Δευτέρα, 22 Δεκεμβρίου 2008

Καλές Γιορτές!!!!!!!!!!!

ΚΑΛΕΣ ΓΙΟΡΤΕΣ Σ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ ΤΗΣ
ΑΨΙΝΘΟΥ!!!

Πέμπτη, 18 Δεκεμβρίου 2008

ΝΑ αρχίσουμε να ανεβαίνουμε απ το πηγάδι!

Για τους Θεσσαλονικεις.
Ενισχύστε το παζαρι για τα αδεσποτα
Giotavita




Αντε και μια κι η ζωή μας ειναι ενα γιο γιο ,ας πάμε στην επόμενη διαδρομή ...

Και λεω ν αρχισουμε με ΑΡΚά που τον πιστεύω για το απόλυτο και λεπτό του χιούμορ.


Λεει λοιπον :






«προσπαθω να βγω απ το ψυχολογικο αδιέξοδο αλλά δεν μπορώ να θυμηθώ απο που μπήκα»

ΕΣΕΙΣ ?

ΕΜΕΙΣ ?

Θυμάστε κάτι?

Παιδιά σ όποιους δημιουργηθεί σκωπτική

διαθεση ειναι απολύτως ευπρόσδεκτη !!!

Πάντως εγω νομίζω οτι μπήκα απ την πίσω χαραμάδα του pc ...καπου εκει με ψάχνω.

Παρασκευή, 12 Δεκεμβρίου 2008

Ανθρώπινος πόνος

Τις τελευταίες μέρες αισθάνθηκα πολυ άσχημα.Πόνεσα.
Ολες οι κακές καταστάσεις που έχουν σχέση με τους νέους ανθρώπους με πονάνε πολυ.
Η κορύφωση ηρθε με τον θάνατο του μικρου παιδιού.
Ένοιωσα ανίσχυρη στο να διαχειριστώ μιά τέτοια μορφή πόνου μέσα μου.
'Εβλεπα τα σχόλια,τις αναρτήσεις των φίλων κι εμένα το μυαλό μου και το χέρι μου ήταν λές και μου τα είχε μαγκώσει κάποιος,κάτι, με μια δαγκάνα απο παγωμένο ατσάλι.
Και τότε κατάλαβα πόσο δύσκολο ειναι να διαχειριστεί κανείς τον πόνο.
Πόσο δύσκολο ειναι να τον χειριστεί και να τον ξεπεράσει.Να τον μανιπουλάρει,να τον δαμάσει ,να τον κάνει δικό του και μετα να τον εξαφανίσει.
Αν εξαφανίζεται ποτε ενας μεγάλος πόνος....
Αν δαμάζεται ποτε ....
Αν...
Εσείς φίλοι μου τι κανετε οταν πονάτε?
Θα με βοηθούσε πολύ αν μου λέγατε ...
για τον ¨ΟΠΟΙΟΝ¨ πόνο σας και τον τρόπο σας να τον ξεπερνάτε...

Παρασκευή, 5 Δεκεμβρίου 2008

Σήμερα οχι Αύριο.

Σήμερα ,τώρα,αυτη τη στιγμή!!!

Οχι αύριο,ουτε μεθαύριο....

Γιατι η ζωή δεν ειναι δεδομένη,δεν ειναι αιώνια,

γιατι τα ηλιοβασιλέματα που θα δουμε ειναι πολυ λιγα... !!!

Αγαπήστε,βοηθήστε,αισθανθείτε,δείξτε την ανθρωπιά σας.
Με γλύκα ,με ηρεμία...με τον ρυθμό της καρδιάς.

Τετάρτη, 26 Νοεμβρίου 2008

Μεθεόρτια και προεόρτια .


Αγαπημένοι φίλοι και φίλες.

Η Αψινθος θα μεινει κλειστη μεχρι τις 5 Δεκεμβριου.

Μη βάλετε κακο με τον νου σας...απλα θελω λιγακι να ξεκουραστω και μετα να προετοιμασω το

σπιτι μου για τις γιορτες .

Θα ειμαστε παλι μαζι σε μια βδομάδα περιπου με πολλα καινουργια θέματα να συζητησουμε και για να ανταλλαξουμε απόψεις.

Ως τότε να ειστε ολοι καλα.

Μια μεγαλη αγκαλια για ολους σας.

Σας φιλω.
*******
Ολες αυτες τις μέρες θα ειμαι ομως εδω ...
γιατι ε! πως να το κάνουμε δεν μπορω να σας στερηθω κι εντελως....

Κυριακή, 23 Νοεμβρίου 2008

Αγαπας. Αγαπας?

Λες ότι αγαπάς τα λουλούδια,τα κόβεις.


Λες ότι αγαπάς τα ψάρια,τα τρως.


Λες ότι αγαπάς τα ζώα,τα βάζεις στο κλουβί.

Όταν μου λες "σ'αγαπώ"φοβάμαι...
"Ζακ Πρεβέρ"



Για οσους θελουν και κατι παραπανω ΕΔΩ

Πέμπτη, 20 Νοεμβρίου 2008

Βλεπω,ακουω ,πραττω.

Τι εχει μεγαλύτερη σημασία άραγε?

Αυτο που βλέπουν τα μάτια μας σε κάποιον/α ,δηλαδη η εικόνα του?

Αυτο που ακούμε απο κάποιον /α, δηλαδη οι προθέσεις του?

Η αυτο που πράττει καποιος/α απέναντι μας.

Γιατι πολλες φορες υπάρχει μια πολυ ομορφη εικόνα που μας θέλγει ,μάτια,κορμί,κινήσεις,κλπ

υπάρχουν πολυ ομορφα λόγια που επίσης μας θέλγουν ,το λεγόμενο μπλα μπλα και η πειθώ που ασκει καποιος με τα όμορφα λόγια του ...αλλα μετα οταν έρχεται η στιγμή να πράξει κάποιος για μας ...τα πράγματα κοινως μεταφράζονται ΤΖΙΦΟΣ.

Κι ομως...παρα πολλες σχέσεις στηρίζονται στην εικόνα και στα λόγια ...ενω οι πράξεις και το περιεχόμενο τoυς μπορει να μας σκοτώνει καθημερινά.

Δευτέρα, 17 Νοεμβρίου 2008

Αδιέξοδα?



Υπάρχουν κάποιες στιγμές στη ζωή μας που υποφέρουμε.Που υποφέρουμε απο το αποτέλεσμα δικών μας λανθασμένων κινήσεων.Ας βάλω εδω και κάτι άλλο για να μή φανώ πολυ απόλυτη σ αυτό που είπα προηγουμένως.Ας πω οτι φταιμε κυριως εμεις αλλά και καποια άλλα πράγματα η και κάποιοι αλλοι άνθρωποι αλλά σε μικρότερο βαθμό.Κι ας πούμε οτι αυτό που μας έχει φέρει σε δύσκολη θέση ειναι ο εαυτός μας και η συμπεριφορά ενος πολυ δικού μας ανθρώπου.Που τον αγαπάμε μεν αλλά δεν ταιριάζουμε μαζί του με τίποτα και σε τίποτα.


Αυτός λοιπον ο κατα τα άλλα τόσο αγαπητός μας άνθρωπος, μας «στριμώχνει» σε μιά γωνιά και μας κάνει να μην μπορούμε να πάρουμε ανάσα.Μας κατακρίνει ,μας γκρινιάζει,μας φωνάζει,μας πιέζει,μας απειλει.Δεν ξέρει τι σημαίνει «αναλαμβάνω τις ευθύνες μου» ,δεν ξέρει τι σημαίνει σεβασμός,δεν έχει αυτογνωσία και το χειρότερο απο όλα...αισθανόμαστε-και ειναι και η πραγματικότητα-- οτι σ όλα αυτα που του συμβαίνουν έχουμε βάλει κι εμείς το χεράκι μας για να του συμβαίνουν.Τι κανουμε λοιπον οταν αυτος ο ανθρωπος ειναι το παιδι μας ,ο γονιος μας,ο συντροφος μας,ο αδερφός μας,ο καλύτερος φίλος μας....???


Πέμπτη, 13 Νοεμβρίου 2008

Λακωνικά.

Μη σκουπίζεις συνεχώς τα νερα απο το πάτωμα.
Κλείσε καλυτερα την ανοιχτη βρύση.

Δευτέρα, 10 Νοεμβρίου 2008

Ρόλοι


«Η καθημερινή μάχη ενός ηθοποιού από την ώρα που ξυπνά μέχρι που φθάνει στο θέατρο είναι να διατηρήσει την προσωπική του αλήθεια. Αυτή η αλήθεια είναι που μπαίνει στην υπηρεσία του ρόλου που υποδύεται. Αυτό είναι πολύ επώδυνο. Είναι πολύ δύσκολο να βγάλεις από πάνω σου τα φτιασίδια που σου κόλλησαν η μάνα σου, η οικογένειά σου, η οικονομία του σπιτιού σου, η οικονομία της χώρας σου, οι συνθήκες που σε έχουν βολέψει για να κυκλοφορείς κοινωνικά. Ολοι αυτοί οι σουβάδες για να βγουν και να διατηρήσεις την αγνότητά σου είναι δύσκολο. Με τον εαυτό σου παίζεις, δεν παίζεις με άλλον».
Αυτά λέει σε μιά παλια συνεντευξή του ο Γιώργος Μιχαλακοπουλος.
Kι εγω θελω να μιλησω μαζι σας για τους ρόλους.
Αυτούς που παίζουμε καθημερινά,στη δουλειά μας,στο σπίτι μας,στους γονείς μας,στα παιδιά μας,στον /στην σύντροφό μας ,στο σούπερ μάρκετ,στο γιατρό μας,στον ζητιάνο της γειτονιάς μας.
Παίζουμε όλοι κι όλες...ρόλους που μάθαμε απο μικρά παιδιά .
Έχουμε μάθει π.χ καλά το μάθημά μας να είμαστε ευγενείς για να κερδίζουμε αυτο που θέλουμε,αλλα και αγενείς όταν πια το αποκτήσουμε και δεν το έχουμε αναγκη.
Η χαμογελούμε στον διευθυντή μας και κλείνοντας την πόρτα τον βρίζουμε.
Αλλα και βαθύτερα πηγαίνοντας...να πω για τον ρόλο του «θηράματος» που έχουν μάθει να παίζουν οι γυναίκες απέναντι στον αρσενικό «κυνηγό».
Τον ρόλο του προστάτη -δυνατού που εχουν μάθει να παίζουν οι άντρες απέναντι στις γυναίκες.
Οπως και χίλιους άλλους ρόλους.
Κι ο πραγματικός εαυτός μας?
Που είναι?


