ ΟΤΙ ΟΛΑ ΕΤΣΙ ΚΙΑΛΛΙΩΣ ΕΙΝΑΙ ΓΡΑΜΜΕΝΑ ΑΠ ΤΗ ΜΟΙΡΑ ΑΡΑ ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΝΑ ΤΟ ΠΑΛΕΨΩ.
ΠΙΣΤΕΥΩ ΠΙΟ ΠΟΛΥ ΣΤΟ ΟΤΙ ΕΜΕΙΣ ΧΑΡΑΣΟΥΜΕ ΤΗ ΜΟΙΡΑ ΜΑΣ ΚΙ ΟΧΙ ΑΥΗ ΕΜΑΣ...Η ΕΤΣΙ ΠΕΙΘΟΜΑΙ ΝΑ ΠΙΣΤΕΥΩ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΥΙΟΘΕΤΗΣΩ ΤΗ ΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΡΙΨΑΣΠΙ..

Dee Dee είπε...

Πω πω τι πολλες αποψεις :):)

Αρχικα μπερδευτηκα πιο πολυ.....αλλα κατελληξα στο εξης. Και βεβαια δεν υπαρχει ακλονητη μοιρα. Πολυ αναπαυτικο θα ηταν ισως για πολλους αν υπηρχε αλλα δυσκολο :)

Υπαρχουν ομως οιωνοι, υπαρχει μαγεια, υπαρχουν παιχνιδια της ζωης! Δεν μπορω να τα πω τυχαια καποια γεγονοτα, οχι. Ειχαν λογο που υπηρξαν κι εχουν υπαρξει κι αλλα, ειμαι σιγουρη, που δεν εχω προσεξει ή που δεν εχω αναλαλυψει ακομα. Η ζωη βοηθαει τους τολμηρους αν εχουν το θαρρος να βλεπουν καθαρα, να κρινουν και να πρατουν!

Σε ευχαριστω ακομη μια φορα για το θεμα :)

Adamantia είπε...

Faraonaki καλημερα και καλη εβδομαδα. Εγω δεν ξερω ν'απαντησω στην ερωτηση σου, ειλικρινα δεν ξερω.

mrs Smith είπε...

Σαν πλάσματα της φύσης, οριζόμαστε από αυτήν και τους νόμους τους. Η Φυσική ως επιστήμη αναλαμβάνει να μας εξηγήσει αυτούς τους νόμους που διέπουν παράλληλα και τις ανθρώπινες υπάρξεις.
Ότι συμβαίνει και δεν έχει εξηγηθεί ακόμη, παραμένει , έως το πλήρωμα του χρόνου να έρθει, ως φαινόμενο μεταφυσικής. Ως ανεξήγητο.
Μεγάλο θέμα άνοιξες πάλι :)

Στον άνθρωπο λένε, δόθηκε η ελεύθερη βούληση και η φθορά, ο θάνατος. Αυτά δόθηκαν ως δώρα.
Δόθηκε όμως και η δυνατότητα να υψώνει το κεφάλι και να κυττά τ' αστέρια.
Τα αστέρια όμως είναι μαγικά και γεννούν ερωτήσεις.
Οι άνθρωποι είμαστε περιφερόμενες ερωτήσεις και ο δρόμος μας είναι αυτός και μόνο...η απάντησή τους.
Έλκουμε λοιπόν τις απαντήσεις που μας χρειάζονται. Ορισμένες είναι περίεργες , δύσκολες ίσως, άλλες δεν τις "πιάνει το μάτι μας", αλλά στο πέρασμα του χρόνου ίσως να δούμε την αναγκαιότητά τους.
Όλα μοιάζουν αλυσίδα μετά.
Έχει σημασία η ύπαρξη της ξεκάθαρης ερώτησης. Και αυτό είναι σπάνιο.

