Δευτέρα, 28 Ιουλίου 2008

Κλειδια και κωδικες για την διαχειριση της ευτυχιας.

Υπαρχουν ανθρωποι που οταν ειναι ευτυχισμενοι αισθανονται αβολα.Συνηθως αυτοι οι ανθρωποι ειναι που βλεπουν το ποτηρι παντα μισοαδειο και η πρωτη τους σκεψη για τα πραγματα ειναι παντα απαισιοδοξη. Τι συμβαινει μ αυτους τους ανθρωπους?Δεν μπορουν η δεν θελουν την αισιοδοξη ματια στην ζωη?

Γιατι αισθανονται οτι οταν υπαρχει ευτυχια ειναι σαν να μην ξερουν τι να κανουν?
Γιατι δεν μπορουν να απολαυσουν?

Τουναντιον οταν υπαρχει δυστυχια η ασχημες καταστασεις ειναι «μανουλες» στο να παρηγορουν ,να περιθαλπτουν κι αν προκειται για την προσωπικη τους δυστυχια να αποκτουν αμεσως τον ρολο που τους ταιριαζει.Τι συμβαινει μ αυτα τα ατομα?

52 σχόλια:

Maria Tzirita είπε...

Χαμηλή αυτοεκτίμηση κι έλλειψη αγάπης προς τον ίδιο τους τον εαυτό. Έμαθαν από μικρή ηλικία ότι για να τους προσέχουν πρέπει να τους λυπούνται, πρέπει να μην είναι καλά. Έτσι κέρδιζαν τη σημασία των άλλων. Μαθαίνοντας λοιπόν σε αυτή τη συμπεριφορά, γίνονται ακριβώς οι ενήλικες που πετυχημένα περιέγραψες. Δε μπορούν να διαχειριστούν την καλοτυχία και την ευτυχία, γιατί απλά δεν έμαθαν να το κάνουν.
Καλημέρα Φαραωνάκι και καλή βδομάδα!

αχτίδα είπε...

Αν είσαι ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ευτυχισμένος αυτό ξεχυλίζει απο κάθε σου πράξη ,απο κάθε σου ενέργεια , δεν κρύβεται ούτε μπορείς να το βάλεις σε όρια.Βλέπω πάντα τη ζωή αισιόδοξα και όταν κάτι με στενοχωρήσει ή με πληγώσει σκέπτομαο κάτι που διάβασα στη Κρήτη στα περισότερα σπίτια : κι αυτό θα περάσει! Η ευτυχία παιδιά κρατά ίοσως ελάχιστες στιγμές εν συγκρίσει με τις δύσκολες στιγμές της ζωής μας ,όμως αυτές οι ελάχιστες στιγμές αν είναι αληθινές αξίζουν όσο μια ζωή.Καλως σας βρήκα Faraona μου!

VaD είπε...

Να ξυπνας το πρωι,νάσαι μια χαρά και ν'αναρωτιέσαι γιατί αισθάνομαι καλά;Ε,όχι,βρε αδερφέ,αδυνατώ να ερμηνεύσω τη γκρίνια,το ποτήρι είναι πάντα μισογεμάτο κι έτσι πρέπει να μείνει!Αλλιως δεν έχει νόημα να ζεις υποκύπτοντας στη δυστυχία!
Την καλησπέρα μου,φαραονα...

faraona είπε...

Maria
κρατω αυτο:
" Έμαθαν από μικρή ηλικία ότι για να τους προσέχουν πρέπει να τους λυπούνται, πρέπει να μην είναι καλά."
Αυτο ειναι μια μεγαλη αληθεια!Οι ανθρωποι που μαθαινουν να συμπεριφερονται ετσι μαλιστα δεν αναπτυσσουν τιποτε που να ειναι αξιο θαυμασμου και το κανουν γιατι υποσυνηδειτα ειναι πεπεισμενοι οτι τιποτε δεν πρεπει να ξεπερασει η να νικησει την κυρια πηγη ελξης που πιστευουν μεσα τους και που ειναι το moto «ειμαι δυστυχης κι ανυμπορος γι αυτο προσεξτε με»

faraona είπε...

αχτιδα καλως ορισες απο τις διακοπες σου.
Αισιοδοξο οντως και το σχολιο σου ...φαινεται οτι εισαι ανθρωπος που ξεπερνας και προσπερνας.

faraona είπε...

vad
το κακο ειναι οτι αυτα τα ατομα δεν αναρωτιουνται γιατι ειναι καλα οταν ειναι ευτυχισμενα.
Οταν ειναι ευτυχισμενα ψαχνουν να βρουν απεγνωσμενα κατι που να αμαυρωσει την ευτυχια τους και να ριξει την διαθεση τους.
Δεν πιστευουν οτι τα αξιζει η ευτυχια αυτο ειναι το κυριο προβλημα τους.
Δεν θα αναλυσω εδω γιατι δεν το πιστευουν και τι μπορει να εχει συμβει σ ενα τετοιο ατομο ωστε να μην μπορει να βιωσει το καλο και το θετικο γιατι θελω να περιμενω μηπως και θελει να το σχολιασει καποιος φιλος.
Υπαρχουν παντως σοβαροτατες αιτιες παντα!

gskastro είπε...

Καλή μου Faraona ας υποθέσουμε ότι βγαίνεις από την τράπεζα απ’ όπου έχεις κάνει ανάληψη €1.000.000 (ωραίο ποσό ) σε ρευστό και πρέπει να πας μια κάποια απόσταση με τα πόδια. Πως θα αισθάνεσαι, θα είσαι άνετη όπως όταν έκανες την ίδια απόσταση χωρίς δεκάρα στην τσέπη, ή θα είσαι σφιγμένη θα φοβάσαι τον κάθε ένα που θα σε πλησιάζει, θα έχεις την αγωνία μήπως σου τα αρπάξουν;
Έτσι αισθάνονται και αυτοί οι άνθρωποι, φοβούνται ότι θα χάσουν την ευτυχία που κουβαλούν μαζί τους. Δεν έχουν τη σιγουριά ότι θα είναι για πάντα ευτυχισμένοι. Και αντί να χαίρονται την όποια ευτυχία, έστω και της στιγμής, αγωνιούν μήπως τη χάσουν.
Να είσαι καλά Faraona και η ανάρτηση με τα νήματα καταπληκτική. Καλή σου νύχτα gskastro

rose είπε...

υπάρχουν πολλές παρεξηγημένες έννοιες - μια απο αυτές είναι και η ευτυχία..

