Παρασκευή, 31 Οκτωβρίου 2008

Τι θα πουν οι αλλοι...οι γειτονες,οι συγγενεις ,οι γνωστοι,οι φιλοι,οι γονεις και παει λεγοντας.


Οταν ανταλασσω αποψεις με την Deedee παντα καποιο καινουργιο ερωτηματικο γεννιεται στο μυαλο μου.Μου συμβαινει και με αλλα προσωπα εδω μεσα στα μπλογκ ,αλλα η Λαιδη εχει γινει καθημερινη γλυκια συνηθεια πια και με το «καλημερα σας» τσουπ! ,νάτο και το και το θεματακι να στριφογυρναει στο μυαλό μου.

Τι θα πουν οι αλλοι λοιπον.

Γιατι μας νοιαζει?

Επειδη ειμαστε κοινωνικα οντα θα μου πειτε και επομενως μας ενδιαφερει η εικονα μας προς τα εξω.

Επειδη ασκουμε ολοι ενα επαγγελμα και θελουμε να εχουμε καλες σχεσεις με τον κοσμο.

Γιατι ετσι μας εμαθαν οι γονεις μας κι ακουμε ακομη και μεγαλοι πια τις φωνες τους στ αυτια μας ...

-Τι ωρα ειναι αυτη που γυρνας στο σπιτι κοριτσι πραμα?Τι θα λεει η γειτονια?

-Θα χωρισεις?Θαγινουμε ρεζιλι στο σόϊ.Δεν θαχουμε μουτρα να δουμε τους συγγενεις.

-Πρόσεχε τις παρεες σου ο τάδε δεν μου πολυαρεσει ..μαλλον ειναι ομοφυλοφιλος.Τι δουλεια εχεις εσυ μαζι του?

-Μ αυτη τη φιλη σου μην ξαναβγεις ,ντύνεται εξαλα.

_Θα αλλαξεις δουλειά?Τρελλαθηκες?Θα πεινάσεις.

Κι ενα σωρο αλλα παρομοια αλλα και διαφορετικα που ο καθενας μας εχει ακουσει στην ζωη του.

Οι ΑΛΛΟΙ κι ΕΜΕΙΣ._

?

Δευτέρα, 27 Οκτωβρίου 2008

«Αδύναμοι κρίκοι»

«Αδύναμοι κρίκοι » λοιπον ειμαστε ολοι λιγο πολυ οπως λεει και η φίλη μου η Deedee. Και μαλιστα αδύναμοι σ ενα σωρο διαφορετικα πράγματα,ο καθένας μας.
Και συμφωνω κι εγω μαζι της.
Επειδη ομως ειμαστε ετσι οι περισσότεροι άνθρωποι χρειάζεται λιγο περισσότερη προσοχή στην συμπεριφορά μας.Τουλάχιστον ετσι πιστεύω .Να πω ενα απλό τυχαιο παράδειγμα για να γίνει λίγο πιο σαφές τι εννοω.
Εχουμε λοιπον εναν φίλο η μια φίλη μας.Και βλέπουμε οτι ενω ειναι πολυ εργατικό ατομο,εχει μονιμα προβλήματα στον εργασιακό της/του, χωρο.
Αποτέλεσμα ειναι να αλλάζει συνεχως δουλειές και να νιώθει ασχημα.Δεν εχει καταλάβει βέβαια οτι αυτό το προκαλεί η ίδια/ος και μετατοπίζει τα προβλήματά της στους άλλους. Φταίνε τα κακά αφεντικά,οι κακοί συναδελφοι,το κακό εργασιακο περιβάλλον κλπ κλπ.Εμεις εχουμε καταλαβει ομως οτι αυτό που φταίει ειναι οτι ο φίλος μας εχει μια αδυναμία.Δεν μπορεί να ξυπνήσει νωρίς και αργοπορεί μόνιμα στην εργασία του.Μας λέει λοιπον το πρόβλημα του και νοιώθουμε οτι χρειάζεται βοήθεια.
Τι κάνουμε για να τον βοηθήσουμε?
Του αναφέρουμε απλά την αδυναμία του ,που δεν θέλει να την βλέπει ο ίδιος?
Του δείχνουμε και κάποιους τρόπους για να την αντιμετωπίσει και να την ξεπεράσει?
Τον χαϊδευουμε στοργικά και τον αφήνουμε «στον πρωινο του υπνο» που τοσο αγαπα?
Του λέμε να μην τον νοιαζει οσο εχουμε εμεις λεφτά και τον χαρτζιλικώνουμε?
Δείχνουμε οτι θέλουμε να τον στηρίξουμε στην αρχη με κάθε τρόπο αλλα ....μετα απομακρινόμαστε?
Τι νομίζετε οτι ειναι πιο σωστο απ ολα αυτα?
Μήπως εχετε να πείτε κι άλλες εκδοχές συμπεριφοράς προς τους ανθρώπους με αδυναμίες?
Και μήπως τελικά ειναι καλύτερα να μην ανακατεύομαστε καθόλου ,όσο κι αν ο άλλος ζητάει βοήθεια και να τον παραπέμπουμε σε κάποιους πιο ειδικούς ανθρώπους αντί «να το παιζουμε πάτρωνες» ?
Γιατι η απόσταση μεταξυ της πραγματικής βοήθειας ...μέχρι την αυταρέσκεια να ζούμε τον ρόλο του προστάτη, ειναι πολυ μικρη .
Και γιατι πολλες φορες ενω μια κατασταση μπορει να αρχισει σαν πραγματική αναγκη μέσα μας για βοηθεια του διπλανού μας ,κάλλιστα μπορεί να εξεληχθεί σε εναν δικό μας προσωπικο εθισμό κι αδυναμια.Μια αδυναμία που μας κάνει να εθιζόματε στο να σκαλώνουμε με μεγάλη ευκολία στα προβλήματα των άλλων σε μόνιμη βάση ισως....γιατι δεν θέλουμε να λύσουμε τα δικά μας.

