Πέμπτη, 29 Μαΐου 2008

Απορριψη


Βασικά όλοι μας φοβόμαστε την απόρριψη.
Δεν υπάρχει άνθρωπος που να του αρέσει να τον απορρίπτουν οι άλλοι.
ΥΠΑΡΧΕΙ ΟΜΩΣ ΚΙ ΕΝΑ ΜΕΓΑΛΟ ΨΕΜΜΑ ΠΟΥ ΛΕΕΙ:
"Είναι απαραίτητο να με αποδέχονται κάποια συγκεκριμένα πρόσωπα για να τα πάω καλά με τον εαυτό μου."
Αυτή η λανθασμένη αντίληψη οδηγεί σε ένα μεγάλο φόβο για απόρριψη και μας υποχρεώνει να προσαρμόσουμε σχεδόν όλες τις διαθέσεις και τις πράξεις μας ανάλογα με τις προσδοκίες και απαιτήσεις των άλλων.

-
Πόσο ζούμε μ' αυτό το μεγάλο ψέμα;

51 σχόλια:

marianaonice είπε...

Φαραόνα μου
καυτό θέμα άνοιξες! και ποιος δεν έχει νοιώσει την απόρριψη στη ζωή του!! Και πόσο πονάει αλήθεια, ειδικά όταν δεν μπορείς να κατανοήσεις γιατί σε απέρριψαν! Και πως να το κατανοήσεις; Όταν εσύ νομίζεις ότι όλα τα έκανες σωστά;;
Πιστεύω ότι ακόμη και αν προσαρμοστείς σαν το χαμαιλέοντα στις επιθυμίες και τα γούστα των άλλων, την απόρριψη δεν θα την αποφύγεις!!
Απλά είναι αυτό που λες!! Δεν μπορεί να είσαι αποδεκτός από όλους!
Και νομίζω καθόλου δεν θα με πόναγε αν με απέρριπτε κάποιος που θα μου ήταν αδιάφορος ή που δεν θα τον εκτιμούσα! Ο φόβος και ο πόνος ο μεγάλος έρχονται όταν σε απορρίπτουν οι αγαπημένοι σου άνθρωποι!
Εκεί κλονίζεσαι και αρχίζεις να ψάχνεσαι μήπως εσύ είσαι το ΛΑΘΟΣ!!
Ανεξάντλητο θέμα φίλη μου και βαθειά ανθρώπινο!!
Καλό σου βράδυ.

Υ.Γ. Σου έστειλα mail.

faraona είπε...

Μετα απο πολλα χρονια Μαριαννα,πολλων απορριψεων,πολλων πονων,πολλων εμπειριων θα πω οτι κυριως αυτο που ποναει πολυ ειναι η απορριψη απο ατομα που ακομη κι οταν μας απορριψουν συνεχιζουμε να τα εκτιμουμε.
Το τονιζω αυτο γιατι μπορει να ειμαστε ερωτευμενοι με καποιον και να μην τον εκτιμουμε η μπορει να συμπαθουμε καποιον αυτο ισως λιγο σπανιοτερα ,και να μην τον εκτιμουμε.
Εχω στη ζωη μου ενα συγγενικο μου προσωπο που το συμπαθω.Δεν το εκτιμω ομως καθολου.

Ειναι ομως ενα {κομματι του εαυτου} μου αυτο το προσωπο, που ναι μεν εγω απερριψα εδω και χρονια σαν {σκαρτο κομματι} μου,αλλα επειδη ειμαι σε ειρηνικη επαφη με το κομματι μου αυτο πια ,νοιωθω πως αυτο το ατομο το συμπαθω.Καποτε δεν μπορουσα να τα ξεχωρισω ολα αυτα .Τωρα που μπορω,εχω να πω πως μ εναν ανθρωπο που εκτιμας μπορεις να ζησεις.Μ εναν ανθρωπο που συμπαθεις μεν αλλα δεν εκτιμας δεν μπορεις να εισαι ουτε για μιση ωρα.



Εκει βεβαιως πολυ σωστα λες κλονιζεται ο ανθρωπος ειναι οταν τον απορριχουν ανθρωποι που και αγαπα και εκτιμα.
Εκει ο πονος ειναι αβασταχτος και τις περισσοτερες φορες το να βιωσεις κατι τετοιο ειναι σαν να τραυματισθεις σωματικα απο μια μπουλντοζα.Η συντριβη που νιωθουμε σ αυτες τις περιπτωσεις εχει αμεσα σωματικα σημαδια και πονο σ ολο το σωμα ,εκτος των αλλων ψυχοσωματικων οπως γαστριτιδες,ημικρανιες,πονους στην γεννητικη περιοχη,στην πλατη,στο σβερκο και τις κλειδωσεις.
Ενα συμπτωμα πολυ συνηθες ειναι οι αφορητοι πονοι στη μεση το πρωι πριν σηκωθουμε απο το κρεββατι,οπως επισης και η καταθλιψη.

Donnaliza είπε...

χμμμ και να σκεφτεις οτι μολις αναρτησα ενα κειμενο που δεν θα ηθελα, πραγματικα δεν θα ηθελα, να εχω αναρτησει και οσο και αν ειναι σκληρο με ποναει και που η ουσια του βρισκεται στην απορριψη και που μας οδηγει καποιες φορες.

Ολοι εχουμε εισπραξει απορριψη, ξεκινωντας ακομα και απο την οικογενεια το κοινωνικο, φιλικο, εργασιακο περιβαλον εως και τους ερωτες φυσικα .

Φυσικα και ποναει η απορριψη,πληγωνει, φοβιζει και καποιες φορες θυμωνει.

Ειναι ομως μια ευκαιρια για αυτοκριτικη, ενα μονοπατι που αν το αξιολογησεις σωστα και το περπατησεις με προσοχη θα σε βοηθησει να ανακαλυψεις τα τρωτα σου σημεια, να δεις και να αποδεχτεις αλλα και να αναθεωρησεις ισως στρεβλες αποψεις που οδηγουν σε συμπεριφορες που δυσκολευουν τις σχεσεις και την ζωη μας.

Ενα εργαλειο τελικα που αν το χρησημοποιησει κανεις σωστα μονο κερδος θα εχει.

Ακομα και αν μεσα απο την απορριψη την ενδοσκοποηση και την αυτοκριτικη δουμε οτι τελικα η απορριψη ηταν ας πουμε...αδικη γιατι εμεις καναμε οτι μπορουσαμε και δωσαμε τα καλυτερα, παλι υπαρχει κερδος και αυτο ειναι η αποδοχη του οτι ολοι οι ανθρωποι δεν ταιριαζουν με ολους με βαση το συστημα αξιων τους και των ζητουμενων τους, χωρις να σημαινει οτι ο ενας ειναι καλυτερος και ο αλλος χειροτερος .