Τρίτη, 4 Νοεμβρίου 2008

Γιορτές ...?


Πολλοί άνθρωποι έχουν έντονα αρνητικά συναισθήματα την περίοδο των γιορτών.
Κι αν όχι πολυ έντονα ,νοιώθουν πάντως μια περίεργη δυσφορία για το όλον θεμα.
Στα άτομα αυτά δεν αρέσουν οι γιορτές, δεν αγοράζουν δώρα, δεν πάνε οταν τα προσκαλέσουν , δε γιορτάζουν, και δηλώνουν ότι μισούν τις γιορτές.
Γιατί όμως συμβαίνει αυτό;
Ειναι εσωτερικοί οι παράγοντες που προκαλούν κατι τέτοιο η εξωτερικοί?
Ειναι και τα δύο μαζι?
Προσέξτε δεν μιλω για τα άτομα που έχουν όντως κάτι εμφανέστατο να τα στενοχωρεί.
π.χ εναν πρόσφατο χωρισμό ,ενα διαζύγιο,έναν θάνατο η μιά αρρωστια.
Μιλώ γι αυτούς τους ανθρώπους που αμέσως μετά τις γιορτές ηρεμούν και ειναι σαν να μην συνεβει τίποτε.

Παρασκευή, 31 Οκτωβρίου 2008

Τι θα πουν οι αλλοι...οι γειτονες,οι συγγενεις ,οι γνωστοι,οι φιλοι,οι γονεις και παει λεγοντας.


Οταν ανταλασσω αποψεις με την Deedee παντα καποιο καινουργιο ερωτηματικο γεννιεται στο μυαλο μου.Μου συμβαινει και με αλλα προσωπα εδω μεσα στα μπλογκ ,αλλα η Λαιδη εχει γινει καθημερινη γλυκια συνηθεια πια και με το «καλημερα σας» τσουπ! ,νάτο και το και το θεματακι να στριφογυρναει στο μυαλό μου.

Τι θα πουν οι αλλοι λοιπον.

Γιατι μας νοιαζει?

Επειδη ειμαστε κοινωνικα οντα θα μου πειτε και επομενως μας ενδιαφερει η εικονα μας προς τα εξω.

Επειδη ασκουμε ολοι ενα επαγγελμα και θελουμε να εχουμε καλες σχεσεις με τον κοσμο.

Γιατι ετσι μας εμαθαν οι γονεις μας κι ακουμε ακομη και μεγαλοι πια τις φωνες τους στ αυτια μας ...

-Τι ωρα ειναι αυτη που γυρνας στο σπιτι κοριτσι πραμα?Τι θα λεει η γειτονια?

-Θα χωρισεις?Θαγινουμε ρεζιλι στο σόϊ.Δεν θαχουμε μουτρα να δουμε τους συγγενεις.

-Πρόσεχε τις παρεες σου ο τάδε δεν μου πολυαρεσει ..μαλλον ειναι ομοφυλοφιλος.Τι δουλεια εχεις εσυ μαζι του?

-Μ αυτη τη φιλη σου μην ξαναβγεις ,ντύνεται εξαλα.

_Θα αλλαξεις δουλειά?Τρελλαθηκες?Θα πεινάσεις.

Κι ενα σωρο αλλα παρομοια αλλα και διαφορετικα που ο καθενας μας εχει ακουσει στην ζωη του.

Οι ΑΛΛΟΙ κι ΕΜΕΙΣ._

?

Δευτέρα, 27 Οκτωβρίου 2008

«Αδύναμοι κρίκοι»

«Αδύναμοι κρίκοι » λοιπον ειμαστε ολοι λιγο πολυ οπως λεει και η φίλη μου η Deedee. Και μαλιστα αδύναμοι σ ενα σωρο διαφορετικα πράγματα,ο καθένας μας.
Και συμφωνω κι εγω μαζι της.
Επειδη ομως ειμαστε ετσι οι περισσότεροι άνθρωποι χρειάζεται λιγο περισσότερη προσοχή στην συμπεριφορά μας.Τουλάχιστον ετσι πιστεύω .Να πω ενα απλό τυχαιο παράδειγμα για να γίνει λίγο πιο σαφές τι εννοω.
Εχουμε λοιπον εναν φίλο η μια φίλη μας.Και βλέπουμε οτι ενω ειναι πολυ εργατικό ατομο,εχει μονιμα προβλήματα στον εργασιακό της/του, χωρο.
Αποτέλεσμα ειναι να αλλάζει συνεχως δουλειές και να νιώθει ασχημα.Δεν εχει καταλάβει βέβαια οτι αυτό το προκαλεί η ίδια/ος και μετατοπίζει τα προβλήματά της στους άλλους. Φταίνε τα κακά αφεντικά,οι κακοί συναδελφοι,το κακό εργασιακο περιβάλλον κλπ κλπ.Εμεις εχουμε καταλαβει ομως οτι αυτό που φταίει ειναι οτι ο φίλος μας εχει μια αδυναμία.Δεν μπορεί να ξυπνήσει νωρίς και αργοπορεί μόνιμα στην εργασία του.Μας λέει λοιπον το πρόβλημα του και νοιώθουμε οτι χρειάζεται βοήθεια.
Τι κάνουμε για να τον βοηθήσουμε?
Του αναφέρουμε απλά την αδυναμία του ,που δεν θέλει να την βλέπει ο ίδιος?
Του δείχνουμε και κάποιους τρόπους για να την αντιμετωπίσει και να την ξεπεράσει?
Τον χαϊδευουμε στοργικά και τον αφήνουμε «στον πρωινο του υπνο» που τοσο αγαπα?
Του λέμε να μην τον νοιαζει οσο εχουμε εμεις λεφτά και τον χαρτζιλικώνουμε?
Δείχνουμε οτι θέλουμε να τον στηρίξουμε στην αρχη με κάθε τρόπο αλλα ....μετα απομακρινόμαστε?
Τι νομίζετε οτι ειναι πιο σωστο απ ολα αυτα?
Μήπως εχετε να πείτε κι άλλες εκδοχές συμπεριφοράς προς τους ανθρώπους με αδυναμίες?
Και μήπως τελικά ειναι καλύτερα να μην ανακατεύομαστε καθόλου ,όσο κι αν ο άλλος ζητάει βοήθεια και να τον παραπέμπουμε σε κάποιους πιο ειδικούς ανθρώπους αντί «να το παιζουμε πάτρωνες» ?
Γιατι η απόσταση μεταξυ της πραγματικής βοήθειας ...μέχρι την αυταρέσκεια να ζούμε τον ρόλο του προστάτη, ειναι πολυ μικρη .
Και γιατι πολλες φορες ενω μια κατασταση μπορει να αρχισει σαν πραγματική αναγκη μέσα μας για βοηθεια του διπλανού μας ,κάλλιστα μπορεί να εξεληχθεί σε εναν δικό μας προσωπικο εθισμό κι αδυναμια.Μια αδυναμία που μας κάνει να εθιζόματε στο να σκαλώνουμε με μεγάλη ευκολία στα προβλήματα των άλλων σε μόνιμη βάση ισως....γιατι δεν θέλουμε να λύσουμε τα δικά μας.

Παρασκευή, 24 Οκτωβρίου 2008

Συναναστροφες

Μηπως τελικα Η ΑΠΟΣΤΑΣΗ που εξασφαλιζει το διαδικτυο απο τους ανθρωπους που συναναστρεφομαστε εδω μεσα,
ειναι κι ο κυριος λογος που κανει το blogging δημοφιλες?

Πέμπτη, 23 Οκτωβρίου 2008

Ετσι η αλλιώς?

Σ αγαπω γιατι σε χρειαζομαι
η σε χρειαζομαι γιατι σ αγαπω?

Δευτέρα, 20 Οκτωβρίου 2008

Μαγικά λόγια


Αγαπημενοι μου φιλοι

εχω την συνηθεια να περιηγουμαι

συχνα στην μπλογκοσφαιρα και να διαβαζω

μπλογκ αγνωστα σε μενα .

Το αγνωστο με προσελκυει ιδιαιτερα στην ζωη μου.

Οι αγνωστοι ανθρωποι ,οι αγνωστες καταστασεις,

τα αγνωστα κειμενα που δεν εχω αγγιξει ποτε ουτε στην φαντασια μου,

τα αντικειμενα που δεν ξερω η δεν εχω δει ποτε.

Η στιγμη που προσεγγιζω κατι αγνωστο

ειναι μια στιγμη εντελως ερωτικη για μενα και ακρως γοητευτικη.

Σε μια τετοια περιηγηση μου λοιπον στο αγνωστο, βρηκα το μπλογκ της Τίνας Σταύρου.

Σας δινω εδω μια γευση απο την γραφη της που μου εκανε μεγαλη εντυπωση γιατι εχει κατι που το λατρευω.