Παρασκευή, 24 Οκτωβρίου 2008

Συναναστροφες

Μηπως τελικα Η ΑΠΟΣΤΑΣΗ που εξασφαλιζει το διαδικτυο απο τους ανθρωπους που συναναστρεφομαστε εδω μεσα,
ειναι κι ο κυριος λογος που κανει το blogging δημοφιλες?

Πέμπτη, 23 Οκτωβρίου 2008

Ετσι η αλλιώς?

Σ αγαπω γιατι σε χρειαζομαι
η σε χρειαζομαι γιατι σ αγαπω?

Δευτέρα, 20 Οκτωβρίου 2008

Μαγικά λόγια


Αγαπημενοι μου φιλοι

εχω την συνηθεια να περιηγουμαι

συχνα στην μπλογκοσφαιρα και να διαβαζω

μπλογκ αγνωστα σε μενα .

Το αγνωστο με προσελκυει ιδιαιτερα στην ζωη μου.

Οι αγνωστοι ανθρωποι ,οι αγνωστες καταστασεις,

τα αγνωστα κειμενα που δεν εχω αγγιξει ποτε ουτε στην φαντασια μου,

τα αντικειμενα που δεν ξερω η δεν εχω δει ποτε.

Η στιγμη που προσεγγιζω κατι αγνωστο

ειναι μια στιγμη εντελως ερωτικη για μενα και ακρως γοητευτικη.

Σε μια τετοια περιηγηση μου λοιπον στο αγνωστο, βρηκα το μπλογκ της Τίνας Σταύρου.

Σας δινω εδω μια γευση απο την γραφη της που μου εκανε μεγαλη εντυπωση γιατι εχει κατι που το λατρευω.

Την αμεσοτητα ,που κρυβει ταυτοχρονα μυστηριο και αχαρτογραφητες προεκτασεις.

Σας αφηνω εδω στην Αψινθο την απαντηση που δινει η



Magicacooking στον σχολιαστη της B612 σε μια συζητηση που εχουν μεταξυ τους.


Λεει λοιπον η Magicacooking:


