Τρίτη, 10 Ιουνίου 2008

Σχεσεις.

Πολλες φορες βλεπουμε μια σχεση μας να μην προχωραει.
Ο αλλος ανθρωπος απο απεναντι μας απαξιωνει,μας φερεται προσβλητικα,μας αγνοει ξαφνικα κι ολα γκρεμιζονται .
Βλεπουμε τα ονειρα μας να καταρρεουν ,αισθανομαστε ασχημα κι ομως...
Μενουμε εκει σαν να μας καρφωσε καποιος τα ποδια,αναποφασιστοι/ες
να κανουμε ενα βημα για να διαλυσουμε κατι που μας ποναει,που μας δημιουργει κενα.
Δινουμε πιστωση χρονου,παλι και παλι ...ενω ξερουμε οτι δεν υπαρχει ελπιδα να φτιαξει η κατασταση.
Και πολλες φορες παρ ολη αυτη την κατασταση που κυριως μας βασανιζει, αισθανομαστε οτι αγαπαμε η οτι ειμαστε ερωτευμενοι/ες.
Τι σημαινουν ολα αυτα αραγε?


54 σχόλια:

marianaonice είπε...

Μεγάλο θέμα άνοιξες πάλι faraona μου!
Στη ζωή μας πορευόμαστε δεμένοι στις εξαρτήσεις μας! Και η πιο μεγάλη εξάρτηση του ανθρώπου είναι η ανάγκη του, να αγαπιέται και ν΄ αγαπά.
Όταν αυτό δεν βρίσκεται τότε το αντικαθιστάς με υποκατάστατα, και φτιάχνεις στο μυαλό σου αυτό που εσύ θα ήθελες και αρνείσαι να δεις τα πράγματα όπως είναι!!
Είναι σαν δύο τριαντάφυλλα. Το ένα ψεύτικο και το άλλο αληθινό! Αν σου λείπει το αληθινό, γατζώνεσαι από το ψεύτικο που το έφτιαξες να μοιάζει αληθινό και το έβαλες στο ανθοδοχείο για να σου στολίζει τη ζωή! Δεν μπορείς χωρίς αυτό, γιατί όλα θα μοιάζουν μουντά και άχρωμα!!
Μακάρι όλοι μας να βρίσκαμε ανταπόκριση στους έρωτές μας! Όμως παντού τα ψεύτικα αντικατέστησαν τα αληθινά και αυθεντικά!!

faraona είπε...

Μαριαννα
εξαρτηση ειναι το να θελουμε να αγαπαμε και να αγαπιομαστε?

Το οτι διψαμε κι αυτο εξαρτηση?

Το οτι προστατευουμε την κοιλια μας οταν κυοφορουμε κι αυτο εξαρτηση?

Το οτι ειμαστε αλκοολικοι κι αυτο εξαρτηση.

Το οτι πινουμε ναρκωτικα κι αυτο.

Το οτι καπνιζουμε επισης.

Το οτι μοιραζομαστε τα παντα στο σπιτι μας με τους δικους μας?


Δεν ειναι ολα το ιδιο ...
Το ιδιο ειναι?

Γαντζωνομαστε απο το ψευτικο?

Ποιοι?
Ολοι?

Γιατι αυτη η τοσο σκληρη ομαδοποιηση των παντων?
Κι αν ακομη ειναι ετσι εμεις αυτο εχουμε φαρο της ζωης μας οτι ολα μα ολα ειναι εξαρτησεις?

Οι φωτεινοι φαροι που λεγονται εξαιρεσεις εστω...δεν υπαρχουν?
Η δεν θελουμε να τους βλεπουμε?

πουαντερι είπε...

Καλημερα!!!!!
Ναι και εγω συμφωνω με σενα φαραονα μου δεν ειναι το ιδιο ολα.
Αλλο να εισαι εξαρτημένη απο το τσιγαρο που σιγουρα βλαπτει κι αλλο να εισαι εξαρτημενη και να λες οτι εισαι ερωτευμενη με εναν ανθρωπο που για παράδειγμα σε τσακίζει στο ξυλο καθε μερα.
Νομιζω πως απλα εχεις βολευτεί με τα υπολοιπα που σου παρεχει αυτη η "σχεση" και λες δεν βαριεσαι ας κατσω...που να ψαχνω τωρα για κατι καλυτερο?!
Κι οταν τελικα φτασει ο κομπος στο χτενι και δεν μπορεις να κανεις αλλιως τοτε ειναι μεγαλη αλλαγη να ανοιξεις ενα νεο κεφαλαιο στην ζωη σου,να προσπαθήσεις να ζησεις αξιοπρεπώς ειναι δυσκολο.
Φυσικα δεν συμφωνω με ολα αυτα αλλά εχω πολλα παραδειγματα κοντα μου γυναικων που δεν κανουν τιποτα για να βγουνε απο αυτο το τελμα.
Λες και ειναι κινητη αμμος και τους τραβα κατω.
Εγλωβιζεις στο μυαλο σου τις πρωτες ωραιες στιγμες του ερωτα που περασες μαζι του και ζεις με αυτες τις αναμνησεις,και τοτε ολη η ζωη σου περνα αναπολώντας τα ωραια χωρις να το καταλαβεις.
Οταν το συνειδητοποιείς ειναι πλέον αργα γιατι αυτη η πουτανα η ζωη κυλάει τοσο γρηγορα που δεν την πιανεις.

Dee Dee είπε...

ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΖΩ/ΔΕΝ ΑΠΑΝΤΩ :)

Ποτε δεν καταλαβα πως γινεται να υπαρχει τοσο χαμηλη αυτοεκτιμηση και να μενει μια γυναικα ή ενας αντρας με εναν/μια συντροφο που δεν τον εκτιμαει. Εγω ειμαι υπερ καποιος να εχει το θαρρος να φευγει ακομα κι αν δεν συμβαινουν ολα αυτα που αναφερεις,οταν απλα ερχεται μια μερα που συνειδητοποιει οτι συμβιβαστηκε και δεν τον ικανοποιει αυτη η ζωη. Ειναι πιο δικαιο για ολους να φευγει καποιος οταν δεν ειναι καλα καπου.....κι ας κατηγορηθει για ολα. Η δειλια μας, νομιζω, μας εμποδιζει απο το να διεκδικουμε οσα αξιζουμε....η δειλια και η χαμηλη αυτοεκτιμηση μας!

