Πέμπτη, 11 Σεπτεμβρίου 2008

O τρόπος


Ο τρόπος που εκφραζομαστε ειναι ενα πολυ σημαντικο κεφαλαιο στην ζωη μας.

Σημερα θα το εξειδικευσουμε λιγο εδω και δεν θα μιλησουμε παρα μονο για την εκφραση στον προφορικο λογο ,οταν μιλουμε με καποιον δηλαδη η οταν γραφουμε.

Οι περισσοτεροι απο μας εδω στα μπλογκς βεβαια γραφουμε.

Γι αυτο και θα επεκταθω λιγο περισσοτερο σ αυτο.

Ας μιλησουμε λιγο πρωτα για τον προφορικο λογο.

Με την απλη εννοια του ορου ,που ενδιαφερει και τους πιο πολλους.

Εχουμε σκεφθει ποτε οτι ο τροπος που εκφραζομαστε οταν μιλαμε ειναι μια ολοκληρη διαδικασια του μυαλου που δειχνει να γινεται αυτοματα ,ομως δεν ειναι καθολου ετσι?

Μπορουμε να πουμε το ιδιο πραγμα με χιλιαδες τροπους.

Οταν συνομιλουμε με καποιον λοιπον λαμβανουμε υπ οψιν μας ποτέ"ποιος" ειναι αυτος που συνομιλουμε?

Η απλα αυτο που μας ενδιαφερει ειναι να λεμε τα δικα μας --σαν αποφορτιση-και τιποτε παραπανω?

Εχουμε καθολου σκεφτει οτι ακομη κι η χροια της φωνης μπορει να κανει τον αλλο να εξαγριωθει η να γλυκαθει ?

Θελουμε να κατανοησουμε τι ακριβως λεει ο αλλος?

Εχουμε μαθει να σεβομαστε τον συνομιλητη μας και μπαινουμε στην διαδικασια να τον πλησιασουμε ?

Κι ας παω τωρα στον γραπτο λογο.

Τι ειναι ο γραπτος λογος?

Μια απλη μεταφορα σκεψεων και τιποτε αλλο?

Εχουμε συνηδειτοποιησει οτι οταν γραφουμε οπως ακριβως σκεπτομαστε, οι αλλοι που μας διαβαζουν ,δεν αντιλαμβανονται τι ακριβως λεμε?

Η γραφη δεν ειναι απλα μια μεταφορα σκεψεων.

Μπορουμε μεσα απο τις λεξεις να δωσουμε στον αλλον την ευκαιρια να αντιληφθει τι θελουμε να πουμε?Θελουμε να το κανουμε αυτο?

Κι αν δεν θελουμε ,τοτε γιατι δεν γραφουμε απλα ημερολογιο για να ξεδινουμε? Γιατι δημοσιοποιουμε κατι που ειναι προσωπικο?

Για να μοιραστουμε τον πονο μας ?
Για να δειξουμε στους αλλους ποιοι ειμαστε ?

Γιατι γραφουμε ολοι εμεις και με ποιον τροπο το κανουμε?

Το σκεφτηκατε ποτε?

Ξερετε τι σημασια εχει ενα «και» η ενα σημειο στιξης στην γραφη?

Ποσο δηλαδη μπορει κατι τετοιο να επηρεαζει καποιον που διαβαζει αυτο που γραφετε?

Θα μου πειτε μα εγω γραφω γιατι θελω να εκφραστω αυθορμητα ,δεν μπορω να καθομαι να τα σκεφτομαι εκεινη την ωρα ολα αυτα...Ναι αλλα το γραψιμο τοτε μπορει να γινεται φορεας του εγωισμου μας, οποτε αν ειναι ετσι, τι νοημα εχει να δημοσιοποιηται?

Μπορουμε να γραφουμε και να αποφορτιζομαστε καλλιστα και στο σπιτι μας και να κραταμε για μας αυτο που γραφουμε.

Αναλογιστηκατε ποτε κατι πολυ απλο?
Οτι ο τροπος που γραφουμε η μιλαμε εχει σχεση με τον τροπο αγαπαμε?


Προσεξτε δεν μιλαω εδω για το τι περιγραφει ο λογος μας η η γραφη μας σαν νοημα.

(δεν εχει σημασια στην παρουσα συζητηση αν μιλαμε η γραφουμε για συνταγες μαγειρικης η για την αποσταση της γης απο τον 3ο του Κενταυρου)

Μιλαω για τον τροπο μεσα απο τον οποιο προσπαθουμε να προσεγγισουμε και να μεταφερουμε το νοημα αυτων που σκεφτομαστε.

Eπιστρεφω στις 22 του μηνος. Μεχρι τοτε ναστε ολοι καλα.



56 σχόλια:

VaD είπε...

Faraona μου,να σε παρω στην τάξη να τα πεις,αφού τα ίδια θα διδάξω και γω από Δευτέρα στην Α'Ταξη του Λυκείου!
-Αν βρεις κάπου το βιβλιο της Α'Λυκείου "Εκφραση-Έκθεση",ρίξε μια ματιά,επιβεβαιώνει τις απόψεις σου!
Καλημέρα μακρινή...

una mama και οχι μονο είπε...

εμενα μου χε λειψει η επικοινωνια για να ειμαι ειλικρινης...
πολλα χρονια μπλεγμενη και χαμενη σε διαφορα δαιδαλωδη γραναζια, εχασα σημαντικο κομματι επαφης με τον εξω κοσμο και υπεβαλα τον εαυτο μου στο να συνηθισει τη μοναξια του...να την αγαπησει!
απ'αυτο ευλογα καταλαβαινεις γιατι γραφω εδω...
ο προφορικος μου λογος ειναι πιο ζωηρος, πιο παθιασμενος...
ο γραπτος εχει μια μελαγχολια πιστευω και μια παραπανω ευγενεια που στην καθημερινοτητα δε μου βγαινει τοσο εντονα.

faraona είπε...

VaD
ελπιζω να μη σου περασε απο το μυαλο η ιδεα οτι ανοιξα κανενα τετοιο βιβλιο και εγραψα σημερα το ποστακι ε?
Αν γινοταν κατι τετοιο θα το αναφερα στην αναρτηση.
Χαχαχα!
Η εκθεση βεβαια ηταν το αγαπημενο μου μαθημα και μετα η γεωμετρια.
Κοιταξε να τα πεις στα παιδακια μας εκει ναι?
Και με τροπο ...με τον τροπο σου ...κι εξω απο βιβλια.
Ξερεις εσυ.
Καλη επιτυχια!

faraona είπε...

Una mama
κρατω αυτο:

"ο γραπτος εχει μια μελαγχολια πιστευω και μια παραπανω ευγενεια που στην καθημερινοτητα δε μου βγαινει τοσο εντονα."

Κατ αρχην χαιρομαι που εχεις αγαπησει την μοναξια σου.Μεγλη κουβεντα αυτη.
"Αγαπησα τη μοναξια μου."
Οταν βεβαια δεν μας οδηγει σε μελαγχολιες ,καταθλιψεις και τα ρεστα ετσι?
Εννοω οταν αποδεχτουμε την μοναξια σαν μια απο τις φυσικες καταστασεις του ανθρωπου οπως ειναι και η συντροφικοτητα.Δεν ειναι υποχρεωτικο να αισθανομαστε ολοι συντροφικα ετσι δεν ειναι?