Την αμεσοτητα ,που κρυβει ταυτοχρονα μυστηριο και αχαρτογραφητες προεκτασεις.

Σας αφηνω εδω στην Αψινθο την απαντηση που δινει η



Magicacooking στον σχολιαστη της B612 σε μια συζητηση που εχουν μεταξυ τους.


Λεει λοιπον η Magicacooking:


B612
έχουν περάσει πολλά χρόνια από τότε. Κυρίως όμως, έχει γίνει πολύς δρόμος στην ψυχή
μου. Και πολλή, πολλή και πολύ σκληρή δουλειά.
Δεν ξέρω αν κατάλαβα καλά, οτι νοιώθεις όπως ένοιωθα εγώ τότε. Θα σου πω δυο λόγια από την καρδιά μου. Υπάρχει η άλλη πλευρά του καθρέφτη. Ο ευτυχισμένος σου εαυτός είναι πολύ κοντά σου. Αλλά για να τον βρεις πρέπει να διασχίσεις ένα δαιδαλώδη λαβύρινθο. Θα ματώσουν τα γόνατά σου και θα γρατζουνιστούν τα μπράτσα σου. Τα μαλλιά σου θ’ ανακατευτούν από τον αέρα και θα κουραστείς πολύ. Θα σκεφτείς να τα παρατήσεις. Μην το κάνεις.
Κανείς δεν μπορεί να σε βοηθήσει να βρεις τον εαυτό σου. Οι πιο κοντινοί σου άνθρωποι, οι φίλοι σου, μπορούν να σε αντέχουν και να σ’ αγαπούν, ακόμα κι αν νοιώθουν την ανάγκη ν’ αποστρέφουν το βλέμμα κάποιες στιγμές. Θα είναι δίπλα σου, αλλά θα είσαι μόνη. Μην φοβηθείς. Τις απαντήσεις για τον εαυτό σου τις έχεις μόνο εσύ. Εσύ κρατάς το κλειδί. Εσύ έχεις το χάρτη του λαβύρινθου.
Η ομορφιά της άλλης άκρης, είναι μαγευτική. Πιο μεθυστική ακόμα όμως, είναι η ελευθερία. Η ελευθερία από τις εξαρτήσεις, τις ενοχές και το θυμό. Η ελευθερία που βρίσκει κανείς μόνο όταν αγαπάει αληθινά τον εαυτό του.
Εύχομαι γρήγορα να βρεθείς απέναντι. Αλλά κι αν δεν είναι γρήγορα, δεν πειράζει. Είναι τόση η ομορφιά που θ’ αποζημιωθείς για το χρόνο σου. Προσπάθησε και μην εγκαταλείπεις το στόχο σου.


Σ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ Τίνα απο καρδιας.


Τα σχολια δικα σας.

Πέμπτη, 16 Οκτωβρίου 2008

Ο αντρας και γυναικα των ονειρων η της πραγματικοτητας?

Ενα ερωτημα και για τα δυο φυλα.

Μεγαλωνοντας μια κοπελα η ενα αγορι σχηματιζουν μεσα στο μυαλο τους την εικονα του συντροφου που θα ηθελαν να εχουν.

Ξερουν πανω κατω πως θα ηθελαν να ειναι ο συντροφος τους.Συνηθως στις νεανικες ηλικιες δεν υπαρχει καποιο εντελως καθορισμενο προτυπο και οι περισσοτερες σχεσεις γινονται αυθορμητα ,με σχεδονπαντα εναν οδηγο. Την γενετησια ορμη, αφου οι ορμονες βρισκονται στο απογειο της δοξας τους.

Αργοτερα μεγαλωνοντας κι αλλο οι γυναικες και οι αντρες σκιαγραφουν με μεγαλυτερη ευκρινεια μεσα τους τον τυπο του/της συντροφου που τους ταιριαζει,εχοντας στην διαθεση τους λιγη περισσοτερη πειρα και καλυτερο κριτηριο.

Η τουλαχιστον προσπαθουν...

Το πετυχαινουν ομως?

Και τελικα μπορουμε να εχουμε σαφες μεσα μας «το σκιτσο» του συντροφου που μας ταιριαζει?Ξερουμε τι θελουμε απο το αλλο φυλο?

Μας ενδιαφερουν οι γενικες γραμμες του ανθρωπου που θα μας συντροφευσει η οι λεπτομερειες? Και χρησιμευει να ξερουμε τι θελουμε ?

Μηπως ειναι καλυτερα να ονειρευομαστε χωρις κανενα συγκεκριμενο μπουσουλα μεσα μας, κι αν ειναι ναρθει θε να ρθει, αλλιως θα προσπερασει?

Κυριακή, 12 Οκτωβρίου 2008

Aστρολογίες και τα συναφή...

Ολοι ξερουμε τι ειναι τα ζωδια.
Ολοι ξερουμε τι ειναι η αστρολογια.
Ολοι εχουμε ακουσει οτι υπαρχουν χαρτοριχτρες ,
φλιτζανουδες,μεντιουμ,μαγισσες κι ολα τα συναφη.
Καποιοι πεφτουν θυματα αυτων των ανθρωπων γιατι σε στιγμες απελπισιας δεν ξερουν τι να κανουν ,κι απο που να κρατηθουν.
Υπαρχουν κι αλλοι που χωρις να εχουν καμμια ιδιαιτερη αναγκη καταφευγουν σε τετοιου ειδους πορτες, μονο γιατι υποψιαζονται οτι ο καλος η η καλη τους εχει ερωμενη η εραστη .
Κι ακουμπουν μεγαλα χρηματικα ποσα ...
Και πιστευουν αυτα που τους λενε...
Δεν μιλω φυσικα μονο για τον απλο κοσμο.
Ξερω ανθρωπους αντρες και γυναικες που λες «μα ειναι δυνατον αυτος η αυτη με τετοια μορφωση με τετοιο επιπεδο να τρεχει στα χαρτομαντεια»?
Κι ομως...
Ειναι δυνατον.
Τι νομιζετε πως συμβαινει?

Τετάρτη, 8 Οκτωβρίου 2008

Ευγένεια ...αλλα κυρίως αγένεια.





Η ευγένεια της ψυχής, η ευγένεια στους τρόπους, η ευγένεια στο χαρακτήρα.
Η ευγένεια είναι για μένα εκδήλωση πολιτισμού.
Αντίθετα η αγένεια με εξαγριώνει.
Αυτά τα πρόσωπα που εισβάλλουν στο χώρο σου , δίχως σεβασμό , αγνοώντας την παρουσία σου , γιατί έτσι δυναμώνουν την δική τους παρουσία παραβιάζοντας τη δική σου... που νομιζουν οτι ολο το συμπαν περιστρεφεται γυρω απ αυτα,που πιστευουν οτι ειναι «καποια», χωρις κανενα backround να υποστηριζει αυτο που επιδεικνυουν οτι ειναι.
Με απολυτη σιγουρια οτι μπορουν να μιλουν στον ενικο οποιονδηποτε ,οπουδηποτε,που οικιοποιουνται θεματα,ανθρωπους ,αξιες χωρις καμμια απολυτως ευαισθησια ...ε αυτα τα αγενη ατομα με εξαγριωνουν.Και βεβαια τις περισσοτερες φορες δινω τοπο στην οργη και λεω δεν βαριεσαι, ο,τι ειναι κανεις ειναι για τον εαυτο του ,αλλα εκει που δεν μπορω να το κανω αυτο ειναι οταν βλεπω
η αισθανομαι εισβολη.
Διοτι ρε κυριε η κυρα μου κανε οτι γουσταρεις στο σπιτι σου ,στο παιδι σου,στον αντρα σου αντε και στην γιαγια σου.
Αλλα εως εκει .
Πρεπει δηλαδη την αγενεια σου να την λουστω κι εγω που δεν σε ξερω ?Θα μου πειτε ...ελα μωρε δε βαριεσαι ,μη δινεις σημασια....ναι .
Αλλα δε βαριεσαι το ενα,αντε να προσπερασουμε το αλλο,αντε να κατανοησουμε και να αιτιολογησουμε το δεινα...κοντευουμε να να κλειστουμε σε ενα τετραγωνικο μετρο στο τελος και οι αλλοι απο εξω να αλωνιζουν.



Ε μα πια!!!
Αισθανεσθαι κι εσεις το ιδιο καποιες φορες?

Παρασκευή, 3 Οκτωβρίου 2008

Mοιρα-πεπρωμενο η ....

Εχω αναρωτηθει πολλες φορες στην ζωη μου κι ως εκ τουτου εχω παρατηρησει την πορεία που ακολουθουν τα πραγματα μέχρι να συμβει κατι πολυ σημαντικο η και καθημερινο γεγονος.

Θα πω δυο παραδειγματα εδω για να γινω πιο σαφης.

Ας πω πρωτα το απλο.

Σηκωθηκα χθες το πρωι και βλεπω οτι μου εχει τελειωσει το γκαζακι που κανω καφε.Λεω δεν βαριεσαι θα τον κανω στην ηλεκτρικη και παω πιο υστερα να παρω ενα.Μετα ομως μετανοιωσα και πεταχτηκα μεχρι το μινι μαρκετ .Στο δρομο πηγαινοντας βρηκα 30 ευρω.

Αυτο ειναι τυχη?Τοχε η μοιρα μου δηλαδη να τα βρω αυτα τα χρηματα η συνεβει κατι αλλο?

Ας πω τωρα και το πιο σύνθετο.