Ολα αυτα θεωρητικα.....ελπιζω να μην μου τυχει κι ας μεινω με την απορια για το αν θα ειχα τη δυναμη να φυγω ;)

Καλημερα Φαραονα μου!

dromaki είπε...

Είναι θέμα χαρακτήρος,είναι θέμα ανατροφής είναι το πως μεγάλωσες.Είναι θέμα αυτοπεποίθησης.Είναι θέμα εξάρτησης,είναι θέμα αδυναμίας,είναι θέμα κολλήματος του μυαλού εμμονής,καμιά φορά είναι και θέμα απελπισίας και φόβου.
Ποσες φορές ακούσαμε την έκφραση "γεννήθηκε θύμα"
Είναι θέμα και συνήθειας,βολέματος.
Είναι θέμα και εγωισμού.
Σίγουρα δεν είναι θέμα αξιοπρέπειας και αυτοσεβασμού.
Καθε περίπτωση διαφορετική.
Καλή σας μέρα.

Lily είπε...

"Μενουμε εκει σαν να μας καρφωσε καποιος τα ποδια,αναποφασιστοι/ες
να κανουμε ενα βημα για να διαλυσουμε κατι που μας ποναει,που μας δημιουργει κενα."
Αυτό το μας "δημιουργεί κενά" με μπερδεύει λίγο! Γιατί εκεί για μένα βρίσκεται η απάντηση. Αν η σχέση αυτή μας δημιουργούσε κενά, θα την αφήναμε. Τουλάχιστον για μένα ισχύει. Αν όμως το να την διαλύσεις σου δημιουργεί κενό, κενό στον εαυτό σου, κενό στη ζωή σου, τότε μένεις. Εάν έχεις επενδύσει πάνω στη σχέση, και έχεις επενδύσει συναισθηματικά και νοητικά, τότε είναι δύσκολο να την απαρνηθείς. Έστω και αν βλέπεις ότι αυτό σε βουλιάζει. Πρέπει να διαλύσεις όλες τις ψευδαισθήσεις σου και να ξεκινήσεις από την αρχή. Και αυτό για πολύ κόσμο είναι δύσκολο. Και πιστεύω δεν είναι ο έρωτας αυτό που σε κρατάει. Ο έρωτας είναι μια δικαιολογία, μια ακόμα ψευδαίσθηση για να μας καθυστερήσει να αντιμετωπίσουμε αυτό που πρέπει. Δλδ τον εαυτό μας και την ζωή μας υπεύθυνα. Αυτά! Καλημερούδια!

Ανασαιμιά είπε...

Ο άνθρωπος λένε είναι σα το σκυλί!
Κυνηγάει οτιδήποτε..."τρέχει".


(Για να χαλαρώσω την ατμόσφαιρα...γιατί αυτό το θέμα "πονάει")

Καλή σου μέρα!

γούφας είπε...

η παροιμια της γιαγιάς έλεγε

τάθελε ο κώλο'σ' και τα βρήκε η τρύπας.

αυτό σημαίνουν

ΜΑΡΙΑ ΝΙΚΟΛΑΟΥ είπε...

Πολυ απλά ... ότι εχουμε αγαπησει πολυ δυνατά..

Ξυπόλυτη είπε...

Εγώ, θα επιμείνω. Α-Ν-Α-Σ-Φ-Α-Λ-Ε-Ι-Α...Α-Π-Ο-Ρ-Ι-Ψ-Η.

Κανένα απόλυτα ισορροπημένο και " αγαπημένο"(από γεννησιμιού του) άτομο δεν θα έμενε σε μια 'άρρωστη' σχέση!!!

Μένει, γιατί η αυτοεκτίμηση' δολοφονήθηκε' από νωρίς, χρειάζεται πολύς, πάρα πολύς κόπος, και... ξέσκισμα της ψυχής για να... 'γιάνει' όλο αυτό το τραύμα.

Αυταπατάσαι (και το ξέρεις) ελπίζεις χωρίς ελπίδα (και αυτό το ξέρεις...) ότι... δεν μπορεί! ο άλλος, θα δει...θα καταλάβει... θα νιώσει...ότι αξίζεις να σε 'δει'
αξίζεις να σε σεβαστεί, αξίζεις να σε αγαπήσει.

όμως... αυτός ποτέ δεν 'βλέπει' δεν θέλει να δει. Και εσύ... κολλημένη-ος με το πρόσχημα του έρωτα, μένεις, και... αυτοτιμωρείσαι!

faraona είπε...

Πουαντερι
κραταω αυτο:
"Εγκλωβιζεις στο μυαλο σου τις πρωτες ωραιες στιγμες του ερωτα που περασες μαζι του και ζεις με αυτες τις αναμνησεις,και τοτε ολη η ζωη σου περνα αναπολώντας τα ωραια χωρις να το καταλαβεις."

Το να κρατα κανεις στο μυαλο του τις ομορφες στιγμες της πρωτης εποχης του ερωτα δεν ειναι κακο.Κακο ειναι να μενει εκει,οπως λες και να γινονται αυτες και μονον κριτιριο και στηριγμα για την περαιτερω συνεχεια.Κι ενω ολα εχουν αλλαξει πιθανα οχι και προς το απολυτο κακο η στραβο ,αυτη η εμμονη στο πρωτο διαστημα να μην μας αφηνει να αναπτυξουμε πανω σε νεες βασεις την σχεση.

faraona είπε...

Deedee
kραταω αυτο:
"οταν απλα ερχεται μια μερα που συνειδητοποιει οτι συμβιβαστηκε και δεν τον ικανοποιει αυτη η ζωη."
Εχεις δικιο.
Γι αυτο και χρειαζεται
καθε τοσο οχι παραιτητα καθε μερα αλλα σε ευλογα διαστηματα μια ανακεφαλαιωση της σχεσης μεσα μας.
Γιατι αυτος ο συμβιβασμος δυστυχως τις περισσοτερες φορες γινεται αντιληπτος αφου εχουν διαβρωθει εντελως τα ατομα μεσα στην σχεση και δεν υπαρχει μητε μια πετρουλα πια για να μπορεσει κανεις πανω εκει να οικοδομησει μια νεα πραγματικοτητα.
Υπαρχουν παρα πολλα παραδειγματα ζευγαριων που αναθεωρησαν την σχεση τους πανω σε νεες βασεις και κυλησαν ομαλα τα πραγματα μεταξυ τους γιατι εκαναν αυτη την ανακεφαλαιωση ειτε μονοι ο καθενας ειτε μαζι συζητωντας μεταξυ τους.

faraona είπε...