Εχω την εντυπωση κι οσο μπορω να αντιληφθω απ αυτο που κρατησα παραπανω, οτι υπαρχει μεσα σου εστω και λιγο μια δυσκολια στην επικοινωνια σου με τον κοσμο γενικοτερα και κυριως με τα εντελως αγνωστα περιβαλοντα.Χαλαρωσε λιγο περισσοτερο οταν γραφεις κι ασε τις ευγενειες ...γραφε με χαλαρους ωμους και να παιρνεις ανασες ,μην ξεχνας την αναπνοη σου οταν γραφεις.

Κανε το εξης πειραμα.
Κατσε εκει στο γραφειο σου οπου γραφεις τελος παντων και γραψε μια μικρη παραγραφο .Γρηγορα ομως.
Μετα κλεισε τα ματια σου και προσπαθησε να θυμηθεις ποσες ηταν οι λεξεις που εγραψες.Αν παιρνεις κανονικες ανασες δεν θα σου ξεφυγει ουτε μια.Αν ομως δεν ανασαινεις σωστα θα ξεχασεις σιγουρα καποια η καποιες.Αυτη ειναι η συνειδητη η μη, κατασταση του γραψιματος.
Και η μη συνειδητη κατασταση εχει παντα μεσα της μη επικοινωνιακα στοιχεια γι αυτους που σε διαβαζουν.Εστω κι αν εσυ δεν το καταλαβαινεις.

una mama και οχι μονο είπε...

συμφωνω απολυτα και θα κανω το πειραμα...
δεν θα το πιστεψεις...αλλα εχω αντιληφθει πως οταν γραφω κατι δεν παει καλα με την αναπνοη μου...
σέυχαριστω πολυ : ))

faraona είπε...

Una mama
χαιρομαι που τοχεις εντοπισει.
Προσπαθησε σιγα σιγα .Μετα αν η αναπονοη σου αποκτησει τον ρυθμο της ,που ειναι ο ρυθμος της ηρεμης καρδιας,θα προσαρμοζεται το γραψιμο σου στον ρυθμο αυτον τον δικο σου ,τον προσωπικο και θα αρχισουν να βγαινουν στο γραπτο σου,
πραγματα που ειναι λεπτα κι ομορφα και δεν εχουν τωρα δρομους για να βγουν προς τα εω.
Χαραξε τους εσυ το αυλακι για να ερθουν στην επιφανεια,το φως.
Δεν θα πιστευεις ποσο θα αλλαξει το γραψιμο σου.

:))

Εύα είπε...

εγω παλι γραφω για να μοιραστω τις σκεψεις μου...πραγμα που με εχει βαλει σε τρομερους μπελαδες.Δε μπορω ομως να μιλαω μονη μου,ειμαι του διαλογου κι οχι του μονολογου...ασε που μου τη δινει ο αντιλαλος των σκεψεων μου μεσα στο ιδιο μου το κεφαλι.Και μου τη σπαει αφορητα που το τελευταιο διαστημα πρεπει να μιλαω σε πρωτο προσωπο σαν να τα λεω σε καθρεφτη.Προτιμω να γραφω απευθυνομενη σε καποιον φανταστικο ακροατη αλλα οι κακοβουλοι μετατρεπουν το φανταστικο σε πραγματικο με τεραστια ευκολια προκαλωντας ακομα και οικογενειακα προβληματα.Ετσι ακολουθω την οδο της αυτολογοκρισιας...

faraona είπε...

ευα
καλως μας ερχεσαι στην παρεα εδω.

Πριν απο οτιδηποτε θα ηθελα να σου πω οτι οι περισσοτεροι ανθρωποι -εκτος απο τους πολυ εξασκημενους-ασκουμε μονολογο μεσα στο κεφαλι μας.Και μαλιστα οχι μονο οταν ειμαστε ξυπνητοι αλλα και στο πρωτο σταδιο του υπνου μας ,πριν βυθιστουμε.
Γι αυτο συμβαινει πολλες φορες οταν εχουμε σοβαρα προβληματα και ειναι βαρειες οι σκεψεις μας να μην μπορουμε να βυθιστουμε στο βαθυ επιπεδο του υπνου που ξεκουραζει πραγματικα ,και να ξυπνουμε και με την ιδια σκεψη που κοιμηθηκαμε καρφωμενη στο μυαλο μας ,αλλα και πολυ κουρασμενοι.

Υπαρχουν πολλοι μεθοδοι για να το ξεμπλοκαρεις αυτο που σου συμβαινει.
Να εχεις μονο ενα πραγμα υπ οψιν σου.Η γραφη βοηθαει στη χαλαρωση του νου, αλλα υπερπολλαπλασιαζει τις σκεψεις μας.
Κι αυτο γινεται γιατι η σκεψη πηγαζει κι εκπορευεται απο το ιδιο «τσιπακι» που εκπορευεται και η γραφη.
Κατι που μπορει επομενως να σε βοηθησει να μην σκεφτεσαι πολυ ,αν αυτο σε κουραζει και ζηταει αποφορτηση συνεχεια, ειναι να κανεις κατι που θα εχει σαν κεντρο εξοδου απο το μυαλο σου αλλιωτικο απο αυτο των σκεψεων.
Μεσα στα πολλα που υπαρχουν το πιο απλο που θα ειχα να σου προτεινω ειναι να τραγουδας απο μεσα σου αντι να σκεφτεσαι.
Ο ρυθμος και η αρμονια ειναι πολυ ισχυρα πραγματα και προερχονται απο πιο ισχυρα αρχετυπα μεσα στον ανθρωπο .
Μην ξεχνας οτι πρωτα βγαζουμε αναρθρες κραυγουλες μετα αρθρωνουμε λεξεις και μετα μιλαμε κανονικα. Οταν ειμαστε μωρα ο ηχος ειναι απο τα πρωτα πραγματα που προσλαμβανουμε...γι αυτο και συνηθιζεται να νανουριζουμε τα μωρα.


Τωρα για την κακοτητα μερικων νθρωπων που δρουν ετσι που περιγραφεις δεν μπορω να πω τιποτα παραπανω απο το οτι ΥΠΗΡΧΕ ,ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΙ ΘΑ ΥΠΑΡΧΕΙ εις τους αιωνας των αιωνων αμην.ΧΑΧΑΧΑ!
Μην δινεις σημασια οσο μπορεις .
Πιστευω οτι η ασκηση της αυτολογοκρισιας ειναι απο τα πιο δυνατα πραγματα που μπορει να κανει ενας ανθρωπος.
Με μετρο ομως ε?
Μην το παρακανεις γιατι ο εσωτερος εαυτος σου θα διαμαρτυρηθει και θα σου ζηταει καποια στιγμη μετα ...«παππαδες»

να τα λεμε Ευα.

Κωνσταντινος είπε...