Τώρα, φαραόνα μου, ιδέα δεν έχω εάν το παραπάνω είναι εντός θέματος. Όσο μπερδεμένο και ακατανόητο είναι και για εμένα εκεί έχω καταλήξει έως σήμερα.

Φιλιά

faraona είπε...

agapi
κρατω αυτο:
"Μπορεί να πιστεύουμε στην θεωρία των πιθανοτήτων η όχι, σημασία για μένα έχει η στάση που κρατεί ο καθένας από μας σε κάθε περίσταση."

Συμφωνω μαζι σου σ αυτο.Και πιστευω οτι η σταση αυτη καλο ειναι, να ειναι υπευθυνη.

faraona είπε...

Maria Tzirita
κρατω αυτο:
"Προσωπικά τείνω να πιστέψω πως μόνοι μας προκαλούμε την τύχη μας και θέτουμε τις προϋποθέσεις για να μας συμβούν καλά ή κακά πράγματα."

Αυτη ειναι μια δικη μου διαπιστωση.

faraona είπε...

ανωνυμη/ε
κρατω αυτο΅:
"ΠΙΣΤΕΥΩ ΠΙΟ ΠΟΛΥ ΣΤΟ ΟΤΙ ΕΜΕΙΣ ΧΑΡΑΣΟΥΜΕ ΤΗ ΜΟΙΡΑ ΜΑΣ ΚΙ ΟΧΙ ΑΥΤΗ ΕΜΑΣ...Η ΕΤΣΙ ΠΕΙΘΟΜΑΙ ΝΑ ΠΙΣΤΕΥΩ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΥΙΟΘΕΤΗΣΩ ΤΗ ΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΡΙΨΑΣΠΙ...

Συμφωνω μαζι σου.
Η σταση του ριψασπι ειναι για μενα ντροπη για τους ανθρωπους.
Πιστευω στην δυναμη του μυαλου και της καρδιας και της μονιμης και εντονης παρουσιας στο «γιγνεσθαι» της ζωης.

{ θα ηθελα να πω οτι η παρουσια σου εδω ως ανωνυμου/ης
δεν ενοχλει κανεναν απολυτως(εμενα τουλαχιστον καθολου),αν ενοχλει καποιους αλλους δεν εχουν παρα να το πουν με ευθυτητα.}

faraona είπε...

Κοριτσι με τα γελαστα ματια
αγαπημενη μου Λαιδη
κρατω αυτο:
"Η ζωη βοηθαει τους τολμηρους αν εχουν το θαρρος να βλεπουν καθαρα, να κρινουν και να πρατουν!"
Αυτο τοχω Ευαγγελιο μεσα μου.


Εγω ευχαριστω για την πολυ καλη σου ιδεα να αναρτηθει εδω αυτο το θεμα.

faraona είπε...

αδαμαντια
δεν πειραζει που δεν ξερεις...
ελπιζω να ειδες κι εδω οτι οι περισσοτεροι δεν ξερουμε τουλαχιστον επακριβως, τι συμβαινει μ αυτο το θεμα.
Αυτο το «δεν ξερω » ολων μας δημιουργει και την συζητηση.

faraona είπε...

mrs smith
κρατω αυτο:
"Οι άνθρωποι είμαστε περιφερόμενες ερωτήσεις και ο δρόμος μας είναι αυτός και μόνο...η απάντησή τους."

Μπραβο για την τοσο βαθεια σκεψη που την διατυπωνες και με τοσο ωραιο τροπο.
ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΜΠΡΑΒΟ.

sofia είπε...

Να σου πω . Της μοίρας τα τερτίπια και της τύχης τα μοιραία,
αφήνουν κάτι λίγο και για μας,να λέμε ότι είμαστε , οι καραβοκύρηδες της ζωής μας!
καληνύχτα

faraona είπε...

sofia μου
μοιρολατρικο μου ακουγεται αυτο που λες.
Η ελευθερη βουληση μας τι γινεται ?
Δεν υπαρχει?
Δεν ειναι αρκετα ισχυρη για να φερει αλλαγες ?
Οχι ε?
Αγομαστε και φερομαστε απο την τυχη και την μοιρα σ ολα τα μηκη και τα πλατη της ζωης μας?