B612
έχουν περάσει πολλά χρόνια από τότε. Κυρίως όμως, έχει γίνει πολύς δρόμος στην ψυχή
μου. Και πολλή, πολλή και πολύ σκληρή δουλειά.
Δεν ξέρω αν κατάλαβα καλά, οτι νοιώθεις όπως ένοιωθα εγώ τότε. Θα σου πω δυο λόγια από την καρδιά μου. Υπάρχει η άλλη πλευρά του καθρέφτη. Ο ευτυχισμένος σου εαυτός είναι πολύ κοντά σου. Αλλά για να τον βρεις πρέπει να διασχίσεις ένα δαιδαλώδη λαβύρινθο. Θα ματώσουν τα γόνατά σου και θα γρατζουνιστούν τα μπράτσα σου. Τα μαλλιά σου θ’ ανακατευτούν από τον αέρα και θα κουραστείς πολύ. Θα σκεφτείς να τα παρατήσεις. Μην το κάνεις.
Κανείς δεν μπορεί να σε βοηθήσει να βρεις τον εαυτό σου. Οι πιο κοντινοί σου άνθρωποι, οι φίλοι σου, μπορούν να σε αντέχουν και να σ’ αγαπούν, ακόμα κι αν νοιώθουν την ανάγκη ν’ αποστρέφουν το βλέμμα κάποιες στιγμές. Θα είναι δίπλα σου, αλλά θα είσαι μόνη. Μην φοβηθείς. Τις απαντήσεις για τον εαυτό σου τις έχεις μόνο εσύ. Εσύ κρατάς το κλειδί. Εσύ έχεις το χάρτη του λαβύρινθου.
Η ομορφιά της άλλης άκρης, είναι μαγευτική. Πιο μεθυστική ακόμα όμως, είναι η ελευθερία. Η ελευθερία από τις εξαρτήσεις, τις ενοχές και το θυμό. Η ελευθερία που βρίσκει κανείς μόνο όταν αγαπάει αληθινά τον εαυτό του.
Εύχομαι γρήγορα να βρεθείς απέναντι. Αλλά κι αν δεν είναι γρήγορα, δεν πειράζει. Είναι τόση η ομορφιά που θ’ αποζημιωθείς για το χρόνο σου. Προσπάθησε και μην εγκαταλείπεις το στόχο σου.


Σ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ Τίνα απο καρδιας.


Τα σχολια δικα σας.

Πέμπτη, 16 Οκτωβρίου 2008

Ο αντρας και γυναικα των ονειρων η της πραγματικοτητας?

Ενα ερωτημα και για τα δυο φυλα.

Μεγαλωνοντας μια κοπελα η ενα αγορι σχηματιζουν μεσα στο μυαλο τους την εικονα του συντροφου που θα ηθελαν να εχουν.

Ξερουν πανω κατω πως θα ηθελαν να ειναι ο συντροφος τους.Συνηθως στις νεανικες ηλικιες δεν υπαρχει καποιο εντελως καθορισμενο προτυπο και οι περισσοτερες σχεσεις γινονται αυθορμητα ,με σχεδονπαντα εναν οδηγο. Την γενετησια ορμη, αφου οι ορμονες βρισκονται στο απογειο της δοξας τους.

Αργοτερα μεγαλωνοντας κι αλλο οι γυναικες και οι αντρες σκιαγραφουν με μεγαλυτερη ευκρινεια μεσα τους τον τυπο του/της συντροφου που τους ταιριαζει,εχοντας στην διαθεση τους λιγη περισσοτερη πειρα και καλυτερο κριτηριο.

Η τουλαχιστον προσπαθουν...

Το πετυχαινουν ομως?

Και τελικα μπορουμε να εχουμε σαφες μεσα μας «το σκιτσο» του συντροφου που μας ταιριαζει?Ξερουμε τι θελουμε απο το αλλο φυλο?

Μας ενδιαφερουν οι γενικες γραμμες του ανθρωπου που θα μας συντροφευσει η οι λεπτομερειες? Και χρησιμευει να ξερουμε τι θελουμε ?

Μηπως ειναι καλυτερα να ονειρευομαστε χωρις κανενα συγκεκριμενο μπουσουλα μεσα μας, κι αν ειναι ναρθει θε να ρθει, αλλιως θα προσπερασει?

Κυριακή, 12 Οκτωβρίου 2008

Aστρολογίες και τα συναφή...

Ολοι ξερουμε τι ειναι τα ζωδια.
Ολοι ξερουμε τι ειναι η αστρολογια.
Ολοι εχουμε ακουσει οτι υπαρχουν χαρτοριχτρες ,
φλιτζανουδες,μεντιουμ,μαγισσες κι ολα τα συναφη.
Καποιοι πεφτουν θυματα αυτων των ανθρωπων γιατι σε στιγμες απελπισιας δεν ξερουν τι να κανουν ,κι απο που να κρατηθουν.
Υπαρχουν κι αλλοι που χωρις να εχουν καμμια ιδιαιτερη αναγκη καταφευγουν σε τετοιου ειδους πορτες, μονο γιατι υποψιαζονται οτι ο καλος η η καλη τους εχει ερωμενη η εραστη .
Κι ακουμπουν μεγαλα χρηματικα ποσα ...
Και πιστευουν αυτα που τους λενε...
Δεν μιλω φυσικα μονο για τον απλο κοσμο.
Ξερω ανθρωπους αντρες και γυναικες που λες «μα ειναι δυνατον αυτος η αυτη με τετοια μορφωση με τετοιο επιπεδο να τρεχει στα χαρτομαντεια»?
Κι ομως...
Ειναι δυνατον.
Τι νομιζετε πως συμβαινει?