Το 1968 ήρθε και νοικιασε σπιτι, στην πολυκατοικια μας μια οικογενεια που ειχε ενα κοριτσι στην ιδια ηλικια με εμενα.Γιναμε φιλες.Αυτη η κοπελα εγινε ,η αιτια ,μεσα απο ενα ατομο δικο της που ετυχε να γνωρισω τοτε,και μια αλυσιδα ανθρωπων που ακολουθησαν απο τον ενα στον αλλο,να συναντησω τον τωρινο συζυγο μου το 1987 και να συνδεθω μαζι του φιλικα.Μετα 10 χρονια συνδεθηκαμε και ερωτικα.Και ζουμε μαζι απο τοτε .

Η ιστορια δηλαδη για να ζευγαρωσουμε ,αρχισε ουσιαστικα απο το 1968 και κατεληξε το 1997.

Αυτο τι ειναι ?Μοιρα?Τυχη?Συγκυρια γεγονοτων?Θελημα Θεου?

Υπαρχουν σιγουρα πολλα τετοια παραδειγματα και στην δικη σας ζωη.
Τι πιστευετε για ολα αυτα?Τι συμβαινει τελικα?Μας οδηγει η μοιρα?

Υπαρχει σχεδιο απο Ψηλα?

Η χαρασσουμε μονοι μας την διαδρομη μας?


Διαβαστε κι εδω ενα πολυ ενδιαφερον ποστ που υπαρχει στο μπλογκ του Mαυρου Γατου.

Αφορμη για το ποστ αυτο σταθηκε η αγαπημενη μου Deedee .

Κυριακή, 28 Σεπτεμβρίου 2008

Τσιγκουνια


Η υπερβολικη προσπαθεια να μη χασουμε?
Η βεβαιοτητα οτι αν δωσουμε δεν θα εχουμε?
Οποια εξηγηση κι αν υπαρχει ,ο τσιγκουνης ανθρωπος σπανια γινεται συμπαθης και κοινωνικα αποδεκτος.Ο αντιποδας του,ο σπαταλος ανθρωπος ειναι εξ ισου προβληματικος.Ομως σιγουρα πιο συμπαθης και απολυτως αποδεκτος απο το κοινωνικο συνολο.
Και φυσικα το χειροτερο απ ολα ειναι, οτι την τσιγκουνια στην τσεπη ,την ακολουθει παντα και η τσιγκουνια στα αισθηματα.
Μπορει να αλλαξει αυτο ποτε σ εναν ανθρωπο?
Και με ποιον τροπο?

Τετάρτη, 24 Σεπτεμβρίου 2008

προδοσια

Τί συμβαίνει οταν ενας άνθρωπος μας προδίδει?
Γιατί οι άνθρωποι προδίδουν?
Το να μη προδίδουμε ειναι διεργασία του μυαλού?
Ειναι συναισθηματική διεργασία?
Θα προδώσουμε ευκολότερα κάποιον που δεν αγαπάμε απο κάποιον που αγαπάμε?
Όταν μας προδώσουν, είναι πιθανό να αρχίσουμε ν' αμφιβάλλουμε γενικότερα για τους ανθρώπους, με αποτέλεσμα να αποστασιοποιηθούμε από τους άλλους και να οχυρωθούμε γύρω από τον εαυτό μας.
Κάνουμε καλά?

Πέμπτη, 11 Σεπτεμβρίου 2008

O τρόπος


Ο τρόπος που εκφραζομαστε ειναι ενα πολυ σημαντικο κεφαλαιο στην ζωη μας.

Σημερα θα το εξειδικευσουμε λιγο εδω και δεν θα μιλησουμε παρα μονο για την εκφραση στον προφορικο λογο ,οταν μιλουμε με καποιον δηλαδη η οταν γραφουμε.

Οι περισσοτεροι απο μας εδω στα μπλογκς βεβαια γραφουμε.

Γι αυτο και θα επεκταθω λιγο περισσοτερο σ αυτο.

Ας μιλησουμε λιγο πρωτα για τον προφορικο λογο.

Με την απλη εννοια του ορου ,που ενδιαφερει και τους πιο πολλους.

Εχουμε σκεφθει ποτε οτι ο τροπος που εκφραζομαστε οταν μιλαμε ειναι μια ολοκληρη διαδικασια του μυαλου που δειχνει να γινεται αυτοματα ,ομως δεν ειναι καθολου ετσι?

Μπορουμε να πουμε το ιδιο πραγμα με χιλιαδες τροπους.

Οταν συνομιλουμε με καποιον λοιπον λαμβανουμε υπ οψιν μας ποτέ"ποιος" ειναι αυτος που συνομιλουμε?

Η απλα αυτο που μας ενδιαφερει ειναι να λεμε τα δικα μας --σαν αποφορτιση-και τιποτε παραπανω?

Εχουμε καθολου σκεφτει οτι ακομη κι η χροια της φωνης μπορει να κανει τον αλλο να εξαγριωθει η να γλυκαθει ?

Θελουμε να κατανοησουμε τι ακριβως λεει ο αλλος?

Εχουμε μαθει να σεβομαστε τον συνομιλητη μας και μπαινουμε στην διαδικασια να τον πλησιασουμε ?

Κι ας παω τωρα στον γραπτο λογο.

Τι ειναι ο γραπτος λογος?

Μια απλη μεταφορα σκεψεων και τιποτε αλλο?

Εχουμε συνηδειτοποιησει οτι οταν γραφουμε οπως ακριβως σκεπτομαστε, οι αλλοι που μας διαβαζουν ,δεν αντιλαμβανονται τι ακριβως λεμε?

Η γραφη δεν ειναι απλα μια μεταφορα σκεψεων.

Μπορουμε μεσα απο τις λεξεις να δωσουμε στον αλλον την ευκαιρια να αντιληφθει τι θελουμε να πουμε?Θελουμε να το κανουμε αυτο?

Κι αν δεν θελουμε ,τοτε γιατι δεν γραφουμε απλα ημερολογιο για να ξεδινουμε? Γιατι δημοσιοποιουμε κατι που ειναι προσωπικο?

Για να μοιραστουμε τον πονο μας ?
Για να δειξουμε στους αλλους ποιοι ειμαστε ?

Γιατι γραφουμε ολοι εμεις και με ποιον τροπο το κανουμε?

Το σκεφτηκατε ποτε?

Ξερετε τι σημασια εχει ενα «και» η ενα σημειο στιξης στην γραφη?

Ποσο δηλαδη μπορει κατι τετοιο να επηρεαζει καποιον που διαβαζει αυτο που γραφετε?

Θα μου πειτε μα εγω γραφω γιατι θελω να εκφραστω αυθορμητα ,δεν μπορω να καθομαι να τα σκεφτομαι εκεινη την ωρα ολα αυτα...Ναι αλλα το γραψιμο τοτε μπορει να γινεται φορεας του εγωισμου μας, οποτε αν ειναι ετσι, τι νοημα εχει να δημοσιοποιηται?

Μπορουμε να γραφουμε και να αποφορτιζομαστε καλλιστα και στο σπιτι μας και να κραταμε για μας αυτο που γραφουμε.

Αναλογιστηκατε ποτε κατι πολυ απλο?
Οτι ο τροπος που γραφουμε η μιλαμε εχει σχεση με τον τροπο αγαπαμε?


Προσεξτε δεν μιλαω εδω για το τι περιγραφει ο λογος μας η η γραφη μας σαν νοημα.

(δεν εχει σημασια στην παρουσα συζητηση αν μιλαμε η γραφουμε για συνταγες μαγειρικης η για την αποσταση της γης απο τον 3ο του Κενταυρου)

Μιλαω για τον τροπο μεσα απο τον οποιο προσπαθουμε να προσεγγισουμε και να μεταφερουμε το νοημα αυτων που σκεφτομαστε.

Eπιστρεφω στις 22 του μηνος. Μεχρι τοτε ναστε ολοι καλα.



Δευτέρα, 8 Σεπτεμβρίου 2008

Θελω. Πρεπει. Μπορω.


Μεσα μας ενας ατελειωτος καταλογος απο «θελω».

Μεσα μας ενας ατελειωτος καταλογος απο «πρεπει».

Μεσα μας ενας ατελειωτος καταλογος απο «μπορω».

Και τα ερωτηματα ?Ατελειωτος καταλογος κι αυτα.

Κανω αυτο που πρεπει?

Κανω αυτο που θελω?

Κανω αυτο που μπορω?

Τι κανουμε τελικα προχωροντας μεσα στη ζωη?

Ικανοποιουμε τα «θελω» μας που φωναζουν ασταματητα?

Μηπως εχουμε μετατρεψει τα «πρεπει» σε «θελω» γιατι δεν βγαινει αλλιως η ζωη?

Και ποσο μπορουμε ?

Λιγο?

Πολυ?

Θελουμε πολλες φορες κατι αλλα δεν μπορουμε να το πραγματωσουμε?

Και γιατι οταν υπαρχει κινδυνος πολλες φορες βλεπουμε να βγαινουν απο μεσα μας τρομακτικες δυναμεις ,

ενω οταν καλουμαστε εν ηρεμια να κανουμε το ιδιο πραγμα νοιωθουμε αδυναμοι?


Τρίτη, 2 Σεπτεμβρίου 2008

Χωρισμος

Ο χωρισμος δυο ανθρωπων ειναι μια επιπονη συνηθως διαδικασια. Γιατι λοιπον αυτη την διαδικασια που εμπεριεχει ουτως η αλλως πονο ,πρεπει να την εξευτελιζουμε κι απο πανω?
Δεν φτανει ο πονος?
Γιατι τα περισσοτερα ζευγαρια οταν φτανουν στα προθυρα του χωρισμου εχουν αυτη την ταση , να εξευτελιζουν ο ενας τον αλλο?
Ενας χωρισμος ειναι ωρα περισκεψης και εσωτερικης συσπειρωσης.Κυριως για τον εαυτο μας .Ειναι η ωρα του απολογισμου και της συνειδητοποιησης πραγματων.
Δεν ειναι ουτε η καταλληλη στιγμη της υστεριας ,ουτε η καταλληλη στιγμη της καταστροφης.
Κι ομως...