δρομακι
κραταω αυτο:
"Σίγουρα δεν είναι θέμα αξιοπρέπειας και αυτοσεβασμού"
Και φυσικα εδω εννοεις πως αυτος που εχει αυτοσεβασμο και αξιοπρεπεια δεν μενει ποτε σε σχεσεις που τον προσβαλουν .

faraona είπε...

Λιλυ
γραφω
"κενα"
εννοοντας οτι η σχεση μπαζει νερα που λεμε στην καθομιλουμενη.


Κρατω αυτο:
"Πρέπει να διαλύσεις όλες τις ψευδαισθήσεις σου και να ξεκινήσεις από την αρχή."

Και φυσικα αυτο οπως το λες ειναι επωδυνο και αρκετα κοπιαστικο ...γιατι σε αναγκαζει ειτε το θελεις ειτε οχι να παραδεχτεις σε ποια σημεια ησουν εσυ λαθος κατ αρχην.

Γιατι οταν ειμαστε σε μια σχεση παντα μα παντα το 50% της μας ανηκει.

faraona είπε...

ανασαιμια
ναι ποναει.
Αλλα οτι ποναει ...προαγει.

faraona είπε...

Γουφα
οι παλιοι ειχαν μια θυμοσοφια για τα πραγματα ευστοχοτατη,θα ελεγα.

faraona είπε...

Μαρια Νικολαου
ναι ...ομως αναρωτιεμαι ποιο ειδος αγαπης μπορει να μας ισοπεδωνει απεναντι στον αλλο τοσο... που να ανεχομαστε τα βασανιστηρια του.

faraona είπε...

Ξυπολυτη

κραταω σχεδον ολο το σχολιο σου:
"Μένει, γιατί η αυτοεκτίμηση' δολοφονήθηκε' από νωρίς, χρειάζεται πολύς, πάρα πολύς κόπος, και... ξέσκισμα της ψυχής για να... 'γιάνει' όλο αυτό το τραύμα.

Αυταπατάσαι (και το ξέρεις) ελπίζεις χωρίς ελπίδα (και αυτό το ξέρεις...) ότι... δεν μπορεί! ο άλλος, θα δει...θα καταλάβει... θα νιώσει...ότι αξίζεις να σε 'δει'
αξίζεις να σε σεβαστεί, αξίζεις να σε αγαπήσει.

όμως... αυτός ποτέ δεν 'βλέπει' δεν θέλει να δει. Και εσύ... κολλημένη-ος με το πρόσχημα του έρωτα, μένεις, και... αυτοτιμωρείσαι!"

Και στεκομαι στο τελευταιο για να πω οτι δεν υπαρχει
χειροτερο πραγμα απο την στιγμη που ενας ανθρωπος συνειδητοποιει οτι γι αυτη την αυτοκαταστροφικη διαθεση που εχει απεναντι στον εαυτο του φταιει ο γονιος η οι γονεις του.

Ειναι πολυ δυσκολο το σταδιο που περναει γιατι καλειτε να διορθωσει τα αδιορθοτα δηλαδη δυο ανθρωπους που εκτελεσαν τον ψυχισμο του οχι γιατι οι ιδιοι εφταιγαν αλλα γιατι εφταιγαν και οι δικοι τους γονεις που τους κακοποιησαν.
Ειναι απο τα πιο δυσκολα σταδια της αποκαταστασης της ψυχικης μας ισορροπιας ολο αυτο.

γυάλινο δάκρυ είπε...

Τι να πω εδώ.. Ούτε εγώ ξέρω γιατί συμβαίνει αυτό.. Αλλά ο έρωτας έιναι τυφλός.. Ή μπορεί να συνεχίζουμε να πιστεύουμε κ να ελπίζουμε ότι αυτό θα αλλάξει.. Πολλοί μένουμε και από συνήθεια και με τις 2 σημασίες της λέξης (απλά συνήθεια, αλλά και εξάρτηση) γιατί φοβόμαστε να προχωρήσουμε παρακάτω σε κάτι καινούριο. Ή φοβόμαστε να μείνουμε μόνοι μας και προτιμάμε να είμαστε με κάποιον που μας υποτιμά. Και δυστυχώς υπάρχουν και κάποιες που τυφλώνονται εντελώς από έρωτα κι αγάπη και υποτιμούν και οι ίδιες τον εαυτό τους πιστεύοντας πως έχει δίκιο αυτός που τις ταπεινώνει και τους φέρεται έτσι.. Επίσης υπάρχουν κι άλλες που δε φεύγουν από τη σχέση και παριστάνουν τις ευτυχισμένες για να μην τις πιάσει ο κόσμος στο στόμα του κλπ.. Οπωσδήποτε αυτές οι καταστάσεις είναι αρρωστημένες, αλλά άβυσσος η ψυχή του ανθρώπου...
Φιλιά

faraona είπε...

γυαλινο δακρυ
ολα ισχυουν απο αυτα που λες.
Κι επισης να προσθεσω οτι κι εμεις ,κυριως εμεις εχουμε ενα αρρωστο κομματι που παει και κξολαει με το αλλο μισο αρρωστο του αλλου.
Αλλιως δεν γινεται.
Αλλιως η δεν πλησιαζεις η φευγεις με το πρωτο που θα δεις την αρρωστια του αλλου.
Απλο ειναι δεν σε τραβουν τετοιοι ανθρωποι αν εσυ εισαι σε ισορροπια.

Donnaliza είπε...

Συνηθισμένο είναι τελικά να βρίσκεται κάποιος σε μια σχέση χωρίς να ξέρει ακριβώς ποια είναι τα ακριβή συναισθήματα του για το σύντροφο του.

Η αγάπη ,ο ερωτάς και η εξάρτηση είναι έννοιες που μπερδεύονται και μπερδεύουν και το ίδιο το άτομο μέσα σε μια σχέση.

Στις την περιπτώσεις της συναισθηματικής εξάρτησης του ενός συντρόφου από τον άλλο όχι γιατί πραγματικά είναι γοητευμένο από την προσωπικότητα του συντρόφου του αλλά γιατί η σχέση μπορεί να καλύψει την αδυναμία του να πορεύεται μόνο του, είναι δυνατόν η σχέση να διαιωνίζεται βασισμένη σε λανθασμένους λόγους με αλληλοσυγκρουόμενα συναισθήματα.