Τετάρτη, 8 Οκτωβρίου 2008

Ευγένεια ...αλλα κυρίως αγένεια.





Η ευγένεια της ψυχής, η ευγένεια στους τρόπους, η ευγένεια στο χαρακτήρα.
Η ευγένεια είναι για μένα εκδήλωση πολιτισμού.
Αντίθετα η αγένεια με εξαγριώνει.
Αυτά τα πρόσωπα που εισβάλλουν στο χώρο σου , δίχως σεβασμό , αγνοώντας την παρουσία σου , γιατί έτσι δυναμώνουν την δική τους παρουσία παραβιάζοντας τη δική σου... που νομιζουν οτι ολο το συμπαν περιστρεφεται γυρω απ αυτα,που πιστευουν οτι ειναι «καποια», χωρις κανενα backround να υποστηριζει αυτο που επιδεικνυουν οτι ειναι.
Με απολυτη σιγουρια οτι μπορουν να μιλουν στον ενικο οποιονδηποτε ,οπουδηποτε,που οικιοποιουνται θεματα,ανθρωπους ,αξιες χωρις καμμια απολυτως ευαισθησια ...ε αυτα τα αγενη ατομα με εξαγριωνουν.Και βεβαια τις περισσοτερες φορες δινω τοπο στην οργη και λεω δεν βαριεσαι, ο,τι ειναι κανεις ειναι για τον εαυτο του ,αλλα εκει που δεν μπορω να το κανω αυτο ειναι οταν βλεπω
η αισθανομαι εισβολη.
Διοτι ρε κυριε η κυρα μου κανε οτι γουσταρεις στο σπιτι σου ,στο παιδι σου,στον αντρα σου αντε και στην γιαγια σου.
Αλλα εως εκει .
Πρεπει δηλαδη την αγενεια σου να την λουστω κι εγω που δεν σε ξερω ?Θα μου πειτε ...ελα μωρε δε βαριεσαι ,μη δινεις σημασια....ναι .
Αλλα δε βαριεσαι το ενα,αντε να προσπερασουμε το αλλο,αντε να κατανοησουμε και να αιτιολογησουμε το δεινα...κοντευουμε να να κλειστουμε σε ενα τετραγωνικο μετρο στο τελος και οι αλλοι απο εξω να αλωνιζουν.



Ε μα πια!!!
Αισθανεσθαι κι εσεις το ιδιο καποιες φορες?

Παρασκευή, 3 Οκτωβρίου 2008

Mοιρα-πεπρωμενο η ....

Εχω αναρωτηθει πολλες φορες στην ζωη μου κι ως εκ τουτου εχω παρατηρησει την πορεία που ακολουθουν τα πραγματα μέχρι να συμβει κατι πολυ σημαντικο η και καθημερινο γεγονος.

Θα πω δυο παραδειγματα εδω για να γινω πιο σαφης.

Ας πω πρωτα το απλο.

Σηκωθηκα χθες το πρωι και βλεπω οτι μου εχει τελειωσει το γκαζακι που κανω καφε.Λεω δεν βαριεσαι θα τον κανω στην ηλεκτρικη και παω πιο υστερα να παρω ενα.Μετα ομως μετανοιωσα και πεταχτηκα μεχρι το μινι μαρκετ .Στο δρομο πηγαινοντας βρηκα 30 ευρω.

Αυτο ειναι τυχη?Τοχε η μοιρα μου δηλαδη να τα βρω αυτα τα χρηματα η συνεβει κατι αλλο?

Ας πω τωρα και το πιο σύνθετο.

Το 1968 ήρθε και νοικιασε σπιτι, στην πολυκατοικια μας μια οικογενεια που ειχε ενα κοριτσι στην ιδια ηλικια με εμενα.Γιναμε φιλες.Αυτη η κοπελα εγινε ,η αιτια ,μεσα απο ενα ατομο δικο της που ετυχε να γνωρισω τοτε,και μια αλυσιδα ανθρωπων που ακολουθησαν απο τον ενα στον αλλο,να συναντησω τον τωρινο συζυγο μου το 1987 και να συνδεθω μαζι του φιλικα.Μετα 10 χρονια συνδεθηκαμε και ερωτικα.Και ζουμε μαζι απο τοτε .

