Κυριακή, 28 Σεπτεμβρίου 2008

Τσιγκουνια


Η υπερβολικη προσπαθεια να μη χασουμε?
Η βεβαιοτητα οτι αν δωσουμε δεν θα εχουμε?
Οποια εξηγηση κι αν υπαρχει ,ο τσιγκουνης ανθρωπος σπανια γινεται συμπαθης και κοινωνικα αποδεκτος.Ο αντιποδας του,ο σπαταλος ανθρωπος ειναι εξ ισου προβληματικος.Ομως σιγουρα πιο συμπαθης και απολυτως αποδεκτος απο το κοινωνικο συνολο.
Και φυσικα το χειροτερο απ ολα ειναι, οτι την τσιγκουνια στην τσεπη ,την ακολουθει παντα και η τσιγκουνια στα αισθηματα.
Μπορει να αλλαξει αυτο ποτε σ εναν ανθρωπο?
Και με ποιον τροπο?

Τετάρτη, 24 Σεπτεμβρίου 2008

προδοσια

Τί συμβαίνει οταν ενας άνθρωπος μας προδίδει?
Γιατί οι άνθρωποι προδίδουν?
Το να μη προδίδουμε ειναι διεργασία του μυαλού?
Ειναι συναισθηματική διεργασία?
Θα προδώσουμε ευκολότερα κάποιον που δεν αγαπάμε απο κάποιον που αγαπάμε?
Όταν μας προδώσουν, είναι πιθανό να αρχίσουμε ν' αμφιβάλλουμε γενικότερα για τους ανθρώπους, με αποτέλεσμα να αποστασιοποιηθούμε από τους άλλους και να οχυρωθούμε γύρω από τον εαυτό μας.
Κάνουμε καλά?

Πέμπτη, 11 Σεπτεμβρίου 2008

O τρόπος


Ο τρόπος που εκφραζομαστε ειναι ενα πολυ σημαντικο κεφαλαιο στην ζωη μας.

Σημερα θα το εξειδικευσουμε λιγο εδω και δεν θα μιλησουμε παρα μονο για την εκφραση στον προφορικο λογο ,οταν μιλουμε με καποιον δηλαδη η οταν γραφουμε.

Οι περισσοτεροι απο μας εδω στα μπλογκς βεβαια γραφουμε.

Γι αυτο και θα επεκταθω λιγο περισσοτερο σ αυτο.

Ας μιλησουμε λιγο πρωτα για τον προφορικο λογο.

Με την απλη εννοια του ορου ,που ενδιαφερει και τους πιο πολλους.

Εχουμε σκεφθει ποτε οτι ο τροπος που εκφραζομαστε οταν μιλαμε ειναι μια ολοκληρη διαδικασια του μυαλου που δειχνει να γινεται αυτοματα ,ομως δεν ειναι καθολου ετσι?

Μπορουμε να πουμε το ιδιο πραγμα με χιλιαδες τροπους.

Οταν συνομιλουμε με καποιον λοιπον λαμβανουμε υπ οψιν μας ποτέ"ποιος" ειναι αυτος που συνομιλουμε?

Η απλα αυτο που μας ενδιαφερει ειναι να λεμε τα δικα μας --σαν αποφορτιση-και τιποτε παραπανω?

Εχουμε καθολου σκεφτει οτι ακομη κι η χροια της φωνης μπορει να κανει τον αλλο να εξαγριωθει η να γλυκαθει ?

Θελουμε να κατανοησουμε τι ακριβως λεει ο αλλος?

Εχουμε μαθει να σεβομαστε τον συνομιλητη μας και μπαινουμε στην διαδικασια να τον πλησιασουμε ?

Κι ας παω τωρα στον γραπτο λογο.

Τι ειναι ο γραπτος λογος?

Μια απλη μεταφορα σκεψεων και τιποτε αλλο?

Εχουμε συνηδειτοποιησει οτι οταν γραφουμε οπως ακριβως σκεπτομαστε, οι αλλοι που μας διαβαζουν ,δεν αντιλαμβανονται τι ακριβως λεμε?

Η γραφη δεν ειναι απλα μια μεταφορα σκεψεων.