Προσωπικά πιστεύω ο γραπτός λόγος είναι ιδιαίτερα δύσκολη υπόθεση όταν αφορά μέσο αρχικής γνωριμίας.
Αν δυο άτομα γνωρίζονται ΚΑΙ Προσωπικά τότε ένα σημείο στίξης η ένα κόμμα δεν θα εμποδίσει το νόημα γιατί γνωρίζει ο ένας το πνεύμα του άλλου,γνωρίζει το χιούμορ του η αυτό που ΘΑ ήθελε να πει αλλά δεν το προσδιόρισε σωστά στη γραφή.
Κάνουμε τεράστια λάθη εδώ όλοι μας,έχω δει ποιήματα να σχολιάζονται ως άποψη (και εγώ το έχω κάνει) το ποίημα όμως δεν είναι άποψη,μπορεί να σχολιαστεί ως ποίημα και όχι να εκληφθεί κατά λέξη με πεζό τρόπο γιατί είναι άλλης διάστασης δημιουργικό ανάγνωσμα.
Επίσης έχω διαβάσει ύμνους να σχολιάζονται ως άποψη ενώ ο ύμνος έχει καθεαυτού το μικρόβιο της υπερβολής.
Όσο αφορά τώρα bloc αυστηρά προσωπικό (πόνου καιμού,χαράς κ.λ.π ) η είδησιογραφικό κ.λ.π.
Πιστεύω πως αυτή η άγρια ομορφιά της ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ είναι το ιδανικό .
Τα προτιμώ ακριβός ως έχουν, ΑΠΟΛΥΤΑ στην κρίση και την επιλογή του κατόχου.(πλην των ύβρεων)

Ένα λάθος που κάνουμε ίσως όλοι μας επίσης είναι να υποτιμούμε καμιά φορά τον αναγνώστη.
Αυτός θα πάρει την γενική εικόνα αυτού που θέλουμε να πούμε αυτούσια,στην ποιο βαθιά και άγρια μορφή της.
Ένα κόμμα η μια τελεία τότε δεν παίζει κανένα ρόλο.
Πάνω απ' όλα ΣΕΒΑΣΜΟΣ!
Σεβασμός ειδικά στις αδυναμίες του καθένα (έκφρασης,προσωπικές κ.λ.π) Ώστε να χρίζουμε και εμείς σεβασμού για τις δικές μας.
Είμαστε μια κοινωνία που για να συνυπάρξουμε πρέπει να έχουμε ψηλά τη σημαία του σεβασμού!

Καλημέρα

faraona είπε...

κωνσταντινε
κρατω αυτο:
"Πάνω απ' όλα ΣΕΒΑΣΜΟΣ!
Σεβασμός ειδικά στις αδυναμίες του καθένα (έκφρασης,προσωπικές κ.λ.π) Ώστε να χρίζουμε και εμείς σεβασμού για τις δικές μας.
Είμαστε μια κοινωνία που για να συνυπάρξουμε πρέπει να έχουμε ψηλά τη σημαία του σεβασμού!"

Χωρις σχολιο απο μερους μου παρα μονο ενα:
Σεβασμος κατ αρχην προς τον εαυτο μας.Αυτο ειναι το δυσκολο.

Εύα είπε...

ο παππους του πρωην μου,ενας αξιολατρευτος γερακος,με αποκαλουσε"καναρινακι"γιατι τραγουδουσε συνεχως,τα παντα,ακομα κι οταν ημουν βυθισμενη στο διαβασμα για την εξεταστικη ή οταν χαζευα το πεταγμα των πουλιων στο κτημα.Εχουν περασει δυο χρονια-τουλαχιστον-απο την τελευταια φορα που τραγουδησα.Με οφθαλμοφανη αποτελεσματα...

faraona είπε...

ευα
καιρος να ξαναρχισεις λοιπον...
Μην αφηνεις τις καταστασεις να σε στομωνουν.
Μου το υποσχεσε?Πες ναι.

Παλμος είπε...

Η γλώσσα λενε κοκκαλα δεν έχει, αλλα κόκκαλα τσακιζει....ειναι ο λογος. Είναι ο τροπος που θα πει, θα εκφραστει. Αν η γλωσσα, πριν μιλησει, δεν βουτηξει στο μυαλο πρωτα, τοτε αστο!!!
Το μελανι που γραφουμε έχει πολλα χρώματα. Οταν γραφουμε με μαυρο και απο κάτω υπογραμμίζουμε με κόκκινο, θέλουμε να δωσουμε προσοχη στο τι λεμε...Αν όμως αυτος που ακούει όταν μιλαμε ή αυτός που διαβάζει δεν προσεχει τι έχουμε γράψει, τότε ή αυτα που λεμε δεν εχουν ενδιαφέρον ή αυτα που γραψαμε δεν ακούμπησαν κανεναν....Πολλοι μπορουν και εκφράζονται γράφοντας, αλλοι μιλώντας, άλλοι ζωγραφίζουν. Υπάρχουν χιλιαδες τροποι. Το ζητούμενο είναι εσύ μπορεις να δωσεις στον αλλον να σε καταλαβει; Μόνο ο εγωισμός δεν αφηνει ελευθερο τον αλλον να ακουσει:)


Τα φιλιά μου.

BUTTERFLY είπε...

Παντα ενιωθα πιο ανετα να εκφραζω τις σκεψεις μου στο χαρτι...ποτε δεν κρατουσα ημερολογιο η κατι τετοιο, απλα ενιωθα οτι μου ειναι πιο ευκολο να εκφρασω πραγματα που ισως δεν θα τολμουσα να πω...πιστευω πως το γραψιμο μου, οπως και οι σκεψεις μου, ειναι μελαγχολικο. Δεν ξερω αν ειναι ηπιων τονων η εντονο...
Οσον αφορα τον προφορικο λογο, ειμαι μαλλον πιο εντονη, διακοπτω πολλες φορες απο βιασυνη το συνομιλητη μου, κινω πολυ τα χερια μου...εκφραζομαι σχετικα ανετα...αλλα κολωνω οταν προκειται για θεματα δυσκολα, που πονανε, αναπνεω πιο γρηγορα, με πιανει ταχυκαρδια...
Σε καθε περιπτωση προσπαθω να ειμαι ευγενικη, να αντιμετωπιζω καλοπροαιρετα τον αλλο και να συγκρατω τα νευρα μου, προσον που απεκτησα πολυ προσφατα...δεν ξερω κατα ποσο τα καταφερνω ολα αυτα βεβαια...
Το τραγουδι που λες ειναι πολυ σημαντικο...για μενα καταλυτης σε δυσκολες και καλες στιγμες...τραγουδαω διαρκως και παντου!
Λες οτι ολοι συνομιλουμε με τον εαυτο μας στο μυαλο μας. Εγω στο μυαλο μου μιλαω με τους αλλους. Θελω να πω οτι πολλες φορες, οταν θελω να μοιραστω κατι με καποιον και εκεινη τη στιγμη δεν μπορω, του μιλαω στο μυαλο μου...δεν παιρνω φυσικα απαντηση ουτε φτιαχνω ολοκληρη στιχομυθια, εγω μιλαω και φανταζομαι πως με ακουει...ειμαι καλα;;;

faraona είπε...