Η ιστορια δηλαδη για να ζευγαρωσουμε ,αρχισε ουσιαστικα απο το 1968 και κατεληξε το 1997.

Αυτο τι ειναι ?Μοιρα?Τυχη?Συγκυρια γεγονοτων?Θελημα Θεου?

Υπαρχουν σιγουρα πολλα τετοια παραδειγματα και στην δικη σας ζωη.
Τι πιστευετε για ολα αυτα?Τι συμβαινει τελικα?Μας οδηγει η μοιρα?

Υπαρχει σχεδιο απο Ψηλα?

Η χαρασσουμε μονοι μας την διαδρομη μας?


Διαβαστε κι εδω ενα πολυ ενδιαφερον ποστ που υπαρχει στο μπλογκ του Mαυρου Γατου.

Αφορμη για το ποστ αυτο σταθηκε η αγαπημενη μου Deedee .

Ετικέτες

αλάτι (1) ανθρωποι (2) αντρες (1) απολογισμός (1) απόψεις (1) αρθρο (1) γάμος (2) γαμπρός (1) γεγονότα (1) γήρας (1) διαφορετικότητα (1) εραστές (1) ερωμένες (1) ευχες (2) ηλικία (1) Θεσσαλονίκη (1) ιστορίες (1) κοινωνικά (1) κόσμος (1) λόγος (1) Μάνος (1) μεζέδες (1) μεσήλικες (1) μηνύματα/1/ (1) μιλω (1) νύφη (1) οικογένεια (2) παιγνιδια/11/ (1) παιγνιδια/4 (1) παστά (1) πικρα λογια /12 (1) πικρα λογια /26 (1) πικρα λογια /30 (1) πικρα λογια /47 (1) πικρα λόγια /55 (1) πικρα λογια/1 (1) πικρα λογια/10 (1) πικρα λογια/11 (1) πικρα λογια/13 (1) πικρα λογια/14 (1) πικρα λογια/15 (1) πικρα λογια/16 (1) πικρα λογια/17 (1) πικρα λογια/18 (1) πικρα λογια/2 (1) πικρα λογια/20 (1) πικρα λογια/21 (1) πικρα λογια/22 (1) πικρα λογια/23 (1) πικρα λογια/24 (1) πικρα λογια/25 (1) πικρα λογια/27 (1) πικρα λογια/28 (1) πικρα λογια/29 (1) πικρα λογια/3 (1) πικρα λογια/31 (1) πικρα λογια/32 (1) πικρα λογια/33 (1) πικρα λογια/34 (1) πικρα λογια/35 (1) πικρα λογια/36 (1) πικρα λογια/37 (1) πικρα λογια/38 (1) πικρα λογια/39 (1) πικρα λογια/4 (1) πικρα λογια/40 (1) πικρα λογια/41 (1) πικρα λογια/42 (1) πικρα λογια/43 (1) πικρα λογια/44 (1) πικρα λογια/45 (1) πικρα λογια/46 (1) πικρα λόγια/48 (1) πικρα λογια/49 (1) πικρα λογια/5 (1) πικρα λογια/50 (1) πικρα λόγια/51 (1) πικρα λόγια/52 (1) πικρα λογια/53 (1) πικρα λογια/54 (1) πικρα λόγια/56/ (1) πικρα λόγια/57/ (1) πικρα λόγια/58/ (1) πικρα λογια/59/ (1) πικρα λογια/6 (1) πικρα λόγια/60/ (1) πικρα λόγια/61/ (1) πικρά λόγια/62/ (1) πικρά λόγια/63/ (1) πικρα λογια/7 (1) πικρα λογια/8 (1) πικρα λογια/9 (1) ποιήματα (1) ποίηση (1) ποιητές (1) προβληματισμοί (1) ριλαξ (1) σαρδέλες (1) σιωπή (1) σκέψεις (1) συζητήσεις (2) συμπληρωματικότητα (1) σχέσεις (1) ταβέρνα (1) φαγητό (1) Χατζιδάκις (1) χειραγώγηση (1) χιούμορ (1) χρονογραφήματα (1) χωρισμοί (1) χωρισμός (1) anima (1) animous (1) Athens.Corfu (1) Carl Jung (1) foto/1/ (1) foto/3/ (1) foto/4/ (1) foto/5/ (1) frog (1) humans (1) link/1/ (1) love (1) magazine (1) men (1) note2/ (1) stone (1) Thessaloniki (1)

Καλώς τους!

eXTReMe Tracker

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails
Κοινοποιήστε το στο Facebook

Αρχειοθήκη ιστολογίου