Σημαντικό είναι να έχουν αποσαφηνιστεί και από τα δυο μέλη οι έννοιες της αγάπης ,του έρωτα και της εξάρτησης μέσα σε μια σχέση πριν αυτή δημιουργηθεί .

Έτσι θα υπάρχει μια σχέση υγιή ,ζωντανή και σε βάθος χρόνου.
στην πράξη όμως πόσο εφικτό είναι να συναντηθούν δυο άνθρωποι κάτω από αυτές τις προϋποθέσεις?

Juanita La Quejica είπε...

Αν το περιορίσουμε μόνο στην ερωτική σχέση, τότε δεν ξέρω... ήμουν και είμαι ας πούμε "τυχερή" στον έρωτα, εδώ και 21+ χρόνια. Και "εργατική", γιατί συν Αθηνά κλπ κλπ.
Παρόμοιες καταστάσεις όμως βιώνουμε σε όλα τα είδη σχέσης, στην οικογένεια, στην δουλειά, στους φίλους...
Πιστεύω ότι η ανάγκη μας να λειτουργούμε μέσα σε μια αγέλη, να είμαστε κοινωνικά όντα, οφείλεται και στα γονίδια και στην διαδικασία κοινωνικοποίησής μας. Οπότε... ο φόβος της μοναξιάς ίσως είναι αυτός που μας δίνει την δύναμη να ανεχόμαστε και να ελπίζουμε.
Όσοι έχουμε μπορέσει να αγγίξουμε κάποιες εσωτερικές ισορροπίες, απεγκλωβιζόμαστε κάποια στιγμή χωρίς μεγάλες -τελικά- απώλειες, εκτός του χαμένου κακής ποιότητας χρόνου βέβαια, που είναι και ανεκτίμητος.
Οι υπόλοιποι αγγίζουμε άκρα.
Αλλά τελικά, όλοι κάποτε βρίσκουμε τη δύναμη να αντιμετωπίσουμε την αλήθεια κατάματα, ακόμα και αν στην συνέχεια αποφασίζουμε με πλήρη επίγνωση να διατηρήσουμε μία κατάσταση, γιατί καταλήγουμε ότι αυτό μας βολεύει περισσότερο. Ή σχεδόν όλοι.

faraona είπε...

Donna
κρατω αυτο:

"Σημαντικό είναι να έχουν αποσαφηνιστεί και από τα δυο μέλη οι έννοιες της αγάπης ,του έρωτα και της εξάρτησης μέσα σε μια σχέση πριν αυτή δημιουργηθεί .

Έτσι θα υπάρχει μια σχέση υγιής ,ζωντανή και σε βάθος χρόνου."

Αυτο ειναι το βαθυτερο ζητουμενο της σημερινης μας συζητησης εδω.
Το αν ειναι εφικτο η οχι?
Ειναι εφικτο αλλα σπανιο.
Ομως αν συμβει οντως οι σχεσεις πανε σε βαθος χρονου κι εχουν αυτο που λεμε μαγειά για να εξεληχθουν.

faraona είπε...

juanita
κρατω αυτο:
"Όσοι έχουμε μπορέσει να αγγίξουμε κάποιες εσωτερικές ισορροπίες, απεγκλωβιζόμαστε κάποια στιγμή χωρίς μεγάλες -τελικά- απώλειες, εκτός του χαμένου κακής ποιότητας χρόνου βέβαια, που είναι και ανεκτίμητος."

Οντως ο χρονος που χανουμε οντας σε μια σχεση βασανιστικη ,ειναι ανεκτιμητος ομως μαζι και πολυτιμος γιατι ετσι μονο υπαρχει πιθανοτητα να μαθουμε και να διορθωσουμε κυριως τον εαυτο μας.Γιατι τον αλλο δεν μπορουμε να τον πιεσουμε να μαθει ...μπορει και να μην τον αγγιξει τιποτε και να χρειαστουν πολλες φορες ακομη για να δει καθαρα...Αν δει ποτε...

sofia είπε...

Μήπως ότι είμαι πολύ μαλάκας?


Σοβαρά τώρα, επειδή υπάρχουν πάρα πολλές παράμετρες για κάθε ξεχωριστή περίπτωση, δεν μπορώ να απαντήσω γενικά. Πάντως αν η περίπτωση είναι απλή, τότε η πάραπάνω απάντηση είναι μερικές φορές η μόνη εξήγηση.

faraona είπε...

Sofia
ποτε δεν μπορουμε να αναρωτηθουμε για κατι αν δεν εχουμε μεσα μας την απαντηση η εστω ενα μερος της.

επομενως εσυ ξερεις καλυτερα απο τον καθενα!

ποιώ είπε...

Η δύναμη της συνήθειας είναι μεγάλο
αγκάθι
Το θέμα αυτό με εχει πληγώσει
προσωπικά
και εξακολουθεί....
Αν δεν δράσεις από τις πρώτες
κιόλας ενδείξεις
Αυτοκαταστρέφεσαι

συμβουλή όχι ανοχή

να ήξερες.....

γυάλινο δάκρυ είπε...

faraona έχεις πρόσκληση. θα ήταν τιμή μου αν τη δεχόσουν. φιλιά

marianaonice είπε...

faraona μου σαφώς και δεν συμφωνώ με αυτού του είδους την εξάρτηση των ανθρώπων από λάθος σχέσεις!
απλά προσπάθησα να εξηγήσω γιατί δεν μπορούν να απαγκιστρωθούν! Και η γνώμη μου είναι γιατί έχουν εξαρτηθεί!! Με οποιοδήποτε τρόπο και για οποιοδήποτε λόγο, λειτουργούν όπως κάθε εξαρτημένος από κάθε πάθος στη ζωή του!!
Να εξηγήσω προσπάθησα γιατί είναι δύσκολο να φύγει κάποιος μακριά από μια σχέση που τον ταπεινώνει και τον ισοπεδώνει... Κανείς δεν θέλει κάτι τέτοιο για τον εαυτό του, όμως το υφίσταται όπως ο ναρκομανής το πάθος του!

Σαφώς και δεν υιοθετώ κανενός είδους εξάρτηση!!

καλό ξημέρωμα φίλη μου!

faraona είπε...

Sofia
μια διευκρινιση.
Απαντησα σε πρωτο προσωπο στο σχολιο σου γιατι εκανες την ερωτηση σε πρωτο προσωποΦυσικα δεν εννοω εσενα προσωπικα με την απαντηση μου αλλα «τι» γενικοτερα μας συμβαινει.

faraona είπε...