νομιζουμε ότι είναι παντοτινή, ή συνδεδεμενη με κάποιες ανέσεις, πάντα μαζί με κάποιον άλλον ή άλλη, καμια φορά με την αποκλειστικότητα που εξασφαλίζουμε από τους άλλους ανθρώπους..από την αίσθηση ότι κατεχουμε κάτι, ότι ίσως εμείς είμαστε καλύτεροι (πάντα σε συγκριση με κάτι άλλο)

μια τετοια ευτυχία είναι σχεδον ανεφικτο να αποκτήσουμε...
και όσο κάποιοι την επιδιώκουν πάντα θα υπάρχουν πραγματα που δεν θα "εχουν", θα υπάρχουν κάποιοι καλύτεροι από αυτους, κάποιοι δεν θα είναι αποκλειστικά "δικοι" τους κλπ

η αίσθηση του ελλειματος θα υπάρχει και μόνο θα μεγαλώνει προσελκύοντας περισσότερη μιζέρια και αίσθηση στέρησης (αοριστου αντικειμενου) ...

αυτή η συνθεση εντός του εαυτου είναι μια "μαυρη τρύπα".
Μια μαυτη τρυπα του προσωπικού συμπαντος του ατόμου... που απορροφά τα πάντα, ελκυει τα πάντα, ακόμα και το ίδιο το φως (οι μαυρες τρυπες του διαστηματος καταπίνουν αστέρια)

κάποιες φορές είναι δυσκολο να
εξηγησεις στο άτομο ότι μπορεί να ξεφυγει από αυτη τη συμπεριφορά γιατι τελικά αυτη η μαυρη τρυπα έχει τόσο βαρυτητα που καταπίνει τα πάντα από το ίδιο το ατομο...

ίσως αυτο εξηγεί γαιτι δεν αντεχουν πολλοί να ζουν με τετοια άτομα,, πολύ συντομα χρειαζεται να απομακρυνθουν για να μην χωνευτουν απο την μαυριλα και την αρνητικότητα... αυτο εξηγεί γιατί συνήθως τέτοια άτομα είναι μόνα τους αλλά δεν έχουν και επίγνωση του πόσο "βαρια" είναι η σκια τους σοτυς άλλους...

Theogr είπε...

Πέρασα να ενημερώσω για κάποια νέα που δεν θα έλεγα ότι είναι ευχάριστα και αφορούν τα blog. Δεν περνάς να τα μάθεις από κοντά;

ILive2LoveMe είπε...

Δύσκολο θέμα Αναστασία μου. Υπαρκτό όμως δυστυχώς. Κάποτε γνώρισα μια κοπέλα, που όποτε και να τη βλέπαμε, μόνιμα είχε μούτρα, ένα μίζερα κλαψιάρικο ύφος, που δυστυχώς οι περισσότεροι από εμάς το σιχαινόμασταν στη κυριολεξία. Κι αυτό γιατί νιώθαμε (έστω και χωρίς να γνωρίζουμε πάντα) ότι ήταν υποκριτικό. Μόνιμα υπήρχε κάποιο πρόβλημα οικογενειακό/αισθηματικό. Άλλες φορές πήγαιναν πακέτο και τα δύο μαζί. Το μόνο που είχαμε καταλάβει ήταν πως το έκανε για να τραβάει την προσοχή και να ακούει τους άλλους να "προσπαθούν να την κάνουν καλά".
Αλλά σ'αυτούς τους ανθρώπους δεν υπάρχει γιατρειά. Μήπως τελικά πρέπει κάποιος να τους δείξει το ακριβώς αντιθέτο από το ενδιαφέρον ? Κάπως πρέπει να δουν τι προκαλούν, και ίσως χρειάζονται κάτι γερό κατακέφαλα για να σταματήσουν και να μάθουν να εκτιμάνε τους ευατούς τους πρώτα από όλα , και μετά πρόσωπα και καταστάσεις.
Φιλιά Αναστασία μου , καλό βράδυ.

sofia είπε...

Μερικές φορές είναι αυτό που λέμε
IIt's too good to be true!
Ειδικά αν έχεις συνηθίσει να σου βγαίνει η Παναγία και για το παραμικρό. Ίσως είναι το αποτέλεσμα των κόπων και του προγραμματισμού και της σκέψης, σε ένα δρόμο επίπονο και δύσκολο. Δεν πιστεύεις στα μάτια σου και φοβάσαι μήπως όλα διαλυθούν και πρέπει να αρχίσεις από το τίποτα.
Η αλλη εξήγηση, είναι αυτά ποθ γράφουν οι προιγούμενοι σχολιαστές.
καληνύχτα

faraona είπε...

gskastro
ειναι λες λοιπον γιατι δεν θελουν να την χασουν γι αυτο δεν μπορουν να την χαρουν.
Εχουν αγωνια ,πιθανως κι ανασφαλεια οτι καποιος θα τους την παρει.
Υπαρχουν οντως τετοια ατομα.
Οπως παρχουν και τα αλλα που της δινουν και καταλαβαινει.
Την ζουν μεχρι το μεδουλι της.
Νομιζω ομως οτι η ισορροπια ειναι καπου στη μεση.
Για να δουμε...

faraona είπε...

rose
κρατω αυτο:
"η ευτυχία..

νομιζουμε ότι είναι παντοτινή, ή συνδεδεμενη με κάποιες ανέσεις, πάντα μαζί με κάποιον άλλον ή άλλη, καμια φορά με την αποκλειστικότητα που εξασφαλίζουμε από τους άλλους ανθρώπους..από την αίσθηση ότι κατεχουμε κάτι, ότι ίσως εμείς είμαστε καλύτεροι (πάντα σε συγκριση με κάτι άλλο)"

και προσθετω οτι η ευτυχια ειναι εντος μας κατ αρχην.
Αυτο πιστευω χρειαζεται να επιδιωξουμε σαν πρωτο βημα.

faraona είπε...

theogr
να σ ευχαριστησω παλι για την ενημερωση.

faraona είπε...

Τζενη
κρατω αυτο:
"Το μόνο που είχαμε καταλάβει ήταν πως το έκανε για να τραβάει την προσοχή και να ακούει τους άλλους να "προσπαθούν να την κάνουν καλά".


και να προσθεσω ...δια της δυστυχιας της.
Υπαρχει και το αντιθετο ξερεις...η απολυτη ευτυχια σε ολα και μονιμως .
Πραγμα που γινεται παλι για τον ιδιο λογο .Για να τραβαμε την προσοχη.
Ουτε στη μια ουτε στη αλλη περιπτωση υπαρχει αληθεια.
Τα ατομα αυτα το κανουν γιατι νιωθουν ανεπαρκη στο να διεγυρουν το ενδιαφερον των αλλων με τον Α η Β υγιη τροπο.
Δεν εχουν καμμια εμπιστοσυνη στον εαυτο τους και εξαρτωνται απολυτως απο τους αλλους.
Κυριως δε δεν ξερουν τι ειναι εσωτερικη ησυχια ,ηρεμια και σεβασμος του ιδιου του εαυτου τους.

faraona είπε...