ILive2LoveMe είπε...

Αναστασία μου, όταν είδα το περίεργο όνειρο, σαφώς και είμουν αμέτοχη και ανήκει στα ανεξήγητα όντως.
Όταν γνώρισα τον άντρα μου, είμαστα φίλοι , και ο καθένας είχε τη δική του σχέση. Αργότερα ναι, είχα συμμετοχή. Όταν οι σχέσεις που υπήρχαν είχαν τελειώσει ήδη. Όμως να σου πω κάτι
Πραγματικά είχαν όλα συνομωτήσει τελικά. Έτσι πιστεύω. Για να γίνει αυτό που ήταν προδιαγραμμένο να γίνει. Διότι ξεκίνησα να βγαίνω με τον άντρα μου , αφ' ότου οι πρώην δέσμοι ειχαν λήξει και για τους δύο. Και το αστείο στην υπόθεση είναι πως εκείνος προσπαθούσε να με πείσει επί μέρες να ξαναγυρίσω στη σχέση που είχα. Όταν βέβαια του ξεκαθάρισα πως αυτό είναι αδύνατον και του έδωσα να καταλάβει πως δεν υπάρχει τέτοια περιπτώση , σταμάτησε. Συνεχίσαμε να βγαίνουμε ως φίλοι, και όχι μόνοι. Πάντα με παρέα. Μέχρι και τη μέρα που φιληθήκαμε ποτε μα ποτέ και το λέω και για του δυο μας, δεν πέρασε από το μυαλό μας εγώ κι εκείνος πως θα γινόμαστε ζευγάρι...
Αν αυτό δεν συνωμοσία (μαζί με άλλα επίσης) τότε τι θα το ονομάζα? Κάτι που ποτέ δεν σκέφτηκα, δεν λογάριασα, δεν θέλησα...
Ποτέ πριν συμβεί εννοώ.
Φιλιά Αναστασία μου.

Υ.Γ. Όσο για τα ανεξήγητα, αν κάνουμε μια μέρα μια συζήτηση , θα καταλάβεις τι ακριβώς λέω, διότι μου έχουν συμβεί αρκετά, χωρίς να το αναζητώ εγώ η ίδια.

faraona είπε...

Tzeni
θα ηταν πολυ ωραια να βρισκομασταν καποτε απο κοντα και να μιλουσαμε για ολα αυτα τα ανεξηγητα.
Μου εχεις ερεθισει την φαντασια.
Ο τροπος που τα εφτιαξες με τον αντρα σου ειναι καρμπον με τον δικο μου τροπο γνωριμιας με τον ανδρα μου.Ειμασταν 10 χρονια κολλητοι φιλοι και δεν μου ειχε περασει ποτε απο το μυαλο.

Donnaliza είπε...

Δεν ξερω πραγματικα...αλλες φορες λεω πως ο καθενας μας με τις επιλογες του καθοριζει την πορεια του και αλλες παλι καποια γεγονοτα, καποιες συμπτωσεις με κανουν κι αναρωτιεμαι .