Το να μας οδηγει ο φοβος της απορριψης να προσαρμοζουμε τις διαθεσεις και τις πραξεις μας συμφωνα με τα θελω τις προσδοκιες και τις απιτησεις των αλλων ειναι μια μορφη κακης διαχειρησης του..εργαλειου.

Υπαρχει ομως και μια αλλη μορφη κακης διαχειρησης της απορριψης ..το να γινεται η απορριψη εργαλειο εκδικησης εναντιον αυτου η αυτων που μας απερριψαν δικαια η αδικα και στην ουσια εναντιον μας τελικα ενισχυοντας και επαληθευοντας τους λογους που μας απερριψαν.

Καλη σου μερα Φαραωνα

faraona είπε...

Donnaliza
πραγματικα το χαρηκα ιδιαιτερα το σχολιο σου.
Γενικα απο τοτε που αρχισα να σε διαβαζω εχω δει την ικανοτητα σου να μεταφερεις ,με σαφηνεια και διαυγεια, το εσωτερικο σου «γιγνεσθαι» στον γραπτο λογο.
Εισαι απο τους πολυ λιγους ανθρωπους που μπορουν να το κανουν αυτο.
Συμφωνω μαζι σου σε ολα.Τα λες τοσο ξεκαθαρα που δεν χρειαζεται να προσθεσω τιποτα.
Θα ερθω να δω το κειμενο.

"ζαχαρούλα.." είπε...

καλημέρα!!
απόρριψη? και βέβαια... έχω εισπράξει ουκ ολίγες..

έχω καταλήξει στο γεγονός ότι όλα είναι μέσα στην ζωή και ότι όλα γίνονται για καλό.. αρκεί να θέλουμε να το ανακαλύψουμε.. ακόμα και ο μεγαλύτερος πόνος έχει μία θετική πλευρά.. προσθέτει ένα ακόμα κομμάτι στο παζλ!!!

πολλές φορές δεν "κάνουμε" εμείς οι ίδιοι με τον εαυτό μας, πως έχουμε την απαίτηση να "κάνουν" οι άλλοι μαζί μας???? άρα η απόρριψη κάποιες φορές, είναι φυσικό επακόλουθο δύο διαφορετικών κόσμων..

όπως και να έχει η κάθε απόρριψη είτε πονέσει, είτε περάσει ξώφαλτσα, έχει ένα ηθικό δίδαγμα.. εγώ αυτό ψάχνω πάντα.. έτσι δεν πονάω όλες τις φορές.. αισθάνομαι και καλύτερα!!!

αυτά και πολλά άλλα θα μπορούσα να πω.........

καλημέρες!!!!!!!

Dimitra είπε...

Ευτυχισμένοι όσοι καταφέρνουν να βιώσουν την απόρριψη σαν πρόκληση αυτοβελτίωσης και ενδυνάμωσης του εαυτού τους, αν και αυτό είναι αλήθεια απαιτεί γερά θεμέλια αυτοπεποίθησης και αυτοεκτίμησης από τη μικρή ηλικία.
Πόσοι όμως είναι τόσο τυχεροί? Νομίζω πως κοινωνία και οικογένεια συχνά μας οδηγεί στο δρόμο της ανάγκης του να αρέσουμε στους άλλους , να έχουμε την αποδοχή , την αναγνώριση, την "Έγκριση", να είμαστε ο καθρέπτης των άλλων κι όχι εμείς.
Νομίζω ασχέτως αν η απόρριψη είναι "δίκαιη" ή "άδικη" ο άνθρωπος το οφείλει στον εαυτό του να κρατήσει καλά εκείνο το σκληρό διαμαντάκι μέσα του , τον πυρήνα της ύπαρξης και της αξίας του, άθικτο από τα εξωτερικά μαχαιρώματα. Πληγώνομαι δηλαδή αλλά μαζεύω με αξιοπρέπεια τα συντρίμμια μου και ξαναχτίζομαι γιατί ως μοναδική κι ανεπανάληπτη ύπαρξη και πλάσμα Εκείνου αξίζω να μ'αγαπούν και να μ'αγαπώ.
Δύσκολο κατόρθωμα βέβαια..
Φιλιά πολλά και καλό Σ/Κ

dromaki είπε...

Σιγά να μην περιμένω να με αποδεχτούν συγκεκριμμένα πρόσωπα για να τα πάω καλά με τον εαυτό μου.
Είμαι αυτή που είμαι με τα χίλια κακά μου και τα χίλια καλά μου.Αν με αποδέχονται όπως είμαι καλώς,αν δεν με αποδέχονται γιαυτό που είμαι πάλι καλώς.
Θα στεναχωρεθώ ίσως αν βγάλουν άλλη εικόνα,λ'αθος εικόνα για μένα από αυτό που είμαιστην πραγματικότητα.Ομως κι εκεί πιστεύω ότι κάποια στιγμή μέσα στο χρόνο θα καταλάβουν και θα αναιρέσουν.Αν δεν γίνει δεν χάθηκε ο κόσμος.Δεν γίνεται νάμαστε αρεστοί σε όλους τους ανθρώπους.
Εγώ θέλω νάμαι αυθεντική για μένα για να τάχω καλά με τον εαυτό μου.Αν με απορίψουν με γεια τους με χαρά τους.:)

faraona είπε...

Ζαχαρουλα
πολυ ωραια τα λες ...εχεις δικιο .Ολα στη ζωη μας ερχονται για καποιο σκοπο.Αν δεν ειμαστε ανοιχτοι να βιωσουμε την εμπειρια μεχρι το βαθος της ,να πιασουμε πατο που λενε χωρις εγωισμους,τοτε δεν μπορουμε να αποκομισουμε και το αποσταγμα της εμπειριας.
Εχεις πολυ κατασταλαγμενες αποψεις για το θεμα κι αυτο δειχνει για μενα προσωπικα κατι.

Οτι καποια στιγμη της ζωης σου ανθισες σαν λουλουδι στραφηκες στον ηλιο και εδωσες κομματια του εαυτου σου που δεν ειχαν να κανουν με την καθημερινοτητα και την πρακτικη της ζωης.Αυτος ο αορατος κοσμος της ψυχης σου που ανοιξε τοτε σε βοηθαει ακομη και σημερα να μιλας με σοφια κι οχι με εγωισμο και επαρση.
Μπραβο σου κοπελα μου.

faraona είπε...