Σοφια μου
ειναι και τα δυο ,αλλα οχι ταυτοχρονα.Σε αλλους συμβαινει το ενα και σ αλλους το αλλο.Το θεμα ειναι γιατι τους συμβαινει.Γιατι εχουν μαθει να εξηγουν τα πραγματα ετσι μεσα τους ?

πουαντερι είπε...

Πριν απο μερικα χρονια (10 περιπου) γκρίνιαζα γιατι δεν ειχα ενα σπιτι μεγαλο και καινουριο και μπλα μπλα μπλα, ώσπου πηγαινοντας για την δουλεια μου ειχα ενα ατυχημα.
Οσο λοιπον περιμενα στον δρομο το ασθενοφορο περασε μια σκεψη απο το μυαλο μου:Λες να μην ξαναπαιξω με τον γιο μου;
Η ευτυχια λοιπον ειναι τοσο λιγη στην ζωη μας που δεν αξίζει να γκρινιάζουμε για τιποτα παρα να την παίρνουμε και να την ρουφάμε οσο γινεται περισοτερο.
Το ποτηρι παντα ειναι μισογεματο και παντα πρεπει να προσπαθουμε να το γεμισουμε μεχρι επανω αν γινεται.
Τα ατομα που δεν χαιρονται τις ωραιες στιγμες τους νομιζω ειναι ατομα που δεν ειχαν άσκημες στιγμες για να εχουν μετρο σύγκρισης.
Κι οταν κατι δεν το ξερεις δεν το χασεις δεν το εκτιμάς οσο πρεπει.

faraona είπε...

πουαντερι
νομιζω οτι αυτο που λες μεχρι του σημειου που καταλαβες οτι δεν ειναι και τοσο καλο να γκρινιαζουμε συνεχως με βρισκει συμφωνη.
Με το παρακατω εχω μια ενσταση και θα σου πω που.

Αν τα παιδια σου τα μαθεις ναναι ευτυχισμενα με τον εαυτο τους κατ αρχην,θα μπορουν να αντιλαμβανονται την ευτυχια σ ολη τους την ζωη.Ειτε εντος τους ειτε εκτος .
Και πως μαθαινουν τα παιδια ν αγαπουν τον εαυτο τους?
Οταν τα αγαπουμε εμεις.Το πρωτο πραγμα που πρεπει να εισπραξει ενα παιδι για να μαθει να εκτιμα την ευτυχια και να την ζει , ειναι η αγαπη.
Αν δεν εισπραξει αγαπη αλλα κακοποιηση και στερηση τοτε το πλασμα αυτο γινεται μιζερο και γκρινιαρικο ,οταν δε του ερχεται η ευτυχια δεν ξερει τι να την κανει γιατι την εχει στερηθει το ιδιο στην κρισιμη ηλικα που ειναι απο τα 0 χρονια εως το πολυ μεχρι τα 4.
Αυτο που λες εσυ μπορει να γινει με τους ανθρωπους που εχουν μεγαλωσει ευκολα και χωρις καμμια δθσκολια και στερηση υλικων αγαθων.
Ε? για σκεψου το!

πουαντερι είπε...

Ναι συμφωνω πως αμα παρεις αγαπη,αγαπη θα δωσεις αλλά υπαρχουν και ανθρωποι που γνωρισαν την μιζερια και την απανθρωπια και αυτο τους εκανε να δωσουν περισσότερη αγαπη ορμώμενοι απο το δικο τους παραδειγμα προς αποφυγη.
Ισως τελικα το να απολαμβανεις την ευτιχια και την αγαπη δεν φτανει να την εχεις διδαχθει απο παιδι ζωντας σε τετοιο περιβάλλον αλλά πρεπει να το εχεις μεσα σου.
Δηλαδη αμα εισαι ανθρωπος χαρουμενος και αισιοδοξος, εισαι τελος.
Ομως εχεις δικιο πως καποιες φορες παιζει ρολο και το αν πηρες μια αγκαλια ή ενα χαμογελο καποτε.

faraona είπε...

Πουαντερι
ναι υπαρχει κι αυτο που λες μα δεν ειναι ο κανονας ειναι η εξαιρεση.

lenio είπε...

Συμφωνω απολυτα με τις επισημανσεις που εχεις κανει faraona.
Οταν οι γονεις ριχνουν το κεντρο βαρους του ενδιαφεροντος τους προς το παιδι σε θεματα οπως..χτυπησε, δεν τρωει κλπ.,το παιδι,που φυσιολογικα αποζητα την προσοχη του περιβαλλοντος του, δημιουργει εξαρτημενα αντανακλαστικα. 'Για να με προσεξουν πρεπει να χτυπησω..να ποναω'. Αυτο πολλους τους ακολουθει και στην ενηλικη ζωη τους με τα αποτελεσματα που αναφερατε.
Μερικοι λενε, 'ειναι μικρο και δεν καταλαβαινει ακομα..' δηλαδη ειναι μονο υλη..σαν να λεμε..απαραδεκτο.
Οι γονεις, βεβαια, ειναι ανθρωποι και κουβαλανε τα δικα τους βιωματα.
Για μενα, η ανατροπη και η μεγαλυτερη θυσια που μπορει να κανει ενας γονιος ειναι να προσπαθει να μην μεταδιδει τα δικα του αρνητικα στοιχεια γενικα στο παιδι του. Τροποι υπαρχουν και ποτε δεν ειναι αργα για κατι τοσο σημαντικο, κατα την γνωμη μου.

faraona είπε...

lenio
κρατω αυτο:
"Για μενα, η ανατροπη και η μεγαλυτερη θυσια που μπορει να κανει ενας γονιος ειναι να προσπαθει να μην μεταδιδει τα δικα του αρνητικα στοιχεια γενικα στο παιδι του. Τροποι υπαρχουν και ποτε δεν ειναι αργα για κατι τοσο σημαντικο, κατα την γνωμη μου."

Να προσθεσω οτι για να μην τα μεταδιδει πρεπει να τα ξερει.
Κι επειδη συνηθως δεν τα ξερει γινεται το κακο.

Ανασαιμιά είπε...

Πολύ ωραίο θέμα Φαραονάκι όπως άλλωστε όλα του 'Αψινθου.
Πέρασα μόνο για μια ματιά γιατί μετά από τόσο καιρό απουσίας καταλαβαίνεις ότι τρέχω και δε φτάνω.
Θα έρθω αργότερα να μελετήσω τις απόψεις των σχολιαστών και να πω και τη δική μου.
Φιλί βιαστικό!

Αρχισυντάκτης είπε...

και εδώ...