παλμε
τι να πρωτοκρατησω απ το σχολιο σου.
Κρατω αυτο τελικα:

"Πολλοι μπορουν και εκφράζονται γράφοντας, αλλοι μιλώντας, άλλοι ζωγραφίζουν. Υπάρχουν χιλιαδες τροποι. Το ζητούμενο είναι εσύ μπορεις να δωσεις στον αλλον να σε καταλαβει; Μόνο ο εγωισμός δεν αφηνει ελευθερο τον αλλον να ακουσει"

Σ αυτο το σημειο σου να προσθεσω.
Προσωπικα αισθανομαι φοβερη απογοητευση που αγγιζει τα ορια και της αποτυχιας οταν δεν κατορθωνω να δωσω στους αλλους να καταλαβουν κατι.Κι αυτο γιατι ειμαι ανθρωπος με μεγαλη υπομονη κυριως σε δυσκολες καταστασεις και περιπτωσεις.
Πιστευω οτι υπαρχουν αυτια και ματια σ ολους μας.Κι οτι αυτος που μιλαει η γραφει εχει μονο την ευθυνη.Δεν ξερω ποσο εγωιστης μπορει να ειναι κανεις οταν βλεπει τον αγωνα και την πραγματικα καλη διαθεση του αλλου να του δωσει να καταλαβει,κι οχι μονο με εναν τροπο αλλα με πολλους.
Αλλα τελικα απο την εμπειρια μου αντλαμβανομαι οτι δυστυχως υπαρχουν οχι απλα εγωιστες αλλα ανθρωποι που γουσταρουν και κανουν και σημαια τον εγωισμο τους κι αρνουνται να ακουσουν.
ΑΚΟΥΩ δεν σημαινει απλα δεν ειμαι κουφος.
Και διαβαζω δεν σημαινει απλα δεν ειμαι τυφλος.
Ακουω και διαβαζω σημαινει ανοιγω τον εαυτο μου να περασει απο μεσα η σκεψη κι ο λογος του αλλου.

Για να μπορεσω κυριως ενα πραγμα:
ΝΑ ΝΟΙΩΣΩ

faraona είπε...

ΠΕΤΑΛΟΥΔΙ

κρατω αυτο:

"Λες οτι ολοι συνομιλουμε με τον εαυτο μας στο μυαλο μας. Εγω στο μυαλο μου μιλαω με τους αλλους. Θελω να πω οτι πολλες φορες, οταν θελω να μοιραστω κατι με καποιον και εκεινη τη στιγμη δεν μπορω, του μιλαω στο μυαλο μου...δεν παιρνω φυσικα απαντηση ουτε φτιαχνω ολοκληρη στιχομυθια, εγω μιλαω και φανταζομαι πως με ακουει...ειμαι καλα;;;"

Οταν στο μυαλο σου μιλας με τους αλλους παλι ο εαυτος σου στον εαυτο σου δεν μιλαει?

Αυτο εννοουσα.
Δεν εχει σημασια αν μιλαμε σε μας σαν ναμαστε δυο δηλαδη....Ο ΕΑΥΤΟΣ ΜΙΛΑΕΙ ΣΤΟΝ ΕΑΥΤΟ,η αν μιλαει ο εαυτος μας μεσα του για ενα αλλο η αλλα προσωπα γιατι παλι σε μας γυριζει η σκεψη οκ?
Εγινε πιο κατανοητο τωρα?
Και φυσικα μια χαρα εισαι.Πλακα μου κανεις ε?Αφου ολοι τα κανουμε αυτα.

Μπορεις να τους γραφεις αυτους τους διαλογους οπως τους ακους μεσα σου.Αλλα ακριβως οπως τους ακους.Θα εκπλαγεις απο το κομφουζιο των σκεψεων σου οταν μετα τους διαβασεις.
Εκτος κι αν ηδη εχεις εκπλαγει.Χχααα!!

Maria Tzirita είπε...

Φαραώνα μου, δύσκολο το θέμα σου και ή δε θα έπρεπε να τοποθετηθώ καθόλου, ή να γράψω ένα σεντόνι εδώ πέρα! Ο καθένας μας έχει προσωπική και ιδιαίτερη σχέση με το λόγι, γραπτό και προφορικό. Για μένα που είμαι συγγραφέας είναι ένα θείο χάρισμα ο γραπτός λόγος κι όταν γράφω συμβαίνει κάτι μαγικό που δεν μπορώ να περιγράψω. Αυτό που έχω καταλάβει είναι ότι σε καμιά περίπτωση δε μπορώ να εκφράσω τα αισθήματά μου ή τον εσωτερικό μου κόσμο γενικότερα όταν μιλώ, ενώ όταν γράφω βγαίνουν μια χαρά! Είναι μαγεία, είναι μυστήριο κι απλά το δέχομαι, δεν το αναλύω. Πάντως σίγουρα διαβάζοντας το γραπτό κάποιου μαθαίνεις πολλά για την προσωπικότητα και την ψυχή του. Κυριολεκτικά τον "διαβάζεις"...
Σε φιλώ, καλό σαβ/κο!

λυγερη είπε...

Εδώ ανακαλύπτω ένα μικρό συμπόσιο ιδεών και παίρνω μια βαθιά ανάσα γιατί όπως και να το κάνουμε «‘Εν Αρχή ο Λόγος»
¨Ο Προφορικός λόγος είναι ένας ΤΡΟΠΟΣ επικοινωνίας μεταξύ μας. έχει το αβαντάζ ότι υποστηρίζεται από το βλέμμα , από τον ήχο της φωνής, από την έκφραση του προσώπου ,από ένα φευγαλέο χαμόγελο ή ένα ηχηρό γέλιο ακόμη και την κίνηση των χεριών ή την κλίση του σώματος
Έχει αμεσότητα και γρηγοράδα . ΄Όταν συμβαίνει ανάμεσα σε δυο πρόσωπα (διάλογος ) μπαίνουν αυτόματα κάποιοι κανόνες .Πρέπει να ξέρεις «ν’ ακούς» τον συνομιλητή σου και να μιλάς πάνω στο συγκεκριμένο θέμα του διαλόγου χωρίς
να ξεφεύγεις ή να πηδάς από το ένα θέμα στο άλλο. κ.λ.π. αυτό σημαίνει σεβασμό στον συνομιλητή σου.
Ό λόγος άλλοτε είναι ελαφρύς σπιρτόζος και διασκεδαστικός, άλλοτε ιδιαίτερα περιεκτικός, κι άλλοτε πέφτει βαρύς σαν πέλεκας.( Η γλώσσα κόκαλα δεν έχει και κόκαλα τσακίζει) Γι αυτό συχνά λέμε , « Δεν έχει σημασία τι λές αλλά το πώς το λές!»
Ο Γραπτός λόγος είναι κατά κύριο λόγο ΤΡΟΠΟΣ έκφρασης , συναισθημάτων, ιδεών, απόψεων πληροφοριών ,διδασκαλίας , κ.λ.π. και έχει αυστηρότερους κανόνες .
Ναι μεν μπορείς να γράψεις ό,τι θέλεις , ό,τι σκέπτεσαι, κ.λ.π. αλλά ένα και, ή ένα σημείο στίξης μπορεί ν’ αλλάξει άρδην το περιεχόμενο της γραφής. Ύστερα η ροή και ο ΤΡΟΠΟΣ της γραπτής διατύπωσης των όποιων σκέψεων , καθιστά φανερό το επίπεδο ,το ταλέντο, τη γνώση του γράφοντος .
Τώρα γιατί μιλάμε και μάλιστα πολυμιλάμε ? Ε, όσο πιο εξωστρεφείς είμαστε τόσο περισσότερο μιλάμε !!!
Γιατί γράφουμε ? ΔΙΚΑΙΩΜΑ ,ΕΠΙΛΟΓΗ ,ΑΠΟΦΑΣΗ, ΑΝΑΓΚΗ ,ΤΑΞΙΜΟ,
Γιατί τα γραπτά μένουν, κι όταν μάλιστα έχουμε και κάτι ενδιαφέρον να πούμε
ας προσπαθούμε να το κάνουμε σωστά ,καλαίσθητα και με σεβασμό στους αναγνώστες μας..
Με πολύ-πολύ αγάπη ζητώ την κατανόηση σας για τον χρόνο σας ‘
Λυγερή του ΠΗΓΑΙΜΟΥ
http://ligery.pblogs.gr
http://lygeri.pblogs.gr