Μπορουμε μεσα απο τις λεξεις να δωσουμε στον αλλον την ευκαιρια να αντιληφθει τι θελουμε να πουμε?Θελουμε να το κανουμε αυτο?

Κι αν δεν θελουμε ,τοτε γιατι δεν γραφουμε απλα ημερολογιο για να ξεδινουμε? Γιατι δημοσιοποιουμε κατι που ειναι προσωπικο?

Για να μοιραστουμε τον πονο μας ?
Για να δειξουμε στους αλλους ποιοι ειμαστε ?

Γιατι γραφουμε ολοι εμεις και με ποιον τροπο το κανουμε?

Το σκεφτηκατε ποτε?

Ξερετε τι σημασια εχει ενα «και» η ενα σημειο στιξης στην γραφη?

Ποσο δηλαδη μπορει κατι τετοιο να επηρεαζει καποιον που διαβαζει αυτο που γραφετε?

Θα μου πειτε μα εγω γραφω γιατι θελω να εκφραστω αυθορμητα ,δεν μπορω να καθομαι να τα σκεφτομαι εκεινη την ωρα ολα αυτα...Ναι αλλα το γραψιμο τοτε μπορει να γινεται φορεας του εγωισμου μας, οποτε αν ειναι ετσι, τι νοημα εχει να δημοσιοποιηται?

Μπορουμε να γραφουμε και να αποφορτιζομαστε καλλιστα και στο σπιτι μας και να κραταμε για μας αυτο που γραφουμε.

Αναλογιστηκατε ποτε κατι πολυ απλο?
Οτι ο τροπος που γραφουμε η μιλαμε εχει σχεση με τον τροπο αγαπαμε?


Προσεξτε δεν μιλαω εδω για το τι περιγραφει ο λογος μας η η γραφη μας σαν νοημα.

(δεν εχει σημασια στην παρουσα συζητηση αν μιλαμε η γραφουμε για συνταγες μαγειρικης η για την αποσταση της γης απο τον 3ο του Κενταυρου)

Μιλαω για τον τροπο μεσα απο τον οποιο προσπαθουμε να προσεγγισουμε και να μεταφερουμε το νοημα αυτων που σκεφτομαστε.

Eπιστρεφω στις 22 του μηνος. Μεχρι τοτε ναστε ολοι καλα.



Δευτέρα, 8 Σεπτεμβρίου 2008

Θελω. Πρεπει. Μπορω.


Μεσα μας ενας ατελειωτος καταλογος απο «θελω».

Μεσα μας ενας ατελειωτος καταλογος απο «πρεπει».

Μεσα μας ενας ατελειωτος καταλογος απο «μπορω».

Και τα ερωτηματα ?Ατελειωτος καταλογος κι αυτα.

Κανω αυτο που πρεπει?

Κανω αυτο που θελω?

Κανω αυτο που μπορω?

Τι κανουμε τελικα προχωροντας μεσα στη ζωη?

Ικανοποιουμε τα «θελω» μας που φωναζουν ασταματητα?

Μηπως εχουμε μετατρεψει τα «πρεπει» σε «θελω» γιατι δεν βγαινει αλλιως η ζωη?

Και ποσο μπορουμε ?

Λιγο?

Πολυ?

Θελουμε πολλες φορες κατι αλλα δεν μπορουμε να το πραγματωσουμε?

Και γιατι οταν υπαρχει κινδυνος πολλες φορες βλεπουμε να βγαινουν απο μεσα μας τρομακτικες δυναμεις ,

ενω οταν καλουμαστε εν ηρεμια να κανουμε το ιδιο πραγμα νοιωθουμε αδυναμοι?


Τρίτη, 2 Σεπτεμβρίου 2008

Χωρισμος

Ο χωρισμος δυο ανθρωπων ειναι μια επιπονη συνηθως διαδικασια. Γιατι λοιπον αυτη την διαδικασια που εμπεριεχει ουτως η αλλως πονο ,πρεπει να την εξευτελιζουμε κι απο πανω?
Δεν φτανει ο πονος?
Γιατι τα περισσοτερα ζευγαρια οταν φτανουν στα προθυρα του χωρισμου εχουν αυτη την ταση , να εξευτελιζουν ο ενας τον αλλο?
Ενας χωρισμος ειναι ωρα περισκεψης και εσωτερικης συσπειρωσης.Κυριως για τον εαυτο μας .Ειναι η ωρα του απολογισμου και της συνειδητοποιησης πραγματων.
Δεν ειναι ουτε η καταλληλη στιγμη της υστεριας ,ουτε η καταλληλη στιγμη της καταστροφης.
Κι ομως...