ΔΗΜΗΤΡΑ
ΚΑΛΗΜΕΡΑ
"Πληγώνομαι δηλαδή αλλά μαζεύω με αξιοπρέπεια τα συντρίμμια μου και ξαναχτίζομαι γιατί ως μοναδική κι ανεπανάληπτη ύπαρξη και πλάσμα Εκείνου αξίζω να μ'αγαπούν και να μ'αγαπώ."
Κραταω αυτο περισσοτερο απο ολα οσα ειπες.
Ειναι ολα σωστα αλλα αυτο λαμπιριζει,εχει αρωμα κι αφηνει ιχνος.

Isida είπε...

Θα σας απαντήσω ως εξής: "Μια ζωή παλεύουμε να αποδείξουμε αυτό που θα θέλαμε να ήμασταν ή οι μη "απογαλακτοποιημένοι" παλεύουν να αποδείξουν ότι είναι αυτό που θα ήθελαν να γίνουν οι άλλοι".

Γενικώς μπάχαλο γιατί έτσι μας θέλουν ίσως?

Το να τα πας καλά με τον εαυτό σου είναι σπουδαία υπόθεση και απαιτεί πολύ χρόνο από τη ζωή μας αλλά και πολύ πόνο.

έχω συναντήσει λίγους ανθρώπους μέχρι στιγμής που να φαίνεται στο πρόσωπό τους ότι τα πάνε καλά με τον εαυτό τους. Μετρημένοι στα δάκτυλα του ενός χεριού.

Όσον αφορά την απόρριψη είναι ανάλογα το πως έχει "εκπαιδεύσει" κάποιος τον εαυτό του, δηλαδή πως την δέχεται. Προσωπικά δεν με ενδιαφέρει να γίνω αποδεκτή από οποιονδήποτε. (το έκανα στα 15 μου χρόνια και τζίφος)
Είμαι αυτή που είμαι και δεν με ενδιαφέρει αν "αρέσω" ή όχι, αυτό βέβαια δεν μου δίνει το δικαιωμα να μην σέβομαι τους άλλους.

Ανώνυμος είπε...

Αυτό δεν είναι μεγάλο θέμα
είναι ΤΟ θέμα

"Η αποδοχή και πως να την πετύχετε" είναι ο στόχος όλων.Αυτό σου μαθαίνουν οι γονείς από την μέρα που γεννιέσαι,πως να φέρεσαι για να είσαι αποδεκτός,το σχολείο,οι φίλοι, για να ανήκεις στην ομάδα,η κοινωνία για να μην σε βάλει στο περιθώριο,οι έρωτες για να πάρεις ανταπόκριση,εμείς που προσπαθούμε να αποδεχτούμε τον έρμο ευατό μας και να τον εκπαιδεύσουμε στην αποφυγή ή την αποδοχή τρης απόρριψης.όλα βασίζονται σ αυτό τον φόβο της απόρριψης και την ανάγκη αποδοχής.

Ετσι πιστεύω οτι όποιος συνειδητά ή ασυνείδητα, ξεκινά έναν αγώνα, προσωπικό αλλά και γενικότερο, ενάντια σ αυτό το "τέρας" της απόρριψης,είναι ένας ήρωας και του πρέπουν κόττινοι και εύσημα..

Εκτιμώ και σέβομαι ανθρώπους και ομάδες που έχουν πάρει τέτοιους δρόμους.

Για άλλη μια φορά μπράβο για τα ωραία θέματα φαραώνα
πέννυ

faraona είπε...

Δρομακι καλημερα!
Ε !ναι!Αυτο μας ελειπε να προσπαθουμε να αρεσουμε και σε ολους.
Δεν γινεται γιατι αυτο μοιραια αρχιζει καποια στιγμη και καταπιεζει εμας.
Πολλες φορες ομως σε περιπτωσεις καριερας ας πουμε ...μπορει καποιοι απο μας να κανουν καποιες υποχωρισεις πανω σ αυτο κι εναντι ανθρωπων που δεν χαιρουν ιδιαιτερης εκτιμησης απο μας.

Ξερω καποια ας πουμε που με πολυ κοπο,βασανα,φτωχεια και τιτανια προσπαθεια εφτασε σε μια στιγμη κοντα σ αυτο που ονειρευοταν.
Να γινει καθηγητρια Πανεπιστημιου.
Πριν το τελευταιο βημα ομως επρεπε για ενα διαστημα να συνεργαστει με καποιον σε πολυ υψηλοτερο αξιωμα απ αυτην και που δεν εκτιμουσε καθολου.
Απ αυτον εξαρτιωταν ομως το επομενο και τελευταιο της βημα για να πιασει το ονειρο της και να το κανει πραγματικοτητα.
Εκανε λοιπον για ενα διαστημα στην ζωη της υπομονη και φυσικα δεν κοντραριζε ποτε τον εν λογω.Χωρις τιποτε αναξιοπρεπες εκ μερους της,μα με σιωπιλη συμπεριφορα και τρομερη καρτερικοτητα.
Ετσι πετυχε καποια στιγμη κι εγινε αυτο που ηθελε.
Υπαρχει κανεις που μπορει να κατηγορησει εναν τετοιο ανθρωπο?
Αν δεν το εκανε αυτο κι εδειχνε αυτο που αισθανοταν θα πετυχαινε τιποτε?
Τι θα γινοταν αν αυτη η γυναικα ελεγε:«ΑΝ ΜΕ ΑΠΟΡΡΙΨΕΙ ΜΕ ΓΕΙΑ ΤΟΥ ΜΕ ΧΑΡΑ ΤΟΥ»?

Dee Dee είπε...

Καποτε, μετα απο ενα διαστημα 3 μηνων που ημουν χωρια με τον τοτε φιλο μου επεστρεψα συνειδητοποιημενη (ετσι πιστευα η καημενη) να του πω να χωρισουμε επειδη πιεζομουν πολυ απο τον ερωτα του, με επνιγε. Γυρνωντας ομως προλαβε και μου ειπε εκεινος το "αντιο" και σερνομουν για μηνες στα πατωματα.

Τετοια μικροπρεπεια και ανωριμοτητα κουβαλουσα :) Αντι να χαρω που με εβγαλε απο την δυσκολη θεση ενιωσα ασχημη, αντιερωτικη, αποκρουστικη.