Κυριακή, 31 Αυγούστου 2008

Απαραιτητα και περιττα 2


Ωραια λοιπον εχουμε κενα.
Εχουμε κι ανασφαλειες.
Εχουμε και αγχη.
Και στρες.
Γιατι οι περισσοτεροι απο μας εχοντας ολα αυτα παμε στην αγορα κι οχι μια βολτα η σ ενα σινεμα?
Γιατι η αγορες πραγματων ειναι οι πρωτες μας σκεψεις?Κι οχι ας πουμε ενας κινηματογραφος,ενα ταξιδι,ενας περιπατος?
Θυμαμαι οτι καποτε στη Σαλονικη το 1987 εκανα ενα πειραμα.Οποτε ηθελα να ψωνισω ,γιατι περνουσα τοτε πολυ δυσκολες στιγμες κι ειχα εξαντλησει τα οικονομικα μου ...εβαζα ενα ζευγαρι πλακε παπουτσια κι ανεβαινα με τα ποδια στο Στειχ Σου.
Η πηγαινα απο τον Λευκο Πυργο μεχρι την Νεα Κρηνη με τα ποδια.
Ε σας πληροφορω βρε παιδια οτι μου φευγε ολη η διαθεση να ψωνισω.Επομενως δεν ειναι μονο η διαθεση μας να φυγουμε απο το αδιεξοδο κανοντας ψωνια αλλα ειναι και ποια λυση διαλεγουμε οταν ειμαστε ζορισμενοι.Που πιστευω οτι μας χαρακτηριζει πολυ και σαν ατομα.

Τρίτη, 26 Αυγούστου 2008

Απαραίτητα και περιττά 1

Υπαρχουν πραγματα απαραιτητα στη ζωη μας.

Γιατι ομως δεν περιοριζομαστε σ αυτα?

Γιατι γεμιζουμε τα σπιτια μας ,τις ντουλαπες μας,τις βαλιτσες μας ,τον εαυτο μας εν κατακλειδι με περιττα πραγματα?

Καλυπτουμε τα κενα μας κανοντας ας πουμε συνεχως αγορες, αχρηστων ουσιαστικα πραγματων?

Τα καλυπτουμε ομως?

Η οδηγουμε τον εαυτο μας σε μια διχως τελος... προσωρινη ανακουφιση?



Δευτέρα, 18 Αυγούστου 2008

TΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΟΥ.Η ΑΣΠΙΔΑ ΜΟΥ.

Το παιδι,τα παιδια,οι ομηροι των μεγαλων.

Τα εξιλαστηρια θυματα ...των μεγάλων.

Οι ασπιδες μας...

Αθωες υπάρξεις που θεωρουνται το κτημα μας ,η ιδιοκτησια μας.
Ας τα χρησιμοποιησουμε λοιπον.
Για να απειλησουμε ,για να εκβιασουμε ,για να καλυψουμε την ανεπαρκεια και την κακομοιρια μας.Κι ας τα κανουμε ολα αυτα στο ονομα της αγαπης και της στοργης που νοιωθουμε γι αυτα..Με καλες προθεσεις παντα...για να σωθει ο γαμος κι η οικογενεια.
Και φυσικα δεν μιλαω για την φανερη κακοποιηση που ειναι μια φρικη.Μιλαω για το υπουλο χερι που τραβαει ενα παιδι σαν ασπιδα μπροστα του για να απειλησει το αλλο μελος της οικογενειας.Μιλαω γι αυτο που δεν καταγγελεται ποτε ωστε να υπαρχουν στατιστικα στοιχεια.Μιλαω για τις χθονιες συμπεριφορες των γονιων μεσα σε μια εικονικη γαληνια οικογενιακη θαλπωρη,που θανατωνει την προσωπικοτητα του παιδιου.Εκει ειναι η μεγαλη πληγη ,εκει σπαρασεται η παιδικη ψυχη.
Εκει οπου μεσα απο προσωπικες ανασφαλειες και ανεπαρκειες , χρησιμοποιουμε τα παιδια για προφαση ,σε μια ομηρία χωρις τελος.
Σιωπηλα ...πισω απ τις πορτες.Για να καλυψουμε το αρρωστο εγω μας.





{223 εκατ. παιδιά κακοποιούνται διεθνώς Σύμφωνα με διεθνή στοιχεία που συγκέντρωθηκαν κυρίως από τον ΟΗΕ.
Πρόκειται για το 14% του συνόλου των παιδιών. Το 80% των παιδιών κακοποιούνται μέσα στο σπίτι τους. Πενήντα τρεις χιλιάδες παιδιά δολοφονούνται κάθε χρόνο, 200.000 γίνονται αντικείμενα αγοραπωλησίας, 250.000 υποχρεώνονται να πολεμήσουν, 126 εκατ. δουλεύουν σε επικίνδυνο περιβάλλον και 218 εκατ. εργάζονται. Μόλις 8 εκατομμύρια παιδιά ζουν σε ανάδοχες οικογένειες}



Πέμπτη, 31 Ιουλίου 2008

Σεξ



Ο τροπος που κανουμε σεξ φερει στοιχεια του χαρακτηρα μας?

Μπορει μια γυναικα η ενας αντρας να δει μεσα απο τον τροπο που κανει σεξ ο συντροφος του κομματια απο τις επιθυμιες του γενικοτερα?

Ειναι το σεξ ενα κλειδι ,που μας οδηγει στην πορτα της ψυχης,της προσωπικοτητας ,των κομπλεξ,των ανασφαλειων,των συνδρομων,της διαστροφης του ερωτικου συντροφου?

Κι αν ειναι τελικα ,αφου στην εποχη μας το σεξ ακολουθει αμεσα μια γνωριμια ,γιατι μετα την διαγνωση καποιων στοιχειων που δεν μας αρεσουν ,μενουμε εκει και δεν φευγουμε αμεσως?

Δευτέρα, 28 Ιουλίου 2008

Κλειδια και κωδικες για την διαχειριση της ευτυχιας.

Υπαρχουν ανθρωποι που οταν ειναι ευτυχισμενοι αισθανονται αβολα.Συνηθως αυτοι οι ανθρωποι ειναι που βλεπουν το ποτηρι παντα μισοαδειο και η πρωτη τους σκεψη για τα πραγματα ειναι παντα απαισιοδοξη. Τι συμβαινει μ αυτους τους ανθρωπους?Δεν μπορουν η δεν θελουν την αισιοδοξη ματια στην ζωη?

Γιατι αισθανονται οτι οταν υπαρχει ευτυχια ειναι σαν να μην ξερουν τι να κανουν?
Γιατι δεν μπορουν να απολαυσουν?

Τουναντιον οταν υπαρχει δυστυχια η ασχημες καταστασεις ειναι «μανουλες» στο να παρηγορουν ,να περιθαλπτουν κι αν προκειται για την προσωπικη τους δυστυχια να αποκτουν αμεσως τον ρολο που τους ταιριαζει.Τι συμβαινει μ αυτα τα ατομα?

Πέμπτη, 24 Ιουλίου 2008

ΣΤΕΡΕΟΤΥΠΑ ΚΑΙ ΚΛΙΣΕ


Δυο καθηγητες ψυχολογιας απο το πανεπιστημιο της Μασαχουσετης ο Sheree Conrad και ο Michael Milburn,υποστηριζουν οτι υπαρχουν τρεις βασικοι τομεις απο τους οποιους πρεπει να αρχισει κανεις για να ελευθερωσει και να βελτιωσει την σεξουαλικοτητα του.
Ενας απο αυτους ειναι η αποδεσμευση απο τα σεξουαλικα στερεοτυπα.Ακομη και μετα την «σεξουαλικη» λεγομενη «επανασταση» ειμαστε δεσμιοι καποιων κλισε και στερεοτυπων που καθοριζουν την σεξουαλικη μας συμπεριφορα και γενικοτερα την συμπεριφορα μας προς τους συντροφους μας ,μια και η απαρχη των ερωτικων σχεσεων(ετεροφυλικων η μη) καθοριζεται απο την σεξουαλικη ελξη.Τα σεξικα στερεοτυπα αναπτυσσονται και ενισχυονται μονιμως απο τα μυθιστορηματα κακης ποιοτητας(προσοχη δεν ειναι μονο στυλ Νορα,αλλα και αλλα πολλα που διαφημιζονται κατα κορον στην ΤV),απο την τηλεοραση και τις ταινιες και δημιουργουν μεσα μας αποψεις που πολυ απεχουν απο την πραγματικοτητα κι επομενως απο μας τους ιδιους. Το κακο ειναι πως πολλες φορες οχι μονο δεν συνειδητοποιουμε οτι προκειται για στερεοτυπα, που καμια σχεση δεν έχουν με την πραγματικοτητα, αλλα αντιθετα υπερασπιζομαστε τις αντιληψεις αυτες σαν να προκειται για πολυτιμα ιδανικα και ονειρα, με αποτελεσμα να απογοητευομαστε διαρκως απο το σεξ, απο τον εαυτο μας και απο τον εκαστοτε ερωτικο μας συντροφο.
Ενας πολυ καλος αλλα και γενναιος τροπος αποδεσμευσης απο τετοια στερεοτυπα ειναι σπασουμε το στερεοτυπο της σιωπης για θεματα σεξ αναμεσα στους συντροφους.Οι συντροφοι πρεπει να μιλανε αλλα πρεπει να μιλανε για τετοια θεματα με ειδικους τροπους.Σ αυτο χρειαζεται μεγαλη προσοχη γιατι πολλες φορες αυτες οι συζητησεις ξεπερνουν τα ορια που εχει ο ενας η ο αλλος και καταληγουν σε τραυματικες εμπειριες.
Αλλο στερεοτυπο ειναι αυτο που κουβαλαμε απο την προσωπικη μας ιστορια οσον αφορα τους γονεις μας και τις μεταξυ τους σχεσεις.
Ενα αλλο ειναι οι εμπειριες μας απο τα σχολεια και τους δασκαλους μας.Ειναι γεγονος οτι τα αυστηρα σχολεια που θεωρουν ταμπου την σεξουαλικη διαπαιδαγωγηση ,διδασκουν στα παιδια να ειναι ενοχικα απεναντι στις φυσιολογικες λειτουργιες του σωματος τους.
Στερεοτυπα γυρω μας λοιπον πολλα για το σεξ ,για τις σχεσεις,για την κοινωνικη μας συμπεριφορα,για τις εργασιακες μας συναναστροφες.
Αφορμη για το σημερινο θεμα ειναι ενα σχολιο της
Σοφιας στο προηγουμενο ποστ της Αψινθου.Εκει βεβαια περιοριζεται η εννοια «στερεοτυπο» στο ποσο επιδρα στην μονογαμια η την πολυγαμια μας. Εδω μπορουμε να το συζητησουμε και περισσοτερο και πιο γενικα στο ποσο και με ποιον υπουλο τροπο επιδρουν τα στερεοτυπα και τα κλισε στην ζωη μας.
Υ.Γ :ΘΕΛΩ ΝΑ ΠΑΡΑΚΑΛΕΣΩ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ ΠΟΥ ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΑΝΑΡΤΗΘΕΙ ΚΑΠΟΙΟ ΘΕΜΑ ΝΑ ΜΟΥ ΣΤΕΛΝΟΥΝ MAIL ΚΑΙ ΝΑ ΜΟΥ ΤΟ ΕΚΦΡΑΖΟΥΝ ΕΥΘΕΩΣ.ΘΑ ΤΗΡΕΙΤΑΙ ΣΕΙΡΑ ΠΡΟΤΕΡΑΙΟΤΗΤΑΣ.