Πολλα τετοια γενονοτα και συμπτωσεις απο την ζωη μου θα μπορουσα να πω...θα σταθω μονο σε ενα ομως.
Το 1978 πατησα το ποδι μου στα Χανια, κοριτσακι στα 18 τοτε.
Πηγα τοτε ...νυφη( αρραβωνιασμενη) σε εκεινη την πολη.
Απο μικρο κοριτσακι ειχα μια λατρεια στα "παλια" και νεοκλασικου ρυθμου κτιρια-σπιτια σε σημειο που τα χαζευα απ εξω με τις ωρες και προπαθουσα να φανταστω το εσωτερικο τους, την ιστορια τους τους ανθρωπους που κατοικουν μεσα....
Στα Χανια υπηρχαν καποια τετοια κτιρια-σπιτια....υπηρχε και ενα το οποιο ομως δεν ηταν ακριβως νεοκλασικο, ειχε καποια στοιχεια ομως και ηταν παλιο , δεν ξερω που θα το κατετασσαν καποιοι γνωστες...δεν ειχε τιποτα ομορφο αυτο το σπιτι εξωτερικα για να τραβηξει την προσοχη.
Παρ ολα αυτα με το που πατησα το ποδι μου στα Χανια η ματια μου σκαλωσε σε αυτο.
Αυτο το σπιτι οχι μονο το χαζευα, οχι μονο προσπαθουσα να φανταστω το εσωτερικο του, την ιστορια του, τους ανθρωπους που εζησαν η ζουσαν μεσα , αλλα μου εγινε εμμονη και ηθελα να μαθω αν θα μπορουσα να το νοικασω και να κατοικησω εκει.
Οκτω ολοκληρα χρονια, οσα εζησα στα Χανια αυτο το σπιτι με..στοιχειωνε.
Μετα εφυγα απο τα Χανια, μετα χωρισα...
Ειχα δεκαπεντε χρονια να πατησω το ποδι μου στα Χανια απο τοτε που ειχα φυγει και οταν ξαναπηγα για ενα Σαββατοκυριακο παλι ξεροσταλιασα σε αυτο το σπιτι
μπροστα.
Και μετα γνωρισα εδω στην Αθηνα εναν Χανιωτη, ενα αντρα που μπορω τωρα κοντα στα πενηντα μου πια να πω οτι ηταν-ειναι ο ερωτας της ζωης μου, αλλα και η αγαπη της ζωης μου.
Και καποια στιγμη καιρο μετα την γνωριμια μας για ασχετους με αυτον λογους ξαναβρεθηκα στα Χανια.
Δωσαμε ραντεβου ενα Σαββατο βραδυ σε ενα καφε απεναντι απο το ξενοδοχειο που εμενα στα Χανια, οταν εφτασα τον βρηκα και με περιμενε..με πηρε απο το χερι και με το χαρακτηριστικο ελαφισιο περπατημα του σχεδον με..παρεσυρε αμιλητος να τον ακολουθησω αγνωστο σε μενα που.
Καποια στιγμη απο μακρια ειδα το σπιτι αυτο που χρονια χαζευα και με στοιχειωνε ..εμεινα με ανοιχτο το στομα, συγκλονιστηκα για την ακριβεια , οταν κρατωντας με απο το χερι σφιχτα, περασαμε τον δρομο και κατευθυνθηκαμε και περασαμε την παλια σιδερενια πορτα του σπιτιου αυτου.
Ηταν το σπιτι του! Το σπιτι που ειχε γεννηθει, που ειχε μεγαλωσει, που ζουσε και ζει.
Τα παλια ξυλινα παραθυρα με τα ξεφτισμενα γαλαζοπρασινα πατζουρια μεσα απο τα οποια απειρες φορες προσπαθουσα να κρυφοκοιταξω ηταν τα παραθυρα του δωματιου και γραφειου του.
Ανατριχιασα οταν συνειδητοποιησα πως τοσα χρονια ημουν "στοιχειωμενη" απο ενα σπιτι που τελικα ηταν το σπιτι του αντρα που η παρουσια του στην ζωη μου ηταν καταλυτικη.
Λες και ολα αυτα τα χρονια "κατι" με τραβαγε σαν μαγνητης σε αυτο το σπιτι.....ενα σπιτι που το εσωτερικο του ελαχιστα απειχε απο οτι φανταζομουν ολα αυτα τα χρονια.....

faraona είπε...

Donna μου
συγκλονιστικη ιστορια και θα σου πω εδω κατι που δεν ετυχε να συζητησω τοσες μερες με κανεναν απο τους φιλους που ηρθαν εδω.