faraona είπε...

Maria
ειναι πολυ ωραιο αυτο που σου συμβαινει και δικαιως το ονομαζεις μαγικο.
Η εκφραση με τον γραπτο λογο σαφως και ειναι για μενα ενα Θειο δωρο.
Σεβομαι παρα πολυ τους ανθρωπους που σεβονται αυτο τους το χαρισμα και το υπηρετουν με συνεπεια ,σοβαροτητα και κυριως με ταπεινοτητα.
Το αν το αναλυεις η οχι ειναι προσωπικη σου επιλογη ,η διαδικασια της γραφης παντως αναλυεται και μαλιστα σε βαθος απο πολλους ψυχολογους ,ψυχιατρους και φιλοσοφους .Ειναι μια διαδικασια κατανοητη κι οχι αφηρημενη.

Κρατω αυτο :

"Πάντως σίγουρα διαβάζοντας το γραπτό κάποιου μαθαίνεις πολλά για την προσωπικότητα και την ψυχή του. Κυριολεκτικά τον "διαβάζεις"..."

Και να προσθεσω οτι οταν καποιος ειναι αριστος χειριστης του λογου και γνωστης των ηχων και των υποσυνειδητων νοηματων που εχουν οι λεξεις και η σειρα τους πανω στις προτασεις πολυ ευκολα μπορει να δινει εξωτερικα το υφος που εκεινος θελει σ ενα γραπτο κειμενο.
Αυτο εχει σαν αποτελεσμα να μην μπορουμε οχι να τον «διαβασουμε» ...αλλα ουτε καν να προσεγγισουμε σ αυτο που πραγματικα ειναι ο γραφων.
Αλλα οι ανθρωποι που χειριζονται τοσο καλα τον γραπτο λογο ειναι ελαχιστοι, γιατι ολη αυτη η διαδικασια απαιτει μεγαλη γνωση ,πειρα,ισχυρο εργαστηρι γραφης και τριβης με την γραφη.Δεν αρκει μονο η εμπνευση.
Οι πολυ καλοι χειριστες της γραφης μπορουν να γραψουν επι παραγγελια ολοκληρα βιβλια αριστουργηματα χωρις καμμια απολυτως προσωπικη εμπνευση.
Και να φαινονται οτι ειναι απολυτως εμπνευσμενα αυτα που γραφουν.
Υστερα πιστευω οτι για να «διαβασεις» καποιον ...χρειαζεται κι ο ιδιος να το επιτρεπει με τον τροπο που γραφει.
Αν δεν θελει ο ιδιος να δειξει ποιος ακριβως ειναι και ειναι λιγο εξασκημενος στον γραπτο λογο μπορει και να κρυβει πραγματα ανετα.
Aυτος που δεν μπορει να κρυφτει και ειναι απολυτως αναγνωρισιμος ειναι αυτος που δεν ξερει να χειριστει την γλωσσα.

faraona είπε...

Λυγερη
κρατω αυτο:

"Γιατί τα γραπτά μένουν, κι όταν μάλιστα έχουμε και κάτι ενδιαφέρον να πούμε
ας προσπαθούμε να το κάνουμε σωστά ,καλαίσθητα και με σεβασμό στους αναγνώστες μας.."

Να προσθεσω εδω αυτο που ειπα και στον Κωνσταντινο .
Με απολυτο σεβασμο πρωτα προς τον εαυτο μας.
Γιατι οποιος δεν εχει αυτοσεβασμο δεν μπορει να σεβαστει ουτε τους αλλους.


Θα σε παρακαλουσα να μην ζητας συγγνωμη για τον χρονο εδω .

Ο καθενας εδω διαθετει η οχι τον χρονο του οπως του αρεσει. Οποτε δεν υφισταται τετοιο θεμα.Ναι?

marianaonice είπε...

Ο λόγος Φαραόνα μου είναι ο δρόμος της επικοινωνίας μας...Ο γραπτός λόγος δε είναι η αποτύπωση αυτής της επικοινωνίας!! Και ο ελληνικός λόγος είναι ο μοναδικός στον κόσμο, αφού η ελληνική γλώσσα έχει τόσες πολλές λέξεις με τις οποίες μπορείς να εκφραστείς κάθε φορά με διαφορετικό τρόπο για το ίδιο πράγμα!!

O λόγος είναι σπόρος, η απάντηση θερισμός, το χωράφι ψάχνω...
Και νομίζω ότι στην περίπτωσή μας το βρήκα το χωράφι: είναι τα μπλογκάκια μας!!...
Φιλιά και καλό Σαββατόβραδο και χαρούμενη Κυριακή!!
:)))

faraona είπε...

O γραπτος λογος ειναι και η αποτυπωση,το εργαλειο καλυτερα των σκεψεων,των συνειρμων,των αισθηματων,των συναισθηματων και αλλων πολλων πραγματων τα οποια δεν εχουν καμμια σχεση με τον προφορικο λογο.
Γιατι ας πουμε το ροζ χρωμα των παιδικων χρονων ενος ανθρωπου που γεννα σ εναν ανθρωπο χιλιαδες συναισθηματα,αισθησεις ,συνειρμους κλπ δυσκολα μπορει να εκφραστει με ακριβεια με τον προφορικο λογο.Ενας καλος συγγραφεας ομως μπορει καλλιστα να δημιουργησει με τον γραπτο του λογο τετοιο κλιμα που θα ειναι σχεδον σαν να το ξαναζει κανεις.
Για την μοναδικοτητα της Ελληνικης γλωσσας ουδεις αμφιβαλλει.
Συμφωνω απολυτα μαζι σου.

faraona είπε...

Το πιο ανω σχολιο ειναι για το κοριτσι απ την Αγιασο.
Συγγνωμη Μαριαννα αλλα αποροφηθηκα στο να απαντησω και δεν εγραψα το ονομα σου.

Κοκό είπε...

Σιχαίνομαι την επιτηδευμένη γλώσσα είτε γραπτή είτε προφορική

faraona είπε...

κοκο
καλως ορισες στην Αψινθο.
Απολυτως σεβαστη η προτιμηση σου.

LOCKHEART είπε...