Τρίτη, 22 Ιουλίου 2008

Μονογαμια-πολυγαμια

Ειναι «φυσικο φαινομενο» η μονογαμια?
Η ειναι κοινωνικο κατασκευασμα;
Ειμαστε στη φυση μας μονογαμικοι η πολυγαμικοι?

Παραδοσιακα, μονογαμια σημαινει ελεγχος της σεξουαλικοτητας της γυναικας, ενω ο αντρας «επιτρεπεται» να κανει σεξ εκτος σχεσης. Ενας αλλος τυπος μονογαμιας ειναι η μονιμη σεξουαλικη και συναισθηματικη σχεση με ενα ατομο και συγχρονως μονον σεξουαλικες συνευρεσεις εκτος σχεσης . Αυτο το μοντελο ειναι λιγοτερο ταμπου και εφαρμοζεται ευρυτατα και στη χωρα μας – αν και σιωπηλα.
Μεγαλυτερο ταμπου ειναι οι παραλληλες σεξουαλικες και συγχρονως συναισθηματικες σχεσεις.Το να εχεις περισσοτερες απο μια σεξουαλικη, συναισθηματικη σχεση, με πληρη γνωση και συναινεση ολων των συντροφων.

Πέμπτη, 17 Ιουλίου 2008

Η απομυθοποίηση του Ροκ Χάτσον κι αλλα πολλά




Θυμαμαι τον θαυμασμο που ετρεφε η γενια μου και η γενια της μανας μου περισσοτερο ...για τον Ροκ Χατσον.Ηταν ενας ευθυτενης αθλητικος τυπος με χαμογελαστο βαθυ βλεμμα αλλά Τζωρτζ Κλουνι,που εκανε τα μάγουλα των κοριτσιων να κοκκινιζουν ελαφρα και τα ονειρα τους να εμπλουτιζονται απο εικονες και γεγονότα πολλες φορες κι αυστηρως ακαταλληλα για την εποχή.Με το που αρρωστησε απο AIDS και μαθευτηκε οτι ηταν ομοφιλοφιλος και μαλιστα εντελως-ουτε καν αμφιφυλος δηλαδη ετσι για παρηγορια-κατερρευσε στην κυριολεξία το ειδωλο του.Ο γοης κατεβηκε απο το βαθρο του και διεγράφη ως δια θαύματος απο τον γυναικειο πληθυσμό που παραληρουσε πριν για το χαμογελο του.Και μετα ξεχαστηκε τελειως.
Θυμαμαι επισης την πρωτη φορα που υπεστην προσωπικα το σοκ της απομυθοποιησης ενος μεγαλου μου ερωτα(καμια σχεση με τον Ροκ Χατσον) που ηταν ενα παλλικαρι διμετρο ,ομορφο κι επιθυμητο,άντρας με τα ολα του ,με ακρως φιλελευθερες ιδεες για την εποχη του 1970-80,ενα Τσε Γκεβαρα αλλα σε ελληνικη εκδοση ...που ξαφνικα αποδειχτηκε εκεινος μηδενικός και γω προσγειωμενη με την μουρη κομματια στο εδαφος.
Ας μην αναφερω λεπτομέρειες εδω γι αυτη την απομυθοποιηση γιατι το ατομο αυτο δεν ειναι πια εν ζωη και δεν ειναι σωστο νομιζω.
Θυμαμαι ομως την προσωπικη μου καταβαράρθωση οταν προσπαθουσα βδομαδες ολοκληρες να χωνεψω μεσα στο μυαλο μου τα γεγονοτα που μεσολαβησαν και να αντιληφθω τον ανθρωπο αυτον με την καινουργια πραγματικη του μορφη κι οχι μ αυτη που του ειχα αποδοσει εγω με το τοτε φουλαρισμενο μυαλο μου, απο τα φουμαρα της εποχης και του οικογενειακου μου περιβαλλοντος.
Καταλαβα για πρωτη φορα στη ζωη μου ποσο ονειροβατουσα ,ποσο απογειωμενη ημουνα και με ποσο λαθος ονειρικη και εκτος πραγματικοτητας συμπεριφορα ειχα μεγαλωσει.
Το ταρακουνημα που εφαγα τοτε ηταν τοσο εντονο που αντεστρεψε ολη την μεχρι τοτε οικοδομημενη Νατάσσα και την εκανε βαθμηδον να μετατραπει σε ενα ακρως λογικο και προσγειωμενο πλασμα ,ευτυχως οχι ψυχρο θελω να πιστευω.Αν και για ενα διαστημα το περασα κι αυτο ...αλλα μετα ισορροπησα.

Θελω να ρωτησω:
ΝΑ ΑΠΟΜΥΘΟΠΟΙΟΥΜΕ ΛΟΙΠΟΝ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΚΑΙ ΤΙΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ?
Να λεμε στα παιδια οσο μπορουμε την αληθεια απο την μικρη τους ηλικια?
Οταν βλεπουμε καποιον/α φιλο/η μας ,να ζει σε μια εντελως μυθικη κατασταση με καποιον συντροφο, του οποιου εμεις αντιλαμβανομαστε το «πλαστο » και το «ψευτικο», να προσπαθουμε να την απομυθοποιησουμε για να μη φαει το κεφαλι της και τον χρονο της ?
Η να ΑΦΗΝΟΥΜΕ ΝΑ ΚΟΙΜΟΥΝΤΑΙ ΟΛΟΙ ΜΙΚΡΟΙ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΟΙ και να προσγειωνονται μονοι τους οταν κι οπως μπορουνε?
Τι λετε?

Δευτέρα, 14 Ιουλίου 2008

Ζευγαρια.

Σχεση-γαμος-παιδια.
Και μολις τα παιδια μεγαλωσουν κι αρχιζουν να φτιαχνουν τις δικες τους ζωες...
ΧΩΡΙΣΜΟΣ
Τι ειναι αυτο που κανει πολλα ζευγαρια να χωριζουν μολις τα παιδια φυγουν και φτιαξουν δικα τους σπιτια,σχεσεις κλπ ?
Γιατι υπαρχουν πολλα ζευγαρια που αντι να απολαυσουν την μεταξυ τους σχεση χωρις
την εννοια των παιδιων χωριζουν γυρω στα 50-60?
Ειναι μηπως καλυτερα να συνεχισουν να συμπεριφερονται στα παιδια τους σαν να μην εχουν μεγαλωσει ποτε?Μηπως αυτο θα τους κρατησει δεμενους ...γιατι αλλιως τους πνιγει η μοναξια ,η απραξια και το οτι δεν εχουν να κανουν τιποτε καινουργιο μεταξυ τους?
Μηπως σε πολλα τετοια ζευγαρια η λυση ειναι η φροντιδα των εγγονιων τους σε μονιμη βαση?
Τι σημαινουν τα κενα που εμφανιζονται σ αυτες τις περιπτωσεις?

Πέμπτη, 10 Ιουλίου 2008

Αυτοσαρκαζομαι ...


Ανώτατη μορφή χιουμορ, ο αυτοσαρκασμός.
Με απλα λογια... γνωριζω τα ελαττωματα μου και δεν ντρεπομαι να αναφερθω σε αυτα κανοντας πλακα!

Προσωπικα πιστεύω οτι ο αυτοσαρκασμός ειναι χιούμορ ,έξυπναδα και πραγματική επίγνωση του εαυτού.

Τι ακριβως κανει ο αυτοσαρκαζομενος?
Ποιοι ανθρωποι δεν μπορουν να αυτοσαρκασθουν?