ποιω
ολα γενικα στην ζωη θελουν δυναμη...ακομη κι αυτα που φαινονται ευκολα.
Οταν η δυναμη της συνηθειας παντως γινεται μεγαλυτερη απο την δυναμη της αγαπης του εαυτου μας οντως υπαρχει προβλημα.
Κι οπου υπαρχει προβλημα χρειαζεται κοπος και πονος για να ξεπεραστει.
Αρκει να αντιληφθει κανεις τι αξιζει και τι οχι τον κοπο, στη ζωη του.

faraona είπε...

γυαλινο δακρυ
νομιζω οτι ειναι απο τα καλυτερα παιγνιδια και σ ευχαριστω για την προσκληση.
Μεχρι που σκεφτομαι να το ξαναπαιξω δηλαδη.

faraona είπε...

μαριαννα
προς Θεου ...μη σου περασει απο το μυαλο οτι το πιστεψα για σενα αυτο!
Απλα οταν καποιος/α απαντα ...μερικες φορες βρισκω την ευκαιρια να κανω ερωτηματα που θα ερεθισουν κι αλλο την συζητηση.
Και στο δικο σου σχολιο ειδα αυτη την ευκαιρια ...γι αυτο απαντησα μ αυτο τον τροπο.
οκ?Εσυ ξερεις ποσο σε εκτιμω για πολλα ....ναι?

LOCKHEART είπε...

TΟ συναίσθημα δεν μας οδηγεί πάντα σε σωστούς δρόμους. Καλό ειναι μέσα μας να έχουμε την ρευστότητα τω πραγμα΄των τίποτα δεν διαρκεί για πάντα. Όταν κάτι λήξει ΤΕΛΟΣ έληξε πρεπει να το δεχτούμε φυσικά ο εγωισμός μας εμποδίζει για κάτι τέτοιο και η ανασφάλεια ειναι φορείς που μας βάζουν εμπόδια.

una mama και οχι μονο είπε...

δυσκολο θεμα...πολλα μπορει να κανουν εναν ανθρωπο να μενει σε μια κατασταση...συνηθως ομως το να ειναι καποιος αναποφασιστος σε ενα θεμα ειναι πολλες φορες προβλημα του χαρακτηρα του και τον διακατεχει λιγο-πολυ σε ολα τα θεματα.
οι πιο αποφασιστικοι χαρακτηρες θα ξεκολησουν λιγο γρηγοροτερα απο μια τετοια κατασταση...πιστευω!
καλημερα με χαμογελο και πολλα φιλια!!!

Κωνσταντίνος Π είπε...

faraona μου καλημέρα.

δυστυχώς υπάρχουν αυτές οι εκούσιες φυλακές που καταδικάζουμε συχνά τους εαυτούς μας.
τι φταίει γι αυτό;
πραγματικά δε ξέρω, μήτε πιστεύω ότι κανείς μπορεί να ξέρει.
κάθε κατάσταση είναι διαφορετική άλλωστε.
άλλοτε φταίει η συνήθεια
άλλοτε ο φόβος της μοναξιάς
άλλοτε ο φόβος αναζήτησης νέου ερωτικού συντρόφου
άλλοτε η χαμηλή αυτοεκτίμηση
άλλοτε η ανάγκη του να νιώθεις ότι ανήκεις κάπου
άλλοτε απλως το κακό μας το κεφάλι...

faraona είπε...

Σπυρο πολυ σωστα λες οτι ο εγωισμος μας παιζει μεγαλο ρολο στις εξαρτησεις μας.
Το να μη θελουμε να παραδεχτουμε οτι μια κατασταση εχει τελειωσει ,τις περισσοτερες φορες ειναι θεμα του υπερτονισμενου εγω μας.

faraona είπε...

una mamma μου
η αναποφασιστικοτητα υπαρχει στους ανθρωπους οχι εξ ουρανου φυσικα οπως θα γνωριζεις κι εσυ, αλλα γιατι υπαρχουν αιτιες.
Υπαρχει ενα γιατι πισω απο το «ειμαι αναποφασιστος» και συνηθως η απαντηση ειναι ...οτι η αναποφασιστικοτητα ειναι μια εφευρεση προφασης του μυαλου μας για να μην μπουμε σε επιπονες διαδικασιες.

faraona είπε...

κωνσταντινε π
σε καλοσωριζουμε στην παρεα.

«Μα ο,τι μας δενει στα παλια ειναι οι κακες συνηθειες»
Αυτο το ειδα γραμμενο καπου στο μπλογκ σου...

κι ολα αυτα που αναφερεις στο σχολιο σου μπορει να ειναι αυτα στα οποια εχει εθιστει ο εαυτος μας απο παλια και να χρειαζεται πολυς κοπος να τα διορθωσουμε.Δεν αξιζει ομως τον κοπο?

αχτίδα είπε...

Δεν μπορώ να ζω σε μισές σχέσεις, ούτε τις εξαρτήσεις δέχομαι, τα θέλω όλα απο μία σχέση αλλιώς είναι καλύτερο και για τους δύο( γιατί και ο άλλος δεν είναι ευτυχισμένος) να φεύγουν απο τη σχέση αυτή.Καλές και κακές στιγμές πάντα υπάρχουν όμως το δέσιμο του έρωτα υπάρχει όταν θέλεις το καλό του άλλου ,όταν αισθανόμαστε οτι μας αγαπά..μας νοιάζεται..μας καταλαβαίνει..θέλω πάθος στον έρωτα ..θέλω να αισθάνομαι βασίλισα στο βασίλειο του..

faraona είπε...

αχτιδα
κρατω αυτο:
"Καλές και κακές στιγμές πάντα υπάρχουν όμως το δέσιμο του έρωτα υπάρχει όταν θέλεις το καλό του άλλου"
Ναι ετσι ειναι γιατι κυριως αυτο που μετραει στην συντροφικοτητα ειναι η μη εγωιστικη σταση των δυο ανθρωπων στην αναμεταξυ τους επαφη.
Αυτο ομως δεν σημαινει αναξιοπρεπεια ...τουναντιον σημαινει απολυτη αποδοχη και σεβασμο του αλλου ανθρωπου και των διαφορων που πιθανοτατα εχουν τα δυο ατομα σαν χαρακτηρες.

"ζαχαρούλα.." είπε...