καλό καλοκαίρι.

ραντεβού το σεπτέμβρη.

dokisisofi είπε...

Δεν νομίζω να είναι τόσο απλά Φαραώνα. Ένας ανασφαλής δε νομίζω να μπορεί να βοηθήσει κανένα. Κι ένας ασφαλής και ευτυχισμένος δεν είναι σίγουρο ότι θα το κάνει. Διάβασα κάπου ότι, "ζηλεύουμε τόσο τους καλύτερους και οικτίρουμε τους χειρότερους που είναι αμφίβολο αν θα αξιολογήσουμε ποτέ σωστά κάποιον" Στη θέση του καλύτερος βάλε τυχερότερος και στη θέση του χειρότερος βάλε ατυχέστερος. Τον οίκτο μας τον εμπνέουν εύκολα όσοι δεν μας απειλούν. Η μαγκιά είναι να συμπαθήσεις κάποιον κι χωρίς να σκέφτεσαι ότι σε απειλεί. Γι αυτό και η φιλία είναι δυσκολότερη του οίκτου. Χωρίς να σημαίνει ότι ο τελευταίος είναι κάτι κακό. Αλλά προφανώς δε σε κάνει ούτε εσένα ευτυχισμένο ούτε τον άλλο που τον δέχεται. Εκτός κι αν υπάρχει σεβασμός και αγάπη.
Δεν ξέρω αν βοήθησα...

faraona είπε...

ανασαιμια
εδω ειμαστε ...οποτε θελεις ερχεσαι.

faraona είπε...

αρχισυντακτη
καλο καλοκαιρι κι απο δω.

faraona είπε...

dokisisofi
Προσωπικα,εχω συμπαθησει-κι οχι μονο-- επανηλειμενως οχι απλα ανθρωπους που σκεφτομουν οτι μπορει να με απειλουσαν ,αλλα κι αυτους που με απειλουσαν εμφανως και κατα κρατος.
Οι περισσοτεροι ερωτες μου στο παρελθον ηταν με ατομα που κυριως με απειλουσαν και οχι μονον.Ειχα βλεπεις μαζοχιστικες τασεις που για να τις αποτιναξω εφτυσα αιμα.

Εχεις απολυτο δικιο που λες οτι η φιλια ειναι δυσκολοτερη του οικτου.

Και φυσικα βοηθας παντα οταν ερχεσαι και καταθετεις ενα κομματι των σκεψεων σου και κατ επεκταση της ψυχουλας σου.
Για μενα αυτο αξιζει πανω απο ολα.

patsiouri είπε...

Εγώ θα συμφωνήσω με vad.
Προτείνω στα άτομα αυτά, να πάνε να μείνουν ένα μήνα στα κοντέινερ στην Ηλεία με 300 ευρώ για τα έξοδά τους.
Να δούμε, πάλι μίζεροι θα γυρίσουν η θα προσεύχονται στα τέσσερα στον καλό Θεούλη????

Μου συμβαίνει κάτι ανάλογο, όχι με ευτυχία-δυστυχία, αυτές τις μέρες.
Ενας φίλος τα έφτιαξε με μια κοπέλα, που δουλεύει τηλεφωνήτρια σε μια γνωστή εταιρεία.
Το γυάλινο κτίριο όπου στεγάζεται η εταιρεία είναι ΤΟΥ ΜΠΑΜΠΑ της, δηλ. δικό της!!!
ΔΕΝ ΞΕΡΕΙ ΤΙ ΕΧΕΙ!.
Επειδή βαριόταν να κάθεται, ζήτησε να δουλέψει εκεί (ενώ με τόσα λεφτά μπορείς να κάνεις κάτι τέλειο, δημιουργικό και να μη στερείς τα ένσημα και τα 700 ευρώ από μια άλλη κοπέλα που ενδεχομένως τα έχει ανάγκη...).

Μου σπάει τα νεύρα! λΌποτε τη βλέπω παραπονιέται "Πτώμα είμαι, πτώμα, πονάει το κεφάλι μου απ'τα τηλεφωνήματα, άσε, έκανα και υπερωρία σήμερα, τι δυστυχία..."
ΓΚΡΡΡΡΡΡΡΡΡΡΡ!!!!!!!!!!!!!!

Dee Dee είπε...

Αχ δεν προλαβαινω να τα διαβασω ολα. Συμφωνω ομως πανω κατω με αυτα που εγραψε η Μαρια Τζιριτα.

Στο βιβλιο "ο παλιατσος και η Ανιμα" της Βαμβουνακη, ελεγε οτι αυτα τα ατομα καθονται παντα μπροστα απο ενα αδιεξοδο κι αν βρεις λυση στο προβλημα τους θα βρουν νεο αδιεξοδο να πανε να σταθουνε μπροστα του. Ειναι λιγακι μια μονιμη μεταγγιση. Θελουν να παιρνουν συνεχεια αιμα, να ειναι μονιμα ασθενης γιατι μονοι, υγιης δεν πιστευουν οτι θα τα καταφερουν.

Φιλακιαααααα

faraona είπε...

patsiouri
εχω πει οτι μ αρεσει σε σενα -απο την αρχη που σε διαβασα-η οργη κι ο θυμος σου που δεν δισταζεις να τον βγαλεις οταν τον αισθανεσαι.
Αυτη τη φορα ομως μ αυτο το τελευταιο που εγραψες οργιστικα κι εγω παρα πολυ.
Τι να πει κανεις ομως γι αυτα τα ατομα?
Δυστυχως ακομη κι αν συνειδητοποιησουν καποια στιγμη -ως δια θαυματος- την διαβρωση τους πρεπει να βρασουν πολλα χρονια μεσα σε καζανια ψυχαναλυσης για να συνελθουν.Και φυσικα φταιει το γονικο περιβαλλον γι αυτο.Ειναι πραγματικα κριμα.

faraona είπε...