Ετικέτες

αλάτι (1) ανθρωποι (2) αντρες (1) απολογισμός (1) απόψεις (1) αρθρο (1) γάμος (2) γαμπρός (1) γεγονότα (1) γήρας (1) διαφορετικότητα (1) εραστές (1) ερωμένες (1) ευχες (2) ηλικία (1) Θεσσαλονίκη (1) ιστορίες (1) κοινωνικά (1) κόσμος (1) λόγος (1) Μάνος (1) μεζέδες (1) μεσήλικες (1) μηνύματα/1/ (1) μιλω (1) νύφη (1) οικογένεια (2) παιγνιδια/11/ (1) παιγνιδια/4 (1) παστά (1) πικρα λογια /12 (1) πικρα λογια /26 (1) πικρα λογια /30 (1) πικρα λογια /47 (1) πικρα λόγια /55 (1) πικρα λογια/1 (1) πικρα λογια/10 (1) πικρα λογια/11 (1) πικρα λογια/13 (1) πικρα λογια/14 (1) πικρα λογια/15 (1) πικρα λογια/16 (1) πικρα λογια/17 (1) πικρα λογια/18 (1) πικρα λογια/2 (1) πικρα λογια/20 (1) πικρα λογια/21 (1) πικρα λογια/22 (1) πικρα λογια/23 (1) πικρα λογια/24 (1) πικρα λογια/25 (1) πικρα λογια/27 (1) πικρα λογια/28 (1) πικρα λογια/29 (1) πικρα λογια/3 (1) πικρα λογια/31 (1) πικρα λογια/32 (1) πικρα λογια/33 (1) πικρα λογια/34 (1) πικρα λογια/35 (1) πικρα λογια/36 (1) πικρα λογια/37 (1) πικρα λογια/38 (1) πικρα λογια/39 (1) πικρα λογια/4 (1) πικρα λογια/40 (1) πικρα λογια/41 (1) πικρα λογια/42 (1) πικρα λογια/43 (1) πικρα λογια/44 (1) πικρα λογια/45 (1) πικρα λογια/46 (1) πικρα λόγια/48 (1) πικρα λογια/49 (1) πικρα λογια/5 (1) πικρα λογια/50 (1) πικρα λόγια/51 (1) πικρα λόγια/52 (1) πικρα λογια/53 (1) πικρα λογια/54 (1) πικρα λόγια/56/ (1) πικρα λόγια/57/ (1) πικρα λόγια/58/ (1) πικρα λογια/59/ (1) πικρα λογια/6 (1) πικρα λόγια/60/ (1) πικρα λόγια/61/ (1) πικρά λόγια/62/ (1) πικρά λόγια/63/ (1) πικρα λογια/7 (1) πικρα λογια/8 (1) πικρα λογια/9 (1) ποιήματα (1) ποίηση (1) ποιητές (1) προβληματισμοί (1) ριλαξ (1) σαρδέλες (1) σιωπή (1) σκέψεις (1) συζητήσεις (2) συμπληρωματικότητα (1) σχέσεις (1) ταβέρνα (1) φαγητό (1) Χατζιδάκις (1) χειραγώγηση (1) χιούμορ (1) χρονογραφήματα (1) χωρισμοί (1) χωρισμός (1) anima (1) animous (1) Athens.Corfu (1) Carl Jung (1) foto/1/ (1) foto/3/ (1) foto/4/ (1) foto/5/ (1) frog (1) humans (1) link/1/ (1) love (1) magazine (1) men (1) note2/ (1) stone (1) Thessaloniki (1)

Καλώς τους!

eXTReMe Tracker

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails
Κοινοποιήστε το στο Facebook

Αρχειοθήκη ιστολογίου