Και μετα αρχισε το ταξιδι εντος :) Οσο και να τα βρουμε με τον εαυτο μας η πρωτη αντιδραση στην απορριψη πιστευω θα ειναι η στενοχωρια. Θνητοι ειμαστε και εχουμε και εγωισμο....και δεν ειναι καν στοχος να τον εξαλειψουμε, ετσι; :) Οπως προαναφερθηκε δεν μπορουμε να ειμαστε αρεστοι σε ολους. Αν ειμαστε συνεπεις με τα θελω μας και τις αξιες μας τοσο λιγοτερο θα απογοητευομαστε σε καθε απορριψη. Ευκολο ακουγεται, μα δεν ειναι :)

Καλημερα κι απο δω Φαραονιτσα μου!

Κωνσταντίνος Π είπε...

καλό μας μεσημέρι φαραόνα μου

βιαστικώς περνάω και παρότι το θέμα είναι ιδιαιτέρως ενδιαφέρον δε θα πω τίποτα δικό μου!
θα σου προτείνω όμως το βιβλίο "Περί του κοινωνικού status" του Αλλαίν Ντε Μποτόν.
Μόλις βρω ευκαιρία θα σου στείλω κάποια αποσπάσματα - απαντήσεις στο θέμα!

καλό μας Σαβ-κο

marianaonice είπε...

Έχεις δίκιο φίλη μου, αυτή η απόρριψη των ανθρώπων που εμείς εκτιμούμε πονάει πολύ και περισσότερο όταν συνεχίσουμε να τους εκτιμούμε...
Φιλιά!

sobraluz είπε...

Φοβάμαι και σιχαίνομαι όσους τα έχουν καλά με όλους. Η ζωή προχωράει με ρίξεις και αντιθέσεις. Η αποδοχή ζεσταίνει την καρδιά και δίνει κουράγιο, αλλά δε τη χρειάζομαι από όλους. Καμιά φορά δε τη χρειάζομαι και καθόλου. Κυρίως όταν ο κόμπος φτάνει στο χτένι και το διακύβευμα είναι οι πεποιθήσεις μου. Αυτές με κρατούν "ζωντανή" και λιγότερο οι γλυκανάλατες σχέσεις. Αν και, παράπονο δεν έχω, λαβαίνω μεγάλη και σταθερή αποδοχή. Όση απόρριψη μαντεύω έρχεται από εκείνους που θα με ανησυχούσε ο έπαινός τους!

una mama και οχι μονο είπε...

Ποσο ζουμε μ'αυτο το μεγαλο ψεμα?

μπορει πολυ, μπορει και λιγο...αναλογα!

για μενα ειναι τι βιωνουμε σ'αυτο το μικρο η μεγαλο διαστημα!

βιωνουμε μια μικρη παρανοια που ειτε θα μας οδηγησει στη θλιψη, ειτε στο να μετανιωσουμε για τη συμπεριφορα μας κι ολα αυτα που εχει δημιουργησει...και τοτε?

ξεκινα να πεταξεις παλι με κομμενα τα φτερα : ))

Talisker είπε...

Einai θεμα εγωισμου..

Οσο πιο εγωιστες και ανωριμοι ειμαστε τοσο πιο επιπονη ειναι η Απορριψη.
Προσωπικα τη θεωρω ιδιαιτερως δυσαρεστη
διαδικασια αλλα και απολυτως απαραιτητη ..
και μαλιστα οσο σε μικροτερη ηλικια συμβαινει
τοσο το καλυτερο.

Η πρωτη φορα ειναι παντα σημαδιακη ..και μας μαθαινει να αποδεχομαστε
πως δεν ειμαστε το κετρο της γης.

Μετα καθε φορα ..γινομαστε πιο δυνατοι και τα βγαζουμε περα
ο ρ θ ι ο ι στα ποδια μας..

Προσωπικα αντιμετωπισα την απορριψη σε μεγαλη ηλικια ..απορρυθμιστηκα εντος κι εκτος ..θυμαμαι ομως τα παντα με απεραντη γλυκα
οχι γιατι εχω χαμηλη αυτοεκτιμηση οπως θα ελεγε καποια υπερφιαλη φιλη
αλλα γιατι
στραφηκα μεσα μου και με αγαπησα περισσοτερο..ειδα τα λαθη μου ..με εκρινα και καταλαβα πως τελικα περισσοτερο εχει να κανει με μας και οχι με τους αλλους
και το ψ ε μ α και η
α π ο ρ ρ ι ψ η .


-μακια !!:)

faraona είπε...

Isida
δεν εχεις αδικο.Οι ανθρωποι που τα πανε καλα με τον εαυτο τους ειναι λιγοι.
Δεν ευκολο πραγμα και κυριως αυτο που ειναι πολυ κυριο στην υποθεση αυτη ειναι να μεγαλωνει κανεις και να ωριμαζει, μη αφηνοντας το παιδι που κουβαλαει μεσα του να πειναει.
Αυτος ο συνδιασμος ειναι το δυσκολο στην υποθεση «τα παω καλα με τον εαυτο μου»
Γιατι εχουμε μεσα μας δυο φωνες.

Η μια ειναι του ενηλικα που φωναζει «πρεπει» και την αλλη του παιδιου που φωναζει «θελω»

Ο σεβασμος απεναντι στους αλλους εξαρταται παντα απο το ποσο σεβομαστε εμεις τον εαυτο μας.Σεβομαι τον εαυτο μου δεν σημαινει μονο ειμαι αξιοπρεπης ως προς εμενα, αλλα σημαινει φροντιζω να εξομαλυνω συνεχως τα τρωτα του εαυτου μου.

faraona είπε...

Πεννυ
ευχαριστω για τα καλα λογια.


Δεν νομιζω οτι ειναι και τοσο «τερας» οσο λες.
Ειναι σιγουρα ενας δρομος προς την αυτοπραγματωση και την αυτογνωσια, που δινει πολλα χαστουκια σε ανθρωπους που εχουν τον εγωισμο να πιστευουν οτι ειναι το κεντρο του κοσμου.Και επισης σ αυτους απο αδυναμια προσωπικης δυναμης η κομπλεξ κατωτεροτητας αρνουνται να συναναστραφουν και ανθρωπους που τους απορριπτουν.