Καλημέρα αγαπητή Φαραονα μου :)

Ο τρόπος ειναι μια διπλωματική εκδλήλωση καθε μορφής έκφρασης είτε γραπτής είτε προφορικής φυσικά η προφορική έχει και την μαγεία της real time διαδραματισης πραγμα που ο προφορικός λόγος δεν μπορεί να μεταδώσει διότι απλά έχει το χρόνο και την πλάση. Στον προφορικό εκδληλώνονται τα παντα άμεσα και εκεινη την στιγμη :) και αυτη ειναι η μαγεια ΤΟΥ ΤΩΡΑ ! !

faraona είπε...

Σπυρο
θελεις να πεις οτι ο προφορικος λογος ειναι πιο αμεσος και συμφωνω απολυτως μαζι σου.

Juanita La Quejica είπε...

Ο γραπτός λόγος όταν "μοιράζεται", είναι για μένα ένας ακόμα τρόπος επικοινωνίας.
Τελικά, όσο και να προσπαθεί κάποιος να δημιουργήσει μια διαφορετική ίσως "εικόνα" μέσα από τα κείμενά του, δεν καταφέρνει να "κρύψει" την προσωπικότητά του, τον τρόπο που αντιμετωπίζει την ζωή και τον κόσμο. Κάποια στιγμή ξεχωρίζουν τα κομμάτια του παζλ.
Το πιο σημαντικό τελικά είναι να υπάρχει αλήθεια, είτε στα λόγια, είτε στα γραπτά μας. Η προσωπική μας μοναδική αλήθεια.

faraona είπε...

juanita μου
ναι αυτη η αληθεια ειναι πολυ σπουδαιο πραγμα.Κα υπαρχει τροπος να τη βγαζουμε ακολουθοντας τον δρομο της καρδιας που νοιωθει.Μονο που δεν ειναι ευκολο ναναι τοσο καθαροι οι ανθρωποι.

αθηνα είπε...

Faraona μου ο κάθε άνθρωπος έχει τον τρόπο του, τον δικό του τρόπο γραφής και έκφρασης, γιατί κάθε άνθρωπος είναι μοναδικός !! Άλλος εκφράζεται γράφοντας λίγα , άλλος πολλά , άλλος ζωγραφίζοντας ή φωτογραφίζοντας, κάποιος άλλος με ποίηση ή με άλλους τρόπους !!
Άλλος θα το κάνει καλά, άλλος καλύτερα και κάποιος άριστα !!
Δεν μπορούμε να του αφαιρέσουμε το δικαίωμα να εκφραστεί με τον τρόπο που μπορεί , έστω κι αν δεν το κάνει καλά !
Απλά εμείς επιλέγουμε , τι μας αρέσει , τι θα κρατήσουμε , τι μας ταιριάζει , τι θα διαβάζουμε, με ποιούς θα συμπορευτούμε , όπως και στην ζωή άλλωστε !!! Φιλάκια

faraona είπε...

αθηνα
Να του αφαιρεσει το δικαιωμα δεν μπορει κανεις και ειναι φυσικο.
Και η επιλογη με ποιους θα συμπορευτουμε επισης,ειναι αναφθαιρετο δικαιωμα του καθενος.
Εδω ομως μιλαω για την αυτοκριτικη που καλο ειναι να κανουμε ποτε ποτε εμεις οι ιδιοι για τον τροπο μας.
Αν θελουμε να επικοινωνουμε.

Κι αυτο ειναι που προσπαθουμε εδω στα μπλογκς να επικοινωνησουμε.
Να πουμε καποια πραγματα με τον τροπο του φυσικα ο καθενας.
Κι αλλημονο αν δεν ειχαμε τον τροπο αυτον τον αλλιωτικο ο καθενας.
Για τον τροπο αυτης της επικοινωνιας μιλω.
Αν ειμαστε απολυτως ικανοποιημενοι απο τον τροπο μας δεν υπαρχει κανενας λογος ουτε να το ψαξουμε,ουτε και να μπουμε σε καμμια διαδικασια περαιτερω.
Εμενα ομως εδω στην Αψινθο μ ενδιαφερουν οπως θα ειδες τα «κλειδια».
Εν ολιγοις το βαθυτερο «ειναι» που εχει να κανει με τον ατοφιο βαθυ εαυτο μας.
Γι αυτο μιλαω για αυτοκριτικη.
Και φυσικα ειναι απολυτως αποδεκτο να μην την κανει καποιος η να μην τον ενδιαφερει.
Ειναι δικαιωμα του και το σεβομαι απολυτα.
Ελα ομως που εμενα μ ενδιαφερει αυτο που ειναι πισω απ τα πραγματα κι οχι αυτο που φαινεται?!
Γι αυτο εκανα και μπλογκ της Αψινθου.
Γι αυτους που θελουν βρουν,γι αυτους που τους ενδιαφερει οχι απλα να αγαπουν (αλλα και και το ΓΙΑΤΙ και το ΠΩΣ το αγαπουν π.χ)
Γι αυτο και χαιρομαι εσας ολους οταν ερχεστε εδω .
Ειναι σαν να ενωνω το χερι μου και με αλλους ανθρωπους που θελουν ναναι και στο βαθος της ζωης,εκτος απο την επιφανεια της.
Να ερχεσαι να τα λεμε.

ILive2LoveMe είπε...

Η αλήθεια είναι πως όλα ποικίλουν.Από άνθρωπο σε άνθρωπο. Η χροιά ,ο τρόπος, η κατανόηση, ο σεβασμός. Τα πάντα. Τίποτα δεν είναι στάνταρ.
Όσο για το γραπτό λόγο. Είναι κάτι άλλο, διαφορετικό. Προσωπικά εκφράζομε και με τα δυο πολύ καλά. Όμως με το χαρτί έχω μια οικειότητα. Είναι μια μαγεία. Έκει όλα παίρνουν σχήμα. Δεν ξέρω τι σκέφτονται οι άλλοι όταν με διαβάζουν. Ο καθένας έχει τη γνώμη του...
Να είμαστε καλά και να εκφραζόμαστε. Με σεβασμό εκεί που απαιτείται, σχεδόν πάντα δλδ.
Καλό βράδυ.

Aliki είπε...

αχ Φαραονα μου
θεμα που ανοιξες...
επιτρεπεται ν αφησω μονο μια καλησπερα χωρις κανενα αλλο σχολιο?
εχω τους λογους μου.
φιλακια.

Dee Dee είπε...

Αργησα ε;; :)

Γιατι γραφουμε;; θα απαντησω προσωπικα για μενα, μην παρω κι αλλους στο λαιμο μου :):)

Στην αρχη νομιζα οτι δεν μπορει να διαβασει καποιος τα γραπτα μου. Δεν ηξερα τι ειναι τα μπλογκς τοτε. Οταν ειδα πρωτη φορα σχολιο στενοχωρηθηκα λιγακι. Με τον καιρο ομως γλυκαθηκα.

Ειχα αναγκη αυτη την επικοινωνια. Αλλωτε για να επιβεβαιωθω, αλλωτε για να περασει η ωρα μου, αλλωτε για να μοιραστω,αλλωτε για να παρεξηγηθω, αλλωτε για να ταξιδεψω νοητα με ατομα που ονειρευονται τον ιδιο με μενα προορισμο.