Deedee
ΑΚΡΙΒΩς ΕΤΣΙ!
Τα ατομα αυτα ειναι μονο απο το «Πάρε» το χωριο ...δεν ξερουν τι σημαινει δινω και εχουν απολυτη εγωπαθεια.Απολυτη ομως.
Δεν βλεπουν περα απο τη μυτη και το εκαστοτε προβλημα τους τιποτε.
Κανεις αλλος δεν εχει προβληματα,κανεις αλλος δεν υποφερει παρα μονο αυτα και μονο αυτα.
Ισχυριζονται καθ εκαστην καταθλιψεις,αρρωστιες,φαρμακα,ψυχολογικα προβληματα,οικογενιακα αδιεξοδα,φτωχια...δεν τα ικανοποιει η δοθλεια τους,οι φιλοι οπλοι μα ολοι τα ζηλευουν και θελουν το κακο τους και παει λεγοντας το γαιτανακι της δυστυχιας.
Αν σε ενα τετοιο ατομο τυχει μια καλη κατασταση τοτε τρελλαινεται ακομη περισσοτερο.
Πιστευει οτι ολος ο κοσμος καραδοκει να του την παρει,οτι ολο το συμπαν συνομοτει για να του την χαλασει και το αποτελεσμα αυτης της αγωνιας ειναι να αυτοκαταστρεφονται και να διαλυουν και καθε τι καλο που ειναι διπλα τους.
Λυπαμαι που θα το πω πραγματικα αλλα ετυχε καποτε να γνωρισω μια γυναια που το καλο που της ελαχε ενω ηταν σε τετοια κατασταση ,ηταν ενα παιδι.
Κι αντι η γεννηση του παιδιου να την γεμισει χαρα και ελπιδα για την ζωη προσπαθουσε με νυχια και με δοντια να καταστρεψει και το παιδι της.
Το αποτελεσμα ηταν να το χασει φυσικα...και να μεινει μονη της.
Δυστυχως εμεις οι ανθρωποι φτανουμε και σε τετοια σημεια!

rip1708 είπε...

και εγω αυτο αναρωτιεμαι 25 χρονια τωρα..αν βρεις την απαντηση μοιρασου την μαζι μου :)

faraona είπε...

rip1708
δεν διευκρινιζεις τι ακριβως αναρωτιεσαι...οποτε μαλλον δεν θα μπορεσω να πω τιποτα.

panagiota είπε...

Να σου πω το κόλπο της ευτυχίας φαραόνα μου μέσα από τα λόγια σου.
"Βλέπουν το ποτήρι μισοαδειο"
Αν το δουν "μισογεμάτο" αλλάζει ο τρόπος σκέψης...
Ισως τότε να θέλουν να το γεμίσουν μέχρι να ξεχειλίσει...

Γιατί η ευτυχία δεν είναι σαμπουάν να το αγοράσουμε και να μας ξεπλύνει.Αλλά μπορούμε να την λουστούμε ή έστω και να μας ψιχαλίσει όταν το "μισογεμάτο" ποτήρι θα ξεχειλίσει...

faraona είπε...

Παναγιωτα
εχεις ωραιο τροπο να αποτυπωνεις τις σκεψεις σου.

Το θεμα ειναι οτι οι ανθρωποι που δεν εχουν δει ποτε το ποτηρι μισογεματο ...δεν διανοουνται να αλλαξουν τροπο σκεψης.Εκει ειναι το δυσκολο της υποθεσης.

Ξυπόλυτη είπε...

Είναι Αυτό ακριβώς που σκεφτόμουν έντονα αυτές τις τελευταίες τρεις μέρες!!!

Έλεγα...Τι αχαριστία είναι αυτή χριστέ μου;πως είναι δυνατόν;

Ήμουν με μια "φίλη" μου από τα παλιά, που είχα... "Παγώσει" τη φιλία μας, λόγω αυτού του αναφέρεις Φαραώνα μου, και είπα... περάσανε τόσα χρόνια, μεγαλώσαμε πια, γεράσαμε, δεν μπορεί! Θα άλλαξε! ΔΥΣΤΥΧΩΣ...

Βρέθηκα αυτές τις μέρες, να παρηγορώ αυτή τη φίλη μου, στο υπερπολυτελείας σπίτι της στην καλύτερη περιοχή της Θεσσαλονίκης,
προσπαθούσα να την πείσω ότι... Δεν είναι αποτυχημένη (έτσι πιστεύει και κλαιγόταν) επειδή δεν κατάφερε εκτός από το παλάτι που ζει, με τα πανάκριβα αντικείμενα... μερικά που νοικιάζει... και πόσα άλλα που κρατάει κρυφά...να έχει και 50 χιλιάρικα ευρώ...Για καβάνζα...Έτσι..για ώρα ανάγκης,(την παρηγορούσα εγώ... που μετρούσα μετά τα λεφτά για τα εισιτήρια μου) Προσπαθούσα να την πείσω, (γιατί πραγματικά τη λυπόμουν) Ότι πρέπει να χαιρόμαστε την κάθε μας στιγμή, ότι πρέπει να ευγνωμονούμε για την υγεία μας και των αγαπημένων μας,ότι κάθε μέρα που περνάει είναι κέρδος και ευτυχία, ότι υπάρχουν άνθρωποι που πραγματικά υποφέρουν και είναι άδικο αυτό που κάνει, αυτή που όλα τα έχει στη ζωή της...
ΚΟΥΡΑΣΤΙΚΑ!!! Κουράστηκα και αγανάκτησα με την τόση μικρότητα!

Η απάντηση σε όλα αυτά;

Ειρωνεία!

Είσαι τρελή; πως μπορείς και τα βλέπεις όλα καλά; αυτό δεν είναι αισιοδοξία είναι επιπολαιότητα.

Άι στα κομμάτια...Ας είμαι επιπόλαιη.
Μικρόψυχη και μίζερη όμως δεν ήμουν ποτέ!
Κι ας μην ήξερα τι θα βάλω αύριο στην κατσαρόλα, ηλίθια... Ε ηλίθια!!!

Σίγουρα όμως...Ήμουν και είμαι τόσο ευτυχισμένη, όσο εσύ...Ούτε θα ονειρευτής ποτέ!!!

faraona είπε...

ξυπολυτη
κρατω αυτο:
"Μικρόψυχη και μίζερη όμως δεν ήμουν ποτέ!
Κι ας μην ήξερα τι θα βάλω αύριο στην κατσαρόλα,"

Το «ηλιθια» δεν νομιζω οτι στεκει και πολυ.Οχι για κανενα αλλο λογο αλλα γιατι σιγουρα δεν ειναι.

Ειναι στερημενη απο την μικρη ηλικια της απο αγαπη?
Ισως.
Την κακοποιησαν σε μικρη ηλικια?
Πιθανως.
Εζησε σε περιβαλον μιζερο κι εμαθε να βλεπει τα πραγματα απαισιοδοξα?
Ειναι κι αυτο μια περιπτωση.
Καλα θα ειναι αυτα τα ατομα να τα συμβουλευουμε για πιο ριζικες λυσεις ...αν θελουν να μας ακουσουν φυσικα...αλλιως το να τα παρηγορουμε η να προσπαθουμε να τους μεταφερουμε θετικα πραγματα ειναι ματαιο.
Δεν μπορουν ν αλλαξουν μ αυτο τον τροπο.

φάβα είπε...

τι ωραιο μπλογκ! πολλα ευστοχα λεγονται εδω...
Στο συγκεκριμενο θα συμφωνησω απολυτα με το πρωτο σχολιο. Επισης ο φοβος ειναι ενας λογος.