Παρασκευή, 13 Ιουνίου 2008

Διαλειμμα για να παιξουμε

Για να βαλουμε χρωμα στη ζωη μας.

Το παιγνιδι αυτο το επαιζε μια παρεα νεαρων παιδιων περυσι το καλοκαιρι.

Ηταν φοιτητες της Σχολης Καλων Τεχνων και τους συναντησα σε μια απο τις ομορφες παραλιες μας εδω στην Βορεια Κερκυρα οπου ειχαν ερθει εκδρομη.

Κανονες του παιγνιδιου:

Οι παικτες λενε με την σειρα ο ενας μετα τον αλλο 2 λεξεις.

Η μια λεξη ειναι υποχρεωτικα ενα χρωμα.

Η αλλη ,ειναι μια λεξη που ταιριαζει κατα την φαντασια του παικτη με το χρωμα αυτο.

Ο επομενος παικτης ειναι υποχρεωμενος να πει παλι 2 λεξεις.

Η μια απο τις δυο πρεπει υποχρεωτικα να ταιριαζει με την μια απο τις δυο του προηγουμενου.

ΠΡΩΤΟ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ:

Λεει ο πρωτος παικτης: ΓΑΛΑΖΙΑ ΘΑΛΑΣΣΑ

Ο επομενος :ΚΙΤΡΙΝΟ ΚΟΧΥΛΙ

η ΜΙΑ ΛΕΞΗ =ΧΡΩΜΑ (κιτρινο)και η αλλη λεξη ΚΟΧΥΛΙ που ταιριαζει με τη λεξη θαλασσα.

Ο επομενος:ΜΑΥΡΟ ΨΑΡΙ

ΔΕΥΤΕΡΟ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ:

Λεει ο πρωτος παικτης :ΠΡΑΣΙΝΟ ΤΣΑϊ

Ο επομενος:ΚΟΚΚΙΝΟ ΦΛΥΤΖΑΝΙ

Ο επομενος:ΑΣΠΡΗ ΚΟΥΠΑ

ΤΡΙΤΟ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ:

Λεει ο πρωτος παικτης :ΑΣΗΜΙ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟ

Ο επομενος:ΜΠΛΕ ΡΟΔΕΣ

Ο επομενος:ΚΟΚΚΙΝΟ ΦΑΝΑΡΙ

Ο επομενος:ΜΑΥΡΑ ΣΚΟΤΑΔΙΑ(γιατι το φαναρι εχει σχεση με το σκοταδι)


Να προειδοποιησω οτι μπορει να φαινεται ευκολο αλλα δεν ειναι και επισης οτι τα παιδια μου ειπαν οτι αφου τελειωναν το παιγνιδι στις 500 λεξεις μετα εφτιαχναν εναν πινακα ο καθενας με ολες τις λεξεις εννοιες.

Για να δουμε τι θα κανουμε εμεις λοιπον.

Καλω ΟΛΟΥΣ τους φιλους να το παιξουν οποτε θελησουν.




Τρίτη, 10 Ιουνίου 2008

Σχεσεις.

Πολλες φορες βλεπουμε μια σχεση μας να μην προχωραει.
Ο αλλος ανθρωπος απο απεναντι μας απαξιωνει,μας φερεται προσβλητικα,μας αγνοει ξαφνικα κι ολα γκρεμιζονται .
Βλεπουμε τα ονειρα μας να καταρρεουν ,αισθανομαστε ασχημα κι ομως...
Μενουμε εκει σαν να μας καρφωσε καποιος τα ποδια,αναποφασιστοι/ες
να κανουμε ενα βημα για να διαλυσουμε κατι που μας ποναει,που μας δημιουργει κενα.
Δινουμε πιστωση χρονου,παλι και παλι ...ενω ξερουμε οτι δεν υπαρχει ελπιδα να φτιαξει η κατασταση.
Και πολλες φορες παρ ολη αυτη την κατασταση που κυριως μας βασανιζει, αισθανομαστε οτι αγαπαμε η οτι ειμαστε ερωτευμενοι/ες.
Τι σημαινουν ολα αυτα αραγε?


Κυριακή, 8 Ιουνίου 2008

Σεμνοτητα και σεμνοτυφια.

Ποιος ειναι σεμνος?
Ποιος ειναι σεμνοτυφος?
Ειναι κοντινες οι εννοιες?
η
εντελως διαφορετικες?

Παρασκευή, 6 Ιουνίου 2008

Ανθρωποι

Οι ανθρωποι ειναι κοινωνικα οντα.
Οι ανθρωποι ειναι μοναχικα οντα.
Τι ειναι απο τα δυο?
Μηπως εναι μοναχικα οντα που δεν αντεχουν την μοναχικοτητα τους και γι αυτο γινονται κοινωνικα?




Διαβαστε:ημερα του περιβαλλοντος (Λακουκαρατσα ντελετα εστ)

Τετάρτη, 4 Ιουνίου 2008

Μοδα.

Τι ειναι η μοδα και τι σημαινει «ειναι της μοδας»?
Εξυπηρετουμε ολες τα συμφεροντα καποιων που προτεινουν τις αποψεις τους ως μοδα?
Απο τους μεγαλους οικους ραπτικης που μας προτεινουν ρουχα ,παπουτσια και αξεσουαρ μεχρι τους μεγαλους κομμωτες ...ολοι κατι μας «προτεινουν».
Γιατι ακολουθουμε «τασεις» και «προτασεις » που δεν ειναι ΔΙΚΕΣ ΜΑΣ?
Γιατι δεν προτεινουμε εμεις στον εαυτο μας την δικη μας αποψη για το τι θα φορεσουμε η το πως θα φιαξουμε τα μαλλια μας?
Επειδη ειμαστε «ανευ γνωμης»?
Η γιατι ολες αυτες οι τασεις και προτασεις στηριζονται κατα 99,9% στο:
«Θελω αυτο που φοραει η αλλη»?

Πέμπτη, 29 Μαΐου 2008

Απορριψη


Βασικά όλοι μας φοβόμαστε την απόρριψη.
Δεν υπάρχει άνθρωπος που να του αρέσει να τον απορρίπτουν οι άλλοι.
ΥΠΑΡΧΕΙ ΟΜΩΣ ΚΙ ΕΝΑ ΜΕΓΑΛΟ ΨΕΜΜΑ ΠΟΥ ΛΕΕΙ:
"Είναι απαραίτητο να με αποδέχονται κάποια συγκεκριμένα πρόσωπα για να τα πάω καλά με τον εαυτό μου."
Αυτή η λανθασμένη αντίληψη οδηγεί σε ένα μεγάλο φόβο για απόρριψη και μας υποχρεώνει να προσαρμόσουμε σχεδόν όλες τις διαθέσεις και τις πράξεις μας ανάλογα με τις προσδοκίες και απαιτήσεις των άλλων.

-
Πόσο ζούμε μ' αυτό το μεγάλο ψέμα;

Τρίτη, 27 Μαΐου 2008

Τα παιδια και η περιοδος των εξετασεων.

Γιατι η περιοδος των εξετασεων καποιες φορες κανει τα παιδια μας νευρικα,ανησυχα,προβληματισμενα και σπανιως βεβαια ,τα ωθει σε ακραιες συμπεριφορες?

Κυριακή, 25 Μαΐου 2008

Προσοχή και παρατήρηση.

Παρατηρω τον εαυτο μου?
Σκεφτειτε κατι πολυ απλο.Θυμαστε τι εχετε κανει λεπτομερως,τις δυο τελευταιες ωρες?Δηλαδη ...θυμαστε μεσα σ αυτες τις δυο ωρες τις κινησεις των χεριων σας,των ποδιων σας,τις σκεψεις που κανατε,τα συναισθηματα που ειχατε ,ποια ατομα σκεφτηκατε και γιατι τα σκεφτηκατε?
Οταν διαπιστωσετε ποσο λιγα πραγματα θυμαστε απο τον εαυτο σας αυτες τις δυο ωρες τοτε φανταστειτε ποσο λιγοτερα θυμαστε απο αυτα που εχετε κανει πριν δυο μερες ,δυο μηνες η δυο χρονια.
Αυτο δεν συμβαινει γιατι δεν υπαρχει μνημη η γιατι παθαινετε αμνησιες αλλα γιατι τα περισσοτερα πραγματα στην καθημερινοτητα μας τα κανουμε μηχανικα.
Μηχανικα σημαινει :κανω κατι χωρις συνειδηση του τι κανω ,κανω κατι χωρις την δεουσα προσοχη,κανω κατι απο συνηθεια,κανω κατι απο πιεση.Το χειροτερο απ ολα αυτα ειναι oτι μας ντρεσσαρουν τοσο αριστοτεχνικα απο μικρα παιδια που πιστευουμε «ευτυχεις», οτι τα περισσοτερα απο οσα κανουμε με τον παραπανω τροπο μας ευχαριστουν κιολας.
Αυτο εχει επιπτωσεις στην ζωη μας.Ορατες και αορατες.
Ποιες ειναι αυτες ?Να το συζητησουμε.

Τετάρτη, 21 Μαΐου 2008

H σκιά μας.