..η δύναμη της συνήθειας είναι άτιμο πράγμα!!

οι σχέσεις που επιβιώνουν γιατί στηρίζονται στην συνήθεια.. είναι σχέσεις πεθαμένες..

οι άνθρωποι που μένουν σε μία σχέση γιατί δεν μπορούν να μείνουν μόνοι, είναι άνθρωποι "μισοί"..

τα να αισθάνεσαι ότι είσαι ερωτευμένος.. δεν σημαίνει ότι είσαι.. σημαίνει απλά ότι εθελοτυφλείς..

ευχαριστώ αλλά εγώ δεν θα πάρω..

να είστε καλά.......

το λέει και το άσμα.. "πιο καλή η μοναξιά"!!!!!!!!!!!!!!!!

faraona είπε...

ζαχαρουλα
εννοεις οτι οταν αισθανομαστε ερωτευμενοι και δεν περνουμε καλα ...τοτε πολλες φορες εθελοτυφλουμε με την προφαση του ερωτα ε?

Aliki είπε...

τι χειροτερο απο την συνηθεια?

πολλες φορες την μπερδευουμε με τον ερωτα, την αγαπη, το νοιαξιμο...δεν ειναι ομως τιποτα απ ολα αυτα.

ειναι η συνηθεια.

ILive2LoveMe είπε...

Να μου επιτραπεί να χρησιμοποιήσω μια φράση από ένα αγαπημένο βιβλίο "Ίσως μπερδέψαμε την αγάπη με την ανοχή" , εγώ να προσθέσω πως ίσως και η συνήθεια είναι κάτι πολύ ισχυρό. "Δεν φορέσαμε στολές παραλλαγής" μείναμε ακάλυπτοι , ψυχικά , νοητικά, δώσαμε τα πάντα, ότι νιώσαμε ότι αισθανθήκαμε... Καμιά φορά το σκέφτομαι κι εγώ και δεν μπορώ να εξηγήσω γιατί οι άνθρωποι μένουν σε τέτοιες σχέσεις. Δεν ξέρω αν είναι αδυναμία φυγής ... ίσως αλλά για ποιο λόγο?

Έχω δει ανθρώπους να μένουν σε τέτοιες σχέσεις , για το οικονομικό και μόνο. Κυρίως γιατί δεν έχουν που να στηριχτούν και το θεωρούν 'βουνό' να κάνουν μια καινούρια αρχή.
Έχω επίσης δει γονείς - δυστυχώς- να λένε στα παιδιά τους "τον/την ήθελες? τώρα να κάτσεις εκεί" το θεωρώ αποτρόπαιο το λιγότερο. Ιδίως όταν ξέρεις ότι το παιδί σου περνάει άσχημα, γιατί όταν έχεις άγνοια ... είναι αλλιώς.
Δεν ξέρω , ειλικρινά, το υγιές θα ήταν η φυγή και η αρχή μιας καινούριας ζωής. Το φυσιολογικό θα ήταν ίσως μια προσπάθεια, πριν τη φυγή , αλλά όταν τα πράγματα εξακολουθούν να παραμένουν ίδια ή να γίνονται χειρότερα...
Μήπως η ανάγκη να αγαπήσουμε και να αγαπηθούμε? Μήπως εθελοτυφλούμε? Μήπως εξιδανικεύουμε για να δώσουμε δικαιολογίες στον εαυτό μας ώστε να μη φύγουμε?
Ο φόβος είναι άτιμο πράγμα ακόμη. Ίσως γιατί πρέπει να πάρεις το μαχαίρι και να κόψεις αυτά τα δεσμά ίσως γιατί αυτή τη φορά που θα πρέπει να ξεφύγει κάποιος , θα πρέπει να ανοίξει την πληγή και να αφήσει το 'βρώμικο' αίμα να τρέξει ώσπου να βγει το καθαρό , και μετά να προσπαθήσει να κλείσει την πληγή για γιατρευτεί το πονεμένο κομμάτι του.
Φιλιά , κι εύχομαι να υπάρχει θάρρος και ψυχική δύναμη έτσι ώστε όλοι να μπορούν να ξεφεύγουν από τέτοιες σχέσεις.

faraona είπε...

aliki
υπαρχει αυτο το ενδεχομενο να μπερδευουμε τα πραγματα μεσα μας.Αλλα για να ξεμπερδευτουν πρεπει να το θελουμε πολυ...αλλιως δεν γινεται.

faraona είπε...

Τζενη κρατω αυτο:
"Ο φόβος είναι άτιμο πράγμα ακόμη. Ίσως γιατί πρέπει να πάρεις το μαχαίρι και να κόψεις αυτά τα δεσμά ίσως γιατί αυτή τη φορά που θα πρέπει να ξεφύγει κάποιος , θα πρέπει να ανοίξει την πληγή και να αφήσει το 'βρώμικο' αίμα να τρέξει ώσπου να βγει το καθαρό , και μετά να προσπαθήσει να κλείσει την πληγή για γιατρευτεί το πονεμένο κομμάτι του."


Ο φοβος ως προς τι ομως ε?
Φοβομαστε τι ακριβως ?
Το απλο πραγμα που ειναι η ιδια η ζωη...η ποια εχει χαρα και πονο.
Αλλιως δεν ειναι ζωη ...ειναι ενας τεμπελικος υπνος οπου βουλιαζουμε και δεν θελουμε να ξυπνησουμε με τιποτα.Προτιμουμε να μετατρεπουμε την ζωη μας σε εναν προσωπικο υπνο διαρκειας για μην πονεσουμε κοβοντας με το μαχαιρι την αρρωστια απο μεσα μας.
Προτιμουμε τον αυτοοικτιρμο και την μιζερια,την αναξιοπρεπεια και την ταπεινωση απο το να τραβηξουμε μια φορα την ξυραφια και να τελειωνει...γιατι μετα τελειωνει...περναμε πια ειτε το θελουμε ειτε οχι στο σταδιο της αναρωσης.

vagnes είπε...

Ολα αυτα σημαινουν αγαπη με επακολουθο την απουσια εγωϊσμου,
με δοσεις μαζωχισμου,
αλλά και αγνοια κανονων γοητειας. για να μην επεκταθω παραπανω...αφου δεν προλαβαινω να διαβασω και τα αλλα σχολια που εγιναν και πιθανον να με καλυπτουν
Αχ αυτος ο χρονος να μη μπορω να αγορασω μια ποσοτητα επαρκη, κανενας να μη πουλαει βρε παιδια!!!

faraona είπε...