Ο φοβος πως αν ειναι ολα οπως τα θελουν δεν θα εχουν πια λογο να προσπαθουν και θα μαραζωσουν (στο υποσυνειδητι παντα, στη φαντασια τους οπως λεμε)

LOCKHEART είπε...

ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΑΛΗΘΙΝΗ ΕΥΤΥΧΙΑ ΥΠΑΡΧΕΙ ΟΠΟΥ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΛΟΓΟΣ ...αυτα τα ατομα που περιγραφεις πρεπει να θρεψουν τις πληγες του παρελθόντος.

faraona είπε...

Φαβα
καλως ορισες στην Αψινθο και χαιρομαι που βρικες εδω καποια πραγματα που σου αρεσαν.
Απο το σχολιο σου κρατω αυτο:
"Ο φοβος πως αν ειναι ολα οπως τα θελουν δεν θα εχουν πια λογο να προσπαθουν και θα μαραζωσουν"

Ο φοβος ειναι πραγματικα μια ισχυρη τροχοπεδη σε πολλα πραγματα στην ζωη μας.Ετσι και στην ευτυχια...αλλα σημαινει οτι εχει γινει κατι η καποια πραγματα που μας τον δημιουργησαν αυτο τον φοβο.Εκει ειναι το κλειδι.

faraona είπε...

Σπυρο
εισαι πολυ λακωνικος σε μια εννοια τοσο περιεκτικη οπως αυτη που λές:

"ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΑΛΗΘΙΝΗ ΕΥΤΥΧΙΑ ΥΠΑΡΧΕΙ ΟΠΟΥ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΛΟΓΟΣ"


Αυτο δεν ειναι απλο να γινει αντιληπτο απο πολλους...
Αν θελεις μας το αναλυεις λιγο περισσοτερο ε?

Αν θελεις.

BUTTERFLY είπε...

Καλημερα κι απο μενα!
Οσον αφορα τις περιπτωσεις ανθρωπων που εχουν ολα τα καλουδια του κοσμου και παραπονιουνται, θεωρω οτι σε μεγαλο ποσοστο φταιει το οτι τα εχουν βρει ολα ετοιμα και δεν χρειαστηκε ποτε να μοχθησουν για κατι...κακα τα ψεμματα, ειναι στη φυση του ανθρωπου να κερδιζει τη ζωη του, οταν του δινεται ετοιμη, τον γεμιζει κενα...
Οσον αφορα τωρα τους ανθρωπους που ειναι μιζεροι και καχυποπτοι απεναντι στους αλλους, πραγματι μου εχει τυχει να γνωρισω εναν τετοιο ανθρωπο και εχω να πω οτι δεν ξερω αν αξιζει καν να τον αντιπαθω, παρολο που εχει αναστατωσει τη ζωη τη δικη μου και πολλων ανθρωπων που αγαπαω με την απαραδεκτη συμπεριφορα του...πιο πολυ μαλλον τον οικτιρω...δεν τον λυπαμαι, ειναι κατι πιο πανω απο λυπηση, ειναι οικτος και ισως περιφρονηση ακομα.
Ο ανθρωπος αυτος ηταν στα παγκακια, προσφυγας, απο διαλυμμενη οικογενεια, με διαλυμμενη ζωη...τον μαζεψε ενα δικο μου ατομο, τον αγαπησε, τον φροντισε, του εδωσε πολλα υλικα αγαθα, εφερε το παιδι του στη χωρα μας και το μεγαλωσε, του ανοιξαμε το σπιτι μας, βαλαμε το παιδι του στην οικογενεια μας σαν να ηταν δικο μας παιδι. Το αποτελεσμα; Γκρινια διαρκης οτι δεν τον παμε, κομπλεξ οτι παμε να του χαλασουμε τη ζωη, απομακρυνση της οικογενειας μας, απομονωση του συγγενικου μου προσωπου απο ολους, ενδοοικογενειακη βια, ψυχολογικη απεναντι σε εμας και σωματικη απεναντι στο παιδι του. Τελικα, 13 χρονια μετα, εχει χασει το παιδι του που εχει βρει περιθαλψη σε εμας και δεν θελει ουτε να τον ακουει, δεν εχει τιποτα δικο του, εχει μαλωσει με ολους και απο την οικογενεια μου και απο τη δικη του, ειναι σε φαση διαζυγιου, γιατι δεν τον αντεχει αλλο, πινει πολυ, παραλογιζεται, εξακολουθει να μη βλεπει τα δικα του λαθη και να κατηγορει ολους εμας οτι τον καταστρεψαμε και δεν εχει ουτε εναν φιλο. Αυτος ο ανθρωπος, θα μπορουσε να εχει τωρα μια οικογενεια, ενα πραγματικο σπιτικο, φιλους και μια σχετικα καλη ζωη. Δεν ειναι κριμα να χασει μια τετοια ευκαιρια;;; Απο κομπλεξ κατωτεροτητας και καχυποψια;

faraona είπε...

Butterfly
ευχαριστω για την καταθεση της προσωπικης σου εμπειριας κατ αρχην .Θεωρω οτι ειναι πολυ σημαντικο να καταθετουν οι φιλοι εδω γεγονοτα της ζωης γιατι περα απο τις θεωριες ...η ζωη και η μαθηση εχει αμεση σχεση με την πραξη και την εμπειρια.

Κρατω αυτο :

"Ο ανθρωπος αυτος ηταν στα παγκακια, προσφυγας, απο διαλυμμενη οικογενεια, με διαλυμμενη ζωη.."

Υπαρχει σοβαρη αιτια λοιπον που ενας τετοιος ανθρωπος δεν μπορει να χαρει και να χαρισει.
Ειναι ο ιδιος διαλυμενος σαν ατομο ...επομενως πως να δωσει στους αλλους.
Το «ουκ αν λαβης εκ του μη εχοντος»
ταιριαζει νομιζω ακριβως για την περιπτωση αυτου του ανθρωπου.

Και δυστυχως συνηθως ειναι και ανιατες αυτες οι περιπτωσεις.

Ξερεις τι ελεγε καποιος σε μια συζητηση που ειχα?
Εαν τον φυλακισμενο στο σκοταδι της φυλακης τον βγαλεις αποτομα στο φως κατα 99% αντι να φωτιστει ,θα τυφλωθει.

Ξυπόλυτη είπε...

Έχεις δίκιο Φαραώνα, είναι μάταιο, όχι μόνο για τον λόγο που λες, αλλά και γιατί σε αναγκάζει να μπεις στη θέση του κατηγορούμενου και συνεπώς του...Απολογούμενου.

Όχι δεν πέρασε αυτά που αναφέρεις.