Πιστευω οτι η ψυχη προηγειται της σκεψης.Αρα και των γεγονοτων της συνειδητης ζωης μας.Αλλα μεταξυ της ψυχης και των εξωτερικων γεγονοτων της ζωης παρεμβαλεται κατι που την δυσκολευει να επικοινωνησει.Κι αυτο για μενα προσωπικα ειναι ο εγκεφαλος και το πληθος των εντυπωπατων που κουβαλαει.
Η ψυχη σου ηξερε απο τοτε ...δεν υπηρχε ομως τροπος να σου το πει.Φαινεται παντως οτι κατι που μεσολαβησε στην ζωη σου ισως ενας μεγαλος πονος η καποιο σοκ ανοιξε εναν διαυλο...εσπασε το κρυσταλλο κι επικοινωνησε το μεσα με το εξω σου.
Αυτο σε οδηγησε κοντα σ αυτον τον ανθρωπο.
Ηταν τοτε που πρωτοειδες αυτο το σπιτι σαν να σου ελεγε κατι μεσα σου πως κατι υπαρχει εκει που θα σε γεμισει αγαπη.Απλα εσυ τοτε δεν μπορουσες να εχεις αυτο τον διαυλο στην διαθεση σου.Ηταν ακομη η πορτα κλειστη.Πιστευω οτι αυτο που περασες μετα ηταν για σενα το κλειδι σου γι αυτο το σπιτι κι αυτον τον ανθρωπο.

Να εισαι ευτυχισμενη και υγιης και να το χαιρεσαι.Γιατι το αξιζεις πια.

Donnaliza είπε...

χμμ σε ευχαριστω faraona
Μεχρι καποιο σημειο σε αυτο που περιεγραψα παιζει ισως αυτο που λεμε πεπρωμενο, μοιρα η δεν ξερω πως αλλιως μπορει να το ονομασει κανεις.
Ομως απο κει και μετα ερχονται οι επιλογες , οι αποφασεις που ειναι δικες μας.
Αυτο που χαιρομαι ειναι πως μου δοθηκε η ευκαιρια να νοιωσω, να δωσω και να παρω πραματα που ειχα αναγκη.
Ομως .....αποφαση συνειδητη και οχι...μοιρα και πεπρωμενο βασισμενη σε δεδομενα πραγματικα και πρακτικα με οδηγησαν να μην ειμαι με αυτον τον ανθρωπο μαζι τουλαχιστον οχι με την συνηθισμενη η..οπως θα ελεγε και εκεινος συμβατικη μορφη.
Και ετσι φτανω να πιστευω πως μερτικο εχουν στην πορεια μας και η μοιρα αλλα και οι επιλογες.

Καλο ξημερωμα

faraona είπε...

Donna τελικα μετα απο ολες αυτες τις μερες που συζηταμε και διαβαζω τα σχόλια ολων των φιλων κι εγω σε κατι τετοιο τινω να καταληξω που λες κι εσυ:


"Μεχρι καποιο σημειο σε αυτο που περιεγραψα παιζει ισως αυτο που λεμε πεπρωμενο, μοιρα η δεν ξερω πως αλλιως μπορει να το ονομασει κανεις.
Ομως απο κει και μετα ερχονται οι επιλογες , οι αποφασεις που ειναι δικες μας."
Τωρα ποσο μεγαλυτερη βαρυτητα εχει το ενα απο το αλλο ισως να παιζει κι αυτο που μου ελεγε καποτε η γιαγια μου.


"Φτιαξε την μοιρα σου αλαφριά"

Ξυπόλυτη είπε...

Φαραώνα. Σε ευχαριστώ για την ευχή. Μακάρι να γίνονται θαύματα.

Τώρα... Όχι δεν επέλεγα εγώ κάθε είκοσι χρόνια να επιστρέφω εκεί. Η ζωή, μου τα έφερνε έτσι.

Και... Άντε τα 20 χρόνια.

Οι 10 μήνες; και αυτό εγώ το αποφάσιζα; Όχι.