Vagnes
αυτο το "αγνοια κανονων γοητειας"
καλα θα ηταν να μας το εξηγουσες...αν και ψιχανεμιζομαι τι εννοεις.
Ολοι θα αγοραζαμε χρονο παντως γιατι σχεδον το 90% των ανθρωπων τον εχει αναγκη...

Heliotypon είπε...

Συναισθηματική ανασφάλεια μου μοιάζει! 'Εχεις το λίγο αλλά σίγουρο. Πύ να τρέχεις έξω από το κελί σου που είναι στενό μεν αλλά σίγουρο και το ξέρεις και καλά...

..αγγελoσκονη.. είπε...

ο φόβος πως ξαφνικά χάνεις την μοναδική σου ασχολία;ο φόβος την μοναξιάς καθώς δεν βλέπεις ότι έτσι κι αλλιώς μόνος ήσουν...δεν ξέρω!το έχω κάνει όμως...το μετανιώνω αλλά δεν νομίζω οτι ελέγχεται!να ρωτήσω κάτι άλλο όμως;όταν πια πάρεις την μεγάλη απόφαση και κάνεις το βήμα να φύγεις...γιατί τότε το παρελθόν σε αγαπάει τόσο πολύ;φιλιά!!

faraona είπε...

αγγελόσκονη
ελέγχεται κοριτσι μου φτανει να το θελησεις.Και φυσικα οχι με το να καθομαστε σπιτι μας και να το σκεφτόμαστε 24 ωρες το 24τετράωρο!
Μπορουμε να παιξουμε με τον εαυτο μας λιγάκι ...να βγουμε εξω,να διαβάσουμε,να παμε εκδρομές ,να αρχισουμε να ζωγραφίζουμε και τοοοοοσα άλλα .Ο εαυτός μας ειναι ενα θηριάκι που θέλει καλο θηριοδαμαστή κι ο θηριοδαμαστής αυτος ειναι το μυαλο μας που πρεπει να το ξυπνάμε συνεχως και να μην το αφήνουμε να κοιμάται πανω στα μαξιλάρια της συνήθειας.
Τωρα γιατι μας αγαπαει το παρελθον.
Αν εννοεις οτι μόλις κάνουμε το πρώτο βήμα ...λιγάκι πισωγυρνάμε ...ε ενταξυ σ ολους μας συμβαινει αυτο.Θελει προσοχη.
Αν εννοεις οτι γυρίζει πισω σε μας αυτος που αφήνουμε πίσω μας ...σ αυτο εχω να σου πω οτι ο συγκεκριμενος ανθρωπος ειναι εντελως ανωριμος αν τοχει κανει αυτο.

Nemo είπε...

Διάβασα όλα αυτά τα σχόλια και είδα τόσες και τόσες απόψεις πάνω στο ζήτημα! Είδα ότι αρκετοί στάθηκαν στο θέμα της χαμηλής αυτοπεποίθησης και αυτοσεβασμού! Γιατί όμως στεκόμαστε στις ακραίες περιπτώσεις όπου γυναίκες επί παραδείγματει μένουν σε σχέσεις όπου τους ασκείται σωματική/λεκτική βία και φυσικά συνήθως φταίει η χαμηλή τους αυτοπεποίθηση; Πόσοι και πόσες δεν είναι που μένουν σε σχέσεις που μοιάζουν να έχουν ξεφτίσει, που βλέπουν ή ίσως και γνωρίζουν στα σίγουρα ότι ο σύντροφος τους έχει πάψει πια πχ να είναι ερωτευμένος/η; Σε ένα βιβλίο ψυχολογίας που διάβασα πρόσφατα η συγγραφέας υποστήριζε ότι σε αυτές τις περιπτώσεις αν αγαπάς πραγματικά τον συντροφό σου φεύγεις γιατί απλά δεν αντέχεις τόσο πόνο και εξευτελισμό ενώ όσοι δεν μπορούν να πουν το αντίο είναι συνήθως άτομα με μεγάλο εγωισμό που δεν μπορούν να δεχτούν ότι κάτι τέλειωσε, δεν μπορούν να δεχτούν την απόρριψη, τη δική τους αποτυχία μες στη σχέση και μένουν έτσι, εγωιστικά σε αυτή. Προσωπικά δε ξέρω τι είναι αυτό που σε κρατάει δέσμιο σε τέτοιες σχέσεις. Ξέρω όμως ότι το να πάρεις την απόφαση να βγεις από μια τέτοια αρρωστημένη κατάσταση -όποια κι αν είναι η αρρώστια που έχει παρουσιαστεί- και να κάνεις αυτό που όλοι θεωρούν σωστό, δεν αλλάζει απαραίτητα το πως νιώθεις, το κενό που έχει δημιουργηθεί, την πληγή που σε πονάει! Γιατί το τέρμα δεν το βάζεις με έναν χωρισμό! Το τέλος το βάζει ο καθένας μέσα του! Και όπως και να το κάνουμε όταν έχεις αγαπήσει τον άνθρωπο δίπλα σου, όπως και να έχετε καταλήξει, δυσκολεύεσαι και να αποδεχτείς κάποια πράγματα και να φύγεις από τη σχέση και να προχωρήσεις παρακάτω!

Τα φιλιά μου!

faraona είπε...

Nemo
kρατω αυτο:

"Ξέρω όμως ότι το να πάρεις την απόφαση να βγεις από μια τέτοια αρρωστημένη κατάσταση -όποια κι αν είναι η αρρώστια που έχει παρουσιαστεί- και να κάνεις αυτό που όλοι θεωρούν σωστό, δεν αλλάζει απαραίτητα το πως νιώθεις, το κενό που έχει δημιουργηθεί, την πληγή που σε πονάει! Γιατί το τέρμα δεν το βάζεις με έναν χωρισμό! Το τέλος το βάζει ο καθένας μέσα του! Και όπως και να το κάνουμε όταν έχεις αγαπήσει τον άνθρωπο δίπλα σου, όπως και να έχετε καταλήξει, δυσκολεύεσαι και να αποδεχτείς κάποια πράγματα και να φύγεις από τη σχέση και να προχωρήσεις παρακάτω!"