Ναι μεν παιδί χωρισμένων γωνιών, με μια μάνα μετανάστρια, αλλά δίπλα της έναν πατέρα βράχο, και μια γιαγιά κλώσα.

Από την ηλικία των 15 μας, ο στόχος της ήταν τα χρήματα, κανένα ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑ, καμία ευαισθησία, μόνο...Ψυχρή λογική, παράπονα και μιζέρια.

Σε αυτές τις τρις μέρες...Πολλές φορές ταύτιζε τις ζωές μας...μιλούσε σε πληθυντικό για τα... Προβλήματα ΜΑΣ, θαρρείς και έχουμε τα ίδια, όταν τις είπα να πάψει να κάνει σύγκριση, γιατί...Αν εκείνη ζούσε τα δικά μου αληθινά προβλήματα θα ήταν τώρα στο ψυχιατρείο, η απάντηση ήταν...
Ας πρόσεχες, από τότε στο έλεγα, και με έλεγες υπολογίστρια και ψυχρή, ας κοίταγες τον εαυτό σου τότε που μπορούσες τώρα...Θα πεθάνεις στην ψάθα όπως χρόνια πριν είχα προβλέψει ότι θα γίνει( μου το είχε πει αυτό όταν την κατηγόρησα τότε που ετοιμαζόταν να κάνει τον πλούσιο γάμο της... Τον αγαπάς αυτόν τον άνθρωπο που ετοιμάζεσαι να παντρευτείς Β;
Ωχ...Μωρέ Δ με τους ηλίθιους συναισθηματισμούς σου...Άπλα κάνω έναν καλό γάμο...Δια να έχω αργότερα ένα...Ακόμα καλύτερο διαζύγιο, κάτσε εσύ να ερωτεύεσαι τον κάθε...Άφραγκο, και θα δεις πως θα καταλήξεις).
Χαίρετε τώρα όταν μου λέει...Στα λεγα εγώ, δεν στα λεγα; όσο και να της εξηγώ δεν ΕΝΝΟΕΙ να καταλάβει ότι εγώ δεν παραπονιέμαι για ότι έζησα και ότι άπλα συζητάω, δεν μπορεί να καταλάβει ότι οι στιγμές έντονης ευτυχίας που έζησα στάθηκαν ικανές να παραμερίσουν κάθε πίκρα. Δεν ενοει να καταλάβει ότι μου αρκεί και είμαι ευτυχισμένη να ζω στο μικρο μου σπιτάκι με τα παιδιά, τα εγγόνια, και αγαπημένους φίλους κοντά μου.

Ε...Δεν θα ΑΠΟΛΟΓΗΘΩ κιόλας γιατί αρκούμε στα λίγα, και για μένα ευτυχία είναι το γέμισμα, και το δόσιμο της ψυχής μου!

patsiouri είπε...

Πες τα ρε συ ξυπόλητη, πες τα, προσυπογράφω στα τέσσερα!!!!!

BUTTERFLY είπε...

Μα μονο το γεμισμα και το δοσιμο της ψυχης μπορουν να φερουν ευτυχια. Οποιος δεν το καταλαβαινει, μαλλον δεν εχει νιωσει ποτε αυτα τα συναισθηματα και δεν εχει μετρο συγκρισης...αυτος αρκειται στα λιγα οχι εσυ...αυτα ειναι τα πολλα, τα μεγαλα και σημαντικα που λιγοι εχουμε την τυχη να βιωσουμε και να κρατησουμε στη ζωη μας.

Φαραονα μου, τα σκεφτηκα ολα αυτα και πραγματικα στην αρχη τον λυπομουν, οπως ολοι μας και γι' αυτο του ανοιξαμε το σπιτι μας, να εχει κι αυτος μια ευκαιρια να φτιαξει τη ζωη του...ομως δεν μιλαμε για εναν ανθρωπο που δεν μπορει αλλα για καποιον που ΑΡΝΕΙΤΑΙ να δεχτει τις καταστασεις οπως ειναι, να εκτιμησει και να πει ενα ευχαριστω, να δωσει μια ευκαιρια στον εαυτο του και στους αλλους, να δειξει την παραμικρη στοργη η αγαπη...και πιστεψε με, του δοθηκαν απειρες ευκαιριες!

faraona είπε...

ξυπολυτη
κρατω αυτο:

"... δεν μπορεί να καταλάβει ότι οι στιγμές έντονης ευτυχίας που έζησα στάθηκαν ικανές να παραμερίσουν κάθε πίκρα. Δεν ενοει να καταλάβει ότι μου αρκεί και είμαι ευτυχισμένη να ζω στο μικρο μου σπιτάκι με τα παιδιά, τα εγγόνια, και αγαπημένους φίλους κοντά μου."

Καταλαβαινω απολυτα τι λες ...
Μονο να σου πω το εξης.
Το προβλημα μας με πολλους ανθρωπους και φυσικα ακομη και με τους γονιους και με τα αδερφια μας ειναι οτι ναι με τους αγαπουμε αλλα υπαρχει ενα μεγαλο εμποδιο για να συνενοηθουμε.
Κι αυτο το εμποδιο ειναι ενα και μοναδικο και κυριο.

Η ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΗ ΝΟΟΤΡΟΠΙΑ .
Η διαφορετικη νοοτροπια ειναι αυτη που χωριζει τον γονιο απ το παιδι ,τον αδερφο απο την αδερφη ,το ερωτευμενο ζευγαρι στα δυο.
Αυτη ειναι που μας κανει να μην μπορουμε να συνενοηθουμε,συμβιωσουμε,ζησουμε,δρασουμε ακομη καιμε τους ανθρωπους που αγαπαμε η που ειμαστε ερωτευμενοι.
Αυτο συμβαινει και με σενα...γιαυτο εσυ εισαι ευτυχισμενη με πραγματα που εκεινη δεν διανοητι οτι μπορει να δινουν ευτυχια.

faraona είπε...

Το πατσιουρι ξεσπαθωσε και μ αρεσει.
Συμφωνεις ξυπολυτη?

faraona είπε...

Butterfly
κρατω αυτο:
"...ομως δεν μιλαμε για εναν ανθρωπο που δεν μπορει αλλα για καποιον που ΑΡΝΕΙΤΑΙ να δεχτει τις καταστασεις οπως ειναι, να εκτιμησει και να πει ενα ευχαριστω, να δωσει μια ευκαιρια στον εαυτο του και στους αλλους, να δειξει την παραμικρη στοργη η αγαπη...και πιστεψε με, του δοθηκαν απειρες ευκαιριες!"