Επιμενω πολυ σ αυτο:
Υπαρχουν πολλοι ανθρωποι που μας απορριπτουν αλλα χαιρουν της εκτιμησεως μας.εΚΕΙ ΓΙΝΕΤΑΙ Η ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΤΡΙΒΗ ΜΕ ΤΟ ΕΓΩ ΜΑς.
Το να πεταμε απο την ζωη μας αυτους που μας απορριπτουν ειναι το ευκολο.
Το να κοιταμε γιατι μας απερριψαν και να περνουμε τις ευθυνες μας ειναι το δυσκολο.
Το να μην αρεσεις σε καποιον σε καποιο επιπεδο δεν σημαινει οτι σωνει και καλα δεν θα του αρεσεις σε ολα.
Ας πουμε ο πρωην αντρας μου με απερριψε για μια αλλη γυναικα.
Αφου χωρισαμε και μετα και μειναμε φιλοι και συνεργαζομασταν απο κοινου για το παιδι μας απεδειξε οτι ναι μεν δεν ειχαμε κοινη γλωσσα αρσενικου-θηλυκου στην προσωπικη μας σχεση,ειχαμε ομως κοινη γλωσσα και σεβασμο για το μεγαλωμα του παιδιου μας.Και ηταν αριστη,οχι απλως καλη.
Αν απορριπταμε παντελως ο ενας τον αλλο επειδη θα θιγοταν ο εγωισμος μας θα καταφερναμε κατι?

faraona είπε...

Deedee
με βρισκεις συμφωνη με οσα λες.
Στο σημειο
" Θνητοι ειμαστε και εχουμε και εγωισμο....και δεν ειναι καν στοχος να τον εξαλειψουμε, ετσι;"

εννοεις μαλλον την διατηρηση της υγιους πλευρας του εγωισμου που λεγεται αξιοπρεπεια...γιατι ολα τα υπολοιπα σημεια του ειναι ,κατα την αποψη μου για πεταμα απο πανω μας.Ε?

faraona είπε...

Κωνσταντινε
σε καλωσοριζω με χαρα εδω σημερα και πιστευω και ολες οι αλλες.
Να ακουμε και καμμια ανδρικη γνωμη ποτε ποτε.
Καλοδεχουμενα τα αποσπασματα του βιβλιου λοιπον.

faraona είπε...

Μαριαννα μου
τοχω βιωσει με τον πρωημν αντρα μου.Ηταν ενας ανθρωπος που εκτιμουσα και σεβομουν πολυ και συνεχισα να αισθανομαι ετσι και μετα την απορριψη του.
ΤΟ ΟΤΙ ΜΕ ΑΠΕΡΡΙΨΕ ΕΡΩΤΙΚΑ ΔΕΝ ΣΗΜΑΙΝΕ ΟΤΙ ΗΤΑΝ ΕΝΑΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΧΩΡΙΣ ΑΞΙΕΣ.

faraona είπε...

Sobraluz
μιλας για προσωπικες,επαγγελματικες η κοινωνικες σχεσεις?
Δεν ειναι ολα το ιδιο.
Δεν μπορει ας πουμε να εχεις εστιατοριο κι επειδη γνωριζεις οτι αυτος που ερχεται να φαει χτυπαει τη γυναικα του,να τον διωξεις.
Θα τον αποδεχτεις σαν πελατη και θα αγνοησεις την σιχασια σου.
Μπορει να μην τον κανεις ποτε φιλο σου αλλα δεν μπορεις και να τον απορριψεις εντελως.
Τοτε και εμεις αλλα και ολοι οι υπολοιποι θα επρεπε να κλειστουμε στα σπιτια μας και να λειτουργουμε με 2-3 ανθρωπους το πολυ.
ΔΕΝ ΒΓΑΙΝΕΙ ΕΤΣΙ Η ΖΩΗ ΟΜΩΣ.
αΝ ΜΙΛΑς ΓΙΑ ΤΙς ΠΟΛΥ ΠΡΟΣΩΠΙΚΕς ΣΧΕΣΕΙς ΜΑς ΣΥΜΦΩΝΩ ΑΠΟΛΥΤΑ ΜΑΖΙ ΣΟΥ.

faraona είπε...

una mamma
το να ξεκινας απο την αρχη με κομμενα φτερα ειναι επωδυνο αλλα οχι κακο.Θα ελεγα οτι ειναι και το μοναδικο φαρμακο για την αυτοθεραπεια μας.

Και μετα να δεις πως ξεφυτρωνουν καινουργια!!!

faraona είπε...

Τalisker
θα σταθω σ αυτο:

"Η πρωτη φορα ειναι παντα σημαδιακη ..και μας μαθαινει να αποδεχομαστε
πως δεν ειμαστε το κεντρο της γης"

Η πρωτη φορα ειναι το βαπτισμα του πυρρος ...οντως.
Μας κανει να συνειδητοποιησουμε ποσο κοντα ειμαστε στο να ξεπερασουμε τον εγωισμο μας.

Γιατι οι μονοι ανθρωποι που ξεπερνουν την απορριψη ειναι αυτοι που εχουν την εαισθησια να την νοιωσουν κι ας ειναι εγωιστες για ενα μεγαλο διαστημα.

Αυτοι που δεν καταλαβαινουν ,που τραβουν τον συρτη του εαυτου τους ειναι κατα την αποψη μου και οι ανθρωποι που δεν θα βγουν ποτε στα ΜΑΡΜΑΡΕΝΙΑ ΑΛΩΝΙΑ με τον εαυτο τους.Και ως εκ τουτου δεν θα ωριμασουν και ποτε.

rodoula-kelly είπε...

Στα μάτια μου το θέμα είναι γιατί φοβόμαστε την απόρριψη;;;;;;;;
Ισως γιατί έχουμε μία εικόνα του εαυτού μας και το εγώ πληγώνεται όταν αυτή η εικόνα δεν επιβεβαιώνεται μέσα από το βλέμμα του άλλου;
Αν δεν υπήρχε εικόνα,αν δεν υπήρχε ΕΓΩ για να πληγωθεί......

rodoula-kelly είπε...

ξέχασα να ευχηθώ να έχεις ένα όμορφο ΣΒΚ
φιλιά

faraona είπε...

rodoula
το εγω υπαρχει και θα υπαρχει.
Καλο ειναι ωριμαζοντας να μειωνουμε τις εντασεις του αλλα να το καταργησουμε τελειως δεν γινεται.
Αφου το ξερεις.Ακομη και μεγαλοι δασκαλοι,γκουρου,Αβαταρ,ασκητες κλπ το προσπαθουν χρονια και το πολεμουν και παλι δεν ξερουμε αν το καταργουν μεσα τους.
Ας το μειωσουμε οσο μπορουμε...σ αυτο με βρισκεις συμφωνη.

πουαντερι είπε...