Δίνοντας τέλος σε μια αρρωστημένη κατασταση ουσιαστικα δίνουμε τέλος σ αυτο το κομματι μας που πήγε κι έδεσε με το κομμάτι του αλλου.Καμμια αρρωστη κατασταση δεν ειναι μονομερης.Ειναι κι ο ενας κι ο αλλος που γινονται υποδοχέας ο ένας του αλλου για να βιώσει η αρρωστια.
Μόλις ο ενας απο τους δύο αρχίζει να θεραπεύεται τοτε μοιραια το κομματι του που αρχιζει να γίνεται υγιές δεν μπορει να δένει πια με το σάπιο του αλλου και γίνεται η αποκόλληση.
Αυτο σημαινει ΠΟΝΟ εσωτερικο οχι για τον αλλο αλλα για μας που η εξυγιανση μας κανει πια ναχουμε καθαρο βλέμμα και να βλέπουμε τον παλιό μας εαυτο και πόσο κακό του εχουμε κάνει.Αυτο ειναι που πονάει κι ο χαμένος χρόνος που παιρνει μαζί του πολλες φορές ζουμερα κομματια της ζωης μας που φεύγουν ανεπιστρεπτι.
Ο πόνος παραμένει.Αλλα η ζωη προχωράει.Και ζωη ειναι χαρες και πόνοι μαζι.
Οπως ενας θάνατος κάποιου δικού μας ανθρώπου όσα χρόνια κι αν περασουν μπορει να απαλύνεται αλλα δεν περνάει ποτε.
Ακριβως το ίδιο ειναι.
Αυτοι οι πόνοι ειναι οι πείρα μας ,τα σημάδια μας,ο εαυτός μας που μαθαινουμε σιγα σιγα να τον αγαπουμε περισσότερο και δυστυχως η και ευτυχως η πραγματικη αγαπη οπως και η αλήθεια ειναι πραγματα που πονούν.
Ξέρεις εσυ κανεναν άνθρωπο που να μην εχει πονέσει στην ζωη του?
Και λοιπον ?
Τι σημαινει αυτο?
Ο πονος ειναι υγεία και θα σε κανει να συνεχίσεις την ζωη σου ετσι ωστε μόλις πας να ξανακάνεις το ιδιο λάθος θα σε τσιμπάει για να σου θυμιζει τι πέρασες και νa σε προφυλάσει.
ΑΜΥΝΤΙΚΗ ΚΑΤΆΣΤΑΣΗ ΕΙΝΑΙ Ο ΠΌΝΟΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΙΠΟΤΕ ΚΑΚΟ.
Αλλα δεν ειναι ουτε αιτιολογια αλλα ουτε και δικαιολογια για να μένεις εκει οπου ολα εχουν τελειώσει.

Σ ευχαριστω που ηρθες στην Αψινθο ...ελπιζω να βρεις κατα καιρους εδω μεσα πραγματα κι αποψεις που θα σε βοηθησουν.

Ετικέτες

αλάτι (1) ανθρωποι (2) αντρες (1) απολογισμός (1) απόψεις (1) αρθρο (1) γάμος (2) γαμπρός (1) γεγονότα (1) γήρας (1) διαφορετικότητα (1) εραστές (1) ερωμένες (1) ευχες (2) ηλικία (1) Θεσσαλονίκη (1) ιστορίες (1) κοινωνικά (1) κόσμος (1) λόγος (1) Μάνος (1) μεζέδες (1) μεσήλικες (1) μηνύματα/1/ (1) μιλω (1) νύφη (1) οικογένεια (2) παιγνιδια/11/ (1) παιγνιδια/4 (1) παστά (1) πικρα λογια /12 (1) πικρα λογια /26 (1) πικρα λογια /30 (1) πικρα λογια /47 (1) πικρα λόγια /55 (1) πικρα λογια/1 (1) πικρα λογια/10 (1) πικρα λογια/11 (1) πικρα λογια/13 (1) πικρα λογια/14 (1) πικρα λογια/15 (1) πικρα λογια/16 (1) πικρα λογια/17 (1) πικρα λογια/18 (1) πικρα λογια/2 (1) πικρα λογια/20 (1) πικρα λογια/21 (1) πικρα λογια/22 (1) πικρα λογια/23 (1) πικρα λογια/24 (1) πικρα λογια/25 (1) πικρα λογια/27 (1) πικρα λογια/28 (1) πικρα λογια/29 (1) πικρα λογια/3 (1) πικρα λογια/31 (1) πικρα λογια/32 (1) πικρα λογια/33 (1) πικρα λογια/34 (1) πικρα λογια/35 (1) πικρα λογια/36 (1) πικρα λογια/37 (1) πικρα λογια/38 (1) πικρα λογια/39 (1) πικρα λογια/4 (1) πικρα λογια/40 (1) πικρα λογια/41 (1) πικρα λογια/42 (1) πικρα λογια/43 (1) πικρα λογια/44 (1) πικρα λογια/45 (1) πικρα λογια/46 (1) πικρα λόγια/48 (1) πικρα λογια/49 (1) πικρα λογια/5 (1) πικρα λογια/50 (1) πικρα λόγια/51 (1) πικρα λόγια/52 (1) πικρα λογια/53 (1) πικρα λογια/54 (1) πικρα λόγια/56/ (1) πικρα λόγια/57/ (1) πικρα λόγια/58/ (1) πικρα λογια/59/ (1) πικρα λογια/6 (1) πικρα λόγια/60/ (1) πικρα λόγια/61/ (1) πικρά λόγια/62/ (1) πικρά λόγια/63/ (1) πικρα λογια/7 (1) πικρα λογια/8 (1) πικρα λογια/9 (1) ποιήματα (1) ποίηση (1) ποιητές (1) προβληματισμοί (1) ριλαξ (1) σαρδέλες (1) σιωπή (1) σκέψεις (1) συζητήσεις (2) συμπληρωματικότητα (1) σχέσεις (1) ταβέρνα (1) φαγητό (1) Χατζιδάκις (1) χειραγώγηση (1) χιούμορ (1) χρονογραφήματα (1) χωρισμοί (1) χωρισμός (1) anima (1) animous (1) Athens.Corfu (1) Carl Jung (1) foto/1/ (1) foto/3/ (1) foto/4/ (1) foto/5/ (1) frog (1) humans (1) link/1/ (1) love (1) magazine (1) men (1) note2/ (1) stone (1) Thessaloniki (1)

Καλώς τους!

eXTReMe Tracker

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails
Κοινοποιήστε το στο Facebook

Αρχειοθήκη ιστολογίου