Καθε μερα υπαρχουν διαφορετικοι λογοι που γραφω. Αναλογως τη διαθεση μου και τη σταση μου απεναντι στη ζωη. Δεν ειχα σκεφτει οτι ο τροπος που γραφουμε μπορει να προσεγγισει τον τροπο που αγαπαμε. Ακουγεται λογικο και ισως να εχεις δικιο.

Τωρα ομως, που εδω και 3 μερες εκοψα το τσιγαρο και ειμαι μεσα στα νευρα μην παιρνετε και τις μετροιτις ο,τι κι αν πω :):)

Η σωστη διατυπωση ενος κειμενου ειναι πολυ συμαντικη. Εγω βεβαια σπανιως χρησιμοποιω σημεια στιξης και τονους. Ειναι λιγακι εγωιστικο το να μην δινω βαση στο να σας μεταφερω σωστα οσα θελω να εκφρασω. Ο χρονος ειναι χρημα ομως και εκτος αυτου......βαριεμαι αφορητα να βαζω τονους :):)

xxxxxx

αχτίδα είπε...

Είμαι τρομερά επικοινωνιακό πλάσμα, γράφω γράμματα ( έτσι παντρεύτηκα ), μιλώ πολύ, χειρονομώ έντονα , γελώ εύκολα , εκφράζω τη λύπη μου ,τη χαρά μου με κάθε τρόπο χωρίς να σκέπτομαι οτι πρέπει να ωραιοποιήσω αυτό που θέλω να πω ανάλογα που θα το πω.

όλα θα πάνε καλά... είπε...

Θεωρώ ότι όταν κάποιος λέει ή γράφει κάτι χωρίς δεύτερη σκέψη για το ποιος είναι ο συνομιλητής ή ο αποδέκτης του γραπτού του,είναι κάτι τουλάχιστον άκομψο και αστόχαστο.Γενικά νομίζω πως πρέπει να σκεπτομαστε πριν πούμε οτιδήποτε γιατί πράγματι ακόμα και ένα και ή μια παύση κάνει τη διαφορά.

LOCKHEART είπε...

EXΩ ΑΝΟΙΧΤΗ ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΦΙΛΙΑ ΦΑΡΑΟΝΑΚΙ ΜΟΥ :)

mrs Smith είπε...

Οι προβληματισμοί σου με βρίσκουν σύμφωνη.
Σκέφτομαι όμως, ότι όλα είναι θέμα τριβής. Πρώτα μπουσουλάμε, στεκόμαστε ασταθώς στα δύο πόδια, μετά περπατάμε και μετά τρέχουμε :)
Το ερώτημα γιατί γράφουμε εδώ, ίσως σε πρώτη ανάγνωση να μην μπορούμε να το αιτιολογήσουμε ειλικρινά.
Σίγουρα όμως θα μπορέσουμε, όταν το ερώτημα γίνει, γιατί "γράψαμε εδώ".

Η φράση σου: "Αναλογιστηκατε ποτε κατι πολυ απλο?
Οτι ο τροπος που γραφουμε η μιλαμε εχει σχεση με τον τροπο που αγαπαμε?" με εντυπωσίασε!!!
Προσωπικά, όχι, αυτή την σύνδεση δεν την έχω κάνει, και θα ήθελα λίγο παραπάνω από τις σκέψεις σου πάνω σε αυτό...:)
Να είσαι καλά , όπου και εάν είσαι :)

stalamatia είπε...

Πολλές φορές έχω αναρωτηθεί αν οι άλλοι που θιαβάζουν αυτά που γράφω τα καταλαβαίνουν όπως εγώ τα έχω μέσα μου. Ο προφορικός λόγος είναι διαφορετικός εκεί κοιτάς τον άλλο κατάματα βλέπεις την έκφραση του συνομιλητή σου ,η αλήθεια όμως είναι πως δεν ξέρω ποιος είναι ο πιο εύκολος τρόπος να πεις αυτό που θέλεις.Φιλιά

eirini είπε...

Δύσκολό το θέμα, Φαραόνα! Αποφάσισα για διάφορους λόγους να πω μόνον το εξής: όπως και αν γράψει κάποιος, είτε βάλει σημεία στίξης είτε όχι, είτε γράψει σκεπτόμενος είτε εντελώς αυθόρμητα, αυτό που είναι πραγματικά αυτό θα αποτυπωθεί και στο χαρτί του. Πιστεύω ότι τα γραπτά είναι ένας καθρέφτης του εαυτού μας, όπως κι αν προσπαθήσουμε να γράψουμε η αλήθεια βγαίνει. Ο άνθρωπος που σκέφτεται λέξη - λέξη το κείμενο πριν το γράψει, θα χτίζει βήμα-βήμα την πορεία της ζωής του και το αντίθετο.

Δηλαδή...τώρα εσύ έφυγες για να βολτάρεις θεσσαλονίκη και μας άφησες να καθόμαστε να αναλύουμε τόσο δύσκολα θέματα...χαχαχαχα!!!
Δεν παίζω!!!

Καλησπέρα Φαραόνα!!!

αχτίδα είπε...

Ήρθα ακόμα μια φορά να ευχαριστήσω για το όμορφο κόσμημα που έκανες ειδικά για μένα ,αισθάνομαι υποχρεωμένη και επιφυλάσομαι να σου το ανταποδώσω.Φιλάκια!

agapi είπε...

«Γράφουμε όπως αγαπάμε»; Καλό…
Όχι, σημαίνει ότι δεν ξέρω να αγαπάω.
Αν αγαπάω όμως όπως ομιλώ, σημαίνει ότι αγαπάω με πάθος.
Ότι και να κάνω όμως, το κάνω με την ψυχή μου!

faraona είπε...

Tzενη κρατω αυτο:
"Να είμαστε καλά και να εκφραζόμαστε. Με σεβασμό εκεί που απαιτείται, σχεδόν πάντα δλδ."

Πολυ σημαντικο και μακαρι να το κανουμε ολοι.

faraona είπε...

Αλικη
να μην ξανακουσω εδω την λεξη «επιτρεπεται».Ναι?
Απο μερους μου υπαρχει κατ αρχην ο απολυτος σεβασμος σ αυτο που θελει η δεν θελει καποιος.

faraona είπε...

Deedee
κρατω αυτο:
"Ειχα αναγκη αυτη την επικοινωνια. Αλλωτε για να επιβεβαιωθω, αλλωτε για να περασει η ωρα μου, αλλωτε για να μοιραστω,αλλωτε για να παρεξηγηθω, αλλωτε για να ταξιδεψω νοητα με ατομα που ονειρευονται τον ιδιο με μενα προορισμο."

Οι περισσοτεροι που ειμαστε στα μπλογκ αυτο κανουμε...τα ειπες ολα Λαιδη.

faraona είπε...

Αχτιδα
ο αυθορμητισμος ειναι πολυ ομορφο πραγμα σ εναν ανθρωπο κι αν μη τι αλλο προδιαθετει η πρεπει να προδιαθετει θετικα τους αλλους προς το ατομο που τον εχει.
Υπαρχουν ομως κι ανθρωποι που τον φοβουνται λιγο στους αλλους γιατι νοιωθουν οτι ενα πολυ αυθορμητο ατομο μπορει πανω στην αυθορμησια του ,να βλαψει αθελα του φυσικα.

faraona είπε...