Έχω πάρα πολλά παραδείγματα να σου αναφέρω, άλλα ...

Εγω είμαι πεπεισμένη ότι ελάχιστα έως καθόλου μπορούμε να επέμβουμε εμείς στα...Της ζωής μας.

Το να με πείσεις που είπα... Ήταν μια προσπάθεια να σου πω πόσο σίγουρη είμαι για αυτό που πιστεύω και λέω.
Τίποτα άλλο πέρα απ αυτό δεν ήθελα να πω, και φυσικά να υπονοήσω για σένα!!!

Vicky είπε...

Δεν είναι η μοίρα ή ο Θεός που ετοιμάζει κάτι για μας. Είμαστε εμείς, που άλλοτε δεχόμαστε τα ερεθίσματα γύρω μας κι άλλοτε όχι.

Οι χώροι που κινούμαστε, δεν αλλάζουν συνήθως κατά τη διάρκεια των χρόνων. Εμπλουτίζονται μόνο. Λογικό να κυκλοφορούμε ξυστά λοιπόν. Μέχρι που να σκοντάψουμε.

faraona είπε...

ξυπολυτη
μου κανει πραγμματικα τεραστια εντυπωση πως μια γυναικα σαν εσενα ---που εχω διαβασει ποσο εχεις παλεψει κι αλλαξει απο τα νιατα σου---πιστευει τοσο πολυ στη μοιρα.
Αν καποιος διαβασει ολο το μπλογκ σου απο την αρχη θα το αντιληφθει αυτο που λεω.
Η δυναμικη που εχεις δειξει εσυ πανω στα πραγματα που εξιστορεις ειναι τεραστια.Αυτη την δυναμη πιστευεις οτι την εχει η μοιρα σου λοιπον κι οχι εσυ?
Μου κανει πολυ μεγαλη ενυπωση πραγματικα.

faraona είπε...

Vicky κρατω αυτο:

"Δεν είναι η μοίρα ή ο Θεός που ετοιμάζει κάτι για μας. Είμαστε εμείς, που άλλοτε δεχόμαστε τα ερεθίσματα γύρω μας κι άλλοτε όχι."
Συμφωνω απολυτως μαζι σου.

αχτίδα είπε...

Πιστεύω απόλυτα στη μοίρα , κάτι το παραμικρό που τυχαία μας συμβαίνει μπορεί να αλλάξει το δρόμο μας.

faraona είπε...

Αχτιδα
ολα καλα
αλλα αυτο το «απολυτα»
δημιουργει ερωτηματικα.

Αν ελεγες οτι πιστευεις απολυτα στον Θεο θα σου ελεγα οπως ειπα και στην Ειρηνη οτι δεν εχω λογια να απαντησω.Γιατι η Πιστη δεν σηκωνει λογια ,παρα μονο σεβασμο.


Αλλα στη μοιρα?
Τι ειναι η μοιρα δηλαδη που της επιτρεπεις και σου οριζει τις αποψεις και την ζωη?
Ο μοιρολατρης ειναι παθητικος ως προς την ζωη του...κι απο οτι ξερω εσυ καθε αλλο εισαι, παρα κατι τετοιο.
Ε?

Ξυπόλυτη είπε...

Φαραώνα, δεν είπα ότι σκύβω το κεφάλι και δέχομαι ότι μου στείλει η μοίρα.
Ενοείτε ότι παλεύω να αλλάξω τα πράγματα προς το καλύτερο. Αλίμονο... Είπα ότι πολύ λίγα μπορώ να κάνω όμως.
Φυσικά δεν θα καθίσω με τα χέρια σταυρωμένα να κλαίω την κακή μου μοίρα...

Επιμένω όμως ότι στο συγκεκριμένο παράδειγμα που σου ανέφερα δεν θα μπορούσα να κάνω τίποτα απολύτως.

faraona είπε...

ξυπολυτη
εεε!!! ειπα κι εγω...