Πεταλουδι μου?Αρνειται κοριτσι μου γιατι δεν μπορει να εκτιμησει.
Για να εκτιμησεις καποια πραγματα πρεπει μεσα σου να υπαρχει ενα background ,μια υποδομη εκτιμησης του ιδιου του εαυτου .
Αν δεν δημιουργηθει αυτο στην παιδικη ηλικια το ατομο ειναι σαν τρυπιο κασερι...καταλαβαινεις?
Ο ανθρωπος αυτος «μπαζει» απο παντου ,δεν εχει συσταση μεσα του γι αυτο και φερεται μ αυτον τον τροπο.

Αν δεν υπαρχει αυτη η μαγια που σου την δημιουργουν τα παιδικα σου χρονια δεν μπορεις να κανεις τιποτα.

panagiota είπε...

Πω -πω!!! η ξυπόλυτη έβαλε πολλές μπρίζες,το Πατσιούρι ξεσπάθωσε κι εσύ χαντρένια μου που ξέρω πόσο τοποθετημένο και ευτυχισμένο άτομο είσαι(τα είπαμε αυτά και χαίρομαι)θα μου επιτρέψεις να πω 2-3 κουβέντες.
Ευτυχία είναι, να ζεις σ'ενα μικρό σπιτάκι,δίχως να φοβάσαι να σηκώσεις το τηλ. μήπως είναι από την τράπεζα που της χρωστάς.
Ευτυχία είναι,να μπαλώνεις τα σώβρακα του συντρόφου σου και όχι να αναγουλιάζεις με τα ξεχειλωμένα λάστιχα.
Ευτυχία είναι,να πηγαίνεις στην δουλειά με το λεωφορείο και να θαυμάζεις τις Μερσεντές στον δρόμο-και όχι να καταριέσαι τους οδηγούς τους που αξιώθηκαν απο την μοίρα να τις έχουν.
Ευτυχία είναι να διαβάζεις ο ίδιος με το παιδί σου και να το στέλνεις λιγότερες ώρες στο φροντηστήριο.
Ευτυχία είναι, να μαγειρέψεις με αγάπη για την οικογένεια σου
Ευτυχία είναι,να έχεις φίλους,ασχετα αν δεν είστε ίδιοι στα πιστεύω σας.
Ευτυχία είναι να μοιράζεσαι.
Ευτυχία είναι να χαμογελάς.
Ευτυχία είναι να βοηθάς.
Ευτυχία είναι προπάντων να μην είσαι τσιγκούνης ούτε στα υλικά ούτε στα συναισθήματα,
Ευτυχία είναι να είσαι ΑΝΘΡΩΠΟΣ.
Δεν θα γράψω άλλα...
Φανταστείτε και αυτοσχεδιάστε!!!

ΕΥΤΥΧΙΑ ΕΙΝΑΙ....

faraona είπε...

Παναγιωτα
τα ειπες ολα καλη μου φιλη.
Ας πω ακομη ενα :

ΕΥΤΥΧΙΑ ΕΙΝΑ ΝΑ ΔΕΙΧΝΕΙΣ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ ΣΟΥ ΜΕ ΠΡΑΞΕΙΣ ΧΩΡΙΣ ΠΟΛΛΑ ΛΟΓΙΑ...



Σε ευχαριστω Παναγιωτα...

Ετικέτες

αλάτι (1) ανθρωποι (2) αντρες (1) απολογισμός (1) απόψεις (1) αρθρο (1) γάμος (2) γαμπρός (1) γεγονότα (1) γήρας (1) διαφορετικότητα (1) εραστές (1) ερωμένες (1) ευχες (2) ηλικία (1) Θεσσαλονίκη (1) ιστορίες (1) κοινωνικά (1) κόσμος (1) λόγος (1) Μάνος (1) μεζέδες (1) μεσήλικες (1) μηνύματα/1/ (1) μιλω (1) νύφη (1) οικογένεια (2) παιγνιδια/11/ (1) παιγνιδια/4 (1) παστά (1) πικρα λογια /12 (1) πικρα λογια /26 (1) πικρα λογια /30 (1) πικρα λογια /47 (1) πικρα λόγια /55 (1) πικρα λογια/1 (1) πικρα λογια/10 (1) πικρα λογια/11 (1) πικρα λογια/13 (1) πικρα λογια/14 (1) πικρα λογια/15 (1) πικρα λογια/16 (1) πικρα λογια/17 (1) πικρα λογια/18 (1) πικρα λογια/2 (1) πικρα λογια/20 (1) πικρα λογια/21 (1) πικρα λογια/22 (1) πικρα λογια/23 (1) πικρα λογια/24 (1) πικρα λογια/25 (1) πικρα λογια/27 (1) πικρα λογια/28 (1) πικρα λογια/29 (1) πικρα λογια/3 (1) πικρα λογια/31 (1) πικρα λογια/32 (1) πικρα λογια/33 (1) πικρα λογια/34 (1) πικρα λογια/35 (1) πικρα λογια/36 (1) πικρα λογια/37 (1) πικρα λογια/38 (1) πικρα λογια/39 (1) πικρα λογια/4 (1) πικρα λογια/40 (1) πικρα λογια/41 (1) πικρα λογια/42 (1) πικρα λογια/43 (1) πικρα λογια/44 (1) πικρα λογια/45 (1) πικρα λογια/46 (1) πικρα λόγια/48 (1) πικρα λογια/49 (1) πικρα λογια/5 (1) πικρα λογια/50 (1) πικρα λόγια/51 (1) πικρα λόγια/52 (1) πικρα λογια/53 (1) πικρα λογια/54 (1) πικρα λόγια/56/ (1) πικρα λόγια/57/ (1) πικρα λόγια/58/ (1) πικρα λογια/59/ (1) πικρα λογια/6 (1) πικρα λόγια/60/ (1) πικρα λόγια/61/ (1) πικρά λόγια/62/ (1) πικρά λόγια/63/ (1) πικρα λογια/7 (1) πικρα λογια/8 (1) πικρα λογια/9 (1) ποιήματα (1) ποίηση (1) ποιητές (1) προβληματισμοί (1) ριλαξ (1) σαρδέλες (1) σιωπή (1) σκέψεις (1) συζητήσεις (2) συμπληρωματικότητα (1) σχέσεις (1) ταβέρνα (1) φαγητό (1) Χατζιδάκις (1) χειραγώγηση (1) χιούμορ (1) χρονογραφήματα (1) χωρισμοί (1) χωρισμός (1) anima (1) animous (1) Athens.Corfu (1) Carl Jung (1) foto/1/ (1) foto/3/ (1) foto/4/ (1) foto/5/ (1) frog (1) humans (1) link/1/ (1) love (1) magazine (1) men (1) note2/ (1) stone (1) Thessaloniki (1)

Καλώς τους!

eXTReMe Tracker

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails
Κοινοποιήστε το στο Facebook

Αρχειοθήκη ιστολογίου