ΣΠΥΡΟ
θα ερθω να δω.
Ευχαριστω.

faraona είπε...

mrs Smith
καλωσορισες στην παρεα.
Κρατω αυτο κι επιφυλασσομαι σε προσεχη αναρτηση μου να το αναπτυξω.


{Η φράση σου: "Αναλογιστηκατε ποτε κατι πολυ απλο?
Οτι ο τροπος που γραφουμε η μιλαμε εχει σχεση με τον τροπο που αγαπαμε?" με εντυπωσίασε!!!
Προσωπικά, όχι, αυτή την σύνδεση δεν την έχω κάνει, και θα ήθελα λίγο παραπάνω από τις σκέψεις σου πάνω σε αυτό...:)}

faraona είπε...

stalamatia
κρατω αυτο:
"Πολλές φορές έχω αναρωτηθεί αν οι άλλοι που θιαβάζουν αυτά που γράφω τα καταλαβαίνουν όπως εγώ τα έχω μέσα μου."

Η προσωπικη μου αποψη ειναι πως οι περισσοτεροι αντιλαμβανονται με τον δικο τους τροπο αυτα που γραφεις.Γιατι τα σκεφτονται με τον δικο τους τροπ.
Ειναι πολυ λιγα τα ατομα που μπορουν να «βγαινουν» απο τον αυτο τους την ωρα που διαβαζουν κατι.
Που για μενα ειναι κι ο πιο σωστος τροπος.

Θελει εξασκηση ομως ...δεν ειναι και τοσο ευκολο ,για τον μεσο ορο τουλαχιστον ,των ανθρωπων.

faraona είπε...

ειρηνη
κρατω αυτο:

"Αποφάσισα για διάφορους λόγους να πω μόνον το εξής"


Αυτη η εκφραση σου τα λεει ολα.
Για μενα προσωπικα ε?
Χαμογελαστα στο λεω αυτο και σου κλεινω και το ματι.

faraona είπε...

Αχτιδα
ειναι δικη μου χαρα να φορουν οι φιλες μου κατι δικο μου.

Μην ακουσω για υποχρεωση τιποτα...γιατι θα μου την παρεις ολη πισω.

Τη αγαπη σου θελω.

faraona είπε...

αγαπη
κρατω αυτο:


"Ότι και να κάνω όμως, το κάνω με την ψυχή μου!"

Αν νοιωθεις ετσι εισαι τυχερη!

mrs Smith είπε...

Θα το πιστέψεις ότι η φράση σου , από τη στιγμή που τη συνάντησα δεν με έχει αφήσει ήσυχη???
Θα περιμένω λοιπόν...

Καλώς επέστρεψες :))))

faraona είπε...

mrs Smith
η επομενη αναρτηση μου θα ειναι ενα παιγνιδι για να κανουμε διαλειμμα και αμεσως μετα θα αναρτησω το θεμα «Γραφουμε οπως αγαπαμε»

mrs Smith είπε...

Θαυμάσια !!!! Σε ευχαριστώ για την ενημέρωση. Πολύ ευγενικό !!!
Προσωπικά ακόμη άκρη δεν έχω βρεί.
Καλή σου ημέρα :)))))

faraona είπε...

Θα την βρουμε μαζι την ακρη αλλωστε ειναι και η βασικη δουλεια μου ...να ξεμπλεκω νηματα.

Ετικέτες

αλάτι (1) ανθρωποι (2) αντρες (1) απολογισμός (1) απόψεις (1) αρθρο (1) γάμος (2) γαμπρός (1) γεγονότα (1) γήρας (1) διαφορετικότητα (1) εραστές (1) ερωμένες (1) ευχες (2) ηλικία (1) Θεσσαλονίκη (1) ιστορίες (1) κοινωνικά (1) κόσμος (1) λόγος (1) Μάνος (1) μεζέδες (1) μεσήλικες (1) μηνύματα/1/ (1) μιλω (1) νύφη (1) οικογένεια (2) παιγνιδια/11/ (1) παιγνιδια/4 (1) παστά (1) πικρα λογια /12 (1) πικρα λογια /26 (1) πικρα λογια /30 (1) πικρα λογια /47 (1) πικρα λόγια /55 (1) πικρα λογια/1 (1) πικρα λογια/10 (1) πικρα λογια/11 (1) πικρα λογια/13 (1) πικρα λογια/14 (1) πικρα λογια/15 (1) πικρα λογια/16 (1) πικρα λογια/17 (1) πικρα λογια/18 (1) πικρα λογια/2 (1) πικρα λογια/20 (1) πικρα λογια/21 (1) πικρα λογια/22 (1) πικρα λογια/23 (1) πικρα λογια/24 (1) πικρα λογια/25 (1) πικρα λογια/27 (1) πικρα λογια/28 (1) πικρα λογια/29 (1) πικρα λογια/3 (1) πικρα λογια/31 (1) πικρα λογια/32 (1) πικρα λογια/33 (1) πικρα λογια/34 (1) πικρα λογια/35 (1) πικρα λογια/36 (1) πικρα λογια/37 (1) πικρα λογια/38 (1) πικρα λογια/39 (1) πικρα λογια/4 (1) πικρα λογια/40 (1) πικρα λογια/41 (1) πικρα λογια/42 (1) πικρα λογια/43 (1) πικρα λογια/44 (1) πικρα λογια/45 (1) πικρα λογια/46 (1) πικρα λόγια/48 (1) πικρα λογια/49 (1) πικρα λογια/5 (1) πικρα λογια/50 (1) πικρα λόγια/51 (1) πικρα λόγια/52 (1) πικρα λογια/53 (1) πικρα λογια/54 (1) πικρα λόγια/56/ (1) πικρα λόγια/57/ (1) πικρα λόγια/58/ (1) πικρα λογια/59/ (1) πικρα λογια/6 (1) πικρα λόγια/60/ (1) πικρα λόγια/61/ (1) πικρά λόγια/62/ (1) πικρά λόγια/63/ (1) πικρα λογια/7 (1) πικρα λογια/8 (1) πικρα λογια/9 (1) ποιήματα (1) ποίηση (1) ποιητές (1) προβληματισμοί (1) ριλαξ (1) σαρδέλες (1) σιωπή (1) σκέψεις (1) συζητήσεις (2) συμπληρωματικότητα (1) σχέσεις (1) ταβέρνα (1) φαγητό (1) Χατζιδάκις (1) χειραγώγηση (1) χιούμορ (1) χρονογραφήματα (1) χωρισμοί (1) χωρισμός (1) anima (1) animous (1) Athens.Corfu (1) Carl Jung (1) foto/1/ (1) foto/3/ (1) foto/4/ (1) foto/5/ (1) frog (1) humans (1) link/1/ (1) love (1) magazine (1) men (1) note2/ (1) stone (1) Thessaloniki (1)

Καλώς τους!

eXTReMe Tracker

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails
Κοινοποιήστε το στο Facebook

Αρχειοθήκη ιστολογίου