όλα θα πάνε καλά... είπε...

Άλλοτε συναντώ στο δρόμο μου και στη ζωή μου γεγονότα που μου καταδεικνύουν το ένα και άλλοτε το άλλο - ειλικρινά δε μπορώ να σου απαντήσω τι πιστεύω με σιγουριά,πάντως δε νομίζω να είναι μόνο το ένα.
Καλημέρα!

faraona είπε...

oλα θα πανε καλα
ε ναι τελικα σωστο ειναι αυτο που λες ...επομενως μπορει ναναι και τα δυο η και κανενα απο αυτα ε?

βιολιστης στη στεγη είπε...

Το έχω σκεφτεί άπειρες φορές το θέμα.
Νομίζω πως η ανθρώπινη πορεία μοιάζει με τα σπόρια. Που έχουν καταγεγραμμένες στο DNA τους όλα τα στοιχεία που θα κάνουν ένα σπόρο φυτό. Για να γίνει αυτό όμως, χρειάζεται να υπάρχουν και κάποιες άλλες προϋποθέσεις. Κατάλληλες καιρικές συνθήκες, κατάλληλο έδαφος, νερό κ.λ.π.. Αλλιώς ο σπόρος δεν αναπτύσσεται σε φυτό, ή, αναπτύσσεται και πεθαίνει πριν ανθίσει.
Κάπως έτσι κι' εμείς, γεννιόμαστε με ένα είδος προδιαγραφών στο DNA μας, που όμως για να τις αξιοποιήσουμε προς όφελός μας πρέπει να έχουμε τα μάτια και τ' αυτιά μας ανοιχτά. Και στο καλό και στο κακό. Η ζωή προσφέρει ίσες ευκαιρίες στην ευτυχία ή στη δυστυχία, πουθενά δεν είναι γραμμένο ότι κάποιος είναι φτιαγμένος για να ευτυχήσει, και κάποιος άλλος για να καταλήξει απόλυτα αποτυχημένος. Ολα παίζονται στο πώς θα επεξεργαστούμε και τί θα μάθουμε απο τη κάθε εμπειρία μας, καλή ή κακή, απο το πώς θα αντιδράσουμε,πότε θα αντιδράσουμε, και φυσικά απο το άν θα αντιδράσουμε, άν θα ΔΟΥΜΕ, αν θα ΑΚΟΥΣΟΥΜΕ τη σωστή στιγμή.
Σηκώνει πολλά τσιγάρα και καφέδες το θέμα που διάλεξες!
(Ηρθα τρέχοντας όπως είδες)
Καλή σου μέρα!

faraona είπε...

βιολιστη στη στεγη
καλως ορισες στην Αψινθο.
Κρατω αυτο:

"Ολα παίζονται στο πώς θα επεξεργαστούμε και τί θα μάθουμε απο τη κάθε εμπειρία μας, καλή ή κακή, απο το πώς θα αντιδράσουμε,πότε θα αντιδράσουμε, και φυσικά απο το άν θα αντιδράσουμε, άν θα ΔΟΥΜΕ, αν θα ΑΚΟΥΣΟΥΜΕ τη σωστή στιγμή."

και να προσθεσω οτι ναι με βρισκεις απολυτα συμφωνη για ολα αυτα που λες ως προς τους ενηλικες.
Υπαρχουν ομως και τα παιδια που επειδη ειναι μικρα και δεν ξερουν να τα κανουν ολα αυτα ...πρεπει οι γονεις να προσεχουν και να νουθετουν με καλο αλλα σταθερο τροπο σε ολα αυτα.
Πιστευω οτι το DNA μας σε συνδιασμο με αυτα που μαθαινουμε απο παιδια ...μας κανει ενηλικες που μπορουν να αντιδρασουν σωστα.
κΑΙ ΛΕΓΟΝΤΑς ΣΩΣΤΑ ΕΝΝΟΩ ΚΑΤ ΑΡΧΗΝ ΜΕ ΑΓΑΠΗ ΠΡΟς ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΑς.