Απόρριψη.....?
Εγω θα γλίτωνα νομιζεις; Οταν ήμουνα πιο νεα με λιγες γνωσεις και εμπειρίες ζωης για να αποφύγω την απορριψη και εγω εκανα διαφορα.
Άλλαζα τις συνηθειες μου,αλλαζα τα πιστευω μου,εκανα οτι εκαναν αυτοι που ηθελα να μην με απορρίψουν.
Τωρα μεγάλωσα και καταλαβα πως δεν εχω αναγκη την αποδοχη καποιων που επειδη δεν τους μοιαζω δεν με δεχονται ευκολα.
Ειμαι αυτη που ειμαι... χωρις να επιδικνειω δηθεν συμπεριφορα για να τους πεισω.
Αν καποιος με απορριψει δεν με ενδιαφερει και πολυ, παω παρακατω και συνεχιζω αυτα που εγω πιστευω, να κανω και να λεω.
Αυτη ειμαι εγω αν σου κανω καλώς αν ομως οχι σκασιλα μου!!!
Εγω δεν προσπαθω να αλλαξω, προχωρα παρακατω ρε "φιλε".....
Ετσι ειναι η ζωη τι να κανουμε δεν ειμαστε ιδιοι ολοι αλλιώς θα ειμασταν ΑΝΤΊΓΡΑΦΑ.

faraona είπε...

πουαντερι
το καλυτερο απο ολα ειναι που ξεπερασες την φαση του να κανεις μονο αυτα που θα ηταν αρεστα σε αλλους.
Τωρα για τις επομενες φασεις εναι πια ευκολοτερο να βαδιζεις.

david santros είπε...

ΠΟΛΥ ΚΑΛΟΣ ΑΥΤΟΣ Ο ΜΠΛΟΓΚ
πολυ ενδιαφεροσ!
παρακαλω περασεισ δικο μου εχω αφιερωμενοσ εργασια για απορίψησ!

ευχαριστω!

Που πας μωρη ξυπολυτη στα αγκαθια; είπε...

Δεν ειναι ψέμα φαραώνα μου.

Ειναι απαραιτητο σε ολους μας να μας αποδεχονται καποια ατομα, για να μπορεσουμε να προχωρησουμε στη ζωη μας δυνατοι και σιγουροι για τον εαυτο μας.

Αν δεν μας αποδεχεται η οικογενεια μας, και βασικα η μανα...Γιατι...Αλλα περιμενανε απο μας, γιατι... κρεμασανε ολες τις ελπιδες, τους ποθους, τα ονειρα της ζωης τους, στις πλατες μας, και εμεις...ανικανοι να το κουβαλησουμε αυτο το φορτιο αποστασιοποιηθηκαμε...χιλιαδες γιατι υπαρχουν.

Αμα η μανα που σε γενησε δεν σε αποδεχεται και σε εχει αποριψει, (προσεξε...δεν λεω δεν σε αγαπαει, σε αγαπαει γιατι σε γενησε, γιατι...ετσι της ειπαν οτι πρεπει)

Δεν της κανεις ομως... γιατι αυτη αλλα περιμενε απο το παιδι της... εσενα,( της κανει η μορφη σου) αλλα...αλλο παιδι. που δεν θα την προδιδε, που θα ηταν ανταξιο των προσδοκιων της, που θα κουβαλουσε με υπομονη και καρτερικοτητα, της δικης της μοιρας τον σταυρο.

Η γνωμη μου ειναι οτι απο κει ξεκινανε ολα.

Απο κει και περα ομως, εξαρταται απο τη δυναμη του καθενος μας να το διαχειριστει ολο αυτο, και να επιβιωσει, η να χαθει, σε σκοτεινα μονοπατια.

η κοπέλα με το καναρινί φόρεμα... είπε...

Faraona μου, είτε δώσεις μα είτε και νιώσεις απόρριψη, νομίζω πως ισχύει τούτο, που είπε ο λατρεμένος μου Κώστας Μουρσελάς στα "Βαμμένα κόκκινα μαλλιά"

"Είχαν εξαντληθεί και τα περιθώρια, είχαν ξεθωριάσει ακόμη και οι αυταπάτες. Και μέχρι εδώ που φτάσαμε καλά είναι. Ας μην είμαστε και αχάριστοι.
Χαθήκαμε σε μίζερες σκέψεις και μικρότητες, χωρίς να λύσουμε το μέγα μυστήριο του κόσμου, για να μένει το ερώτημα άλυτο και αδυσώπητο: Πώς έζησες, γιατί έζησες έτσι όπως έζησες, τι θα μπορούσες να κάνεις και δεν έκανες, για άλλο δρόμο έψαχνες, για άλλο νόημα, λάθος κουδούνια, λάθος πόρτες χτύπησες, λάθος δρόμους πήρες, λάθος ανθρώπους αγάπησες, σε λάθος κρεβάτια κοιμήθηκες, σε λάθος σπίτια έζησες. Γιατί τέτοια περιφρόνηση σ' αυτό που ονειρεύτηκες, σ' αυτό που σχεδίασες? Τέλος πάντων..."

Καλημερούδια!

faraona είπε...

Danid?
Γουφα μου ηρθα και εκλαψα.Γιατι μας κανεις και κλαιμε οικογενιακως?
Εισαι πολυ καλος φιλος βρε Γιαννη .
Σ ευχαριστω απο την ψυχη μου.

faraona είπε...

ξυπολυτη
εχεις δικιο ...απολυτο.
Καταλαβαινω τι λες για την μητερα σου...αλλα ειναι πολυ καλο που ξερεις τι της συνεβαινε και δεν σε αποδεχοταν.Και που οπως αντιλαμβανομαι την συγχωρησες και την αιτιολογησες μεσα σου.
Οπως φαινεται το χειριζεσαι καλα το θεμα η τουλαχιστον το προσπαθεις.

faraona είπε...

Καναρινι φορεμα
καλα τα λεει ο Μουρσελας.
Εμεις εδω παμε λιγο παρακατω και προσπαθουμε να συνειδητοποιησουμε ολα αυτα τα γιατι.
Το να αναρωτιεται κανεις γιατι εκανε κατι και να αντιλαμβανεται την υπαρξη του την δεδομενη στιγμη σημαινει οτι στην επομενη πραξη θα ειναι καλυτερα κι αργοτερα ακομη καλυτερα.Απο ενα σημειο και μετα δεν θα περιφρονει και τιποτα ,κανενα κομματι του εαυτου του...ακομη κ αυτο που διεπραξε το λαθος.
Πιστευω κι εγω οτι το μυστηριο του κοσμου ειναι περα απο τον ανθρωπο.
Ουτως η αλλως απειροελαχιστοι ειμαστε ο,τι κι αν κανουμε.
Ωστοσο καλο ειναι να ξερουμε τα «γιατι μας».