Σ ολους μας ανεξαιρέτως ειτε το ξερουμε ειτε οχι, υπαρχει ενα κομματι του ψυχισμού μας οπου εξορίζονται οσα δεν αντέχουμε να παραδεχτουμε για τον εαυτό μας.
Με λιγα λογια ο ανθρωπος δεν μπορει να κανει delete σε τιποτα.Το recycle bin του δεν μπορει να εκκενωθει ως δια μαγειας οσα κουμπια κι αν πατηθουν.Το ταξιδι μας σ αυτο το χωρο ειναι καλο να γινεται με οδηγο που στον συγχρονο κοσμο λεγεται ψυχοθεραπευτης.
Ωστοσο υπαρχουν ατομα που κανουν αυτα τα ταξιδια μονα τους παλευοντας πραγματικα μ αυτο που λεγεται ΣΚΙΑ του εαυτου τους.Ειναι αιματηρο ταξιδι ομολογουμενως.
Επιπονο γιατι ειναι δυσκολο να παραδεχτει και να απαλυνει μονος του ενας ανθρωπος αντρας η γυναικα ολα εκεινα που απεχθανεται στους αλλους που ουσιαστικα ειναι αυτα που κουβαλαει η σκια του.Αυτα που ο ιδιος σιχαινεται στον εαυτο του.
Αν δηλαδη μας εξοργιζει (προσοχη στην λεξη) η βια προς τα παιδια ,μας ειναι αδυνατον να ανακαλυψουμε μια βιαιη πλευρα μεσα μας.Εμεις ποτε δεν θα κακοποιουσαμε ενα παιδι.
Ισως οχι με τον ιδιο τροπο.Κι οχι ενα παιδι εκει εξω.Αλλα με το παιδι μεσα μας τι γινεται?Μηπως προς αυτο εξαντλουμε την αυστηροτητα η την σκληροτητα μας καποιες φορες?
Καπως ετσι βημα-βημα περπαταμε στους χωρους της εσωτερικης μας σκιας.
Στην αρχη τρομαζουμε.Μετα νιωθουμε ντροπη.Κι υστερα ερχεται η ευλογημενη ωρα της αποδοχης.Δεχομαστε οτι ακομη κι αυτες οι συμπεριφορες ειναι μερος μας,κομματι μας και τ ο τ ε σ υ μ β α ι ν ε ι κατι μ α γ ι κ ό.
Ερχεται ενα ειδος συμπονιας για το κομματι του εαυτου μας που υιοθετησε τις αρνητικες συμπεριφορες και σκεψεις προκειμενου να επιβιωσει.Αυτο το φρικτο μας κομματι δεν ηταν παρα ενας φυλακας που βαλαμε ασυνειδητα μεσα μας νομιζοντας οτι μας προστατευει.
Αλλα που δεν θελαμε να ξερουμε και τιποτα για τις μεθοδους που θα ακολουθησει γι αυτην την προστασια.Γι αυτο κι οταν τις βλεπουμε στους αλλους γινομαστε εξαλλοι(προσεξτε την λεξη),δεν θυμωνουμε απλα αλλα γινομαστε εξαλλοι.Εχει διαφορά.
Ολη αυτη η διαδικασια θελει χρονο,κοπο και πονο.Αξιζει ομως να μπει κανεις σ αυτην με κουραγιο γιατι σιγουρα θα οδηγηθει στο φως. Δηλαδη στην συγχωρεση-αποδοχη και το «ελεος» προς τα στοιχεια αυτα του εαυτου μας.Τοτε παυουν να μας κανουν εξαλλους και οι εξω.Δεν μας αναστατωνουν πια κι ουτε μας βγαζουν εκτος εαυτου.Με το να αναγνωρισουμε ,να κατανοησουμε και να συγχωρησουμε τα κομματια αυτα της υπαρξης μας ,χωρις να αποκλεισουμε τα ανεπιθυμητα,δεν κανουμε τιποτε αλλο παρα να αναγνωριζουμε,να κατανοουμε και να συγχωρουμε τους κλωνους τους που εκφραζονται με τις συμπεριφορες των αλλων.Στο τελος αυτης της διαδικασιας αποκτουμε αυτο που λεγεται «πολυπρισματικη οραση».Εκει στην απολυτη αντιληψη του «τι συμβαινει και γιατι»βρισκεται η ηρεμια του ανθρωπου και η γαληνη του πυρηνα του.

Οποιοι φιλοι διαβασουν αυτο το κειμενο θελω να ξερουν οτι ειναι γραμμενο με ιδιαιτερη αγαπη και προσοχη γιατι ο δρομος που εξεταζει ειναι και προσωπικη μου εμπειρια.
Ειμαι ανοιχτη σε οποιαδηποτε ερωτηση εστω κι αν ειναι πολυ προσωπικου επιπεδου πανω σ αυτο το θεμα γιατι πραγματικα θα ηθελα να βοηθησω.Επειδη ομως δεν ειμαι γιατρος το μονο που μπορω να κανω τιμια και αφοβα ειναι να σας μεταφερω την προσωπικη μου εμπειρια και μονο αυτη.Κι επισης ολοι οσοι εχετε παρομοιες εμπειριες ζωης στην παλη με την σκια σας και φυσικα θελετε, μπορειτε να το καταθεσετε εδω και να το συζητησουμε ολοι μαζι.

Δευτέρα, 19 Μαΐου 2008

Σεβασμός κι ανεξαρτησία

Γιατι αντιδρουμε οταν ο αλλος διεκδικει το δικαιωμα να ειναι ο εαυτος του?
Θελουμε το παιδι μας,τον φιλο,τον συντροφο,τον εραστη,τον συνεργατη να ειναι ανεξαρτητος η θελουμε ναναι μια εικονα χωμενη στην εικονα μας.
Αποδεχομαστε την ανεξαρτησια και την διαφορετικοτητα των αλλων?

Πέμπτη, 15 Μαΐου 2008

Χαμηλη αυτοεκτιμηση

Ολοι μας ξερουμε τι σημαινει χαμηλη η μηδενικη αυτοεκτιμηση.
Ποιος ή τι φταιει για την χαμηλη αυτοεκτιμηση μας?
Και σε τι διαφερει η αυτοεκτιμηση απο τον εγωισμο?

Τρίτη, 13 Μαΐου 2008

Προστατευω τον εαυτο μου

Προστατευω τον εαυτο μου σημαινει φροντιζω τον εαυτο μου αγαπωντας τον και θωρακιζομαι?
Σημαινει φροντιζω τον εαυτο μου αγαποντας τον και απομακρυνομαι,αποστασιοποιουμαι?
Η
σημαινει μηπως ...γινομαι σκληρος και αδυσωπητος απεναντι σ αυτους που θελουν το κακο μου?

Ετικέτες

αλάτι (1) ανθρωποι (2) αντρες (1) απολογισμός (1) απόψεις (1) αρθρο (1) γάμος (2) γαμπρός (1) γεγονότα (1) γήρας (1) διαφορετικότητα (1) εραστές (1) ερωμένες (1) ευχες (2) ηλικία (1) Θεσσαλονίκη (1) ιστορίες (1) κοινωνικά (1) κόσμος (1) λόγος (1) Μάνος (1) μεζέδες (1) μεσήλικες (1) μηνύματα/1/ (1) μιλω (1) νύφη (1) οικογένεια (2) παιγνιδια/11/ (1) παιγνιδια/4 (1) παστά (1) πικρα λογια /12 (1) πικρα λογια /26 (1) πικρα λογια /30 (1) πικρα λογια /47 (1) πικρα λόγια /55 (1) πικρα λογια/1 (1) πικρα λογια/10 (1) πικρα λογια/11 (1) πικρα λογια/13 (1) πικρα λογια/14 (1) πικρα λογια/15 (1) πικρα λογια/16 (1) πικρα λογια/17 (1) πικρα λογια/18 (1) πικρα λογια/2 (1) πικρα λογια/20 (1) πικρα λογια/21 (1) πικρα λογια/22 (1) πικρα λογια/23 (1) πικρα λογια/24 (1) πικρα λογια/25 (1) πικρα λογια/27 (1) πικρα λογια/28 (1) πικρα λογια/29 (1) πικρα λογια/3 (1) πικρα λογια/31 (1) πικρα λογια/32 (1) πικρα λογια/33 (1) πικρα λογια/34 (1) πικρα λογια/35 (1) πικρα λογια/36 (1) πικρα λογια/37 (1) πικρα λογια/38 (1) πικρα λογια/39 (1) πικρα λογια/4 (1) πικρα λογια/40 (1) πικρα λογια/41 (1) πικρα λογια/42 (1) πικρα λογια/43 (1) πικρα λογια/44 (1) πικρα λογια/45 (1) πικρα λογια/46 (1) πικρα λόγια/48 (1) πικρα λογια/49 (1) πικρα λογια/5 (1) πικρα λογια/50 (1) πικρα λόγια/51 (1) πικρα λόγια/52 (1) πικρα λογια/53 (1) πικρα λογια/54 (1) πικρα λόγια/56/ (1) πικρα λόγια/57/ (1) πικρα λόγια/58/ (1) πικρα λογια/59/ (1) πικρα λογια/6 (1) πικρα λόγια/60/ (1) πικρα λόγια/61/ (1) πικρά λόγια/62/ (1) πικρά λόγια/63/ (1) πικρα λογια/7 (1) πικρα λογια/8 (1) πικρα λογια/9 (1) ποιήματα (1) ποίηση (1) ποιητές (1) προβληματισμοί (1) ριλαξ (1) σαρδέλες (1) σιωπή (1) σκέψεις (1) συζητήσεις (2) συμπληρωματικότητα (1) σχέσεις (1) ταβέρνα (1) φαγητό (1) Χατζιδάκις (1) χειραγώγηση (1) χιούμορ (1) χρονογραφήματα (1) χωρισμοί (1) χωρισμός (1) anima (1) animous (1) Athens.Corfu (1) Carl Jung (1) foto/1/ (1) foto/3/ (1) foto/4/ (1) foto/5/ (1) frog (1) humans (1) link/1/ (1) love (1) magazine (1) men (1) note2/ (1) stone (1) Thessaloniki (1)

Καλώς τους!

eXTReMe Tracker

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails
Κοινοποιήστε το στο Facebook

Αρχειοθήκη ιστολογίου