σ ευχαριστω που ηρθες
οπως βλεπεις εχουμε επανω πρωινο κι απογευματινο καφε.

Ετικέτες

αλάτι (1) ανθρωποι (2) αντρες (1) απολογισμός (1) απόψεις (1) αρθρο (1) γάμος (2) γαμπρός (1) γεγονότα (1) γήρας (1) διαφορετικότητα (1) εραστές (1) ερωμένες (1) ευχες (2) ηλικία (1) Θεσσαλονίκη (1) ιστορίες (1) κοινωνικά (1) κόσμος (1) λόγος (1) Μάνος (1) μεζέδες (1) μεσήλικες (1) μηνύματα/1/ (1) μιλω (1) νύφη (1) οικογένεια (2) παιγνιδια/11/ (1) παιγνιδια/4 (1) παστά (1) πικρα λογια /12 (1) πικρα λογια /26 (1) πικρα λογια /30 (1) πικρα λογια /47 (1) πικρα λόγια /55 (1) πικρα λογια/1 (1) πικρα λογια/10 (1) πικρα λογια/11 (1) πικρα λογια/13 (1) πικρα λογια/14 (1) πικρα λογια/15 (1) πικρα λογια/16 (1) πικρα λογια/17 (1) πικρα λογια/18 (1) πικρα λογια/2 (1) πικρα λογια/20 (1) πικρα λογια/21 (1) πικρα λογια/22 (1) πικρα λογια/23 (1) πικρα λογια/24 (1) πικρα λογια/25 (1) πικρα λογια/27 (1) πικρα λογια/28 (1) πικρα λογια/29 (1) πικρα λογια/3 (1) πικρα λογια/31 (1) πικρα λογια/32 (1) πικρα λογια/33 (1) πικρα λογια/34 (1) πικρα λογια/35 (1) πικρα λογια/36 (1) πικρα λογια/37 (1) πικρα λογια/38 (1) πικρα λογια/39 (1) πικρα λογια/4 (1) πικρα λογια/40 (1) πικρα λογια/41 (1) πικρα λογια/42 (1) πικρα λογια/43 (1) πικρα λογια/44 (1) πικρα λογια/45 (1) πικρα λογια/46 (1) πικρα λόγια/48 (1) πικρα λογια/49 (1) πικρα λογια/5 (1) πικρα λογια/50 (1) πικρα λόγια/51 (1) πικρα λόγια/52 (1) πικρα λογια/53 (1) πικρα λογια/54 (1) πικρα λόγια/56/ (1) πικρα λόγια/57/ (1) πικρα λόγια/58/ (1) πικρα λογια/59/ (1) πικρα λογια/6 (1) πικρα λόγια/60/ (1) πικρα λόγια/61/ (1) πικρά λόγια/62/ (1) πικρά λόγια/63/ (1) πικρα λογια/7 (1) πικρα λογια/8 (1) πικρα λογια/9 (1) ποιήματα (1) ποίηση (1) ποιητές (1) προβληματισμοί (1) ριλαξ (1) σαρδέλες (1) σιωπή (1) σκέψεις (1) συζητήσεις (2) συμπληρωματικότητα (1) σχέσεις (1) ταβέρνα (1) φαγητό (1) Χατζιδάκις (1) χειραγώγηση (1) χιούμορ (1) χρονογραφήματα (1) χωρισμοί (1) χωρισμός (1) anima (1) animous (1) Athens.Corfu (1) Carl Jung (1) foto/1/ (1) foto/3/ (1) foto/4/ (1) foto/5/ (1) frog (1) humans (1) link/1/ (1) love (1) magazine (1) men (1) note2/ (1) stone (1) Thessaloniki (1)

Καλώς τους!

eXTReMe Tracker

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails
Κοινοποιήστε το στο Facebook

Αρχειοθήκη ιστολογίου