Lily είπε...

Πωπω θεματάραααα! Λοιπόν θα μιλήσω προσωπικά. Φοβάμαι πολύ την απόρριψη. Αλλά εδώ παίζουν 3 σενάρια.
1) Για άτομα που δεν εκτιμώ, δεν μου αρέσουν...δλδ που τα έχω απορρίψει εγώ κατα κάποιο τρόπο. Αν αισθανθώ απόρριψη και από μερους τους θα στεναχωρηθώ και θα τρώγομαι με το γιατί και το πως...
2)Για άτομα του στενού μου περιβάλλοντος, και κατ' αρχήν με τη μητέρα μου, έπαιζε και παίζει ένας ψιλοφόβος απόρριψης, αλλά για κάποιο λόγο απαιτώ ισότητα, του στυλ δεν είσαι τέλεια, δεν είμαι τέλεια θα σε δεχτώ και θα με δεχτείς όπως είμαι χωρίς να κάνω καμμιά αλλαγή στις σκέψεις μου και στον τρόπο που φέρομαι.
3)Όταν βρεθούν άτομα που εκτιμώ και αγαπώ και θέλω να τα κερδίσω, τότε ναι προσαρμόζομαι, αν δω ότι κάτι δεν πάει καλά και πάει προς απόρριψη. Θα προσπαθήσω, πάρα πάρα πολύ αλλά δεν θα αισθανθώ καταπίεση. Τότε είναι σαν στόχος, και δεν νοιώθω ότι καταπιέζομαι. Δεν θα προδώσω τον εαυτό μου, αλλά θα κρατήσω τα σημειά του εαυτού μου που πιθανώς δεν αρέσουν, εκτός του παιχνιδιού.
Και θα πω και το άλλο. Ενώ φοβάμαι την απόρριψη, δεν μπορώ να πω μετά βεβαιότητας ότι ο συγκεκριμένος/η με έχει απορρίψει. Αμυνα? Πάντως δεν θυμάμαι συγκεκριμένη περίπτωση...

πουαντερι είπε...

Φαραονα μου, αυτος δεν ειναι ο david santos που μου ειπανε να προσεχω εγω;

η κοπέλα με το καναρινί φόρεμα... είπε...

Γιατί δεν υπάρχει "γιατί" καλή μου. Αλλιώς πως θα έμενε αυτό το "γιατί" "το μέγα μυστήριο του κόσμου", "ερώτημα άλυτο κι αδυσώπητο". Δεν υπάρχουν γιατί καλή μου. Γιατί κάθε μέρα ο ήλιος σκάει και η λιακάδα του σου κλείνει το μάτι απρόσμενα για έναν περίπατο? Γιατί το φεγγάρι έρχεται να σε ανταμώσει το βράδυ και γιατί την ίδια ώρα που το κοιτάς εσύ το κοιτάω κι εγώ -μα δεν δε βλέπω ποτέ κι ας βλέπω πάντα ένα πρόσωπο λυπημένο? Γιατί μετά το χειμώνα δεν έρχεται κι άλλος ένας χειμώνας μα ευωδιάζει πάντα η άνοιξη? Γιατί δεν μπορούμε να μετρήσουμε πόσους κόκκους έχει η άμμος?Πολλά τα "γιατί" κι εγώ δυστυχώς δεν έχω τις γνώσεις, δεν είμαι επιστήμων, αλλά ακόμη κι αυτοί το παλεύουν... και τα "να γιατί" ακόμη τα ψάχνουν. Την απόρριψη ασφαλώς την έχω νιώσει κι εγώ όποια μορφή μπορεί αυτή να πάρει- αλλά αλήθεια σου το λέω είμαι ευγνώμων. Μάτωσα ναι... αλλά δεν μπορείς να φανταστείς πόσα μικρά θαύματα μου συμβαίνουν από τότε.Σε όλους μας, αρκεί να στρέψουμε το βλέμμα. Πιστεύω πολύ στη θετική έλξη και στη θετική δύναμη του νου. Αν γίνουμε ευγνώμονες το σύμπαν θα ανταποδώσει(εκτός αν είναι ανάδρομος Ερμής, αστειεύομαι...). Χωρίς αυτό να σημαίνει πως δεν πιστεύω στο Θεό, όποιο όνομα κι αν του δίνω εγώ.

faraona είπε...

Πουαντερι μην ανησυχεις .Ο συγκεκριμενος ειναι φιλος.
Αυτος που λες εσυ ειναι οντως ιος.

faraona είπε...

Lily
πιστευω οτι ολα οσα εκφραζεις εχουν κατα πολυ, αρχικα,
την απορριψη που αισθανεσαι απο την μητερα σου.
Το πιθανοτερο ειναι οτι αν ασχοληθεις μ αυτο και την αναλυση του,
οτι θα ξεμπλοκαρεις πολλα μεσα σου που εχουν σχεση με την απορριψη γενικοτερα.
Αν θελεις στην αρχη ασχολησου λιγο με τα σημεια που η μητερα σου σε απορριπτει η εν παση περιπτωσει σε ψιλοαπορριπτει.
Ειναι σχεδον βεβαιο οτι τα σημεια αυτα ειναι αυτα που υπερβροβαλλει στον εαυτο της η που θα ηθεκλε να ειναι ετσι στην ιδια.

faraona είπε...

καναρινι φορεμα
ουτε οι επιστημονες απαντησαν στα «γιατι» που λες.
Κατα καιρους απλα προσπαθουν με καποιες θεωρειες να τα καλυψουν.
Αυτο ειναι το ενα δεδομενο μας επομενως.
Το δευτερο ειναι οτι δεν ξερουμε αν ο ηλιος εχει νου.Ξερουμε ομως οτι εμεις εχουμε.
Δεν εχει σημασια ποσο απ αυτον χρησιμοποιουμε ,ομως εχουμε.
Πιστευω οτι οσο περισσοτερο τον χρησιμοποιουμε τοσο πιο μεγαλυτερη αισθηση της μηδαμινοτητας μας αποκτουμε.
Κι οσο περισσοτερο αντιλαμβανομαστε την μηδαμινοτητα αυτη τοσο περισσοτερο ανοιγει η αντιληψη μας για το συμπαν.

Για να αντιληφθει ομως καποιος την μηδαμινοτητα του και να την συνηδειτοποιησει πρεπει να σπασει το κελυφος του εγωισμου του .
Κι αυτο δεν ειναι ευκολη υποθεση.
Λες οτι ματωσες ,επομενως εχεις γνωση καποιου ποσοστου πονου.Του δικου σου.
Αναρωτηθηκες πιστευω γιατι πονεσες.
Γιατι αν δεν αναρωτηθηκες και πιστεψες οτι το οτι πονεσες εχει καποια σχεση μονο με το συμπαν η την ημαρμενη τοτε το πιθανοτερο ειναι να ξαναπονεσεις και μαλιστα υπηρετοντας ιδια αρχετυπα.Δεν λεω πως ειναι ετσι για σενα,απλα υποθετω κατι...μακαρι αυτα τα θαυματα που λες οτι σου συμβαινουν να συμβαινουν γιατι εσκυψες μεσα σου με θετικη διαθεση να δεις καλυτερα τον εαυτο σου.
Το ευχομαι.

helorus είπε...

Μ΄αρέσει να με αγαπάνε και να με αποδέχονται. Αλλά και το αντίθετο δε με διαλύει. Αν φτάσω να "χρειάζομαι" την αποδοχή κάποιου άλλου αρχίζω να ανησυχώ.

Εκτός από όταν είμαι ερωτευμένος ;)

faraona είπε...

helorus
τοτε θα σου ελεγα να προσεχεις λιγο οταν εισαι ερωτευμενος.
Οχι πολυ...λιγο ...οσο παταει η γατα που λεμε.

vagnes είπε...

Τι ωραιο θεμα που εχασα

Ελπιζω να μη με απορριψεις απο φιλο σου

LOCKHEART είπε...

Μάνα θεωρώ ότι η λεγόμενη αποδοχή η όχι απόρριψης πηγάζει απο τις ανασφαλείς εσωτερικές ρωγμές αν υπάρχουν και την αυτοπραγμάτωση. Με λίγα λόγια ο ανασφαλής δεν την δέχεται ενω ο ολοκληρωμένη προσωπικότητα την θεωρεί μέσα στο παιχνίδι και την σέβεται.φιλακια

faraona είπε...

Vagnes
γιατι το εχασες?
Οπως θα δεις ο Lockheart αφησε σχολιο και στο ακομη προηγουμενο.
Τι σημασια εχει αν εγινε αλλη αναρτηση ...Ε?Ναι?

faraona είπε...

Vagnes
ελπιζω να μην την εννοεις την τελευταια σου προταση και να κανεις πλακα!

faraona είπε...

Σπυρο
για να φτασει κανεις στο σημειο να δεχεται την απορριψη με ηρεμια ,θελει δρομο.
Και θα ελεγα πως ακομη και ο ετοιμος,που δεν αποδεχεται ΜΕ ΒΑΣΗ ΤΟΝ ΕΓΩΙΣΜΟ του, αλλα την παραδοχη της διαφορετικοτητας,
κι αυτος ακομη εχει διαβαθμησεις μεσα του οσον αφορα την αποδοχη της απορριψης.

vagnes είπε...

...ξεχασα να σου πω πως μ΄αρεσει το χιουμορ...μερικες φορες δε, τα καταφερνω...

Ετικέτες

αλάτι (1) ανθρωποι (2) αντρες (1) απολογισμός (1) απόψεις (1) αρθρο (1) γάμος (2) γαμπρός (1) γεγονότα (1) γήρας (1) διαφορετικότητα (1) εραστές (1) ερωμένες (1) ευχες (2) ηλικία (1) Θεσσαλονίκη (1) ιστορίες (1) κοινωνικά (1) κόσμος (1) λόγος (1) Μάνος (1) μεζέδες (1) μεσήλικες (1) μηνύματα/1/ (1) μιλω (1) νύφη (1) οικογένεια (2) παιγνιδια/11/ (1) παιγνιδια/4 (1) παστά (1) πικρα λογια /12 (1) πικρα λογια /26 (1) πικρα λογια /30 (1) πικρα λογια /47 (1) πικρα λόγια /55 (1) πικρα λογια/1 (1) πικρα λογια/10 (1) πικρα λογια/11 (1) πικρα λογια/13 (1) πικρα λογια/14 (1) πικρα λογια/15 (1) πικρα λογια/16 (1) πικρα λογια/17 (1) πικρα λογια/18 (1) πικρα λογια/2 (1) πικρα λογια/20 (1) πικρα λογια/21 (1) πικρα λογια/22 (1) πικρα λογια/23 (1) πικρα λογια/24 (1) πικρα λογια/25 (1) πικρα λογια/27 (1) πικρα λογια/28 (1) πικρα λογια/29 (1) πικρα λογια/3 (1) πικρα λογια/31 (1) πικρα λογια/32 (1) πικρα λογια/33 (1) πικρα λογια/34 (1) πικρα λογια/35 (1) πικρα λογια/36 (1) πικρα λογια/37 (1) πικρα λογια/38 (1) πικρα λογια/39 (1) πικρα λογια/4 (1) πικρα λογια/40 (1) πικρα λογια/41 (1) πικρα λογια/42 (1) πικρα λογια/43 (1) πικρα λογια/44 (1) πικρα λογια/45 (1) πικρα λογια/46 (1) πικρα λόγια/48 (1) πικρα λογια/49 (1) πικρα λογια/5 (1) πικρα λογια/50 (1) πικρα λόγια/51 (1) πικρα λόγια/52 (1) πικρα λογια/53 (1) πικρα λογια/54 (1) πικρα λόγια/56/ (1) πικρα λόγια/57/ (1) πικρα λόγια/58/ (1) πικρα λογια/59/ (1) πικρα λογια/6 (1) πικρα λόγια/60/ (1) πικρα λόγια/61/ (1) πικρά λόγια/62/ (1) πικρά λόγια/63/ (1) πικρα λογια/7 (1) πικρα λογια/8 (1) πικρα λογια/9 (1) ποιήματα (1) ποίηση (1) ποιητές (1) προβληματισμοί (1) ριλαξ (1) σαρδέλες (1) σιωπή (1) σκέψεις (1) συζητήσεις (2) συμπληρωματικότητα (1) σχέσεις (1) ταβέρνα (1) φαγητό (1) Χατζιδάκις (1) χειραγώγηση (1) χιούμορ (1) χρονογραφήματα (1) χωρισμοί (1) χωρισμός (1) anima (1) animous (1) Athens.Corfu (1) Carl Jung (1) foto/1/ (1) foto/3/ (1) foto/4/ (1) foto/5/ (1) frog (1) humans (1) link/1/ (1) love (1) magazine (1) men (1) note2/ (1) stone (1) Thessaloniki (1)

Καλώς τους!

eXTReMe Tracker

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails
Κοινοποιήστε το στο Facebook

Αρχειοθήκη ιστολογίου